Spółka A. S.A., będąca polską spółką kapitałową, wdrożyła wewnętrzny program premiowania dla pracowników handlowych zatrudnionych w Pionie Y. Program ten ma na celu zwiększenie sprzedaży określonych produktów w okresie od 1 do 31 października 2025 r. poprzez polecanie ich klientom. Pracownikom przysługują premie pieniężne za sprzedane sztuki produktów, pod warunkiem osiągnięcia minimalnego progu sprzedaży, oraz nagrody rzeczowe (np. bilety wstępu) dla najlepszych pracowników za najwyższy poziom sprzedaży…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A. S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polską spółką kapitałową, posiadającą status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych oraz płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (…). A. S.A. funkcjonuje jako przedsiębiorstwo wielooddziałowe, obejmujące (…) zakładów produkcyjnych, z rozbudowaną strukturą organizacyjną (…).
Produkty Spółki są dystrybuowane m.in. (…). Pion Y. współpracuje z działem produkcji oraz marketingu w celu wdrażania nowych produktów zgodnych z aktualnymi trendami konsumenckimi, takich jak (…).
W ramach działań motywacyjnych i wspierających realizację celów sprzedażowych, Spółka wdrożyła program premiowania dla pracowników handlowych zatrudnionych w Pionie Y. Program ten ma na celu zwiększenie sprzedaży wybranych produktów przetworzonych w okresie od 1 do 31 października 2025 r. poprzez polecenie wskazanych produktów marki (…) klientom. Program motywacyjny został udostępniony dedykowanym biurom w Pionie Y.
Premiowanie obejmuje sprzedaż produktów przypisanych do dedykowanych indeksów w Biurze B. (…) oraz Biurze C. (…). Pracownikom handlowym przysługuje premia pieniężna za każdą sprzedaną sztukę określonego produktu, pod warunkiem osiągnięcia minimalnego progu sprzedaży określonego dla danego poleconego indeksu lub ich zestawu. Wysokość premii za sztukę została określona w tabelach programu. Rozliczenie premii następuje z dołu, po zakończeniu miesiąca premiowego, na podstawie wniosków składanych przez Dyrektorów Biur i zatwierdzanych przez (…). Kwoty premii są kwotami brutto.
Dodatkowo, w Biurze B. klienci detaliczni dla pracowników na stanowiskach (…) wprowadzono specjalny program premiowania sprzedaży określonego produktu, obejmujący okres od 1 października do 10 listopada 2025 r. polegający na polecaniu ich klientom. Trzech najlepszych pracowników handlowych, którzy osiągną najwyższy poziom sprzedaży, otrzyma nagrodę w postaci podwójnego biletu wstępu (…).
Zarówno wartość premii pieniężnej, jak i wartość nagrody rzeczowej przyznawanych pracownikom w ramach programu premiowania sprzedaży Spółka traktuje jako przychód ze stosunku pracy, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2025.163 t.j. z dnia 2025.02.07). W związku z tym zarówno premia, jak i nagroda podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązkowi składkowemu ZUS. Spółka A. S.A. zobowiązuje się do pokrycia kosztów podatkowych i składkowych związanych z przyznaniem nagrody rzeczowej.
Pytanie
Czy Spółka prawidłowo rozpoznaje wartość premii pieniężnej oraz nagrody rzeczowej przyznawanych pracownikom w ramach programu premiowania sprzedaży jako przychód ze stosunku pracy, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2025.163 t.j. z dnia 2025.02.07)?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Spółki, zarówno wartość premii pieniężnej, jak i wartość nagrody rzeczowej przyznawanych pracownikom w ramach programu premiowania sprzedaży stanowią przychód ze stosunku pracy, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2025.163 t.j. z dnia 2025.02.07).
Premie pieniężne wypłacane pracownikom handlowym po zakończeniu okresu premiowego, jak również nagrody rzeczowe (np. bilety (…)) przyznawane najlepszym pracownikom w ramach programu motywacyjnego, są świadczeniami związanymi z wykonywaniem obowiązków służbowych i pozostawaniem w stosunku pracy. W związku z tym Spółka traktuje ich wartość jako przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązkowi obliczenia składek ZUS.
Jednocześnie, fakt że Spółka zobowiązuje się do pokrycia kosztów podatkowych i składkowych związanych z przyznaniem nagrody rzeczowej, nie wpływa na kwalifikację tych świadczeń jako przychodu ze stosunku pracy.
Art. 12. [Przychody ze stosunku pracy i im podobne] 1. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Art. 11. [Definicja przychodów] 1. Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. 2a. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się: 2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu.
Art. 30. [Ryczałtowe opodatkowanie dochodów] 1. Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy: z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego - w wysokości 10% wygranej lub nagrody.
Art. 21. [Zwolnienia przedmiotowe] 1. Wolne od podatku dochodowego są: 68) wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.
Zwolnienie z PIT może dotyczyć każdej osoby, która otrzymała nagrodę od sprzedawcy w związku z zawarciem umowy sprzedaży promowanego produktu - nie tylko nabywcy. Potwierdza to Wyrok WSA w Gdańsku z 16 kwietnia 2025 r. (I SA/Gd 47/25).
W świetle wyżej przedstawionych przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych ryczałt 10% z art. 30 ust. 1 pkt 2 stosuje się, gdy konkurs nie jest związany ze stosunkiem pracy, nagroda nie wynika z obowiązków służbowych, konkurs ma charakter otwarty (np. dla klientów, zleceniobiorców). Jeśli konkurs dotyczy czynności wykonywanych w ramach obowiązków służbowych (np. sprzedaż, polecanie produktów), to nagroda jest dodatkowym wynagrodzeniem i nie może być opodatkowana ryczałtem zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2. Natomiast Zwolnienie z podatku (art. 21 ust. 1 pkt 68) dotyczy tylko nagród:
W związku z powyższym pracownicy Wnioskodawcy nie mogą skorzystać ze zwolnienia z PIT zarówno na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 jak też art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy. Program premiowania sprzedaży wdrożony przez A. S.A. dla pracowników Pionu Y. jest integralnym elementem strategii sprzedażowej Spółki, mającej na celu zwiększenie efektywności handlowej oraz realizację celów biznesowych. Konkurs premiowy, obejmujący zarówno premie pieniężne za sprzedaż określonych produktów, jak i nagrody rzeczowe dla najlepszych pracowników, został zaprojektowany jako narzędzie motywacyjne wspierające działania operacyjne w zakresie dystrybucji i promocji (…).
Zadania objęte programem premiowania są bezpośrednio związane z obowiązkami służbowymi pracowników handlowych, wynikającymi z ich zatrudnienia w strukturach Spółki. Realizacja konkursu odbywa się w ramach stosunku pracy, a jego celem jest zwiększenie sprzedaży konkretnych indeksów produktowych, co przekłada się na wzrost przychodów Spółki oraz umocnienie jej pozycji rynkowej.
Z uwagi na powyższe, zarówno premie pieniężne, jak i nagrody rzeczowe przyznawane w ramach programu premiowania stanowią przychód ze stosunku pracy, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca traktuje je jako element wynagrodzenia za pracę, podlegający opodatkowaniu oraz obowiązkowi składkowemu ZUS.
W świetle powyższego, organizowany przez Spółkę program premiowania ma charakter wewnętrzny i jest ściśle powiązany z realizacją celów operacyjnych i sprzedażowych A S.A. Jego uczestnikami są wyłącznie pracownicy zatrudnieni w strukturach handlowych Spółki, a przyznawane świadczenia - zarówno pieniężne, jak i rzeczowe - stanowią formę gratyfikacji za działania wykonywane w ramach obowiązków służbowych. Tym samym, nie spełniają one przesłanek do zastosowania zryczałtowanego opodatkowania na podstawie art. 30 ustawy o PIT, lecz podlegają opodatkowaniu jako przychód ze stosunku pracy, zgodnie z art. 12 ust. 1 tej ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm. ):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
1) obliczenie,
2) pobranie,
3) wpłacenie
- podatku.
Tak określone obowiązki determinują także zakres odpowiedzialności płatnika.
W myśl art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stosownie do jego treści:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada przy tym zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.
Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.
Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:
Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze, innych nieodpłatnych świadczeń i świadczeń częściowo odpłatnych regulują przy tym art. 11 ust. 2-2c ustawy.
Po myśli przepisu art. 11 ust. 2 cyt. ustawy:
Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 2a ww. ustawy:
Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Z powyższych przepisów wynika, że za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze, czy też innych nieodpłatnych świadczeń), jak również na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 ustawy.
Katalog zawarty w tym przepisie ma charakter rozłączny. To oznacza, że dany przychód osoby fizycznej jest przypisywany tylko i wyłącznie do jednego określonego źródła przychodów. Aby prawidłowo zakwalifikować przychód do konkretnego źródła przychodów należy uwzględnić wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem).
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są:
1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Użyty w ww. przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi, bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Stosownie do art. 38 ust. 1 wskazanej ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
W myśl art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
W myśl zaś art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego - w wysokości 10% wygranej lub nagrody.
Przy czym, art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.
Wyjaśniam, że opodatkowanie 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, dotyczy wyłącznie wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową.
Natomiast zwolnieniu podlegają wygrane w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagrody związane ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.
Pomimo że ustawodawca posłużył się wyrażeniem „sprzedaż premiowa”, to jednak nie sformułował tego pojęcia w ustawie; wskazał jedynie, że sprzedaż premiowa dotyczy zarówno towarów, jak i usług. Sprzedaż premiowa nie została również uregulowana w ustawie Kodeks cywilny, jako jeden ze szczególnych rodzajów sprzedaży.
W związku z powyższym konieczne jest ustalenie definicji sprzedaży premiowej w oparciu o dostępne reguły wykładni.
Stosując wykładnię językową wyrażenia „sprzedaż premiowa” zauważyć należy, że składa się ono z dwóch elementów, wymagających zdefiniowania, mianowicie terminu „sprzedaż” oraz „premiowa”.
Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane i uregulowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
Zgodnie z treścią art. 535 ww. Kodeksu:
Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.
Z kolei za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś - internetowy Słownik języka polskiego (www.sjp.pwn.pl). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.
Zaznaczyć również należy, że rolą sprzedaży premiowej jest motywowanie nabywcy/kupującego (klienta/kontrahenta/konsumenta) do dokonywania zwiększonych zakupów, intensywniejszego korzystania z określonej rodzajowo oferty sprzedawcy (przedsiębiorcy), wyrobienie określonych, korzystnych z punktu widzenia sprzedaży przyzwyczajeń klienta, zwiększenie jego lojalności i zainteresowania oferowanymi produktami.
Mając na uwadze powyższe, omawiane zwolnienie przedmiotowe ma zastosowanie tylko i wyłącznie do nagród wydawanych przez sprzedawcę nabywcy towarów lub usług (kupującemu) i to pod warunkiem, że nagrody nie są wydawane w związku z prowadzeniem przez kupującego pozarolniczej działalności gospodarczej, stanowiąc przychód z tej działalności. Nabywca zakupując dany towar/usługę za określoną kwotę zachowuje się w sposób określony przez podmiot przyznający premię. Sprzedaż premiowa oznacza bezpośrednie premiowanie (nagradzanie) sprzedaży, a nie innej czynności, tj. polecenia towarów lub usług danego podmiotu innym potencjalnym kontrahentom, nawet gdy doprowadza to do zawierania umów sprzedaży przez te inne osoby.
Takie stanowisko jest zgodne z ukształtowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych. Zarówno w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak również w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnieniem z podatku są objęte wyłącznie wartości nagród przyznanych nabywcy towaru/usługi, w sytuacji gdy ta nagroda jest związana ze sprzedażą premiową.
Przykładem prezentowanej linii orzeczniczej jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 października 2015 r. sygn. akt II FSK 1759/14, w którym sąd uznał, że:
Skoro zatem pojęcie "sprzedaż premiowa" zostało zaczerpnięte z języka potocznego, to jego znaczenie dla potrzeb wykładni art. 21 ust. 1 pkt 68 PDoFizU należy przyjąć w znaczeniu potocznym, co oznacza - jak prawidłowo przyjął sąd pierwszej instancji - sprzedaż towarów i usług związaną z otrzymaniem nagrody przez nabywającego.
Podobnie wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 listopada 2019 r. sygn. akt II FSK 2512/18, wskazując:
Wykładnia art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakazuje przyjąć, iż ustanowione tym przepisem zwolnienie od podatku obejmuje, w warunkach przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wyłącznie wartość nagród przyznanych kupującemu, w sytuacji gdy nagroda jest związana ze sprzedażą premiową. Gdyby wolą ustawodawcy byłoby zwolnienie od podatku osób mających wpływ na decyzje o zakupie towarów, czyli doradców kupującego, to zważywszy na jego racjonalizm, zawarłby odpowiedni zapis w ustawie.
Zatem zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, objęte są nagrody otrzymane, w związku z zawarciem umowy sprzedaży dotyczącej promowanego produktu/usługi, otrzymane wyłącznie przez kupującego (nabywcę) od sprzedawcy towarów lub usług, których wartość nie przekracza kwoty 2000 zł, gdy nagrody te nie są otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą.
W przedstawionym stanie faktycznym Spółka wdrożyła program premiowania dla pracowników handlowych zatrudnionych w Pionie Y. Program ten ma na celu zwiększenie sprzedaży wybranych produktów przetworzonych w okresie od 1 do 31 października 2025 r. poprzez polecenie wskazanych produktów klientom. Pracownikom handlowym przysługuje premia pieniężna za każdą sprzedaną sztukę określonego produktu, pod warunkiem osiągnięcia minimalnego progu sprzedaży określonego dla danego poleconego indeksu lub ich zestawu. Dodatkowo dla pracowników na stanowiskach (…) wprowadzono specjalny program premiowania sprzedaży określonego produktu, obejmujący okres od 1 października do 10 listopada 2025 r. polegający na polecaniu ich klientom. Trzech najlepszych pracowników handlowych, którzy osiągną najwyższy poziom sprzedaży, otrzyma nagrodę w postaci podwójnego biletu wstępu na mecz.
Zarówno wartość premii pieniężnej, jak i wartość nagrody rzeczowej przyznawanych pracownikom w ramach programu premiowania sprzedaży nie spełniają warunków aby uznać je za nagrody otrzymane w związku ze sprzedażą premiową.
Zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, że zadania objęte programem premiowania są bezpośrednio związane z obowiązkami służbowymi pracowników handlowych, wynikającymi z ich zatrudnienia w strukturach Spółki. Przyznawane świadczenia - zarówno pieniężne, jak i rzeczowe - stanowią formę gratyfikacji za działania wykonywane w ramach obowiązków służbowych. Z uwagi na powyższe uzyskane przez pracowników nagrody w postaci premii pieniężnej i nagrody rzeczowej stanowią dla nich przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, na Państwa Spółce będą ciążyły obowiązki płatnika z ww. tytułu.
Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo