Interpretacja 0114-KDIP3-1.4011.934.2025.3.PT

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem, które wpłynęło 13 grudnia 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, zarejestrowaną w CEIDG, i jest czynnym podatnikiem VAT. Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki (PKD 62.02.Z), wspierana przez pozostałe kody PKD (62.01.Z, 70.20.Z). Wnioskodawca świadczy usługi w modelu B2B, współpracując m.in. z wyspecjalizowanymi firmami doradczymi, które kierują go do pracy nad projektami dla swoich klientów końcowych. Klientami końcowymi są duże podmioty gospodarcze, w tym międzynarodowe korporacje. Charakter tych usług wymaga bezpośredniego zaangażowania w analizę wewnętrznych, strategicznych procesów biznesowych, baz danych oraz systemów informatycznych klientów końcowych. Ze względu na krytyczny i wrażliwy charakter tych informacji, Wnioskodawca jest objęty ścisłymi restrykcjami poufności, potwierdzonymi w zawieranych umowach (bezpośrednich lub przez pośrednika), w tym umowach o zachowaniu poufności (NDA). Model rozliczeń Wnioskodawcy opiera się na fakturowaniu za zakontraktowane godziny pracy. Realizacja tych godzin podlega ścisłej weryfikacji i audytowi ze strony zleceniodawcy. Wnioskodawca jest zobowiązany do dostarczania precyzyjnych i wiarygodnych zestawień (raportów) faktycznego czasu poświęconego na konkretne zadania, projekty czy spotkania. Prawidłowe i wiarygodne zaraportowanie czasu pracy jest bezpośrednią podstawą do akceptacji usług i wypłaty wynagrodzenia. W związku z powyższym, dla Wnioskodawcy niezbędne jest posiadanie narzędzia do precyzyjnego i bieżącego monitorowania oraz odnotowywania czasu poświęcanego na poszczególne zadania. Wnioskodawca posiada smartfon oraz komputer, jednak te urządzenia nie mogą być wykorzystywane do tego celu podczas kluczowych czynności. W środowisku korporacyjnym, w którym Wnioskodawca świadczy usługi, panuje wysoka wrażliwość na kwestie poufności danych. Podczas kluczowych spotkań (np. warsztatów strategicznych, analizy procesów), gdzie omawiane są wysoce poufne dane, istnieje uzasadnione i komunikowane oczekiwanie ze strony klientów, że uczestnicy nie będą korzystać z urządzeń posiadających funkcję rejestracji (smartfon, smartwatch). Użycie takiego urządzenia w trakcie spotkania jest postrzegane nie tylko jako nieprofesjonalne, ale przede wszystkim jako potencjalne naruszenie zasad bezpieczeństwa informacji i umów NDA. W praktyce, w celu dochowania należytej staranności i poszanowania zobowiązań umownych, Wnioskodawca jest zobligowany do niestosowania tych urządzeń do kontroli czasu. Jedynym urządzeniem, które pozwala na dyskretną i precyzyjną kontrolę czasu w trakcie takich spotkań, a jednocześnie nie budzi obaw klientów o naruszenie poufności (gdyż nie posiada funkcji nagrywania), jest klasyczny zegarek analogowy (mechaniczny lub kwarcowy). Wnioskodawca zamierza nabyć taki zegarek i otrzyma fakturę VAT dokumentującą ten zakup. Wnioskodawca oświadcza kategorycznie, że zegarek będzie wykorzystywany wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w dniach i godzinach pracy, jako narzędzie niezbędne do kontroli i ewidencjonowania czasu pracy na potrzeby raportowania klientom. Zegarek nie będzie wykorzystywany do celów osobistych (prywatnie Wnioskodawca ustala czas za pomocą telefonu). Zakup zegarka nie ma na celu wykreowania lub utrwalenia pozytywnego wizerunku, podkreślenia prestiżu, uwypuklenia zasobności Wnioskodawcy ani zachęcania potencjalnych klientów do skorzystania z usług. Jedynym celem zakupu jest funkcja użytkowa - precyzyjny pomiar czasu w warunkach wymaganych przez klientów końcowych.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W odpowiedzi na Pytania Organu wskazał Pan:

1.  Czy obecnie jest Pan w posiadaniu innego zegarka, który wykorzystywany jest w prowadzonej działalności gospodarczej do odmierzania czasu spędzonego na spotkaniach z klientami?

Odpowiedź: Obecnie nie posiada Pan innego zegarka, który byłby wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. W przeszłości próbował Pan wykorzystywać w działalności smartwatch (zegarek inteligentny). Urządzenie to jednak nie sprawdziło się w specyficznych warunkach Pana pracy. Ze względu na wbudowany mikrofon i funkcje transmisji danych, klienci korporacyjni wielokrotnie kwestionowali możliwość jego używania podczas poufnych spotkań (ryzyko podsłuchu/wycieku danych). W konsekwencji urządzenie to okazało się nieprzydatne zawodowo i zostało wycofane z użytku służbowego. To doświadczenie potwierdziło, że w Pana modelu biznesowym niezbędny jest zegarek pasywny (analogowy), który nie generuje ryzyka naruszenia poufności.

2.  Kiedy planuje Pan nabyć zegarek analogowy?

Odpowiedź: Fizyczny zakup zegarka nastąpił 9 listopada 2025 r. Jednakże skutek podatkowy (zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów oraz odliczenie podatku VAT) nie został jeszcze zrealizowany. Wstrzymał się Pan z ujęciem faktury w ewidencjach podatkowych do czasu uzyskania interpretacji indywidualnej, dlatego we wniosku mowa jest o zdarzeniu przyszłym (w rozumieniu momentu dokonania rozliczenia podatkowego).

3.  Czy zakup zegarka zostanie dokonany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czy faktura będzie wystawiona na działalność gospodarczą?

Odpowiedź: Tak. Zakup został dokonany ściśle w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i został udokumentowany fakturą VAT wystawioną na Pana dane firmowe.

4.  Jakie funkcje posiada/będzie posiadał zakupiony przez Pana zegarek analogowy, czy będą to jakieś szczególne funkcje które tylko taki zegarek może realizować, aby mógł Pan poprawnie odliczać czas pracy potrzebny do ustalenia wynagrodzenia?

Odpowiedź: Zegarek posiada funkcję precyzyjnego pomiaru czasu. Jednak jego kluczową funkcją biznesową w Pana przypadku jest brak funkcji „smart” (brak rejestracji dźwięku, brak GPS, brak transmisji danych). Ta specyfika techniczna jest niezbędna, aby móc kontrolować czas pracy podczas spotkań i czynności objętych rygorem ścisłej poufności (NDA), gdzie wnoszenie urządzeń elektronicznych (smartfonów, smartwatchy) jest zabronione lub niemile widziane przez Pana kontrahentów.

5.  Jaka jest/będzie jego przybliżona cena?

Odpowiedź: Cena netto zegarka wynosi około 8 500 zł (nie przekracza kwoty 10 000 zł). W związku z tym, wydatek ten zostanie zaliczony do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo, w miesiącu oddania do używania.

6.  Czym wyróżniał się będzie zakupiony zegarek analogowy od urządzeń przez Pana posiadanych, które również służą do odmierzania czasu?

Odpowiedź: Zakupiony zegarek wyróżnia się analogowym mechanizmem i brakiem elektroniki rejestrującej. Pana pozostałe narzędzia pracy (telefon, komputer) posiadają kamery i mikrofony, przez co nie mogą być używane do kontroli czasu podczas spotkań o najwyższej klauzuli poufności. Zegarek analogowy gwarantuje klientowi pełne bezpieczeństwo informacji, co jest warunkiem koniecznym profesjonalnego świadczenia usług dla Pana kontrahentów.

7.  Czy wydatek poniesiony na zakup zegarka zostanie Panu w jakikolwiek sposób zwrócony lub zrefundowany?

Odpowiedź: Wydatek poniesiony na zakup zegarka nie zostanie Panu w żaden sposób zwrócony ani zrefundowany.

8.  Jak do tej pory rozliczał Pan swój czas pracy z klientami, czy korzysta Pan z posiadanego już urządzenia (jakiego), czy prosi Pan aby inne osoby odmierzały za Pana godziny pracy (czas spotkań z klientami)?

Odpowiedź: Do tej pory korzystał Pan z metod zastępczych (zegary ścienne u klienta, telefon - tam gdzie było to dopuszczalne, szacowanie), co jednak było nieprofesjonalne i obarczone ryzykiem błędu w raportowaniu godzin. Po negatywnych doświadczeniach z próbą wdrożenia smartwatcha (który został odrzucony przez klientów ze względów bezpieczeństwa), zakup profesjonalnego zegarka analogowego stał się koniecznością w celu rzetelnego i precyzyjnego wywiązywania się z umów rozliczanych godzinowo.

Pytania

1)  Czy wydatek na nabycie opisanego zegarka analogowego, udokumentowany fakturą VAT, będzie mógł zostać zaliczony przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2)  Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej nabycie ww. zegarka, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie pytania nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania dotyczącego podatku od towarów i usług. (pytanie nr 2) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W opisanym zdarzeniu przyszłym istnieje ścisły i bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesieniem wydatku na zakup zegarka a prowadzoną działalnością gospodarczą. Cel osiągnięcia przychodów: Zegarek jest niezbędnym narzędziem umożliwiającym precyzyjne ewidencjonowanie czasu pracy. Prawidłowe i wiarygodne raportowanie czasu jest wymogiem umownym i stanowi bezpośrednią podstawę do weryfikacji, akceptacji wykonanych usług, a tym samym do fakturowania i osiągania przychodów. Cel zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów: Poszanowanie zasad poufności (NDA) jest kluczowym wymogiem klientów końcowych. Posiadanie analogowego zegarka jest jedyną metodą na pogodzenie obowiązku kontroli czasu z wymogami bezpieczeństwa informacji. Niestosowanie się do tych standardów groziłoby utratą zaufania, odpowiedzialnością kontraktową i w konsekwencji utratą kontraktów. Wydatek ten służy więc bezpośrednio zabezpieczeniu źródła przychodów. Jednocześnie, w sprawie nie będzie miał zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o PIT, dotyczący kosztów reprezentacji. Jak Wnioskodawca kategorycznie oświadczył w opisie stanu faktycznego, zakup zegarka podyktowany jest wyłącznie jego funkcją użytkową (pomiar czasu), a nie budowaniem wizerunku, prestiżu czy podkreślaniem zasobności. Wydatek nie ma również charakteru osobistego, gdyż zegarek będzie używany wyłącznie do celów służbowych. W świetle powyższego, wydatek na zakup zegarka spełnia definicję kosztu uzyskania przychodu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Podkreślam, że o tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 omawianej ustawy podatkowej i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
• nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• być właściwie udokumentowany.

Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku, jako kosztu uzyskania przychodów, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Konstrukcja art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 23 ust. 1 tej ustawy) pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni lub pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wysokość osiągniętego przychodu bądź zachowanie źródła przychodu.

Ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

• cel to „to, do czego się zmierza, dąży, to, co chce się osiągnąć”;
• celowość oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,
• zabezpieczyć oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Przez sformułowanie „w celu osiągnięcia przychodu” należy zatem rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów, z taką chęcią i zamiarem. Zgodnie z orzecznictwem, nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go miało lub mogło mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie danego przychodu (wyrok NSA z 29 listopada 1993 r. sygn. akt SA/Wr 1242/94). Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Wskazuje się, że istnieją sytuacje, w których związek przyczynowo-skutkowy nie jest wyraźny. Należy je rozwiązywać w oparciu o zasadę zdrowego rozsądku, a każda sytuacja wymaga odrębnego potraktowania (wyrok NSA z 16 grudnia 1999 r. sygn. akt SA/Bk 1619/98, LEX nr 39745).

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Pamiętać przy tym należy, że koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodów z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w przeważającej części związaną z doradztwem w zakresie informatyki. Model Pana rozliczeń opiera się na fakturowaniu za zakontraktowane godziny pracy. Realizacja tych godzin podlega ścisłej weryfikacji i audytowi ze strony zleceniodawcy. Jest Pan zobowiązany do dostarczania precyzyjnych i wiarygodnych zestawień (raportów) faktycznego czasu poświęconego na konkretne zadania, projekty czy spotkania. Prawidłowe i wiarygodne zaraportowanie czasu pracy jest bezpośrednią podstawą do akceptacji usług i wypłaty wynagrodzenia. W związku z powyższym, dla niezbędne jest dla Pana posiadanie narzędzia do precyzyjnego i bieżącego monitorowania oraz odnotowywania czasu poświęcanego na poszczególne zadania. W środowisku korporacyjnym, w którym świadczy Pan usługi, panuje wysoka wrażliwość na kwestie poufności danych. Podczas kluczowych spotkań (np. warsztatów strategicznych, analizy procesów), gdzie omawiane są wysoce poufne dane, istnieje uzasadnione i komunikowane oczekiwanie ze strony klientów, że uczestnicy nie będą korzystać z urządzeń posiadających funkcję rejestracji (smartfon, smartwatch). Użycie takiego urządzenia w trakcie spotkania jest postrzegane nie tylko jako nieprofesjonalne, ale przede wszystkim jako potencjalne naruszenie zasad bezpieczeństwa informacji i umów NDA. W praktyce, w celu dochowania należytej staranności i poszanowania zobowiązań umownych, jest Pan zobligowany do niestosowania tych urządzeń do kontroli czasu. Jedynym urządzeniem, które pozwala na dyskretną i precyzyjną kontrolę czasu w trakcie takich spotkań, a jednocześnie nie budzi obaw klientów o naruszenie poufności (gdyż nie posiada funkcji nagrywania), jest klasyczny zegarek analogowy (mechaniczny lub kwarcowy). Zegarek będzie wykorzystywany wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w dniach i godzinach pracy, jako narzędzie niezbędne do kontroli i ewidencjonowania czasu pracy na potrzeby raportowania klientom. Zegarek nie będzie wykorzystywany do celów osobistych.

Biorąc pod uwagę, że wydatki na nabycie zegarka nie są ujęte w katalogu kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, to mogą być uwzględnione w kosztach podatkowych, o ile istnieje związek tych wydatków z możliwością uzyskania przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. Wykazanie tego związku spoczywa na podatniku i nie może następować w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego. Ocena, czy w danym przypadku zachodzi związek przyczynowy między poniesionym wydatkiem a osiągnięciem przychodu lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów powinna odbywać się przy uwzględnieniu wszystkich aspektów prowadzonej działalności gospodarczej, w tym charakteru i rodzaju prowadzonej działalności.

Zauważam, że w myśl art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ww. przepis nie znajdzie u Pana zastosowania, ponieważ - jak Pan podkreślił - wydatek związany z zakupem zegarka w Pana przypadku nie ma charakteru reprezentacji, tzn. jego zakup nie ma na celu wykreowania lub utrwalenia pozytywnego wizerunku, podkreślenia prestiżu, uwypuklenia Pana zasobności ani zachęcania potencjalnych klientów do skorzystania z usług.

Zatem wydatek poniesiony przez Pana na zakup zegarka analogowego służącego do kontroli czasu poświęconego na konkretne zadania, projekty czy spotkania, może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pamiętać przy tym należy, że to na Panu, jako podmiocie odnoszącym korzyść z faktu zaliczenia wskazanego we wniosku wydatku do kosztów uzyskania przychodów, spoczywa obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego poniesionego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, jak również obowiązek właściwego jego udokumentowania.

Podsumowanie: wydatek na zakup wskazanego w opisie sprawy zegarka będzie stanowił w Pana działalności gospodarczej koszt uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.) - zwanej dalej: „Ordynacją podatkową”. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej: „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.