Interpretacja 0114-KDIP3-1.4011.938.2025.1.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z tego samego dnia. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie działalności sportowej. Wnioskodawca jest zawodowym piłkarzem, grającym w klubie sportowym na poziomie I ligi, na pozycjach pomocnika i napastnika. Wymaga to dużej wydolności fizycznej, wysokiej częstotliwości sprintów, intensywnej pracy zarówno tlenowej, jak i beztlenowej, szybkiej regeneracji oraz utrzymania odpowiedniej masy mięśniowej. Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu świadczenia usług sportowych, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym. Wnioskodawca korzysta z cateringu dietetycznego dostarczanego codziennie do miejsca zamieszkania. Wybiera wariant „sportowy”, który różni się od standardowego cateringu zwiększoną podażą białka, odpowiednim doborem węglowodanów i tłuszczów oraz kalorycznością, wspierając regenerację i zdolność wysiłkową. Catering ma charakter powtarzalny i jest zamawiany regularnie. Nie jest on przygotowywany indywidualnie przez osobistego dietetyka Wnioskodawcy, lecz stanowi standardową usługę oferowaną przez firmę cateringową w pakiecie „sportowym”.

Dostarczanie posiłków w odpowiednich godzinach, po treningach i przed meczami, jest istotne dla utrzymania optymalnej wydolności i regeneracji organizmu.

Pytanie

Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na catering dietetyczny w wariancie sportowym mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane wydatki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W przypadku zawodowego sportowca dieta sportowa jest integralnym narzędziem pracy, podobnie jak sprzęt treningowy, odzież czy suplementy. Odpowiednie żywienie zapewnia utrzymanie zdolności do intensywnego wysiłku, szybką regenerację oraz zmniejsza ryzyko kontuzji, co bezpośrednio przekłada się na możliwość osiągania przychodów. Niewłaściwe odżywianie mogłoby prowadzić do obniżenia wyników sportowych, ograniczenia dyspozycyjności fizycznej i zwiększenia ryzyka urazów, co w konsekwencji wpłynęłoby na przychody Wnioskodawcy. Catering sportowy wybierany jest spośród gotowych wariantów oferowanych przez firmę cateringową, a jego specyfika – podaż makroskładników, kaloryczność i harmonogram dostaw – odpowiada wymaganiom zawodowego sportowca na pozycjach pomocnika i napastnika.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wydatki na catering sportowy pozostają w bezpośrednim związku z przychodem, ponieważ umożliwiają utrzymanie parametrów fizycznych niezbędnych do świadczenia usług sportowych. Jest to analogiczne do ponoszenia wydatków na sprzęt sportowy, treningi personalne czy rehabilitację, które są powszechnie uznawane za koszty zawodowych sportowców. Dodatkowo, odpowiednia dieta wspiera profilaktykę kontuzji mięśniowych charakterystycznych dla pozycji pomocnika i napastnika, szczególnie przeciążeń mięśnia dwugłowego uda i przywodzicieli. Dostarczanie właściwych proporcji białka i węglowodanów sprzyja regeneracji po wysiłku intensywnym i ogranicza ryzyko urazów. Interpretacje indywidualne Dyrektora KIS wskazują, że wydatki na specjalistyczne żywienie mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, jeśli pełnią funkcję zawodową i nie mają charakteru wydatków prywatnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy – oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodów istnieje związek przyczynowy (ewentualnie z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów).

Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Tym samym – możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia jego przychodów.

Dokonując oceny charakteru ponoszonych wydatków, należy rozstrzygnąć, czy spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Ocena prawna danego wydatku wymaga bowiem uwzględnienia unormowań art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym ustawodawca dokonał enumeratywnego wyliczenia wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, nawet jeśli ponoszone są w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Z przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jakkolwiek podmioty gospodarcze mogą dowolnie i swobodnie podejmować decyzje finansowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to jednak kwalifikacja wydatków do kosztów podatkowych winna opierać się na przepisach prawa podatkowego. Nie każdy wydatek z racji tylko samego jego poniesienia jest kosztem podatkowym.

Aby tak było, wydatek musi spełniać wskazane kryteria ustawowe. Nie ma w tym względzie dowolności i uznaniowości podyktowanej pozaustawowymi kryteriami.

Wskazuję również, że sam fakt nieobjęcia ustawowym wykazem wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest wystarczający do podatkowej kwalifikacji kosztów. Brak takiego wydatku w katalogu kosztów negatywnych nie skutkuje automatycznym przyjęciem, że stanowi on koszt podatkowy.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zawodowym piłkarzem, grającym w klubie sportowym na poziomie I ligi co wymaga od Pana dużej wydolności fizycznej, wysokiej częstotliwości sprintów, intensywnej pracy zarówno tlenowej, jak i beztlenowej, szybkiej regeneracji oraz utrzymania odpowiedniej masy mięśniowej. Korzysta Pan z cateringu dietetycznego dostarczanego codziennie do miejsca zamieszkania. Wybiera Pan wariant „sportowy”, który różni się od standardowego cateringu zwiększoną podażą białka, odpowiednim doborem węglowodanów i tłuszczów oraz kalorycznością, wspierając regenerację i zdolność wysiłkową. Catering ma charakter powtarzalny i jest zamawiany regularnie. Nie jest on przygotowywany indywidualnie przez osobistego dietetyka, lecz stanowi standardową usługę oferowaną przez firmę cateringową w pakiecie „sportowym”.

Odnosząc się zatem do przedstawionego przez Pana opisu sprawy na gruncie wyżej przytoczonego stanu prawnego stwierdzić należy, że wydatki poniesione przez Pana jako piłkarza grającego zawodowo w klubie sportowym na catering w pakiecie sportowym - spełniają wymagane warunki uznania ich za koszty uzyskania przychodów, tj. pozostają w związku przyczynowo-skutkowym ze źródłem przychodów i zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a ponadto nie znajdują się na liście wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wskazał Pan bowiem dostarczanie posiłków w odpowiednich godzinach, po treningach i przed meczami, jest istotne dla utrzymania optymalnej wydolności i regeneracji organizmu. Odpowiednie żywienie zapewnia utrzymanie zdolności do intensywnego wysiłku, szybką regenerację oraz zmniejsza ryzyko kontuzji, co bezpośrednio przekłada się na możliwość osiągania przychodów. Niewłaściwe odżywianie mogłoby prowadzić do obniżenia wyników sportowych, ograniczenia dyspozycyjności fizycznej i zwiększenia ryzyka urazów, co w konsekwencji wpłynęłoby na Pana przychody.

Uznać więc należy, że wydatki ponoszone przez Pana na catering o którym mowa powyżej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej.

Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawioneo przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.