Wnioskodawca, będący rezydentem podatkowym Niemiec, planuje utworzyć w Polsce spółkę komandytową "A sp.k." z siedzibą w Polsce, w której będzie komplementariuszem z 99% udziałem w zysku. Komandytariuszem będzie jednoosobowa spółka z o.o. "B sp. z o.o." z 1% udziałem. Spółka będzie prowadzić działalność wyłącznie w Polsce, bez stałej placówki lub zakładu w…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe, jednak częściowo z innych względów niż przez Pana wskazane.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
26 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Planowana spółka komandytowa i jej wspólnicy: Wnioskodawca zamierza w 2025 r. utworzyć w Polsce spółkę komandytową pod firmą „A spółka komandytowa” (dopuszczalny skrót: „A sp.k.”). Równocześnie założy jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością „B sp. z o.o.”, której będzie jedynym wspólnikiem.
Spółka ta obejmie status komandytariusza w A sp.k.
Struktura własnościowa ma być następująca:
W planie umowy spółki przewidziano między innymi:
Poza wkładami wspólników Spółka nie planuje pozyskiwać zewnętrznego kapitału ani posiadać powiązań kapitałowych z innymi podmiotami.
Wspólnikami pozostaną wyłącznie Wnioskodawca i B sp. z o.o.
Miejsce prowadzenia działalności i rezydencja podatkowa: Spółka komandytowa prowadzić będzie działalność wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Biuro, miejsce zarządu, zaplecze administracyjne oraz księgowość Spółki będą znajdować się w Polsce. Wszelkie decyzje gospodarcze będą podejmowane w Polsce.
Spółka nie będzie posiadać stałej placówki ani personelu w Niemczech, nie planuje tam biura, filii, oddziału ani zakładu. Spółka będzie obsługiwać ewentualnych kontrahentów z Niemiec, z Polski; faktury będą wystawiane z polskiego adresu. Przychody z działalności Spółki będą jedynym źródłem dochodu Wnioskodawcy w Polsce.
Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym Niemiec w rozumieniu art. 4 UPO PL–DE, gdyż jego stałe miejsce zamieszkania, ośrodek interesów życiowych i gospodarczych oraz miejsce zarządu prywatnego znajdują się w Niemczech. Dysponuje on certyfikatem rezydencji podatkowej wydanym przez właściwy niemiecki urząd skarbowy.
Brak stałego zakładu w Niemczech. Zgodnie z art. 5 UPO, „zakład” oznacza stałą placówkę, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Spółka komandytowa posiada zakład w Polsce, natomiast nie będzie posiadać zakładu w Niemczech.
Ewentualne czynności przygotowawcze lub pomocnicze wykonywane w Niemczech (np. kontakt z kontrahentami) nie będą stanowiły zakładu w rozumieniu art. 5 UPO. Spółka nie będzie posiadać personelu ani infrastruktury w Niemczech. W konsekwencji zyski Spółki komandytowej przypisane będą zakładowi w Polsce.
Zdarzenia przyszłe : Wnioskodawca przewiduje, że Spółka komandytowa zostanie utworzona i zacznie działalność w 2025 r. lub 2026 r.
W kolejnych latach planuje stopniowe zwiększanie skali działalności na rynku polskim i niemieckim, jednak roczne przychody nie przekroczą równowartości 2 000 000 EUR, dzięki czemu Spółka powinna być małym podatnikiem CIT uprawnionym do zastosowania stawki 9 %.
Wnioskodawca planuje wypłatę zysku i zaliczek na poczet zysku, proporcjonalnie do udziału w zysku. Wypłaty te będą kierowane na rachunek bankowy Wnioskodawcy w Niemczech.
Pytania
1. Czy A spółka komandytowa – mająca siedzibę i zarząd w Polsce – będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 UstCIT, a przy spełnieniu warunków z art. 19 ust. 1 pkt 2 UstCIT (przychody nieprzekraczające 2 000 000 EUR) będzie uprawniona do stosowania stawki 9 % CIT?
2. Czy dochody Wnioskodawcy z tytułu udziału w zyskach A sp.k. – jako komplementariusza będącego rezydentem podatkowym Niemiec – będą opodatkowane wyłącznie w Polsce jako zyski zakładu położonego w Polsce, a w Niemczech zastosowanie znajdzie metoda wyłączenia z progresją określona w art. 24 ust. 1 lit. a UPO PL–DE?
3. Czy przy wypłacie zysku (dywidendy) przez A sp.k. na rzecz Wnioskodawcy Spółka powinna, jako płatnik, pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości nieprzekraczającej 15 % kwoty brutto wypłaty, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ust PIT w związku z art. 10 ust. 2 lit. b UPO PL–DE?
4. Czy Wnioskodawca – jako komplementariusz – będzie uprawniony do pomniejszenia podatku u źródła (PIT) obliczonego według art. 30a ust. 1 pkt 4 UstPIT o kwotę odpowiadającą iloczynowi jego udziału w zysku (99 %) oraz podatku CIT należnego od dochodu A sp.k. za rok podatkowy, z którego pochodzi wypłacany zysk (art. 30a ust. 6a–6e UstPIT), także w sytuacji, gdy stawka podatku u źródła na podstawie UPO PL–DE wynosi 15 %?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2-4 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych.
W zakresie pytania numer 1 dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 2
Kwalifikacja i zakres opodatkowania dochodów Wnioskodawcy. Przychody (dochody) Wnioskodawcy z tytułu udziału w zyskach A sp.k. będą w Polsce kwalifikowane jako przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych (art. 17 ust. 1 pkt 4 Ust PIT) i opodatkowane na zasadach określonych w art. 30a ust. 1 pkt 4 Ust PIT (podatek u źródła). Na gruncie UPO PL– DE zyski przedsiębiorstwa przypisane zakładowi w Polsce podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce (art. 7 w zw. z art. 5 UPO). Spółka będzie posiadać zakład w Polsce, natomiast nie będzie prowadzić działalności przez zakład w Niemczech. Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. a UPO PL–DE Niemcy, jako państwo rezydencji Wnioskodawcy, zastosują metodę wyłączenia z progresją – dochody osiągnięte w Polsce będą zwolnione z opodatkowania w Niemczech, lecz mogą wpływać na stawkę podatku od innych dochodów. W konsekwencji dochody Wnioskodawcy z udziału w zyskach A sp.k. powinny być opodatkowane wyłącznie w Polsce. Niemcy nie mają prawa do ich opodatkowania, poza uwzględnieniem ich w progresji podatkowej.
Ad. 3
Wysokość podatku u źródła (15 %). Polska stawka podatku u źródła od dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych wynosi 19 %. Jednak na podstawie art. 10 ust. 2 lit. b UPO PL–DE podatek u źródła od dywidend wypłacanych osobom fizycznym będącym rezydentami Niemiec nie może przekroczyć 15 % kwoty brutto wypłaty. Wnioskodawca udokumentuje rezydencję podatkową Niemiec certyfikatem rezydencji. Spółka komandytowa, jako płatnik, powinna zatem pobrać podatek u źródła od wypłaty zysku na rzecz Wnioskodawcy w wysokości 15 % kwoty brutto.
Ad. 4
Pomniejszenie podatku u źródła o CIT zapłacony przez Spółkę art. 30a ust. 6a Ust PIT przewiduje, że podatek obliczony zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 (podatek od udziału w zyskach spółki będącej podatnikiem CIT) pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku oraz podatku CIT należnego od dochodu spółki za rok, z którego pochodzi wypłata. W przypadku A sp.k. Wnioskodawca ma 99 % udziału w zysku. Podatek CIT należny od dochodu Spółki (przy stawce 9 %) będzie zatem w części przypadającej na Wnioskodawcę pomniejszał podatek u źródła. Pomniejszenie stosuje się również wtedy, gdy z uwagi na umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania stawka podatku u źródła jest obniżona (np. do 15 %). Celem regulacji jest eliminacja podwójnego ekonomicznego opodatkowania tych samych zysków – raz na poziomie spółki, drugi raz u komplementariusza.
Uzasadnienie stanowiska
Ad. 2
Ograniczony obowiązek podatkowy Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 3 ust. 2a Ust PIT osoby fizyczne niemające miejsca zamieszkania na terytorium RP podlegają obowiązkowi podatkowemu wyłącznie od dochodów uzyskanych na terytorium Polski (tzw. ograniczony obowiązek podatkowy).
Art. 3 ust. 2b pkt 3 Ust PIT wskazuje, że do dochodów uzyskanych na terytorium RP zalicza się dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium RP, w tym poprzez zakład położony w Polsce. Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym Niemiec; w Polsce uzyskiwać będzie dochody jedynie z tytułu udziału w zyskach Spółki komandytowej prowadzącej działalność w Polsce.
W świetle Ustawy PIT będzie zatem podlegał w Polsce opodatkowaniu tylko od tych dochodów. Pozostałe dochody osiągane w Niemczech pozostaną poza zakresem opodatkowania w Polsce.
Zakład w rozumieniu UPO Artykuł 5 ust. 1 UPO definiuje „zakład” jako stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Za zakład uznaje się m.in. miejsce zarządu, filię, biuro, fabrykę lub warsztat. A sp.k. będzie posiadać siedzibę, zarząd i biuro w Polsce; tam też będzie prowadzić działalność operacyjną i podejmować decyzje. W związku z tym powstanie zakład w Polsce. Jednocześnie Spółka nie będzie posiadać zakładu w Niemczech: nie będzie tam biura, filii, magazynu ani personelu.
Wszelkie czynności wykonywane w Niemczech będą mieć charakter pomocniczy (np. spotkania z kontrahentami), co zgodnie z art. 5 ust. 4 UPO nie stanowi zakładu. W konsekwencji zyski przedsiębiorstwa przypisane będą zakładowi w Polsce (art. 7 UPO).
Opodatkowanie zysków spółki komandytowej na podstawie UPO Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPO zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim państwie przez położony tam zakład.
W niniejszej sprawie Spółka prowadzi działalność wyłącznie w Polsce, więc zyski przypisane zakładowi w Polsce podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce. Art. 24 ust. 1 lit. a UPO przewiduje, że Niemcy – jako państwo rezydencji Wnioskodawcy – zwolnią takie dochody z opodatkowania, stosując metodę wyłączenia z progresją: dochód zwolniony może wpływać na stawkę podatku od innych dochodów podatnika.
Takie stanowisko potwierdzają liczne interpretacje indywidualne i orzecznictwo, w tym interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 kwietnia 2015 r. (sygn. IPPB1/4511-143/15-2/MT), dotycząca opodatkowania przychodów niemieckiego rezydenta podatkowego ze spółki komandytowej prowadzącej działalność w Polsce. Organ podatkowy wskazał w niej, że zyski spółki komandytowej przypisane zakładowi w Polsce podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, a w Niemczech stosuje się metodę wyłączenia z progresją. Pierwszeństwo umowy międzynarodowej Na podstawie art. 91 ust. 1–2 Konstytucji RP ratyfikowane umowy międzynarodowe mają pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy nie da się pogodzić z umową. W przypadku kolizji między ustawą a UPO postanowienia umowy mają zastosowanie w pierwszej kolejności.
W przedstawionym stanie faktycznym przepisy krajowe są zgodne z umową; niemniej Wnioskodawca podkreśla, że stawka podatku u źródła ograniczona do 15 % oraz metoda wyłączenia z progresją wynikają bezpośrednio z UPO PL–DE.
Odniesienie do podobnych interpretacji Wnioskodawca powołuje się na analogiczne interpretacje indywidualne i orzecznictwo, w szczególności:
Wnioskodawca podnosi, że choć powołane interpretacje dotyczą innych podmiotów, to argumentacja w nich zawarta odnosi się do identycznych przepisów i powinna mieć zastosowanie w niniejszej sprawie.
Ad. 3. i 4.
Pomniejszenie podatku u źródła o CIT zapłacony przez spółkę Art. 30a ust. 6a–6e Ust PIT wprowadzono w celu uniknięcia podwójnego ekonomicznego opodatkowania zysków komplementariusza.
Przepis ten stanowi, że zryczałtowany podatek obliczony zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 (19 %) pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi udziału komplementariusza w zysku i podatku CIT należnego od dochodu spółki. Pomniejszenie to przysługuje również wtedy, gdy z uwagi na umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania stawka podatku u źródła jest niższa niż 19 %.
Ustawa nie wprowadza ograniczenia w tym zakresie; celem jest zneutralizowanie podwójnego opodatkowania dochodu raz na poziomie spółki, drugi raz u wspólnika. W przypadku A sp.k. przy stawce CIT 9 % kwota podatku CIT przypadająca na Wnioskodawcę (99 % udziału) będzie zazwyczaj wyższa niż podatek u źródła obliczony wg stawki 15 %.
W takiej sytuacji podatek u źródła po zastosowaniu pomniejszenia może wynieść 0 zł. Jeśli CIT przypadający na wspólnika będzie niższy niż podatek u źródła (tzw. „WHT”), Wnioskodawca dopłaci różnicę.
W ocenie Wnioskodawcy odpowiedź na pytanie nr 4 powinna być twierdząca. Mechanizm pomniejszenia podatku zryczałtowanego, o którym mowa w art. 30a ust. 6a–6e Ust PIT, znajduje zastosowanie również w sytuacji, w której podatek u źródła pobierany od wypłaty zysku na rzecz Wnioskodawcy – jako komplementariusza będącego rezydentem Niemiec – jest ograniczony postanowieniami Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO PL–DE) do stawki 15%.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że art. 30a ust. 6a Ust PIT przewiduje autonomiczny mechanizm eliminowania ekonomicznego podwójnego opodatkowania zysków spółki komandytowej będącej podatnikiem CIT.
Zgodnie z tym przepisem, zryczałtowany podatek komplementariusza obliczony zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ust PIT ulega pomniejszeniu o kwotę odpowiadającą iloczynowi jego udziału w zysku oraz podatku należnego od dochodu spółki komandytowej za dany rok podatkowy. Przepis ten działa niezależnie od tego, czy stawka podatku zryczałtowanego wynosi 19% (wynikająca z przepisów krajowych), czy też – jak w przypadku rezydenta Niemiec – 15% zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. b UPO PL–DE. Ustawodawca nie wprowadził w tym zakresie żadnych ograniczeń, a wprost nakazał stosować pomniejszenie, o ile zostały spełnione przesłanki określone w art. 30a ust. 6a–6e Ust PIT.
Po drugie, celem art. 30a ust. 6a–6e Ust PIT jest zapewnienie, aby dochód komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej był opodatkowany tylko raz – łącznie na poziomie spółki (CIT) oraz komplementariusza (PIT). Wprowadzenie tego przepisu było konsekwencją objęcia spółek komandytowych podatkiem CIT, co – bez mechanizmu odliczenia – prowadzi-oby do pełnego podwójnego opodatkowania. W świetle tego celu oczywiste jest, że pomniejszenie podatku nie może być wyłączone ani ograniczone z powodu zastosowania niższej stawki podatku u źródła wynikającej z umowy międzynarodowej.
Zarówno w doktrynie, jak i w praktyce organów podatkowych, podkreśla się, że regulacja ta zapewnia wspólnikom neutralność podatkową i ma zastosowanie także wtedy, gdy komplementariusz jest nierezydentem i podlega niższemu podatkowi u źródła.
Po trzecie, pomniejszenie określone w art. 30a ust. 6a Ust PIT oblicza się jako iloczyn procentowego udziału Wnioskodawcy w zysku spółki (w przedstawionym zdarzeniu przyszłym – 99%) oraz podatku CIT należnego od dochodu A sp.k. za rok podatkowy, z którego pochodzi wypłacany zysk. Wynik tego działania pomniejsza kwotę podatku pobranego u źródła w Polsce, niezależnie od tego, czy wynosi on 19%, czy – jak w przypadku Wnioskodawcy – 15% na podstawie UPO PL–DE. Jedynym ograniczeniem jest to, o którym mowa w art. 30a ust. 6b Ust PIT, tzn. że pomniejszenie nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ust PIT.
Tym samym przepisy krajowe jednoznacznie przewidują możliwość stosowania odliczenia również w przypadku podatku u źródła pobieranego według stawki traktatowej.
Po czwarte, stanowisko Wnioskodawcy pozostaje zgodne z funkcją regulacji zawartej w art. 30a ust. 6a–6e Ust PIT, której istotą jest neutralizacja ekonomicznych skutków podwójnego opodatkowania. Zastosowanie pomniejszenia mimo obowiązywania stawki 15% podatku u źródła zapobiega sytuacji, w której komplementariusz będący rezydentem Niemiec byłby traktowany mniej korzystnie niż komplementariusz będący polskim rezydentem podatkowym, co pro30awadziłoby do naruszenia zasady niedyskryminacji i równości.
Skoro ustawodawca uzależnił wysokość pomniejszenia wyłącznie od wysokości CIT zapłaconego przez spółkę oraz udziału komplementariusza w zysku, niedopuszczalne byłoby różnicowanie podatników ze względu na rezydencję podatkową lub stawkę podatku wynikającą z umowy międzynarodowej.
W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest uprawniony do pomniejszenia podatku u źródła obliczonego zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ust PIT w wysokości 15% (zgodnie z UPO PL–DE) o kwotę odpowiadającą iloczynowi jego 99% udziału w zysku oraz podatku CIT należnego od dochodu A sp.k. za odpowiedni rok podatkowy, zgodnie z mechanizmem opisanym w art. 30a ust. 6a–6e Ust PIT.
Podsumowanie:
1. A sp.k. będzie podatnikiem CIT – mając siedzibę i zarząd w Polsce podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przy rocznych przychodach nieprzekraczających równowartości 2 000 000 EUR Spółka spełni definicję małego podatnika i będzie uprawniona do stosowania stawki 9 % CIT od dochodów operacyjnych.
2. Wnioskodawca jako komplementariusz będzie opodatkowany wyłącznie w Polsce – dochody z udziału w zyskach Spółki są zyskami zakładu położonego w Polsce. Niemcy, jako państwo rezydencji, zastosują metodę wyłączenia z progresją; dochód zwolniony w Niemczech może jedynie wpływać na stawkę podatku od pozostałych dochodów.
3. Podatek u źródła od wypłaty zysku nie przekroczy 15 % – zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. b UPO PL–DE i art. 30a ust. 1 pkt 4 Ust PIT. Wnioskodawca przedstawi certyfikat rezydencji podatkowej Niemiec.
4. Wnioskodawca będzie uprawniony do pomniejszenia podatku u źródła o CIT zapłacony przez Spółkę – pomniejszenie oblicza się jako iloczyn udziału w zysku (99 %) i podatku CIT należnego od dochodu Spółki. Pomniejszenie stosuje się również w razie obniżenia stawki podatku u źródła na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
5. Przepisy UPO PL–DE mają pierwszeństwo przed ustawami krajowymi – w przypadku ewentualnej kolizji pierwszeństwo mają postanowienia umowy, w szczególności ograniczenie stawki podatku u źródła do 15 % oraz zastosowanie metody wyłączenia z progresją. Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji potwierdzającej powyższe stanowisko w odniesieniu do czterech postawionych pytań.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe, jednak częściowo z innych względów niż przez Pana wskazane.
Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono majątek podatnika (takie, którymi może rozporządzać jak właściciel).
Katalog źródeł przychodów został określony w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wśród nich art. 10 ust. 1 pkt 7. Zgodnie z jego treścią:
Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,
b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,
c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
Jednocześnie według art. 5a pkt 31 ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych - oznacza to również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
Z opisu sprawy oraz treści pytań wynika, że zysk (dywidenda) wypłacona zostanie Panu – nierezydentowi – komplementariuszowi spółki komandytowej z siedzibą w Polsce, będącym rezydentem Niemiec, który posiada certyfikat rezydencji niemieckiej.
Wątpliwości dotyczą kwestii czy wynagrodzenie w postaci dywidendy wypłacane niemieckiemu rezydentowi podatkowemu będzie mogło być opodatkowane według 15% stawki wynikającej z art. 10 ust. 2 pkt b umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami oraz czy należny podatek od przychodu uzyskiwanego przez komplementariusza będzie można pomniejszyć zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W omawianej sprawie zastosowanie będą miały postanowienia umowy zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku z dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90; dalej: „umowa polsko-niemiecka”).
Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ww. umowy polsko-niemieckiej:
Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Jednakże w myśl art. 10 ust. 2 umowy polsko-niemieckie:
Dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak wymierzony nie może przekroczyć:
a) 5 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna niż spółka osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 10 procent,
b) 15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki w odniesieniu do zysków, z których dywidendy są wypłacane.
Według treści art. 10 ust. 3 umowy polsko-niemieckiej:
Określenie „dywidendy” użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych, praw do udziału w zysku, akcji w górnictwie, akcji założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również inny dochód, który według prawa Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, jest pod względem podatkowym traktowany jak dochód z akcji i wypłaty z tytułu świadectw udziałowych w funduszu inwestycyjnym.
W myśl art. 10 ust. 4 umowy polsko-niemieckiej:
Postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do dywidend, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy, działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony, bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu o położoną w nim stałą placówkę, i gdy udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
Zgodnie natomiast art. 10 ust. 5 umowy polsko-niemieckiej:
Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski lub dochody z drugiego Umawiającego się Państwa, wówczas to drugie Państwo nie może obciążać podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku, gdy takie dywidendy są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym drugim Państwie, lub w przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże się z działalnością zakładu lub stałej placówki położonej w drugim Państwie, ani też obciążać niewydzielonych zysków spółki podatkiem od niewydzielonych zysków, nawet kiedy wypłacone dywidendy lub niewydzielone zyski całkowicie lub częściowo pochodzą z zysków albo dochodów osiągniętych w tym drugim Państwie.
Należy podkreślić, że z obowiązywaniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania wiążą się dla podatników korzyści, takie jak m.in. redukcja stawki podatku u źródła. Z przywilejów wynikających z umowy mogą korzystać wyłącznie podmioty uprawnione. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, oparte na Konwencji Modelowej OECD, dotyczą osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub obu państwach będących stronami danej umowy.
Oznacza to, że z przywilejów wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania korzystają zasadniczo osoby fizyczne, osoby prawne oraz inne jednostki organizacyjne (tj. „osoby” w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a Konwencji Modelowej), podlegające nieograniczonemu obowiązkowi w jednym z państw będących stronami danej umowy bilateralnej (tj. „mające miejsce zamieszkania lub siedzibę” w rozumieniu art. 4 Konwencji Modelowej). Rezydencja podatkowa powinna być potwierdzona certyfikatem rezydencji wystawianym przez właściwy organ podatkowy.
Z treści art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym wynika, że:
Od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.
Jednocześnie, w myśl art. 30a ust. 2 ww. ustawy:
Przepisy art. 30a ust. 1 pkt 1-5 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
Warunkiem zastosowania stawki wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest konieczność udokumentowania miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
Zatem, w przypadku wypłaty zysku (dywidendy) komplementariuszowi spółki będącemu nierezydentem, gdy w sprawie zastosowanie znajduje umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, to stawka podatku, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy PIT będzie stawką wynikającą z tej umowy.
Warunkiem zastosowania takiej stawki jest jednakże konieczność udokumentowania miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
Natomiast zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
Przy czym, jak stanowi art. 30a ust. 6b ww. ustawy:
Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a, nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4.
Tym samym, z uwagi na fakt posiadania przez Pana certyfikatu rezydencji niemieckiej w stosunku do przychodów z wypłat zysków (dywidendy) zastosowanie znajdzie stawka podatku uwzględniająca postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz pomniejszenie, o którym mowa w art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Końcowo należy wyjaśnić, iż w swoim stanowisku powoływał się Pan na art. 5 i art. 7 umowy polsko-niemieckiej, które nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe uznaję Pana stanowisko za prawidłowe, jednakże częściowo z innych powodów, niż wskazał Pan we wniosku.
Dodatkowe informacje
W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
W konsekwencji powołane interpretacje nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo