Wnioskodawczyni, polska rezydentka podatkowa, pozostawała w nieformalnym związku partnerskim w latach 2010-2021. W trakcie związku nabyła mieszkanie w drodze darowizny, je wyremontowała i sprzedała. Środki ze sprzedaży wpłaciła na wspólne konto z partnerem, a część z nich przeznaczyła na wkład własny partnera przy zakupie nowego mieszkania, które…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 21 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
AA („Wnioskodawczyni") ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz jest polską rezydentką podatkową.
W latach 2010-2021 Wnioskodawczyni pozostawała w nieformalnym związku partnerskim ze swoim partnerem („Partner”). Wnioskodawczyni wraz z Partnerem prowadzili w tym okresie wspólne gospodarstwo domowe.
W okresie trwania związku, Wnioskodawczyni nabyła mieszkanie w drodze darowizny od swojej babci, stając się jego jedyną właścicielką. Następnie, Wnioskodawczyni poniosła wydatki w związku z remontem mieszkania, a w dalszej kolejności dokonała sprzedaży nieruchomości.
Środki ze sprzedaży zostały wpłacone na wspólne konto bankowe Wnioskodawcy i Partnera.
Część z nich została przeznaczona dla Partnera na wkład własny, służący sfinansowaniu przez niego zakupu nowego mieszkania - stał się on jego jedynym właścicielem. Nieruchomość ta była następnie wynajmowana przez Partnera, a przychody z wynajmu trafiały na odrębny rachunek Partnera, do którego Wnioskodawczyni nie miała dostępu.
Wnioskodawczyni partycypowała w kosztach codziennego życia z Partnerem, ponosząc nakłady na wspólne gospodarstwo domowe.
W 2021 r. Wnioskodawczyni i jej Partner rozstali się.
Obecnie, w związku z rozstaniem, Wnioskodawczyni oraz Partner planują zawarcie umowy dotyczącej ugodowego rozliczenia konkubinatu („Ugoda").
Na podstawie Ugody, Partner dokona przelewu na rzecz Wnioskodawczyni środków pieniężnych jako zwrot poniesionych nakładów na majątek osobisty Partnera.
Wnioskodawczyni podkreśla, że intencją stron wyrażoną w Ugodzie jest rozliczenie poniesionych przez Wnioskodawczynię nakładów na majątek Partnera (partycypowanie w kosztach zakupu i wyposażenia mieszkania sfinansowanego ze środków Wnioskodawczyni pochodzących ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny).
Zwrot środków przez Partnera nie wynika z żadnego tytułu darowizny, sprzedaży, spadku ani innego tytułu odpłatnego lub nieodpłatnego przysporzenia, lecz stanowi jedynie wyrównanie rozliczeń finansowych pomiędzy stronami po ustaniu związku partnerskiego.
Środki, które zostały wykorzystane przez Partnera na zakup nieruchomości w czasie trwania związku, pochodziły z majątku prywatnego Wnioskodawczyni.
Wnioskodawczyni zastanawia się czy w związku z zawarciem i wykonaniem Ugody powstanie po jej stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pytanie
Czy otrzymanie przez Wnioskodawczynię od Partnera środków pieniężnych na podstawie Ugody, stanowiących zwrot nakładów na majątek Partnera będzie skutkować powstaniem po stronie Wnioskodawczyni obowiązku podatkowego określonego w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji wystąpi po stronie Wnioskodawczyni obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
Otrzymanie przez Wnioskodawczynię od Partnera środków pieniężnych na podstawie Ugody, stanowiących zwrot nakładów na majątek Partnera nie będzie skutkować powstaniem po stronie Wnioskodawczyni obowiązku podatkowego określonego w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego nie wystąpi po stronie Wnioskodawczyni obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Uzasadnienie
Uwagi ogólne
Poniżej Wnioskodawczyni przedstawia argumentację przemawiającą za tym, że takie opodatkowanie na podstawie wskazanych przepisów nie wystąpi.
Kwota, którą Wnioskodawczyni otrzyma od Partnera to pieniądze, które wcześniej wydatkowała w formie nakładów na majątek Partnera (nieruchomość nabyta przez Partnera, ale za środki Wnioskodawczyni).
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT:
Przychodami (...) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Na tle tego przepisu ugruntował się pogląd, że przychodem jest wyłącznie realny (tj. możliwy do wyceny) przyrost majątkowy.
W ustawie o PIT brak jest analogicznej definicji przychodu, jednak konstrukcja wielu zawartych w niej norm również prowadzi do wniosku, że przychodem może być tylko taka wartość, która - wchodząc do majątku podatnika - powiększa jego aktywa albo umniejsza pasywa.
Wobec powyższego, zwrot zwrotu poniesionych nakładów na majątek Partnera nie powoduje zwiększenia majątku Wnioskodawczyni, a w konsekwencji nie może być kwalifikowany do jej przychodów.
Stanowisko Wnioskodawczyni, potwierdzają również poglądy organów podatkowych w zbliżonych stanach faktycznych.
Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 20 czerwca 2025 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.427.2025.3.ACZ w sprawie podatnika, któremu bank zwrócił nadpłacone raty kredytu, wskazał na podatkową neutralność zwrotu takiego świadczenia.
Dodatkowo, w interpretacji indywidualnej nr 0113-KDIPT2-2.4011.37.2025.2.KR dyrektor KIS ponownie wskazał na neutralność podatkową świadczenie, które de facto stanowiło bezpodstawne wzbogacenie.
W świetle powyższych okoliczności, należy stwierdzić, że skoro przelew, który Wnioskodawczyni otrzyma od Partnera z tytułu wykonania Umowy, tj. zwrotu poniesionych nakładów na majątek Partnera jest dokonywany de facto jako zwrot wydatków to nie sposób uznać go za przychód (dochód) podlegający opodatkowaniu na gruncie Ustawy o PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z ogólnej definicji przychodów, zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika, że:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów są „inne źródła”.
Definicja ta, dla potrzeb opodatkowania dochodów uzyskiwanych z innych źródeł została uzupełniona w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – o przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Tak więc podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. Do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się natomiast kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów własnych nakładów poczynionych za inny podmiot, pod warunkiem, że ów zwrot rzeczywiście odpowiada kwocie uprzednio poniesionych kosztów.
Powyższe potwierdza również orzecznictwo, np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 2253/15 oraz w wyroku z 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 2076/15 stwierdził, że:
Przychód nie występuje, gdy podatnik uzyskuje zwrot poniesionych nakładów. Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym. W przypadku zwrotu już poniesionego wydatku nie dochodzi do zwiększenia aktywów (podatnik odzyskuje aktywa, które wcześniej posiadał). Nie ma więc przedmiotu opodatkowania.
Z opisu sprawy wynika, że w latach 2010-2021 pozostawała Pani w nieformalnym związku partnerskim. Prowadziła Pani wraz z Partnerem w tym okresie wspólne gospodarstwo domowe. W okresie trwania związku, nabyła Pani mieszkanie w drodze darowizny, stając się jego jedyną właścicielką. Następnie, poniosła Pani wydatki w związku z remontem mieszkania, a w dalszej kolejności dokonała sprzedaży nieruchomości. Środki ze sprzedaży zostały wpłacone na wspólne konto bankowe Pani i Partnera. Część z nich została przeznaczona dla Partnera na wkład własny, służący sfinansowaniu przez niego zakupu nowego mieszkania - stał się on jego jedynym właścicielem. Partycypowała Pani w kosztach codziennego życia z Partnerem, ponosząc nakłady na wspólne gospodarstwo domowe. Obecnie, w związku z rozstaniem, Pani oraz Partner planują zawarcie umowy dotyczącej ugodowego rozliczenia konkubinatu („Ugoda"). Na podstawie Ugody, Partner dokona przelewu na Pani rzecz środków pieniężnych jako zwrot poniesionych nakładów na majątek osobisty Partnera. Podkreśla Pani, że intencją stron wyrażoną w Ugodzie jest rozliczenie poniesionych przez Panią nakładów na majątek Partnera (partycypowanie w kosztach zakupu i wyposażenia mieszkania sfinansowanego z Pani środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny). Zwrot środków przez Partnera nie wynika z żadnego tytułu darowizny, sprzedaży, spadku ani innego tytułu odpłatnego lub nieodpłatnego przysporzenia, lecz stanowi jedynie wyrównanie rozliczeń finansowych pomiędzy stronami po ustaniu związku partnerskiego.
Kwestia zwrotu przez Partnera poniesionych przez Panią nakładów na jego mieszkanie została ujęta w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 1071; dalej: Kodeks cywilny).
Zgodnie z art. 405 Kodeksu cywilnego:
Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.
Zgodnie z art. 410 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Przepisy artykułów poprzedzających (dotyczące bezpodstawnego wzbogacenia) stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego.
§ 2. Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.
Jak wskazuje się powszechnie w doktrynie prawa cywilnego, roszczenie zwrotu z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia jest na gruncie Kodeksu cywilnego powszechnie akceptowanym mechanizmem rozliczeń między konkubentami (por. J. Ciszewski. P. Nazaruk (red). „Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany”, 2022).
Jak wskazano przykładowo w Wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 maja 2018 r. sygn. akt V ACa 724/17:
Zerwanie konkubinatu stanowi odpadnięcie podstawy prawnej dokonanego przez powódkę świadczenia, które doprowadziło do wzbogacenia pozwanego, zatem uprawnione jest oparcie roszczenia na treści art. 410 k.c. Ustanie konkubinatu definitywnie uniemożliwia realizację wspólnego celu jakim było pozostawanie w związku, co pozwala odwołać się do konstrukcji świadczenia nienależnego, z uwagi na nieosiągnięcie zamierzonego przez strony celu świadczenia (condictio causa data causa non secuta).
Bezsporne jest to, że z uwagi na ponoszenie przez Panią nakładów na mieszkanie Pani Partner się wzbogacił.
Jednocześnie, mając na względzie zawartą ugodę w sprawie poniesionych nakładów po konkubinacie, doszło do skonkretyzowania się Pani wierzytelności względem Konkubenta. Na podstawie Ugody, Partner dokona przelewu na Pani rzecz środków pieniężnych jako zwrot poniesionych nakładów na majątek osobisty Partnera. Podkreśla Pani, że intencją stron wyrażoną w Ugodzie jest rozliczenie poniesionych przez Panią nakładów na majątek Partnera (partycypowanie w kosztach zakupu i wyposażenia mieszkania sfinansowanego z Pani środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny)
Tego rodzaju świadczenie nie skutkuje jakimkolwiek przysporzeniem majątkowym, gdyż ma charakter zwrotny.
Taka kwalifikacja zwrotu korzyści z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia znajduje również potwierdzenie na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych. Jak wskazał przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 marca 2017 r. sygn. akt II FSK 164/15:
O tym, że dokonany na podstawie art. 405 i art. 406 k.c. zwrot korzyści z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia nie może zostać zaliczony do przychodów z innych źródeł przychodów przesądza zwrotny charakter tego świadczenia. Skoro bowiem zwrot z tytułu bezpodstawnego świadczenia nie może zostać uznany za przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., to odpada konieczność analizy, do którego ze źródeł przychodów powinien zostać zaliczony. (...) Ponownie podkreślić należy, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Tym samym, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. W tym wypadku brak tego rodzaju przysporzenia, a jedynie zwrot korzyści na rzecz zubożonego przez bezpodstawnie wzbogaconego, przesądza o tym, że do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z tytułu tego rodzaju zwrotu.
Zatem zwrot poniesionych nakładów jest formą rozliczenia pomiędzy dwiema stronami.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że środki pieniężne, które ma Pani otrzymać od byłego Partnera na podstawie ugody, tytułem zwrotu poniesionych przez Panią nakładów na majątek osobisty Partnera, nie stanowią dla Pani przysporzenia majątkowego.
Tym samym nie spowodują u Pani powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Pani stanowisko jest zatem prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo