Obowiązki płatnika z tytułu programu motywacyjnego.
Polska spółka z o.o. (A) należy do międzynarodowej grupy kapitałowej z szwajcarską spółką matką (B). Grupa wprowadziła program motywacyjny (Plan), w ramach którego pracownicy spółek grupy, w tym pracownicy A, mogą nieodpłatnie otrzymywać warunkowe prawa do akcji B. A nie jest organizatorem, finansuje ani administruje…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe, jednak z innych względów niż wskazano we wniosku.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 31 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A sp. z o.o. (Wnioskodawca, A) z siedzibą w (…) jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (CIT) od całości swoich dochodów na terytorium Polski bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Aktualnie głównym przedmiotem działalności A jest (…).
Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej (Grupa) specjalizującej się w dziedzinie (…). Na czele Grupy znajduje się B, spółka z siedzibą w Szwajcarii (B). B działa w formie prawnej Aktiengesellschaf (AG), stanowiącej odpowiednik polskiej spółki akcyjnej. B notowana jest na szwajcarskiej giełdzie papierów wartościowych.
Celem zachęcenia do zatrudnienia oraz zatrzymania i motywowania wysokokwalifikowanych pracowników w Grupie, a także w celu stworzenia mechanizmu pozwalającego na powiązanie korzyści osiąganych przez pracowników spółek wchodzących w skład Grupy oraz jej interesu, Grupa podjęła decyzję o wdrożeniu planu motywacyjnego przewidującego możliwość przyznania uprawnionym osobom niezbywalnego, warunkowego prawa do nabycia w przyszłości akcji spółki B (Plan). Zgodnie z założeniami, Plan ma zapewnić uczestnikom potencjalny udział w kapitale własnym B celem zbliżenia interesów uczestników Planu oraz akcjonariuszy B.
W ramach Planu uprawnieni uczestnicy mogą otrzymać następujące nagrody (dalej łącznie jako Nagrody):
Akcje objęte Planem będą pochodziły z warunkowego podwyższenia kapitału, na podstawie statutu B lub zostaną pozyskane w inny sposób, w tym mogą zostać nabyte na rynku giełdowym lub od osób trzecich lub też Grupa przeznaczy na potrzeby Planu akcje własne (posiadane we własnym imieniu).
Nagrody (PSU oraz RSU) nie zapewniają posiadaczom natychmiastowych praw akcjonariusza; prawa akcjonariusza powstają dopiero w momencie zamiany Nagrody na akcje i wpisania posiadacza do rejestru akcjonariuszy B z prawem głosu. Jednakże, w określonych okolicznościach uczestnik może być uprawniony do otrzymania ekwiwalentów dywidendy (w momencie nabycia uprawnień do Nagrody i z zastrzeżeniem nabycia tych uprawnień) określonych przez Zarząd. Zgodnie z postanowieniami Planu, w okresie nabywania uprawnień (tzw. Vesting Period) B może wymagać, aby jednostki RSU/PSU były przechowywane na rachunku depozytowym wyznaczonym przez Grupę.
Uczestnikami Planu są pracownicy spółek wchodzących w skład Grupy (w tym pracownicy A). Plan nie jest skierowany do osób świadczących usługi na rzecz spółek zależnych na podstawie umowy o świadczenie usług. Zgodnie z postanowieniami Planu, Zarząd B ma pełne uprawnienia do określenia, według własnego uznania, kategorii pracowników Grupy B uprawnionych do otrzymania akcji RSU lub PSU.
Uczestnictwo w Planie jest dobrowolne i nie jest ujęte w jakimkolwiek dokumencie obowiązującym w A, takim jak regulamin pracy czy regulamin wynagradzania. Umowy o pracę zawierane przez A zawierają postanowienia, które wskazują jedynie że pracownikowi może przysługiwać prawo do udziału w programie premiowym grupy, adekwatnym do stopnia zaszeregowania stanowiska, a dalsze szczegółowe informacje zostaną przedstawione w osobnym piśmie. Niemniej jednak, zapisy te nie stanowią podstawy do uczestnictwa w Planie. A nie jest bowiem organizatorem Planu, nie bierze udziału w jego finansowaniu ani administrowaniu. Co więcej, decyzja o przyznaniu Nagrody pozostaje w wyłącznej gestii Grupy i jest niezależna od A. A może ponosić jednak koszt uczestnictwa swoich pracowników w Planie. Co istotne, przeniesienie pracownika w ramach Grupy (tj. z jednej spółki wchodzącej w skład Grupy do drugiej) nie stanowi rozwiązania stosunku pracy w rozumieniu Planu. Oznacza to, że warunkiem udziału w Planie jest zatrudnienie w Grupie, nie zaś zatrudnienie konkretnie w A.
Nagrody w postaci RSU i PSU przyznawane są uczestnikom Planu nieodpłatnie. Prawo pracownika do otrzymania Nagrody jest niezbywalne. W okresie nabywania uprawnień (Vesting Period) uczestnik Planu nie może sprzedawać, zastawiać, cedować ani w inny sposób zbywać Nagród.
Plan został wprowadzony uchwałą zarządu B. Niemniej jednak, uprawnienie zarządu do podwyższenia kapitału wynika ze statutu B. Odpowiedni zapis do statutu został wprowadzony uchwałą akcjonariuszy B. Postanowienia statutu w tym zakresie przewidują możliwość warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego m.in. poprzez wykonanie praw do nabycia akcji, które zostały przyznane m.in. pracownikom spółek należących do Grupy.
Uzupełnienie wniosku
Spółka nie miała wpływu na powstanie lub zasady funkcjonowania Planu. Plan został utworzony przez B. Uprawnienia co do określenia, według własnego uznania, kategorii pracowników Grupy B uprawnionych do otrzymania akcji RSU lub PSU posiada Zarząd B.
Spółka należy do Grupy B Niemniej jednak, jak wskazano w pkt. 1 powyżej, Plan został utworzony przez B. Spółka nie jest stroną jakichkolwiek umów lub dokumentów zawartych ze swoimi pracownikami w związku z uczestnictwem przez nich w Planie, oprócz zawartych umów o pracę, które wskazują, że: "Pracownikowi może przysługiwać prawo do udziału w programie premiowym (…) grupy, adekwatnym do stopnia zaszeregowania stanowiska. Dalsze szczegółowe informacje zostaną przedstawione w osobnym piśmie dotyczącym premii (…)". Niemniej jednak, pismo dotyczące przyznania Nagrody kierowane jest do pracowników przez administratora Planu w imieniu B, nie zaś przez Spółkę. Spółka nie zawiera zatem z pracownikami bezpośrednio umów lub dokumentów dotyczących uczestnictwa przez nich w Planie.
Spółka nie uczestniczy w Planie prowadzonym przez B (tj. jak wskazano w pkt 1, nie ma wpływu na zasady i sposób jego funkcjonowania), ani nie wspiera jego realizacji. W uzupełnieniu stanu faktycznego wniosku z dnia 1 grudnia 2025 r., Wnioskodawca wskazuje, że Spółka nie ponosi również kosztów uczestnictwa pracowników Spółki w Planie.
Spółka nie ma wpływu na decyzje dotyczące wyboru pracowników Spółki, którzy uczestniczą w Planie.
Świadczenia, które pracownicy Spółki uzyskują w ramach opisanego Planu pochodzą od B, tj. spółki z siedzibą w Szwajcarii, która przekazuje te świadczenia, działając we własnym imieniu.
Świadczenia przyznawane pracownikom Spółki nie pochodzą od Spółki. W związku z tym nie są one elementem wynagrodzenia za pracę.
Pytanie
Czy Plan stanowi program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT), a w konsekwencji uczestnicy Planu mogą skorzystać z preferencyjnego opodatkowania polegającego na odroczeniu rozpoznania przychodu do momentu odpłatnego zbycia akcji przyznanych w ramach Planu i tym samym na Wnioskodawcy nie będą ciążyć obowiązki płatnika PIT ani obowiązki informacyjne na gruncie ustawy o PIT na żadnym etapie realizacji Planu?
Państwa stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 24 ust. 11 ustawy o PIT, jeżeli w wyniku realizacji programu motywacyjnego utworzonego przez:
1) spółkę akcyjną, od której podatnik uzyskuje świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13,
2) spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości („ustawa o rachunkowości”) w stosunku do spółki, od której podatnik uzyskuje świadczenia oraz inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13,
- podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tej spółki lub akcje spółki w stosunku do niej dominującej, przychód z tego tytułu powstaje w momencie odpłatnego zbycia tych akcji.
Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 11b ustawy o PIT, przez program motywacyjny, o którym mowa w ust. 11, rozumie się system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez:
1) spółkę akcyjną, dla osób uzyskujących od niej świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, albo
2) spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania uzyskują świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13,
- w wyniku którego osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub realizacji innych praw majątkowych, nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji spółki określonej w pkt 1 lub 2.
Jednocześnie, stosownie do art. 24 ust. 12a ustawy o PIT przepisy te mają zastosowanie do dochodu uzyskanego przez osoby uprawnione z tytułu objęcia lub nabycia akcji spółek akcyjnych, których siedziba lub zarząd znajdują się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub państwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawcy, Plan spełnia warunki uznania go za program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11b ustawy o PIT.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że, jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Plan został utworzony przez B. tj. spółkę działającą w formie prawnej stanowiącej odpowiednik spółki akcyjnej.
System wynagradzania w ramach Planu stanowi program motywacyjny, bowiem na jego podstawie uprawnieni pracownicy zatrudnieni w spółkach Grupy (w tym pracownicy Wnioskodawcy) mogą otrzymać dodatkowe świadczenie w postaci akcji B. Jednocześnie, B jest spółką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do A - posiada ona pośrednio (tj. poprzez podmiot zależny, C S.A.) 100% udziałów w jej kapitale zakładowym.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Plan został uchwalony przez zarząd B. Niemiej, uprawnienie zarządu do podjęcia uchwały w tym zakresie ma podstawę w uchwale akcjonariuszy B. To zaś, w ocenie Wnioskodawcy, oznacza, że również przesłanka wprowadzenia programu motywacyjnego na podstawie uchwały podjętej przez walne zgromadzenie akcjonariuszy jest spełniona. Na marginesie Wnioskodawca wskazuje jednak, że w jego ocenie sposób uchwalenia Planu nie powinien być okolicznością decydującą dla uznania, że Plan stanowi program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11b ustawy o PIT. Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2024 r., sygn. I SA/Kr 402/24, w którym sad uznał, że:.(...) irrelewantne w okolicznościach rozpoznawanej sprawy będzie to, czy program motywacyjny został utworzony na podstawie uchwały zgromadzenia akcjonariuszy, czy w inny sposób. Ustawa nie zabrania, aby programy motywacyjne były tworzone również przez podmioty zagraniczne, a w takich przypadkach prawidłowe może być utworzenie programu motywacyjnego przez inny organ, z czym mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie'.
Jednocześnie warunek, o którym mowa w art. 24 ust. 12a ustawy o PIT również będzie spełniony w przypadku omawianego stanu faktycznego - możliwość objęcia akcji w ramach Planu przez osoby uprawnione będzie dotyczyła akcji spółki B, której siedziba znajduje się w Szwajcarii, tj. w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska zawarta umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Z uwagi na powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, Plan spełnia warunki programu motywacyjnego w rozumieniu art. 24 ust. 11b ustawy o PIT. W związku z tym, przychód uczestników Planu z tytułu nabycia akcji B powstanie dopiero w momencie odpłatnego zbycia tych akcji, stosownie do art. 24 ust. 11 ustawy o PIT. Samo przyznanie Nagrody w ramach Planu nie stanowi bowiem dla uczestnika Planu jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego - prawo do otrzymania akcji B jest warunkowe, uzależnione od spełnienia określonych okoliczności, w tym pozostawania w stosunku pracy z podmiotem z Grupy. Prawo pracownika do otrzymania Nagrody jest niezbywalne, a w okresie nabywania uprawnień uczestnik Planu nie może sprzedawać, zastawiać, cedować ani w inny sposób zbywać Nagród. Również uzyskanie akcji B przez pracownika Spółki nie będzie, na podstawie art. 24 ust. 11 ustawy o PIT powodowało powstania przychodu i tym samym, w związku z uzyskaniem przez pracowników akcji B po stronie Spółki nie wystąpią obowiązki płatnika.
Dodatkowo, przychód uczestników Planu nie stanowi również przychodu ze stosunku pracy - organizatorem oraz administratorem Planu jest bowiem wyłącznie B, tj. spółka dominująca w stosunku do Wnioskodawcy, której to akcje przyznawane są w ramach Planu. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, przyznanie Nagrody uczestnikowi Planu następuje w ramach tzw. (…), nie wynika z żadnego dokumentu zawieranego bezpośrednio przez A z uczestnikiem Planu będącym jego pracownikiem. Mimo że umowa o pracę pomiędzy uczestnikami Planu a Wnioskodawcą zawiera postanowienie odnoszące się do prawa do uczestnictwa w Planie, to w żadnym wypadku nie stanowi ona źródła tego uprawnienia. Zasady i sposób uczestnictwa w Planie regulowany jest wyłącznie na poziomie B. Co więcej, warunkiem uczestnictwa w Planie jest nie tyle zatrudnienie w A, co zatrudnienie w Grupie w ogóle - oznacza to więc, że źródłem ewentualnego przychodu z tytułu udziału w Planie nie jest łączący uczestnika Planu oraz Wnioskodawcy stosunek pracy. Przyjęcie zatem, że ewentualny przychód z tytułu uczestnictwa w Planie stanowi przychód ze stosunku pracy nie znajduje w ocenie Wnioskodawcy uzasadnienia.
Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 września 2018 r., 0114-KDIP3-3.4011.390.2018.2.JK2; interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 kwietnia 2025 r., 0112-KDIL2-2.4011.88.2025.1.KP.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT, przychód w momencie odpłatnego zbycia akcji stanowić będzie dla uczestników Planu przychód z kapitałów pieniężnych, opodatkowany według stawki, o której mowa w art. 30b ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, tj. 19% uzyskanego dochodu. Podatek w tak określonej wysokości powinien zostać rozliczony samodzielnie przez uczestnika Planu, tj. wpłacony do właściwego urzędu skarbowego oraz wykazany w odrębnym zeznaniu podatkowym (PIT-38) sporządzonym i przekazanym do właściwego urzędu skarbowego w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym dochód ten został osiągnięty, stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT. Z tego względu, na Wnioskodawcy nie będą ciążyć obowiązki płatnika PIT ani obowiązki informacyjne na gruncie PIT na żadnym etapie realizacji Planu, bowiem to uczestnik Planu będzie zobowiązany do samodzielnego rozliczenia dochodu z tego tytułu w momencie odpłatnego zbycia akcji nabytych w ramach Planu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe, ale z innych względów niż wskazano we wniosku.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj. obliczenie, pobranie i wpłacenie podatku, zaliczki.
Z kolei jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ustawa reguluje m.in. opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych.
Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:
Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników”. Jak wynika z przepisów tego Rozdziału ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:
Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f:
przychodami, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy:
wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Zgodnie z art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
W myśl art. 38 ust. 1 cyt. ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 32-35 , przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
Stosownie do art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
Powołane przepisy dotyczą obowiązków płatnika i informacyjnych w sytuacji przekazywania m.in. przychodów zaliczanych do przychodów ze stosunku pracy.
W analizowanej sprawie rozważają Państwo czy ciążą na nich obowiązki płatnika i informacyjne wynikające z omawianej ustawy w związku z udziałem Uczestników Planu w programie o charakterze motywacyjnym.
W pierwszej kolejności należy przeanalizować czy Uczestnicy Planu otrzymują opisane świadczenia od Państwa czy od innych podmiotów. Obowiązki płatnika, a także obowiązki informacyjne po Państwa stronie mogłyby bowiem powstać wyłącznie w odniesieniu do sytuacji udzielenia przez Państwa świadczeń na rzecz ww. osób.
Świadczeniami, do których odnoszą się Państwo, są:
Jak wskazano w opisie wniosku:
Z powyższego wynika, że świadczenia osób zatrudnionych przez Państwa na podstawie umowy o pracę, związane z uczestnictwem w Planie o charakterze motywacyjnym, nie są przez nich uzyskiwane od Państwa.
Prawidłowo zatem wskazali Państwo, że nie są Państwo płatnikiem podatku dochodowego oraz nie są Państwo objęci obowiązkami informacyjnymi w odniesieniu do świadczeń uzyskiwanych przez uczestników Planu o charakterze motywacyjnym.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Ponieważ w tej sprawie nie pełnią Państwo obowiązków płatnika, ani nie mają obowiązków informacyjnych, ocena tej części stanowiska, która dotyczy kwestii powstawania przychodu po stronie uczestników programu o charakterze motywacyjnym, jest zbyteczna.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo