Podatnik (kobieta) i jej mąż rozliczali się wspólnie w latach 2020, 2023 i 2024, korzystając z ulgi termomodernizacyjnej na wydatki związane z termomodernizacją budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który był wyłączną własnością męża. Wszystkie wydatki sfinansowano ze wspólnych środków małżeńskich, ale odliczenia dokonywano tylko po stronie męża, który przekroczył limit ulgi wynoszący 53 000 zł. Para planuje zawrzeć akt…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 4 grudnia 2025 r. oraz pismem z 8 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W latach 2020, 2023 oraz 2024 rozliczała się Pani wspólnie z mężem w zeznaniu podatkowym oraz skorzystali Państwo z ulgi termomodernizacyjnej. Wysokość odliczeń Pani męża kształtowała się następująco: rok 2020 - kwota odliczenia 27 800,00 zł, rok 2023 - kwota odliczenia 25 506,40 zł, rok 2024 - kwota odliczenia 22 000,00 zł. Nieruchomość, w której przeprowadzono przedsięwzięcie termomodernizacyjne, stanowiła w tym okresie wyłączną własność Pani męża, natomiast wszystkie wydatki poniesione na usługi termomodernizacyjne zostały pokryte ze wspólnych środków małżeńskich, pozostających w ustawowej wspólności majątkowej.
Po analizie rozliczeń okazało się, że Pani mąż przekroczył przysługujący mu limit odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej w wysokości 53 000 zł. W najbliższych dniach zamierzają Państwo zawrzeć akt notarialny, na podstawie którego stanie się Pani wraz z mężem współwłaścicielką tej nieruchomości. W związku z powyższym rozważa Pani złożenie korekt zeznań podatkowych w celu obniżenia odliczenia Pani męża do wysokości limitu oraz jednoczesne wykazanie części wydatków termomodernizacyjnych jako Pani własne odliczenie, po uzyskaniu współwłasności nieruchomości. W ten sposób żadne z nas nie przekroczyłoby limitu ulgi termomodernizacyjnej ponad limit 53 000 zł.
Uzupełnienie stanu faktycznego
W ramach ulgi termomodernizacyjnej odliczane wydatki dokonane zostały na następujące usługi:
W ramach ulgi termomodernizacyjnej wydatki były odliczane tylko po stronie Pani męża w następujących kwotach: rok 2020 - kwota odliczenia 27 800,00 zł, rok 2023 - kwota odliczenia 25 506,40 zł, rok 2024 - kwota odliczenia 22 000,00 zł.
W swojej części odliczenia nie odliczała Pani żadnej kwoty w ramach ulgi termomodernizacyjnej. Wszystkie odliczenia w ramach ulgi były odliczone po stronie męża.
Budynek, o którym mowa we wniosku jest budynkiem wolnostojącym, mieszkalnym, jednorodzinnym. Spełnia wymogi wynikające z art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane. W budynku nie jest prowadzona działalność gospodarcza. Budynek służy tylko do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Pani mąż nabył nieruchomość z dniu 10 grudnia 2008 roku na podstawie umowy sprzedaży działki sporządzonej u notariusza, potwierdzonej aktem notarialnym. W najbliższych dniach planują Państwo zawarcie aktu notarialnego, na podstawie którego stanie się Pani współwłaścicielką nieruchomości, którego celem jest uregulowanie faktycznych stosunków majątkowych oraz odzwierciedlenie wspólnego finansowania inwestycji.
Faktury za wykonane usługi były wystawione na dane Pani męża. Z uwagi na to, iż pracuje Pani poza miejscem zamieszkania, a Pani mąż w miejscowości zamieszkania, to on nadzorował wszelkie prace w domu. Natomiast środki finansowe na wszelkie poniesione wydatki na usługi termomodernizacyjne pochodziły ze wspólnych środków małżeńskich, pozostających w ustawowej wspólności majątkowej.
Pytanie
Czy w świetle art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako żona, która w najbliższym czasie nabędzie współwłasność nieruchomości od męża, ma Pani prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej w odniesieniu do części wydatków na przedsięwzięcie termomodernizacyjne poniesionych ze wspólnych środków małżeńskich, pomimo że w momencie ich poniesienia nie była Pani współwłaścicielem nieruchomości?
Pani stanowisko w sprawie
Uważa Pani, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej w odniesieniu do części wydatków na przedsięwzięcie termomodernizacyjne poniesionych ze wspólnych środków małżeńskich, pomimo że w momencie ich poniesienia nie byłam współwłaścicielem nieruchomości.
Wydatki były ponoszone z majątku wspólnego małżonków, a wspólność majątkowa oznacza współwłasność nakładów.
Wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne zostały sfinansowane ze środków pochodzących z ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Oznacza to, że ekonomicznie oboje Państwo ponieśli ciężar kosztów, niezależnie od tego, że formalnie nieruchomość była własnością męża. Odliczenie części wydatków przeze mnie stanowiłoby odzwierciedlenie rzeczywistego udziału w finansowaniu inwestycji.
Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, wszystkie dochody małżonków oraz środki finansowe stanowią majątek wspólny.
Oznacza to, że wydatki na termomodernizację były finansowane zarówno przez Panią jak i przez męża, niezależnie od tego, na kogo wystawiono faktury. Przepisy nie regulują wprost sytuacji nabycia współwłasności po poniesieniu wydatków:
Art. 26h ust. 1 wskazuje wyłącznie, że odliczenia dokonuje podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku, w którym realizowane jest przedsięwzięcie termomodernizacyjne. Ustawodawca nie narzuca, aby własność istniała już w momencie ponoszenia wydatków oraz nie wymaga, aby podatnik był współwłaścicielem w momencie ponoszenia wydatku. Wystarczające, aby podatnik był współwłaścicielem w momencie dokonywania odliczenia oraz nabycie współwłasności po poniesieniu wydatku nie wyklucza prawa do odliczenia.
Brak wyraźnego zakazu powinien być interpretowany na korzyść podatnika, zgodnie z zasadą in dubio pro tributario.
Korekta deklaracji podatkowej jest dopuszczalna, jeśli nie narusza prawa.
Przepisy Ordynacji podatkowej pozwalają podatnikom korygować zeznania podatkowe, jeżeli korekta odzwierciedla rzeczywisty stan faktyczny. Po uzyskaniu współwłasności stanie się Pani podmiotem, który spełnia warunek z art. 26h ustawy o PIT, tj. jest współwłaścicielem budynku, w którym wykonano przedsięwzięcie termomodernizacyjne.
Celem ulgi jest wspieranie efektywności energetycznej budynków, a nie ograniczanie małżonków.
Ulga termomodernizacyjna ma charakter prorozwojowy i proekologiczny, a jej stosowanie powinno być interpretowane w sposób sprzyjający podatnikom realizującym inwestycje zwiększające efektywność energetyczną. Skoro wydatki były poniesione wspólnie, a korzyści z inwestycji dotyczą obojga małżonków, to odliczenie przez Panią części wydatków nie stoi w sprzeczności z celem ustawodawcy.
Limit 53 000 zł dotyczy osoby, a nie nieruchomości.
Ustawodawca jednoznacznie wskazał, że limit ulgi dotyczy podatnika, a nie budynku. Oznacza to, że przy wspólności majątkowej i wspólnym finansowaniu inwestycji, prawidłowe gospodarczo i faktycznie jest umożliwienie korzystania z ulgi każdemu z małżonków odrębnie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
Adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Prawo do odliczenia przedmiotowej ulgi przysługuje także podatnikom opłacającym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w myśl art. 11 ust. 1 i 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Stosownie do art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w ww. art. 26h ust. 1 to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).
Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2024 r. poz. 1446 ze zm.).
W myśl art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków:
Użyte w ustawie określenie przedsięwzięcia termomodernizacyjne oznacza przedsięwzięcia, których przedmiotem jest:
a) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,
b) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,
c) wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a.,
d) całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.
Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się natomiast w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2489; Dz. U. z 2022 r. poz. 2214; t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 273).
W ww. rozporządzeniu w części 1 jako materiały budowlane i urządzenia wymienione zostały m.in.:
Natomiast w części 2 jako usługi rozporządzenie to wymienia m.in.:
Analiza powyższych przepisów oraz załącznika do wskazanego wyżej rozporządzenia zawierającego wykaz rodzajów materiałów, urządzeń i usług, na które przysługuje ulga prowadzi do wniosku, że wskazana ulga dotyczy wydatków ściśle związanych z termomodernizacją istniejącego budynku, poniesionych na jego docieplenie i modernizację systemu grzewczego.
W myśl art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.
Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy:
Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.
Na podstawie art. 26h ust. 4 komentowanej ustawy:
Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Za datę poniesienia wydatku uważa się dzień wystawienia faktury.
Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 cytowanej ustawy:
Odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:
1) sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie;
2) zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.
Art. 26h ust. 6 ww. ustawy stanowi, że:
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki.
W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy:
Podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot.
Stosownie zaś do art. 26h ust. 9 cytowanej ustawy:
W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin.
Z zacytowanych przepisów wynika zatem, że ulga termomodernizacyjna przysługuje tylko podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych opłacającemu podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz opłacającemu ryczałt od przychodów ewidencjonowanych będącemu właścicielem lub współwłaścicielowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane.
Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem takiego budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i wyłącznie w zakresie tych wydatków, podatnikowi przysługuje ulga termomodernizacyjna.
Wydatki podlegające odliczeniu w ramach omawianej ulgi należy rozliczyć w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym poniesiono wydatki. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.
Kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie (odpowiednio przychodzie) podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Jednakże odliczeniu nie podlegają wydatki jakie zostały:
Z analizy opisu Pani sprawy wynika, że w latach 2021-2024 przeprowadziła Pani z mężem termomodernizację budynku mieszkalnego będącego wówczas własnością Pani męża (stanowił jego majątek odrębny). 1 września 2025 r. podpisali Państwo notarialnie rozszerzenie własności majątkowej małżeńskiej (umowa darowizny) o budynek mieszkalny poddany termomodernizacji. W ramach termomodernizacji wymienili Państwo piec węglowy na piec gazowy, zamontowali instalację fotowoltaiczną oraz zmodernizowali instalację grzewczą.
Wskazuję, że w katalogu wydatków podlegających odliczeniu znajdującym się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych:
Poniesione przez Państwa wydatki zostały wymienione w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych.
Dla możliwości odliczenia ww. wydatków w ramach ulgi termomodernizacyjnej niezbędne jest spełnienie wszystkich warunków, o których mowa w ww. przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Warunkiem skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej jest - przede wszystkim - poniesienie w roku podatkowym przez podatnika, który jest właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wydatków na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku (zakres dyspozycji art. 26h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki (art. 26h ust. 6 ww. ustawy).
Warunek dotyczący tytułu prawnego musi być spełniony na moment zastosowania ulgi (rozliczenia podatkowego) w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym podatnik poniósł wydatki kwalifikujące się do objęcia ulgą termomodernizacyjną.
Wskazała Pani, że planują Państwo zawarcie aktu notarialnego, na podstawie którego stanie się Pani współwłaścicielką nieruchomości, którego celem jest uregulowanie faktycznych stosunków majątkowych oraz odzwierciedlenie wspólnego finansowania inwestycji.
Wspólność majątkową małżeńską regulują przepisy zawarte w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 897).
Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
W myśl art. 33 cytowanej ustawy:
Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
3) prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom;
4) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków;
5) prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;
6) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość;
7) wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej jednego z małżonków;
8) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków;
9) prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy;
10) przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Stosownie do z art. 47 § 1 powyższej ustawy:
Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
Skoro na moment zastosowania ulgi (rozliczenia podatku za lata 2020, 2023 i 2024) nie była Pani właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego, to nie jest Pani uprawniona do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej. Na powyższe nie ma znaczenia fakt, że wydatki te zostały poniesione z majątku wspólnego małżonków, a na fakturach figuruje Pani mąż.
W świetle powyższego, korekta zeznania podatkowego stanowi ingerencję w stan faktyczny i prawny, który obowiązywał w przeszłości. Złożenie korekty nie pozbawia podatnika prawa do ulgi, jeśli w momencie złożenia pierwotnego rozliczenia podatkowego spełniał wszystkie warunki niezbędne do skorzystania z niej, czyli, innymi słowy, nabył do niej prawo, zaś z uwagi na niedopatrzenie z tego prawa nie skorzystał.
Zatem, nie będzie Pani uprawniona do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej za lata 2020, 2023 i 2024, w złożonych korektach zeznań podatkowych za te lata.
W treści Objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 30 czerwca 2025 r. - Formy wsparcia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w podatku dochodowym - wskazano na przykład 31:
Podatnik mieszka w domu jednorodzinnym wraz z rodzicami. Nie jest właścicielem, ani współwłaścicielem tej nieruchomości. W lipcu 2023 r. przeprowadzono przedsięwzięcie termomodernizacyjne polegające na wymianie stolarki zewnętrznej. Fakturę za materiały i usługę w całości opłacił podatnik. Zeznanie podatkowe, podatnik złożył w kwietniu 2024 r. W styczniu 2025 r. rodzice przekazali podatnikowi tę nieruchomość w darowiźnie. Czy podatnik może w 2025 r., lub w latach kolejnych, do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2023 r., mając już status właściciela skorygować zeznanie za 2023 r.?
Nie, podatnik nie może skorygować zeznania za 2023 r., bowiem składając to zeznanie, nie miał prawa do ulgi termomodernizacyjnej.
Mając powyższe na uwadze Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna odnosi się wyłącznie do Pani obowiązków podatkowych, nie obejmuje ewentualnych obowiązków podatkowych Pani męża.
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo