Możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego.
Podatnik jest małżonkiem w związku małżeńskim z A.A., mają wspólne gospodarstwo domowe oraz syna B.B. urodzonego w 2021 roku. Syn posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane w 2025 roku, które datuje niepełnosprawność od wczesnego dzieciństwa i zaleca różne terapie. Rodzice posiadają samochód osobowy będący ich wspólną własnością, używany do transportu syna na terapie i wizyty lekarskie, a wydatki na jego eksploatację ponoszą wspólnie. Orzeczenie o niepełnosprawności zostało…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pan małżonkiem A.A., z którą posiada Pan wspólne gospodarstwo domowe. Państwa wspólnym dzieckiem jest B.B., który urodził się 21 października 2021 r. Syn posiada orzeczenie o niepełnosprawności, wydane w dniu 10 maja 2025 roku przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (…). Symbol przyczyny niepełnosprawności: 12-C. Niepełnosprawność datuje się od wczesnego dzieciństwa. Orzeczenie zostało wydane 10 maja 2025 roku, syn urodził się 2 października 2021 roku. Syn ma zdiagnozowany przez lekarza psychiatrii Zespół Aspergera i na tej podstawie wydane zostało orzeczenie o niepełnosprawności. Orzeczona niepełnosprawność ma charakter okresowy i orzeczenie wydane zostało na okres do dnia 31 maja 2026 r.
W orzeczeniu zalecono m.in. terapię logopedyczną, zajęcia korekcyjno- kompensacyjne, indywidualne zajęcia z psychologiem, zajęcia SI, zajęcia stymulujące metodą (…), zajęcia rozwijające umiejętności społeczno-emocjonalne (np. Trening Umiejętności Społecznych) i inne zajęcia według potrzeb dziecka. B.B. od urodzenia ma problemy zdrowotne (wrodzona toksoplazmoza, naczyniak na ramieniu, liczne rehabilitacje, badania i wizyty u specjalistów). W związku z koniecznością zapewnienia dziecku transportu na wizyty, leczenie, rehabilitację itp., Pan z żoną A.A. ponosi wydatki związane z transportem i użytkowaniem samochodu. Posiada Pan samochód osobowy, który został nabyty w trakcie trwania małżeństwa i używany jest zamiennie przez Pana i żonę, Samochód jest formalnie zarejestrowany na Pana oraz żonę, oboje korzystają Państwo z niego do przewozu B.B. i ponoszą wspólnie wydatki związane z jego użytkowaniem. Jest Pan w związku małżeńskim, mają Państwo wspólność majątkową (w tym samochód), zarówno Pan jak i żona (matka dziecka) osiągali Państwo w latach 2021-2024 dochody ze stosunku pracy i rozliczaliście wspólnie PIT.
Z uwagi na fakt, że orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane dopiero w 2025 r., chciałby Pan rozliczyć ulgę rehabilitacyjną na syna za lata, w których rzeczywiście ponosił Pan wydatki związane z jego transportem i użytkowaniem samochodu. Od urodzenia syn jest i nadal pozostaje na Państwa utrzymaniu. Syn nie uzyskuje dochodów, ma przyznany zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 215,84 zł miesięcznie.
Wydatki na używanie samochodu osobowego nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ani w jakiejkolwiek innej formie.
Ulga rehabilitacyjna miałaby być odliczona łącznie dwa razy po 2 280 zł, w ramach wspólnego rozliczenia PIT za lata, w których ponosili Państwo te wydatki i za które przysługuje Państwu prawo do odliczenia.
Pytania
1) Czy, pomimo tego, że Pana żona dokona korekty Państwa wspólnego rozliczenia PIT i odliczy limitowany wydatek do wysokości 2 280 zł w ramach ulgi rehabilitacyjnej związanej z użytkowaniem samochodu osobowego, który formalnie zarejestrowany jest na Pana oraz żonę, przysługuje Panu również prawo do odliczenia limitowanego wydatku do wysokości 2 280 zł w ramach ulgi rehabilitacyjnej z tytułu użytkowania tego auta w celu przewozu Państwa niepełnosprawnego syna, w ramach wspólnego gospodarstwa domowego (posiadają Państwo wspólność majątkową małżeńską), w którym ponoszą Państwo wspólnie wydatki na jego eksploatację?
2) Czy, pomimo tego, że Pana żona dokona korekty Państwa wspólnego rozliczenia PIT-37 za lata 2021, 2022, 2023 i 2024 i odliczy limitowany wydatek do wysokości 2 280 zł w ramach ulgi rehabilitacyjnej związanej z użytkowaniem samochodu osobowego, przysługuje Panu również prawo do złożenia korekty PIT-37 za lata 2021, 2022, 2023 i 2024 w celu skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na syna urodzonego w 2021 r., którego niepełnosprawność datuje się od „wczesnego dzieciństwa”, bez wpisanej konkretnej daty na orzeczeniu, w zakresie odliczenia wydatków związanych z użytkowaniem samochodu osobowego w ramach limitu 2 280 zł rocznie?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1
Pomimo, że Pana żona dokona korekty Państwa wspólnego rozliczenia PIT i odliczy limitowany wydatek do wysokości 2 280 zł w ramach ulgi rehabilitacyjne związanej z użytkowaniem samochodu osobowego, który formalnie jest zarejestrowany na Pana oraz żonę, uważa Pan, że przysługuje również Panu prawo do odliczenia tej samej ulgi rehabilitacyjne w wysokości 2 280 zł z tytułu użytkowania tego auta w celu przewozu niepełnosprawnego syna B.B., na terapie oraz wizyty lekarskie. Samochód osobowy jest zarejestrowany na Pana oraz żonę, jest użytkowany przez Pana oraz żonę w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, a koszty związane z jego eksploatacją ponoszą Państwo wspólnie z żoną. W związku z tym, w ramach wspólnego rozliczenia PIT za lata, w których ponosili Państwo te wydatki, zarówno Pan jak i żona, ma Pan prawo do odliczenia ulgi rehabilitacyjnej. Łączna ulga rehabilitacyjna mogłaby być odliczona dwa razy po 2 280 zł (po 2 280 zł przez każdego z Państwa), w ramach korekty PIT za lata, w których ponosili Państwo wspólne wydatki związane z użytkowaniem pojazdu na potrzeby transportu naszego niepełnosprawnego dziecka.
Ad 2
W Pana ocenie, przysługuje Panu prawo do złożenia korekty PIT-37 za lata 2021, 2022, 2023 i 2024 w celu skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na syna B.B., który urodził się 2 października 2021 roku. Zgodnie z wydanym orzeczeniem o niepełnosprawności, niepełnosprawność datuje się od „wczesnego dzieciństwa” (bez wskazania konkretnej daty). Pana syn wymaga opieki oraz transportu na terapie, wizyty lekarskie i rehabilitację, co potwierdza orzeczenie. Zatem, mimo że orzeczenie nie wskazuje konkretnej daty, niepełnosprawność syna zaczęła się już w momencie jego narodzin. W związku z ponoszonymi wydatkami na użytkowanie samochodów w celu transportu dziecka na terapie i leczenie, uważa Pan, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na syna za lata 2021-2024. Wydatki te są związane z użytkowaniem samochodu osobowego, a limit odliczenia ulgi rehabilitacyjnej wynosi 2 280 zł rocznie, co obejmuje również wydatki na transport osób niepełnosprawnych. W związku z tym, uważa Pan, że ma prawo do odliczenia tej ulgi w ramach korekty PIT za wskazane lata, z uwagi na fakt, że ponosił Pan koszty związane z użytkowaniem samochodu do przewozu dziecka, transportu dziecka na terapie i leczenie w latach 2021-2024. Wydatki te są związane z użytkowaniem samochodu osobowego, a limit odliczenia ulgi rehabilitacyjnej wynosi 2 280 zł rocznie, co obejmuje również wydatki na transport osób niepełnosprawnych. W związku z tym, uważa Pan, że ma prawo do odliczenia tej ulgi w ramach korekty PIT za wskazane lata, z uwagi na fakt, że ponosił Pan koszty związane z użytkowaniem samochodu do przewozu dziecka.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2021 r.:
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 2022 r.:
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g i 13a tego artykułu.
Jak stanowi art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł.
W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Na mocy art. 26 ust. 7b omawianej ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1. wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;
2. okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
3. (uchylony)
W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Jak stanowi art. 26 ust. 7e ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym w 2021 r.:
Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz zasiłku pielęgnacyjnego.
Natomiast, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w 2022 r.:
Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. poz. 1692 i 1967), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. poz. 1967), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. poz. 2127), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
Natomiast, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w 2023 r.:
Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 240), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202, 1692 i 2687), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692, 1967, 2236 i 2687), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967, 2127, 2185, 2236, 2243 i 2687), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U. poz. 2127, 2243 i 2687), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. w związku z sytuacją na runku gazu (Dz. U. poz. 2687), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
Zgodnie z ww. przepisem, w brzmieniu obowiązującym w 2024 r.:
Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 953), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1509), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303, 834, 859 i 1635), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
Według art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Według art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.
Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Pana wątpliwości budzi możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na syna w zakresie odliczenia wydatków poniesionych w związku z użytkowaniem samochodu osobowego, którego jest Pan współwłaścicielem, pomimo tego, ze Pana żona dokona korekty Państwa wspólnego rozliczenia PIT i odliczy limitowany wydatek do wysokości 2 280 zł.
Wskazuję, że z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego należy:
Pod pojęciem wydatków dotyczących używania – eksploatacji samochodu osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia.
W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli przepisy prawa nie wymagają urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia, dowodem może być również odebrane od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, dotyczące, np. poniesienia wydatku.
Określona w ustawie kwota 2 280,00 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok lub nabyła własność/współwłasność samochodu w trakcie roku podatkowego oraz niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna uzyskała orzeczenie o niepełnosprawności w trakcie roku podatkowego.
Odliczenie, o którym mowa powyżej przysługuje również podatnikowi mającemu na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia.
Skoro więc w orzeczeniu wydanym 10 maja 2025 r. przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności wskazano, że niepełnosprawność Pana dziecka urodzonego w 2021 r. datowana jest od wczesnego dzieciństwa, to uznać należy, że na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może Pan odliczyć w zeznaniach podatkowych za lata 2021-2024 r. wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego stanowiącego Pana współwłasność, pomimo tego, że żona również dokona odliczenia w ww. zakresie. Każdy z rodziców posiada możliwość odliczenia wydatków poniesionych na użytkowanie auta w ramach odrębnego (własnego) limitu przysługującego na niepełnosprawne dziecko.
Zaznaczam, że odliczeniu podlegają wydatki poniesione na ten cel maksymalnie do kwoty 2 280 zł za dany rok podatkowy.
W przypadku, gdy oboje rodzice łożą na utrzymanie niepełnosprawnego dziecka, każdemu z nich przysługuje ww. limit kwotowy.
Odnosząc się końcowo do Pana wątpliwości dotyczących prawa do złożenia korekty zeznań za lata 2021-2024 wskazuję, że zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.
Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).
Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Podsumowując, przysługuje Panu prawo do złożenia korekty wspólnych zeznań podatkowych za lata 2021-2024.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami składając korektę wspólnego zeznania podatkowego, może Pan i Pana żona skorzystać z odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne poniesionych w związku z używaniem samochodu osobowego stanowiącego Państwa własność. Każdy z Państwa odliczy wydatki samodzielnie od swojego dochodu w przysługującym limicie, maksymalnie do kwoty 2.280 zł za każdy rok podatkowy.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo