Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.1056.2025.4.JK3

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w zakresie odliczenia wydatków poniesionych na przelot na obóz językowy udokumentowanych potwierdzeniem przelewu,
• nieprawidłowe - w zakresie odliczenia wydatków poniesionych na turnus rehabilitacyjny Pani syna, który trwał mniej niż 14 dni,
• prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 1 stycznia 2026 r. (wpływ 1 stycznia 2026 r.) oraz pismem z 10 lutego 2026 r. (wpływ 10 lutego 2026 r.), pismem z 24 lutego 2026 r. (wpływ 24 lutego 2026 r.) i pismem z 4 marca 2026 r. (wpływ 4 marca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani matką samotnie wychowującą syna A.A., urodzonego 2 lutego 2001 roku w (…). Syn posiada orzeczenie o niepełnosprawności z 9 listopada 2021 roku wydane przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (…), ulica (…), (…). Numer orzeczenia (…). Orzeczenie wydano na okres do 9 listopada 2026 roku. „Na posiedzeniu składu orzekającego w dniu 9 listopada 2021 roku zaliczono Pana A.A. do grona osób niepełnosprawnych z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w myśl przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku i zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2021 roku pozycja 573)”. Dodatkowo Skład orzekający uznał, iż osoba wymaga częściowej pomocy w korzystaniu z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych opiekuńczych, terapeuty i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej organizacje pozarządowe oraz inne placówki. Skład orzekający uznał również, iż wnioskodawca wymaga zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie według zaleceń lekarza specjalisty.” Zgodnie z wydanym zaświadczeniem niepełnosprawność istnieje od urodzenia.

W związku z niepełnosprawnością Syna w rozliczeniach rocznych z podatku dochodowego korzysta Pani z ulgi rehabilitacyjnej. Syn od urodzenia pozostaje po opieką lekarzy specjalistów m.in. neurologa, terapeutów: neurologopedy, rehabilitacji ruchowej, fizjoterapeutów, rehabilitantów. Wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne syna były i są udokumentowane fakturami/rachunkami. Syn pozostaje na Pani utrzymaniu. Od urodzenia do dnia dzisiejszego syn nie osiągał i nie osiąga żadnych dochodów. Wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne syna były i są udokumentowane fakturami/rachunkami, wystawionymi bądź na syna bądź na Panią. W okresie od stycznia do września 2025 roku wydatki poniesione przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej zostały przeanalizowane oraz częściowo zakwestionowane w ramach czynności wyjaśniających prowadzonych w związku ze skorzystaniem ulgi rehabilitacyjnej w latach 2019 - 2024 roku. Wydatki, które Pani odliczyła (a w trakcie czynności wyjaśniających mieszczą się w katalogu odliczeń, o którym mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co oznacza, że nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz nie zostały zwrócone Pani w jakiejkolwiek formie.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Niepełnosprawność Pani syna, t.j.: A.A. istnieje od urodzenia. Uzyskuje Pani dochody opodatkowane zgodnie ze skalą podatkową, tytułem:

a)  stosunek służbowy, stosunek pracy, praca nakładcza, spółdzielczy stosunek pracy,

b)  działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy.

Koszty wykupu turnusu (pobytu) rehabilitacyjnego syna w zestawieniu tabelarycznym:

Kontrahent	Numer dokumentu źródłowego	Kwota	Opis ROK 2019
B.	(…)	4 494,44 zł	pobyt rehabilitacyjny
	(…)	1 796,76 zł	pobyt rehabilitacyjny
C.	(…)	1 283,72 zł	pobyt rehabilitacyjny
	(…)	3 540,00 zł	pobyt rehabilitacyjny
RAZEM		11 114,92 zł

Kontrahent	Numer dokumentu źródłowego	Kwota	Opis ROK 2020
D.	(…)	3 314,16 zł	turnus rehabilitacyjny
E.	(…)	1 666,78 zł	pobyt rehabilitacyjny
F.	(…)	5 306,28 zł	pobyt rehabilitacyjny
	(…)	3 442,76 zł	pobyt rehabilitacyjny
	(…)	3 744,28 zł	pobyt rehabilitacyjny
G.	7	1 591,00 zł	Sanatorium (…)
RAZEM		19 065,26 zł

Kontrahent	Numer dokumentu źródłowego	Kwota	Opis ROK 2022
H.	(…)	4 091,35 zł	pobyt zdrowotny
I.	(…)	1 607,00 zł	pobyt zdrowotny
RAZEM		5 698,35 zł

1. F. KRS (…), zostało wpisane do podmiotów wykonujących działalność leczniczą 9.12.2020 roku oraz zakończyło działalność leczniczą 31.10.2023 roku (źródło (…)

2. G. KRS (…) - posiada status podmiotu wykonującego działalność leczniczą i świadczy usługi medyczne (źródło: (…)

3. E. KRS (…) nie figuruje w rejestrach jako zakład lecznictwa uzdrowiskowego lub podmiot leczniczy

4. D. KRS (…) nie figuruje w rejestrach jako zakład lecznictwa uzdrowiskowego lub podmiot leczniczy

5. C. znajduje się w Rejestrze Organizatorów Turnusów rehabilitacyjnych prowadzonym przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (źródło: (…)

Ponadto wskazuje Pani, iż jak można odczytać w literaturze nie każdy turnus rehabilitacyjny musi odbywać się w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym aby móc skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej.

Obecnie rejestr podmiotów wykonujących działalność leczniczą (RPWDL), dostępny jest elektronicznie na stronie https://rpwdl.ezdrowie.gov.pl/. Wyszukiwarka umożliwia znalezienie podmiotów (szpitale, przychodnie, praktyki) działających na terenie każdego województwa. Jak przekazano poniżej podmioty z pkt 1 i 2 figurują. Podmiot z pkt 3 i pkt 4 nie figuruje. Podmiot z pkt 5 figuruje w Rejestrze Organizatorów Turnusów rehabilitacyjnych prowadzonym przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Dodatkowo uzupełniła Pani dane podmiotów wskazanych w pkt 6 oraz 7.

1.  B. KRS (…), zostało wpisane do podmiotów wykonujących działalność leczniczą 9.12.2020 roku oraz zakończyło działalność leczniczą 31.10.2023 roku (źródło (…)

2.  G. KRS (…) - posiada status podmiotu wykonującego działalność leczniczą i świadczy usługi medyczne (źródło (…)

3.  E. KRS (…) nie figuruje w rejestrach jako zakład lecznictwa uzdrowiskowego lub podmiot leczniczy

4.  D. KRS (…) nie figuruje w rejestrach jako zakład lecznictwa uzdrowiskowego lub podmiot leczniczy

5.  C. znajduje się w Rejestrze Organizatorów Turnusów rehabilitacyjnych prowadzonym przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (źródło: (…)

6.  H. nie figuruje w rejestrach jako zakład lecznictwa uzdrowiskowego lub podmiot leczniczy

7.  I. nie figuruje w rejestrach jako zakład lecznictwa uzdrowiskowego lub podmiot leczniczy.

Ponadto wskazuje Pani, iż jak można odczytać w literaturze nie każdy turnus rehabilitacyjny musi odbywać się w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczoleczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, aby móc skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej.

Długość pobytu:

1.  B. - 7 dni

2.  G. - faktura VAT wystawiona 2 stycznia 2020 roku. Na fakturze brak jest informacji o długości pobytu. Ze względu na upływ czasu oraz obecny stan zdrowia Pani (obecnie przebywa w Sanatorium) nie pamięta Pani dokładnej długości pobytu.

3.  E. - 2 dni.

4.  D. - 8 dni

5.  C. - 14 dni

6.  H. - 7 dni

7.  I. - 2 dni.

Odnosząc się do ostatniej kwestii - potwierdzenia zakupu biletów na obóz Pani syna do Stanów Zjednoczonych wskazuje Pani, iż przelewy realizowane były poprzez dostępne aplikacje internetowe, w których tytule zawiera się wyłącznie numer transakcji. Pomimo zwrócenia się do sprzedawców ((…) oraz linii (…)) z wnioskiem o przesłanie duplikatów faktur wniosek pozostał bez odpowiedzi.

Ponadto wskazała Pani, że syn korzystał z linii lotniczych rejsowych.

Pytania

Czy może Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2019-2024 w zakresie:

1.  Wydatków poniesionych na przelot na obóz językowy udokumentowanych fakturą?

2.  Wydatków poniesionych na przelot na obóz językowy udokumentowanych potwierdzeniem przelewu?

3.  Wydatków poniesionych na pobyt w ośrodkach wypoczynkowych z usługą „pobyt rehabilitacyjny” oraz „pobyt zdrowotny” niezależnie od długości pobytu oraz statusu ośrodka?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2019-2024.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.): Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2,3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i7b-7g tego artykułu. Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na: (…) 5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym; 6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym; 6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej; 6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne; (…) 11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25.roku życia; (…) 14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł; 15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem: (…) c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11, (…). Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy: Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3. W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z art. 26 ust. 7e ww. ustawy wynika, że: Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 759 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1630), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1772, 1693 i 2760), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1704, 1785 i 2760), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz. U. z 2024 r. poz. 303), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz. U.2024 poz. 859), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.

Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji, podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności. Zaznacza Pani, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym. Odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust.7a ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Przepisy regulujące prawo do ulgi powinny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca. Zatem wydatki poniesione na inne cele - nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością - nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Przechodząc do pytań sformułowanych przez Panią.

Pytanie 1. Wydatki poniesione na przelot na obóz językowy udokumentowane fakturą. Pani zdaniem może Pani w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczyć przelot na obóz językowy udokumentowany fakturą. Wskazany wydatek został wymieniony w katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, mieści się bowiem w dyspozycji przepisu art. 26 ust. 7a pkt 15 u.o.p.d.o.f. Jako wydatek właściwie udokumentowany.

Pytanie 2. Wydatków poniesione na przelot na obóz językowy udokumentowanych potwierdzeniem przelewu. Pani wątpliwości wynikają z faktu, że w roku 2021 oraz 2022 zobowiązana była Pani skorygować ulgę rehabilitacyjna ze względu na zgubienie faktur dokumentujących zakup biletów na przelot na obóz językowy. Posiada Pani potwierdzenia przelewu za bilety zawierające numer transakcji (za rok 2021 ((…) na kwotę 3 460,08 zł) oraz 2022 ((…) na kwotę 10 671,00 zł)). Pomimo zwrócenia się do sprzedawców o wystawienie duplikatów faktur nie otrzymała ich Pani. Jednakże posiada Pani potwierdzenie opłaty za bilety w formie potwierdzenia przelewów. Dodatkowo w związku z faktem, iż Pani Syn przebywał na obozie językowym w Stanach Zjednoczonych faktem potwierdzającym dzień wylotu i powrotu do kraju jest informacja w paszporcie oraz otrzymana wiza. W związku z powyższym pomimo zagubienia faktur uważa Pani, że może Pani wydatki poniesione na przelot rozliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Pytanie 3. Wydatków poniesionych na pobyt w ośrodkach wypoczynkowych oraz hotelach z usługą „pobyt rehabilitacyjny” oraz „pobyt zdrowotny” niezależnie od długości pobytu. Wskazuje Pani, że jedną z form odliczenia jest 5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym; 6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym; Jak można odczytać w literaturze są to dwie odrębne formy ulgi. Nie każdy turnus rehabilitacyjny musi odbywać się w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym. U.p.d.o.f. nie zawiera definicji „turnus rehabilitacyjny”, zatem koniecznym jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o ustawę z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 511, z późn. zm.). „Zatem wystarczającą przesłanką do skorzystania z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ust. 7a pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest to, aby Wnioskodawczyni, będąc osobą niepełnosprawną, poniosła wydatek za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym i posiadała dokument stwierdzający jego poniesienie.” (pismo z dnia 1 września 2017 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0112-KDIL3-2.4011.196.2017.1.MKA). Podobne stanowisko zaprezentowano w piśmie z dnia 12 czerwca 2018 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0113-KDIPT2-2.4011.215.2018.1.AKR. „W art. 26 ust. 7a pkt 5 u.p.d.o.f. ustawodawca wyraźnie do wydatków podlegających odliczeniu zaliczył odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym. Możliwości takiego odliczenia - przeciwnie do regulacji zawartej w art. 26 ust. 6 ustawy - nie uzależniono od ich poniesienia za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych. Za koszty pobytu na leczeniu, turnusie rehabilitacyjnym czy też we wskazanych wyżej placówkach uznać należy zarówno koszty stosowanych zabiegów, ale również koszty zakwaterowania, czy też wyżywienia. Skoro skarżąca ponosi wydatek na usługę hotelową i wyżywienie w związku z pobytem podczas turnusu rehabilitacyjnego, powinna móc zaliczyć je do wydatków na cele rehabilitacyjne lub związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r. II FSK 982/15). Zgodnie z art. 10c u.p.d.o.f., turnus rehabilitacyjny oznacza zorganizowaną formę aktywnej rehabilitacji połączonej z elementami wypoczynku, której celem jest ogólna poprawa psychofizycznej sprawności oraz rozwijanie umiejętności społecznych uczestników, między innymi przez nawiązywanie i rozwijanie kontaktów społecznych, realizację i rozwijanie zainteresowań, a także przez udział w innych zajęciach przewidzianych programem turnusu. Dodatkowo ulga w żaden sposób nie jest uzależniona od długości czy terminu pobytu. Co oznacza, iż nawet 5 dniowy turnus rehabilitacyjny może być rozliczony w ramach ulgi. W tym miejscu wskazuje Pani, że w Pani ocenie ma Pani prawo rozliczyć na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 5 u.p.d.o.f. wydatki poniesione na pobyt Syna w ośrodkach wypoczynkowych takich jak (z wyłączeniem opłaty uzdrowiskowej i klimatycznej): 1.C. - turnus rehabilitacyjny; 2. B. - pobyt rehabilitacyjny; 3. H. - pobyt zdrowotny 4. (II) - pobyt rehabilitacyjny 5. D. - pobyt rehabilitacyjny.

Pobyty te miały różną długość, zwyczajowo w okolicy 7 dni, ale zdarzały się także inne długości. Koszty pobytu Syna na pobycie rehabilitacyjnych obejmują korzystanie m.in. z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych. Osoby niepełnosprawne mają prawo do odliczenia od dochodu wydatków za pobyt na turnusie rehabilitacyjnych, którego celem jest ogólna poprawa psychofizycznej sprawności oraz rozwijanie umiejętności społecznych uczestników między innymi poprzez nawiązywanie i rozwijanie kontaktów społecznych, realizację i rozwijanie zainteresowań, a także przez udział w innych zajęciach przewidzianych programem turnusu. Prawo do tej ulgi w żadnym razie nie jest jednak uzależnione od długości okresu trwania tegoż turnusu. A to długość i czas w roku (przykładowo obejmujący grudzień czy maj) zostały zakwestionowane. W tym miejscu wskazuje Pani, iż Syn poza niepełnosprawnością jest także zwykłym kształcącym się obywatelem. W związku z powyższym ze względu na kalendarz roku akademickiego może korzystać z pobytów rehabilitacyjnych w okresach zwyczajowo uznawanych za pobyty urlopowe (przerwa semestralna, majowa, okres wakacji czy przerwy świątecznej). Fakt terminu nie powinien jednak w żadnym stopniu wpływać na możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej. Podkreśla Pani, iż w trakcie tych pobytów Syn miał zorganizowane zajęcia o charakterze rehabilitacyjna -leczniczym. Pobyty te miały na celu ogólną poprawę zdrowia Syna, jednakże ze względu na organizację roku szkolnego lub akademickiego miały one miejsce podczas przerw w edukacji. W tym miejscu ponownie wskazuje Pani, że w Pani ocenie ma Pani prawo rozliczyć na podstawie 26 ust. 7a pkt 5 u.p.d.o.f. wydatki poniesione na pobyt rehabilitacyjny oraz pobyt zdrowotny Syna w ośrodkach wypoczynkowych takich jak (z wyłączeniem opłaty uzdrowiskowej i klimatycznej):

W załączeniu: 1. C. - turnus rehabilitacyjny; 2. B. -pobyt rehabilitacyjny; 3. (HH) - pobyt zdrowotny 4. I. - pobyt rehabilitacyjny 5. D. - pobyt rehabilitacyjny.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ogólne przepisy dotyczące ulgi rehabilitacyjnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.; Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Z kolei w myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 5, 6, 6b, 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;

6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;

6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;

15) Odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:

a. na turnusie rehabilitacyjnym,

b. w zakładach, o których mowa w pkt 6,

c. na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11.

W myśl art. 26 ust. 7d cytowanej ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.

Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. O rencie socjalnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1340 i 1669), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz zasiłku pielęgnacyjnego.

Z kolei stosownie do art. 26 ust. 7e ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021 r.:

Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 27ea ust. 1, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym od 4 stycznia 2022 r.:

Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 27ea ust. 1, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.

Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

b) znaczny stopień niepełnosprawności;

2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy albo

b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Zgodnie natomiast przepisem art. 26 ust. 7f ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021 r.:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b) znaczny stopień niepełnosprawności;

2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy albo

b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Zgodnie z art. 26 ust. 7c ww. ustawy,

W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;

2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.

Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że chciałaby Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej na niepełnosprawnego syna w odniesieniu do następujących wydatków:

1. Wydatków poniesionych na przelot obóz językowy udokumentowanych fakturą,

2. Wydatków poniesionych na przelot na obóz językowy udokumentowanych potwierdzeniem przelewu,

3. Wydatków poniesionych na pobyt w ośrodkach wypoczynkowych z usługą „pobyt rehabilitacyjny” oraz „pobyt zdrowotny” niezależnie od długości pobytu oraz statusu ośrodka.

Powzięła Pani wątpliwość, czy wymienione wydatki mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Możliwość skorzystania przez Panią z ulgi rehabilitacyjnej w odniesieniu wydatków poniesionych na przelot na obóz językowy

Stosownie do powołanego wcześniej art. 26 ust. 7a pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

Odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:

d. na turnusie rehabilitacyjnym,

e. w zakładach, o których mowa w pkt 6,

f. na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11.

Jak z powyższego wynika, warunkiem koniecznym, jest m.in. przejazd osoby niepełnosprawnej środkami transportu publicznego na kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11, czyli środkami transportu dostępnymi dla ogółu ludzi. Z całą pewnością środkiem transportu publicznego jest pociąg, autobus, tramwaj, który wykonuje przejazd na stałych liniach według ogólnodostępnego rozkładu jazdy. Zatem i rejsowy samolot, który wykonuje loty według stałego rozkładu lotów jest środkiem transportu publicznego. Za środek transportu publicznego nie może być natomiast uznany samolot tzw. czarterowy wynajęty na zamówiony lot i prywatny samochód.

Zatem mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że poniesienie wydatków na pokrycie kosztów związanych z odpłatnym przejazdem środkami transportu publicznego w celu przejazdu na obóz językowy uprawnia podatnika, który ma na utrzymaniu osobę niepełnosprawna (dziecko) posiadającą orzeczony stopień niepełnosprawności do odliczenia ich od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Wobec tego, odnosząc się do poniesionego przez Panią wydatku związanego z przejazdem - przelotem, należy stwierdzić, że jeżeli przelot samolotem z Polski do USA odbył się środkiem transportu publicznego, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 15 cytowanej ustawy, to wydatek poniesiony na bilety lotnicze dla niepełnosprawnego Syna można zaliczyć do wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Zgodnie z cytowanym wyżej art. 26 ust. 7 pkt 4 warunkiem odliczenia ww. wydatków jest posiadanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego ich poniesienie. Jak Pani wskazała koszt przelotu syna potwierdza bilet lotniczy. Syn korzystał z linii lotniczych rejsowych. Posiada Pani potwierdzenia przelewu za bilety zawierające numer transakcji (za rok 2021 ((…) na kwotę 3 460,08 zł) oraz 2022 ((…) na kwotę 10 671,00 zł)). Dodatkowo w związku z faktem, iż Pani Syn przebywał na obozie językowym w Stanach Zjednoczonych faktem potwierdzającym dzień wylotu i powrotu do kraju jest informacja w paszporcie oraz otrzymana wiza. W związku z powyższym pomimo zagubienia faktur uważa Pani, że może Pani wydatki poniesione na przelot rozliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Natomiast, aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość. Ustawodawca nie wymaga zatem, by wydatki na cele rehabilitacyjne były potwierdzone fakturą VAT. Istotne jest jednak, by był to dokument imienny zawierający m.in. dane kupującego (w tym przypadku osoby niepełnosprawnej). Takimi dokumentami będą rachunki imienne, zaświadczenia potwierdzające poniesienie przez osobę niepełnosprawną wydatków na konkretne cele rehabilitacyjne.

Jak wskazała Pani w uzupełnieniu wniosku przelewy realizowane były poprzez dostępne aplikacje internetowe, w których tytule zawiera się wyłącznie numer transakcji. Pomimo zwrócenia się do sprzedawców ((…) oraz linii (…)) z wnioskiem o przesłanie duplikatów faktur wniosek pozostał bez odpowiedzi.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wydatki, które Pani ponosiła na przelot na obóz językowy liniami lotniczymi rejsowymi, które są udokumentowane fakturą mieszczą się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko Pani w tym zakresie jest prawidłowe.

Posiadane przez Panią potwierdzenie przelewu z numerem transakcji nie jest dokumentem, o którym mowa w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który zawiera w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.

Zatem wydatki, które są udokumentowane tylko potwierdzeniem przelewu z numerem transakcji nie mieszczą się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

W tej kwestii Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Wydatki poniesione na pobyt w ośrodkach wypoczynkowych z usługą „pobyt rehabilitacyjny” oraz „pobyt zdrowotny”.

Wątpliwość Pani budzi również kwestia, czy wydatki związane z odpłatnością za pobyt w ośrodkach wypoczynkowych z usługą „pobyt rehabilitacyjny” oraz „pobyt zdrowotny” będą mogły zostać przez Panią odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Wskazuję, że przepisy art. 26 ust. 7a pkt 5, pkt 6, pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią, że wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym oraz za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Należy wyjaśnić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem konieczne jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, „zabieg” stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby), z kolei „rehabilitacja” jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych, natomiast „rehabilitacja lecznicza” jest to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.

Jednakowo wskazuję, że ocena jakie zabiegi wchodzą w zakres zabiegów rehabilitacyjnych wykracza poza kompetencje organu podatkowego. Rozstrzygnięcie kwestii, czy dany zabieg wchodzi w zakres zabiegów rehabilitacyjnych należy do lekarza specjalisty.

Jak wskazuje Pani we wniosku chciałaby Pani dokonać odliczenia w ramach wydatków o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji „turnus rehabilitacyjny”, zatem koniecznym jest wyjaśnienie tego pojęcia w oparciu o ustawę z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 44 ze zm.).

W świetle art. 10 pkt 2 przywołanej ustawy:

Do podstawowych form aktywności wspomagającej proces rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych zalicza się uczestnictwo tych osób w:

1) warsztatach terapii zajęciowej, zwanych dalej "warsztatami";

2) turnusach rehabilitacyjnych, zwanych dalej "turnusami";

3) zajęciach klubowych.

Zgodnie z art. 10c ust. 1 tej ustawy:

Turnus rehabilitacyjny oznacza zorganizowaną formę aktywnej rehabilitacji połączonej z elementami wypoczynku, której celem jest ogólna poprawa psychofizycznej sprawności oraz rozwijanie umiejętności społecznych uczestników, między innymi przez nawiązywanie i rozwijanie kontaktów społecznych, realizację i rozwijanie zainteresowań, a także przez udział w innych zajęciach przewidzianych programem turnusu.

Na podstawie art. 10c ust. 2 ww. ustawy:

Turnusy mogą być organizowane:

1) przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, które prowadzą co najmniej przez 2 lata działalność na rzecz osób niepełnosprawnych i uzyskały wpis do rejestru organizatorów prowadzonego przez wojewodę, zwane dalej "organizatorem turnusów";

2) wyłącznie w ośrodkach, które uzyskały wpis do rejestru ośrodków prowadzonego przez wojewodę - z wyłączeniem turnusów organizowanych w formie, o której mowa w ust. 5 pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 10c ust. 3 ww. ustawy:

W domach pomocy społecznej lub w innych placówkach opiekuńczych turnusy mogą być organizowane wyłącznie dla osób niepełnosprawnych niebędących stałymi podopiecznymi takich jednostek.

W myśl art. 10c ust. 4 ww. ustawy:

Ośrodki, w których organizowane są turnusy, zapewniają osobom niepełnosprawnym odpowiednie warunki pobytu, dostosowane do rodzaju i stopnia niepełnosprawności uczestników turnusu, oraz bazę do prowadzenia rehabilitacji i realizacji określonego programu turnusu.

Stosownie do art. 10c ust. 5 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych:

Czas trwania turnusów, o których mowa w ust. 2, wynosi co najmniej 14 dni. Turnusy organizuje się wyłącznie na terenie kraju, w grupach zorganizowanych liczących nie mniej niż 20 uczestników, w formie:

1) stacjonarnej;

2) niestacjonarnej.

Zatem dla uznania wydatków za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym za podlegające odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej konieczne jest, aby poniesione zostały w trakcie turnusu rehabilitacyjnego zdefiniowanego w art. 10c ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. W związku z tym po pierwsze pobyt taki musi służyć celom rehabilitacyjnym i mieć ustalony program zajęć, a po drugie musi być organizowany przez uprawnione podmioty w ośrodkach, które uzyskały wpis do specjalnego rejestru. Ośrodki, w których organizowane są turnusy, zobowiązane są zapewnić osobom niepełnosprawnym odpowiednie warunki pobytu (rozumiane jako zakwaterowanie, wyżywienie oraz zabiegi rehabilitacyjne), dostosowane do rodzaju i stopnia niepełnosprawności uczestników turnusu, oraz bazę do prowadzenia rehabilitacji i realizacji określonego programu turnusu, a czas trwania turnusu rehabilitacyjnego wynosi co najmniej 14 dni. Tylko przy spełnieniu tych warunków wydatki poniesione na ten cel podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Mając zatem na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przytoczone przepisy prawa stwierdzić należy, że odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej jako mieszczące się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają jedynie te wydatki na opłacenie turnusu rehabilitacyjnego, które poniesione zostały przez Panią na turnus rehabilitacyjny syna, o którym mowa w art. 10c ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, tj. spełniającego wymogi określone w ww. przepisie organizowanego przez uprawniony podmiot i trwającego nie krócej niż 14 dni.

W przypadku odliczania wydatków poniesionych na odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera ograniczeń wiekowych w odniesieniu do osób korzystających z tego typu rehabilitacji. Zatem odliczenie na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 5 ww. ustawy obejmuje zarówno dzieci, młodzież jak i osoby dorosłe.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wydatki które Pani poniosła na turnus rehabilitacyjny syna, który trwał mniej niż 14 dni nie uprawniają Panią do odliczenia tych wydatków zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tej kwestii Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Natomiast wydatki, które poniosła Pani na turnus rehabilitacyjny syna, który trwał 14 dni, a podmiot ten znajduje się w Rejestrze Organizatorów Turnusów rehabilitacyjnych, uprawniają Panią do odliczenia tych wydatków zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem w ww. zakresie Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Podkreślam, że ocena poprawności faktur, o których pisze Pani we wniosku, jak również ocena innych dowodów poniesienia wydatków nie leży w kompetencjach organu wydającego interpretację, lecz może być dokonana wyłącznie przez właściwy organ podatkowy w toku kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej.

Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnej wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.