Podatnik jest ojcem małoletniego syna, nad którym sprawuje opiekę naprzemienną na podstawie prawomocnego wyroku sądu rodzinnego. Opieka realizowana jest w systemie równych, naprzemiennych okresów. Podatnik i matka dziecka mieszkają oddzielnie, prowadzą odrębne gospodarstwa domowe i nie dzielą się kosztami utrzymania dziecka. W okresach swojej opieki podatnik samodzielnie ponosi wszystkie wydatki na dziecko. Świadczenie wychowawcze…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 13 stycznia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
W wyniku prawomocnego wyroku sądu rodzinnego z 2023 roku została ustanowiona opieka naprzemienna nad Pana małoletnim synem, realizowana w systemie 1:1 (naprzemiennie w równych okresach).
Pan oraz drugi rodzic dziecka nie mieszkają razem, nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego i nie prowadzą wspólnych finansów. Każdy z rodziców posiada odrębne miejsce zamieszkania i w pełni niezależne gospodarstwo domowe.
W czasie, gdy dziecko przebywa pod Pana opieką, samodzielnie ponosi Pan wszelkie koszty jego utrzymania, w tym wyżywienie, ubrania, środki higieny, przybory i materiały szkolne, książki, wyposażenie edukacyjne, wyposażenie sportowe, zajęcia dodatkowe, opiekę zdrowotną, leki, wycieczki, wakacje, ferie i inne elementy związane z codziennym funkcjonowaniem dziecka.
Dziecko posiada w Pana domu pełny zestaw rzeczy osobistych i szkolnych (ubrania, obuwie, plecak szkolny, przybory, materiały edukacyjne), a analogiczny zestaw znajduje się w domu matki. Dziecko nie musi przenosić żadnych rzeczy pomiędzy domami rodziców.
Rodzice nie dokonują pomiędzy sobą rozliczeń kosztów utrzymania dziecka, nie prowadzą wspólnego budżetu, nie refundują sobie wzajemnie wydatków związanych z wychowaniem dziecka i w okresach swojej opieki nad dzieckiem wykonują obowiązki rodzicielskie samodzielnie oraz w pełnym zakresie.
W 2024 roku złożył Pan roczne zeznanie podatkowe, korzystając z preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Urząd skarbowy zakwestionował możliwość zastosowania tej preferencji i wezwał Pana do zapłaty podatku według zasad ogólnych, powołując się na art. 6 ust. 4e–4g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wskazał Pan, że postępowanie podatkowe (czynności sprawdzające) w sprawie rozliczenia za 2024 rok zostało zakończone, a niniejszy wniosek dotyczy oceny Pana prawa do zastosowania preferencji podatkowej w stanie faktycznym, który występuje również w kolejnych latach podatkowych.
Zamierza Pan – w razie potwierdzenia prawa do preferencyjnego sposobu opodatkowania – złożyć korektę zeznania podatkowego za 2024 rok na podstawie art. 81 Ordynacji podatkowej, a także stosować tę preferencję w latach kolejnych, o ile stan faktyczny dotyczący sposobu wykonywania opieki nad dzieckiem pozostanie niezmienny.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Pana syn B.B. urodził się (…).
W okresie będącym przedmiotem zapytania posiadał i posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z matką dziecka nie był Pan w związku małżeńskim, w związku z czym nie było orzeczenia o rozwodzie. Postępowanie sądowe pomiędzy Panem a matką dziecka dotyczyło ustalenia miejsca pobytu małoletniego, sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej poprzez ustanowienie opieki naprzemiennej oraz ustalenia kontaktów z dzieckiem.
Sprawa była rozpoznawana w I instancji, a następnie – na skutek apelacji wniesionej przez matkę dziecka – w II instancji.
Wyrokiem sądu II instancji z dnia 30 kwietnia 2024 r. apelacja została oddalona, w związku z czym orzeczenie w zakresie opieki naprzemiennej uprawomocniło się z tą datą.
Pana stan cywilny nie uległ zmianie. Nigdy nie był Pan żonaty z matką dziecka i nie wstąpił Pan w związek małżeński po rozstaniu. Od momentu rozstania w 2010 roku, co do zasady, mieszka Pan wyłącznie z synem, zgodnie z obowiązującym harmonogramem opieki naprzemiennej. Nie prowadzi Pan wspólnego gospodarstwa domowego z matką dziecka ani z inną osobą dorosłą.
W okresie będącym przedmiotem zapytania oraz obecnie uzyskuje Pan dochody ze stosunku pracy (umowa o pracę).
Pana dochody przekroczyły i przekroczą kwotę 56 000 zł w roku podatkowym będącym przedmiotem zapytania.
Pana syn nie mieszkał, nie mieszka i nie będzie mieszkał z Panem nieprzerwanie w rozumieniu art. 25 Kodeksu cywilnego, ponieważ na mocy prawomocnego orzeczenia sądu została ustanowiona opieka naprzemienna, wykonywana w powtarzających się tygodniowych okresach.
W ramach tej opieki:
W okresach przypadających Pana opiece syn faktycznie zamieszkuje wyłącznie z Panem, a matka dziecka nie sprawuje w tym czasie bieżącej pieczy, ani nie uczestniczy w wykonywaniu codziennych obowiązków rodzicielskich. Analogicznie, w okresach opieki sprawowanej przez matkę dziecka Pan nie uczestniczy w bieżącej pieczy.
Zgodnie z treścią orzeczenia sądu, w określonych okresach roku obowiązują szczególne uregulowania dotyczące harmonogramu pobytu dziecka, obejmujące wakacje letnie, okres Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku oraz okres Świąt Wielkanocnych. W tych okresach dziecko również przebywa wyłącznie u jednego z rodziców, zgodnie z naprzemiennym harmonogramem określonym w orzeczeniu sądu.
Orzeczenie przewiduje także możliwość incydentalnych kontaktów czasowych (m.in. trzy godziny w dniu 24 grudnia). Jednak w praktyce kontakty te nie są realizowane w formie wspólnego przebywania obojga rodziców z dzieckiem. W takich sytuacjach dziecko przebywa u jednego z rodziców, również w systemie naprzemiennym, bez wspólnego spotkania rodziców i bez wspólnego wykonywania obowiązków wychowawczych.
W żadnym okresie nie dochodzi do wspólnego zamieszkiwania dziecka z obojgiem rodziców, ani do wspólnego wykonywania bieżącej opieki. W konsekwencji, w okresach przypadających Pana pieczy wykonuje Pan obowiązki rodzicielskie samodzielnie i bez współudziału drugiego rodzica.
W okresie będącym przedmiotem zapytania nie miały zastosowania wobec Pana ani wobec Pana syna przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, w tym również w zakresie form opodatkowania wykluczających zastosowanie art. 6 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ani Pan, ani Pana syn nie podlegacie opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego.
W związku z opieką naprzemienną świadczenie wychowawcze (500+, następnie 800+) pobiera wyłącznie matka dziecka.
Pan nie pobierał i nie pobiera świadczenia wychowawczego na syna oraz nie dzieli się Pan tym świadczeniem.
Kwestia świadczenia wychowawczego nie była przedmiotem postępowania sądowego dotyczącego opieki nad dzieckiem.
Pana syn w okresie będącym przedmiotu zapytania nie osiągał i nie osiągnie dochodów.
Pana syn nie otrzymywał i nie otrzymuje zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.
Pytania
1. Czy w opisanym stanie faktycznym, w którym sprawuje Pan nad małoletnim dzieckiem opiekę naprzemienną na podstawie prawomocnego wyroku sądu z 2023 roku, prowadzi odrębne gospodarstwo domowe od drugiego rodzica i samodzielnie ponosi wszelkie koszty utrzymania dziecka w okresach swojej opieki, ma Pan prawo do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2. Czy w opisanym stanie faktycznym jest Pan uprawniony do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2024 rok i zastosowania w tej korekcie preferencji podatkowej przewidzianej dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3. Czy w przypadku, gdy w kolejnych latach podatkowych stan faktyczny pozostanie tożsamy z opisanym powyżej, w szczególności w zakresie sprawowania opieki naprzemiennej, prowadzenia odrębnych gospodarstw domowych oraz samodzielnego ponoszenia kosztów utrzymania dziecka, będzie Pan uprawniony do stosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1.
Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym przysługuje Panu prawo do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W okresach opieki wykonuje Pan wszystkie obowiązki wychowawcze samodzielnie, prowadzi całkowicie odrębne gospodarstwo domowe od drugiego rodzica oraz samodzielnie ponosi wszystkie koszty utrzymania i wychowania dziecka w czasie swojej opieki. W takim modelu faktycznego wychowywania dziecka spełnione są przesłanki samotnego wychowywania dziecka, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ad 2.
Pana zdaniem, w przypadku potwierdzenia prawa do preferencji podatkowej dla osoby samotnie wychowującej dziecko, jest Pan uprawniony do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2024 rok na podstawie art. 81 Ordynacji podatkowej oraz do zastosowania w tej korekcie preferencji określonej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ad 3.
Pana zdaniem, jeżeli w kolejnych latach podatkowych stan faktyczny pozostanie tożsamy z opisanym we wniosku – w szczególności w zakresie opieki naprzemiennej, odrębnych gospodarstw domowych i samodzielnego ponoszenia kosztów utrzymania dziecka – będzie Pan uprawniony do stosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
‒ podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
‒ w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):
Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w wysokości 800,00 zł miesięcznie na dziecko.
W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:
Świadczenie wychowawcze przysługuje:
1) matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a, albo
2) opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu opiekuna faktycznego, albo
3) opiekunowi prawnemu dziecka, albo
4) dyrektorowi domu pomocy społecznej, albo
5) rodzinie zastępczej, osobie prowadzącej rodzinny dom dziecka, dyrektorowi placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektorowi interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2024 r. poz. 177, 742, 743 i 858).
W świetle art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci:
W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego.
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
‒ w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się do posiadania określonego stanu cywilnego (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.
Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.
Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
Na mocy art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przyznaje się preferencji osobie, która wychowuje dziecko z drugim rodzicem w systemie opieki naprzemiennej, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
Wychowywanie dziecka/dzieci w systemie opieki naprzemiennej przez rodziców nie stanowi jednak samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowujących dzieci, gdyż do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ww. ustawy konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek (tj. zarówno wychowywania dziecka w systemie opieki naprzemiennej, jak i ustalenie świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci).
Jedynie w sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost stanowi, że żaden z rodziców nie może zastosować tej preferencji. W praktyce chodzi o rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, którzy zgodnie z orzeczeniem sądu sprawują opiekę nad dzieckiem w porównywalnych i powtarzających się okresach, oraz każdy z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze w wysokości połowy kwoty tego świadczenia, które przysługuje za dany miesiąc.
W pozostałych przypadkach rodzice (opiekunowie prawni), którzy dzielą się opieką nad dzieckiem z drugim rodzicem (opiekunem prawnym), mogą opodatkować swoje dochody na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci na takich samych zasadach, jak pozostali podatnicy, pamiętając jednocześnie, że z preferencji tej może skorzystać tylko jeden rodzic (opiekun prawny). Wynika to wprost z przepisów ustawy, która w sposób jednoznaczny i czytelny określa warunki stosowania tej preferencji.
Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że skoro:
to może rozliczyć się Pan jako rodzic samotnie wychowujący dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok 2025.
Pana wątpliwości budzi kwestia, czy przysługuje Panu prawo do rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko w korekcie zeznania za 2024 rok.
Zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.
Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).
Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Zatem, przysługuje Panu prawo do rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko w korekcie zeznania za 2024 rok.
W kolejnych latach podatkowych, jeżeli stan faktyczny pozostanie tożsamy z opisanym powyżej, w szczególności w zakresie sprawowania opieki naprzemiennej, prowadzenia odrębnych gospodarstw domowych oraz samodzielnego ponoszenia kosztów utrzymania dziecka, będzie Pan uprawniony do stosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo