Wnioskodawca zawarł w 2007 roku kredyt hipoteczny w PLN, później przewalutowany na CHF, na zakup lokalu mieszkalnego. W 2025 roku, po sporze sądowym z bankiem dotyczącym klauzul umownych, strony zawarły ugodę, która przeliczyła kredyt tak, jakby od początku był złotówkowy, z oprocentowaniem WIBOR 3M plus marża. Po przeliczeniu, pozostałe zadłużenie wyniosło 1.437,68 zł, ale ugoda przewidywała zwrot na rzecz…
Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - na wezwanie - pismem z 12 stycznia 2026 r. (data wpływu 12 stycznia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W dniu 17 sierpnia 2007 r. zawarł Pan z bankiem (…) (dalej: Bank) umowę kredytu (dalej: Umowa) przeznaczonego na realizację celu określonego w Umowie. Zgodnie z treścią Umowy, Bank udzielił kredytu w wysokości 367.500,00 PLN. Na mocy Aneksu nr 2 z 9 września 2008 r. kwota kredytu w wysokości 364.868,29 PLN została przewalutowana na CHF i wyniosła 174.094,99 CHF. Na dzień 6 czerwca 2025 r. w księgach rachunkowych Banku Pana kwota zadłużenia (kapitał) po przeliczeniu na walutę PLN wynosiła 274.422,24 zł Natomiast ostateczny termin spłaty kredytu oznaczono jako dzień 11 września 2040 r.
Pomiędzy Panem a Bankiem powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych Umowy (oraz jej ważności), który stał się przedmiotem postępowania sądowego z Pana powództwa przeciwko Bankowi. W toku postępowania Bank i Pan podjęli decyzję o polubownym zakończeniu sporu i uchyleniu stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy.
W związku z powyższym Strony zawarły w dniu 30 czerwca 2025 r. ugodę (dalej: Ugoda) w przedmiocie zmiany Umowy w zakresie waluty obcej zadłużenia na walutę polską oraz zasad rozliczenia dotychczasowych spłat w ramach kredytu udzielone na podstawie Umowy.
W § 1 pkt 3 oraz 4 Ugody, zawarta została informacja, że Kredytobiorca jest świadomy, że ma prawo podnieść przeciwko Bankowi roszczenia w związku z zawarciem, wykonywaniem lub treścią Umowy, w szczególności roszczeń o:
a) uznanie postanowień Umowy, w tym dotyczących klauzuli ryzyka walutowego, zasad indeksacji lub denominacji, zasad ustalania kursów walut, za niewiążące na podstawie art. 3851 i nast. Kodeksu cywilnego lub
b) stwierdzenia nieważności lub bezskuteczności części lub całej Umowy lub
c) o zapłatę z ww. tytułów.
4. Kredytobiorca stoi na stanowisku i jest świadomy, że podniesienie któregokolwiek z roszczeń, o których mowa w ust. 3 powyżej oraz Załączniku 3 (Informacja o klauzulach uznawanych przez sądy za niedozwolone oraz roszczeniach dochodzonych przed sądami przez kredytobiorców), mogłoby skutkować pozytywnym dla Kredytobiorcy orzeczeniem sądowym”.
Natomiast zgodnie z § 1 pkt 7 Ugody, Kredytobiorca [tj. Wnioskodawca] mając pełną świadomość i rozumiejąc skutki dokonywanej czynności prawnej (w tym w szczególności finansowe), które zostały mu wyjaśnione, dobrowolnie godzi się odstąpić od dochodzenia od Banku roszczeń wywodzonych z zarzutu nieważności Umowy lub niedozwolonego charakteru postanowień Umowy w brzmieniu sprzed podpisania Ugody, o których mowa w ust. 3 powyżej oraz w Załączniku nr 3, w zamian za rozliczenie dotychczasowego kredytu wynikającego z Umowy na zasadach określonych w niniejszej Ugodzie.
W drodze Ugody, Strony postanowiły:
1. dokonać zmiany waluty obcej (CHF) zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską zgodnie z zasadami określonymi w Ugodzie;
2. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia do całkowitej spłaty kredytu przyjąć, że kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy:
a) stanowił kredyt złotowy udzielony w kwocie 367.500,00 PLN;
b) oprocentowany był na podstawie stopy referencyjnej WIBOR 3M obowiązującej na dzień roboczy poprzedzający dzień uruchomienia kredytu (pierwszej transzy kredytu) oraz marży w wysokości 1,28 p.p.;
c) wysokość marży, o której mowa w pkt b, pierwotnie udzielonego kredytu w PLN nie uległ zmianie;
d) pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR kończył się w dniu poprzedzającym dzień wymagalności trzeciej raty kredytu;
e) kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada dniowi, w którym rozpoczął się poprzedni trzymiesięczny okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego;
f) z systemem spłat w ratach równych;
g) z zachowanym okresem kredytowania (data ostatecznej spłaty kredytu określona została jako dzień sporządzenia Ugody, tj. 6 czerwca 2025 r.).
Zatem, zgodnie z Ugodą warunki udzielenia kredytu w PLN, były następujące:
a) kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i wynosiła 367.500,00 PLN;
b) oprocentowanie kredytu zostało określone według zmiennej stopy procentowej jako suma stopy referencyjnej WIBOR 3M i marży w wysokości 1,28 p.p. W dniu wypłaty kredytu oprocentowanie wynosiło 6,36 p.p. gdzie stopa referencyjna WIBOR 3M na dzień roboczy poprzedzający dzień wypłaty kredytu bądź pierwszej transzy kredytu wynosiła 5,08 p.p.;
c) pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR kończył się w dniu poprzedzającym dzień wymagalności trzeciej raty kredytu;
d) kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania stopy referencyjnej kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada dniowi, w którym rozpoczął się poprzedni okres obowiązywania stopy referencyjnej, przy uwzględnieniu że rok ma 365 dni, a miesiąc rzeczywistą ilość dni;
e) marża, o której mowa w pkt b, odpowiada wysokości marży pierwotnie udzielonego kredytu w PLN;
f) informacja o wysokości dziennej stopy referencyjnej WIBOR 3M dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” opublikowanej przez Komisję Nadzoru Finansowego na stronie [...] pod tytułem „Dane statystyczne opisujące marżę ponad WIBOR® dla potrzeb ugód dotyczących walutowych kredytów mieszkaniowych”. Informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M od 2021 roku wskazana jest w tabeli „Dane opóźnione” opublikowanej przez GPW Benchmark na stronie internetowej https://gpwbenchmark.pl/dane-opoznione;
g) zachowany zostaje okres kredytowania aktualny na dzień sporządzenia Ugody.
Rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie Umowy na poczet kredytu w złotych nastąpiło w ten sposób, że każda dotychczasowa spłata raty kredytu została zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie - rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka pomniejszy kapitał do spłaty kredytu, od którego naliczane są odsetki, a niedobór powiększy kapitał do spłaty, od którego naliczane są kolejne odsetki. Natomiast w przypadku spłat dokonanych bezpośrednio w CHF, spłaty przeliczone zostały w oparciu o średni kurs NBP z dnia poprzedzającego spłatę raty.
Po zmianie waluty obcej kredytu na walutę PLN oraz dokonaniu rekalkulacji zobowiązania zgodnie z opisanym wyżej mechanizmem ustalono, że Pana pozostałe zadłużenie (kapitał) względem Banku na dzień sporządzenia Ugody wynosi 1.437,68 zł. Jednocześnie, Strony zgodnie postanowiły o zmianie wspomnianej kwoty w taki sposób, że Bank dokona zwrotu na Pana rzecz w wysokości 181.000,00 zł. Dodatkowo, Bank zwolnił Pana z długu (umorzył zadłużenie) w wysokości 274.422,24 zł.
Zawierając Ugodę, zobowiązał się Pan do cofnięcia w całości pozwu przeciwko Bankowi wraz ze zrzeczeniem roszczenia oraz dostarczenia do Banku potwierdzenia złożenia w sądzie pisma w tym przedmiocie.
Zawierając Ugodę, Strony zgodnie oświadczyły, że nie będą występować w przyszłości względem siebie z roszczeniami wywodzonymi z treści postanowień Umowy, jej zawarcia oraz wykonywania w walucie obcej, w brzmieniu sprzed zawarcia Ugody ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę waluty, wysokość i zasady spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy. Ugoda wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia Stron w ww. zakresie.
Zgodnie z kalkulacją kredytu stanowiącą załącznik nr 1 do Ugody, do czerwca 2025 r., dokonał Pan spłat w łącznej wysokości 587.672,91 zł.
Dodatkowo, zgodnie z pkt II.2-3 załącznika nr 3 do Ugody:
„2. Kredytobiorca oświadcza, że jest świadomy, iż:
a. Postanowienia Umowy dotyczące zasad ustalania kursu waluty, klauzuli ryzyka walutowego i zasad indeksacji lub denominacji, mogłyby być uznane za klauzule abuzywne.
b. Wskutek zawarcia Ugody akceptuje wyliczenia zobowiązania kredytowego określone w § 2 ust. 5-7 Ugody oraz w załączniku nr 1 do Ugody.
3. Kredytobiorca oświadcza, iż godzi się na zawarcie Ugody oraz potwierdza, że rozumie, iż Ugoda jest zawierana w celu dalszego niepowoływania się na ewentualnie niedozwolony charakter postanowień Umowy w brzmieniu sprzed zawarcia Ugody i niedochodzenia roszczeń z tego tytułu”.
Uzupełnienie sprawy
Zaciągnął Pan kredyt hipoteczny. Zgodnie z treścią umowy kredytowej, kredyt przeznaczony był na zakup lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym, refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowego, koszty dodatkowe związane z udzieleniem kredytu. Kredyt został faktycznie przeznaczony na cel wskazany w umowie kredytowej, tj. na zakup lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym. Był Pan jedynym kredytobiorcą. Kredyt, o którym mowa we wniosku, zostały udzielony przez podmiot (ich następcę prawnego), którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości, której zakup został sfinansowany kredytem. Nieruchomość stanowi Pana własność i jest położona w Polsce. Zgodnie z treścią ugody, Bank umorzył wierzytelności obejmujące kwoty kapitału kredytu. W przeszłości korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności. W sytuacji posiadania kredytu hipotecznego w CHF zaciągniętego na zakup innego mieszkania, ale w innym banku. Tam również doszło do ugody z bankiem. Miało to miejsce w roku 2022. Wartość wypłaty wynika z przewalutowania kredytu z waluty obcej (CHF) na walutę polską.
Przewalutowanie kredytu nie obniżyło należności wobec banku z tytułu Pana kredytu. Nie było przewalutowania na PLN pozostałej do spłaty części kredytu. Bank dokonał rozliczenia całości kredytu tak jakby od początku był on spłacany w PLN. Warunki tego hipotetycznego kredytu są opisane w Ugodzie. Z tej kalkulacji wynikało, że wpłaty jakich Pan faktycznie dokonał do momentu sporządzenia tej kalkulacji wystarczyłyby na spłatę praktycznie całego kredytu w PLN (zostałoby do spłaty 1.437 zł).
Wskazana kwota jest zwrotem na Pana rzecz środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy kredytowej przekazał Pan na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych.
Pytanie
Czy świadczenie, które Pan uzyska w wyniku zawartej Ugody z Bankiem stanowi dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, świadczenia otrzymane przez Pana w wyniku zawarcia Ugody z Bankiem nie stanowią dla Pana przychodu w rozumieniu ustawy o PIT i Pan nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od ww. świadczeń.
Zasady ogólne
Zgodnie z art. 1 ustawy o PIT, ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych oraz daninę solidarnościową.
Natomiast, w świetle art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechanie poboru podatku. W świetle ustępu 2 art. 9 ustawy PIT, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Przychodami w świetle art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, są z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń - czyli takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
Jak wskazuje się w doktrynie (Bartosiewicz Adam, Kubacki Ryszard, PIT. Komentarz, wyd. V, LEX 2015) „Mimo że nie wynika to wprost z brzmienia przepisu art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Stąd też wszystkie kwoty otrzymywane „tytułem zwrotnym”, takie jak pożyczki, kaucje itp., nie są zaliczane do przychodów podatkowych.”
Zgodnie z powyższym, za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zwiększającym aktywa podatnika) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
Przychodami, w rozumieniu art. 11 Ustawy o PIT, są w konsekwencji otrzymane pieniądze pod warunkiem, że stanowią przysporzenie o charakterze definitywnym i stanowią realny przyrost majątku podatnika. Nie stanowią zatem przychodu, w rozumieniu art. 11 ust. 1, świadczenia, które de facto stanowią dla podatnika zwrot wcześniej poniesionych wydatków.
Charakter kredytu bankowego oraz Ugody
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm., dalej Prawo bankowe). Zgodnie z art. 69 ust. 1 Prawa bankowego, „Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Należy przy tym podkreślić, że otrzymanie kredytu oraz jego spłata na warunkach określonych w umowie kredytowej są neutralne podatkowo. Kredytobiorca nie wykazuje bowiem przychodu z tytułu otrzymanego kredytu, do którego zwrotu jest zobowiązany - przysporzenie to nie ma bowiem charakteru definitywnego, gdyż podlega zwrotowi i ma charakter odpłatny.
Jednocześnie, w świetle art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej Kodeks cywilny) „przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać”.
W oparciu o definicję ugody zawartą w Kodeksie cywilnym uznać należy, że po pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. A zatem nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W konsekwencji ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
Istotą Ugody zawartej przez Pana było rozliczenie zawartej Umowy kredytu w taki sposób, jakby strony zawarły od samego początku umowę kredytu Złotowego.
Wypłata
Wskazuje Pan, że w związku z zawartą z Bankiem Ugodą nastąpi w istocie jedynie zwrot nienależnie pobranych przez Bank świadczeń poprzez zwrot wpłaconych uprzednio części rat kapitałowo-odsetkowych, wpłacanych na podstawie zawartej Umowy kredytu.
Zwrot ten jest skutkiem tego, że w Umowie z Bankiem znalazły się niedozwolone klauzule abuzywne przeliczeniowe, których ważność, jak również ważność całej Umowy, stała się przedmiotem sporu sądowego.
Zwrot ten wynika z pewnego rodzaju kompensaty wzajemnych roszczeń, które z bardzo dużym prawdopodobieństwem zostałyby zasądzone przez sąd na Pana rzecz, gdyby sprawa była przez niego rozstrzygana.
Wskazuje Pan, że zwrot środków dokonany przez Bank, tj. 181.000,00 zł jest niższy niż kwota wypłaconego przez Bank kapitału kredytu (tj. 367.500 zł), a także znacznie niższa niż łączny poniesiony do tej pory przez Pana koszt kredytu (tj. 587.672,91 zł).
Skoro otrzymana przez Pana na mocy Ugody od Banku kwota stanowi w swojej istocie zwrot kwoty, jaką Pan wpłacił na poczet spłaty kredytu hipotecznego, jej otrzymanie od Banku nie spowoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta pozostaje dla Pana neutralna podatkowo. Tym samym, jej uzyskanie nie będzie skutkowało po Pana stronie ani powstaniem przychodu ani obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
Powyższe znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, tj.:
Zatem opisanym w zdarzeniu przyszłym przypadku po Pana stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem Ugody otrzyma Pan zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty rat udzielonego kredytu hipotecznego.
Umorzenie
Również zawarta w Ugodzie kwota umorzenia nie stanowi Pana przychodu w rozumieniu ustawy o PIT.
W § 2 ust. 9 Ugody wskazano, że Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie) na kwotę 274.422,24 zł. Kwota ta stanowi kwotę zadłużenia wskazaną w ust. 3. Z kolei w ust. 3 tego paragrafu jest mowa o aktualnym kredycie udzielonym w CHF, który na dzień zawarcia Ugody figuruje w księgach rachunkowych Banku.
W tym kontekście zwrócić należy uwagę, że odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT tzw. przychody z „innych źródeł”, za które uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 (art. 20 ust. 1 ustawy o PIT).
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Objęty wnioskiem zwrot otrzymany przez Kredytobiorcę na mocy zawartej z Bankiem Ugody nie może także, w Pana ocenie, zostać uznany za przychody z innych źródeł.
Tym samym, w rozumieniu ustawy o PIT, przychód powstaje w sytuacji, w której podatnik uzyskuje określone przysporzenie majątkowe - czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów.
W Pana ocenie, w przedmiotowej sprawie żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi. Pomimo użycia w treści Ugody sformułowania „umorzenie” w sensie ekonomicznym po Pana stronie nie doszło do wzrostu majątku (przysporzenie majątkowego), a samo umorzenie jest efektem korekty rozliczeń kredytowych. Co istotne powyższe jest elementem wzajemnych ustępstw stron w ramach Ugody - nie jest darowizną czy świadczeniem, lecz wynika z kompromisu i rozliczenia wzajemnych roszczeń wynikających z Umowy. Innymi słowy Ugoda nie generuje nowego stosunku prawnego, lecz koryguje istniejący - w efekcie umorzenie jest tylko technicznym rozliczeniem, a nie przysporzeniem majątkowym.
Zwrócić należy uwagę, że w treści Ugody do rozliczenia kredytu przyjęto założenie, że ten sam kredyt od samego początku zawarcia Umowy stanowił kredyt złotowy, a nie kredyt w walucie CHF. Tym samym, pomimo użycia w Ugodzie sformułowania „umorzenie”, w istocie umorzenie to nie ma realnego charakteru i nie powoduje przysporzenia majątkowego po Pana stronie, a odnosi się jedynie do pewnego rodzaju „zamiany” kredytu frankowego na złotowy, tj. konwersji zobowiązania z CHF na zobowiązanie w PLN ze względu na prawdopodobną abuzywność warunków zobowiązania w CHF. Tym samym, umorzenie odnosi się do zobowiązania z tytułu dotychczasowego kredytu udzielonego w CHF.
Na skutek zawarcia ugody Bank umorzył Panu zobowiązanie z tytułu dotychczasowego kredytu udzielonego w CHF. Co istotne łączny koszt kredytu poniesiony przez Pana do czerwca 2025 r. wyniósł 587.672,91 zł. Tym samym, kwota 274.422,24 zł jest nie tylko niższa niż kwota wypłaconego przez Bank kapitału kredytu, ale także znacznie niższa niż łączny koszt kredytu przez Pana poniesiony.
Pana stanowisko w tym zakresie potwierdzone zostało między innymi w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 grudnia 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.560. 2024.3.ASZ.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że otrzymane przez Pana środki na podstawie zawartej z Bankiem Ugody nie będą stanowić dla Pana przysporzenia majątkowego powodującego zwiększenie aktywów (dotychczasowego majątku). W analizowanej sprawie w związku z zawarciem Ugody otrzymał Pan jedynie zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty rat udzielonego kredytu. A zatem otrzymał Pan środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pana własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowodowała więc faktycznego przyrostu w Pana majątku.
W konsekwencji ani otrzymana wypłata w kwocie 181.000,00 zł, ani tzw. umorzenie w kwocie 274.422,24 zł nie będą stanowiły dla Pana przychodu w rozumieniu ustawy o PIT, a ich uzyskanie nie będzie skutkować obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
Źródła przychodów
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Umorzenie wierzytelności
Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Nie można zgodzić się z Panem, że umorzenie jest tylko technicznym rozliczeniem, a nie przysporzeniem majątkowym. Wskazał Pan, że umorzenie jest rozliczeniem wzajemnych roszczeń.
Należy wyjaśnić, że zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje art. 498 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem:
§ 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.
§ 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.
Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami. Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej strony.
Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności, u stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z pozostałej części długu.
W Pana sytuacji - bank zwolni Pana z pozostałej części długu (umorzy zadłużenie).
Tym samym, umorzona Panu kwota wierzytelności będzie stanowiła przychód podatkowy, który należały zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912):
1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1) jednego gospodarstwa domowego albo
2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle przepisów ww. rozporządzenia, zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
Wobec powyższego, skoro - jak wynika z opisu zdarzenia - skorzystał Pan już wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonej wierzytelności w odniesieniu do kredytu na nabycie nieruchomości na cele mieszkaniowe, to nie może Pan ponownie skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
Oznacza, że kwota umorzenia wierzytelności będzie podlegała opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł.
W tej części Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Skutki podatkowe zwrotu rat kapitałowo - odsetkowych
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
W Pana przypadku - jak wskazał Pan w opisie sprawy otrzyma Pan od banku zwrot nadpłaconych przez Pana rat kapitałowo - odsetkowych kredytu.
Zatem otrzymał Pan od banku zwrot nadpłaconego kredytu. Otrzymana przez Pana kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacił Pan do banku. Wobec powyższego, wypłata przez bank na Pana rzecz tego zwrotu (nadpłaty) będzie dla Pana neutralna podatkowo.
W wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pan bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Pana stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym - nie będzie ciążył na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
Zatem w tej części Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo