Podatnik i jego żona są w trakcie rozwodu i podziału majątku. Mają lokal A nabyty wspólnie 9 lat temu, obciążony kredytem, oraz lokal B nabyty przez podatnika w 2022 roku, stanowiący jego majątek osobisty. Planują podział majątku: podatnik przejmie lokal A, a żona lokal B, przy czym żona przejmie…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 stycznia 2026 r. (wpływ 20 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Pan oraz Pana żona jesteście w trakcie sprawy rozwodowej i podziału majątku, pozostający do niedawna we wspólności majątkowej małżeńskiej (a od kilku tygodni w rozdzielności majątkowej). Jesteście właścicielami lokalu mieszkalnego A, który jest obciążony kredytem hipotecznym. Lokal ten nabył Pan wraz z żoną 9 lat temu.
Posiada Pan ponadto lokal mieszkalny B, stanowiący Pana odrębny majątek osobisty, nabyty przed upływem 5 lat.
Planuje Pan wraz z żoną dokonać podziału majątku w ten sposób, że:
· Pan nabędzie lokal A (czyli stanie się jedynym jego właścicielem, lokal ten przestanie być obciążony kredytem),
· Pana żonie przysługuje spłata, która zostanie zrealizowana poprzez przeniesienie na nią własności lokalu B. Pana żona przejmie jednocześnie kredyt hipoteczny i przeniesie zabezpieczenie na lokal B.
Według wstępnej wyceny banku lokal A został wyceniony na kwotę 1.650.000 zł., a lokal B na kwotę 980.000 zł.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Zawarł Pan związek małżeński 26 sierpnia 2004 r.
Umowę majątkową małżeńską ustanawiającą rozdzielność majątkową zawarł Pan wraz z żoną 8 października 2025 r. w formie aktu notarialnego.
Lokal mieszkalny B nabył Pan w drodze umowy sprzedaży z dnia 11 maja 2022 r., objętej treścią aktu notarialnego, (…), od osoby trzeciej. Nabył Pan to mieszkanie ze środków pochodzących w całości z majątku osobistego - ze sprzedaży domu rodzinnego stanowiącego Pana odrębną własność, co Pana żona A.A. potwierdziła dodatkowo, przed notariuszem w dniu 26 kwietnia 2022 r.
Lokal mieszkalny B nie został włączony do majątku wspólnego małżonków, stanowi majątek odrębny.
Czeka Pan wraz z żoną na ustalenie rozprawy rozwodowej, pozew o rozwód bez orzekania o winie Pana żona złożyła w dniu 7 listopada 2025 r. Pan na niego zgodnie odpowiedział. Podpisanie umowy podziału majątku (w formie aktu notarialnego), nastąpi najprawdopodobniej w najbliższych dniach, otrzymaliście Państwo już bowiem decyzję banku w sprawie zamiany wierzytelności kredytowych.
Doprecyzowując wartości lokalu A i lokalu B wskazuje Pan, że wartość lokalu A wynosi 1.650.000 zł, a wartość lokalu B 1.080.000 zł. Prosi Pan tym samym, aby w podanym stanie faktycznym brać pod uwagę tę wartość lokalu B, a nie wcześniej wskazaną na podstawie wstępnej, niepełnej oceny (tj. 980.000 zł).
Biorąc pod uwagę, że wartość kredytu do spłaty to około 618.000 zł oraz podane wyceny lokali, to wartość przyznanych Panu składników majątku przekracza wartość przysługującego Panu udziału w majątku wspólnym.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu przeniesienia własności lokalu B na rzecz żony w ramach rozliczenia podziału majątku, skoro zbycie to następuje przed upływem 5 lat od nabycia lokalu B?
Pana stanowisko w sprawie
W opisanym stanie faktycznym nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty PIT z tytułu przeniesienia własności lokalu B na rzecz Pana żony, mimo że następuje to przed upływem 5 lat od jego nabycia. Przeniesienie to następuje w ramach ekwiwalentnego podziału majątku po ustaniu wspólności majątkowej i bez uzyskania przez Pana przysporzenia ponad wartość jego udziału w majątku wspólnym.
Zastosowanie ma art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT, zgodnie z którym przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału majątku wspólnego małżonków w wyniku ustania wspólności majątkowej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Wyjaśniam, że stosunki między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Stosownie do art. 31 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Do majątku wspólnego należą w szczególności:
1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków;
2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków;
3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków;
4) kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1230, 1429, 1672 i 1941);
5) środki zgromadzone na koncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (Dz.Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 1) oraz na subkoncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym produkcie emerytalnym (Dz.U. poz. 1843) każdego z małżonków.
Na mocy art. 33 cytowanego Kodeksu:
Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
3) prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom;
4) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków;
5) prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;
6) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość;
7) wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej jednego z małżonków;
8) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków;
9) prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy;
10) przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z kolei art. 35 ww. Kodeksu stanowi, że:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
Natomiast art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu wskazuje, że:
Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 ww. Kodeksu:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Natomiast do majątku osobistego każdego z małżonków należą składniki majątkowe (prawa i przedmioty) wymienione w art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba, że w czasie trwania związku małżeńskiego:
· małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową,
· z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności,
· wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków lub też ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.
Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku.
Zgodnie z art. 1037 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071) w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
Odnosząc się do Pana wątpliwości wskazuję, że w art. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ustawodawca wprowadził wyłączenia z zakresu przedmiotowego ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody osób fizycznych wskazane w ww. przepisie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Niektóre spośród nich podlegają jednak opodatkowaniu innymi podatkami niż podatek dochodowy od osób fizycznych, np. podatkiem od spadków i darowizn czy też podatkiem tonażowym.
Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 5 omawianej ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich.
Zatem, wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, jak również przychody z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich. Przychodem z podziału majątku wspólnego jest wartość otrzymanego przez każdego z małżonków majątku, a także wartość spłat (dopłat) otrzymywanych przez jednego z tytułu podziału majątku.
Z opisu zdarzenia wynika, że Pan oraz Pana żona jesteście w trakcie sprawy rozwodowej i podziału majątku. Umowę majątkową małżeńską ustanawiającą rozdzielność majątkową zawarli Państwo 8 października 2025 r. Jesteście właścicielami lokalu mieszkalnego A, który jest obciążony kredytem hipotecznym. Lokal ten nabył Pan wraz z żoną 9 lat temu. Posiada Pan ponadto lokal mieszkalny B, stanowiący Pana odrębny majątek osobisty, nabyty 11 maja 2022 r. Lokal mieszkalny B nie został włączony do majątku wspólnego małżonków, stanowi Pana majątek odrębny.
Planuje Pan wraz z żoną dokonać podziału majątku w ten sposób, że:
· Pan nabędzie lokal A (czyli stanie się jedynym jego właścicielem, lokal ten przestanie być obciążony kredytem),
· Pana żonie przysługuje spłata, która zostanie zrealizowana poprzez przeniesienie na nią własności lokalu B. Pana żona przejmie jednocześnie kredyt hipoteczny i przeniesie zabezpieczenie na lokal B.
Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że w Pana sytuacji, w związku z podziałem majątku wspólnego, nie znajdzie zastosowania wyłączenie, wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wbrew Pana przekonaniu wykonanie ciążącego na Panu wobec Pana żony zobowiązania spłaty jej udziałów, będącego wynikiem planowanego podziału majątku wspólnego w sposób przedstawiony we wniosku (przeniesienie na nią własności nieruchomości stanowiącej Pana majątek odrębny) – rodzić będzie po Pana stronie skutek podatkowy w postaci obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Błędnie interpretuje Pan treść art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika bowiem, że wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej. Wskazane wyłączenie odnosi się jednak tylko do tych przychodów, które pochodzą z dokonywanego podziału majątku wspólnego, objętego zakresem wspólności majątkowej małżeńskiej.
Należy jednak od powyższego odróżnić sytuację, w której Pan planuje dokonać na rzecz Pana żony przeniesienia własności należącej do Pana majątku odrębnego nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. Taka forma realizacji ciążącego na Panu zobowiązania rodzić będzie obowiązek podatkowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, gdyż przeniesienie własności nieruchomości - nawet celem spłaty udziałów byłego małżonka w majątku wspólnym - nie mieści się w dyspozycji ww. art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak już wskazano, przeniesienie własności rzeczy w zamian za zwolnienie długu, jest odpłatnym zbyciem tych rzeczy, a przepis ten nie ma zastosowania do zbycia składników majątku odrębnego w wyniku podziału majątku dorobkowego małżonków.
Jak Pan wskazał w wyniku planowanej czynności Pana żona nabędzie lokal B, który Pan nabył do majątku osobistego i mieszkanie to nie zostało włączone do majątku wspólnego małżonków. Nieruchomość ta znajduje się w Pana majątku osobistym.
Zatem ww. czynności nie można uznać jako podziału majątku wspólnego małżonków, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy.
Wobec tego, wyjaśniam że podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Z brzmienia ww. przepisu wynika, że źródłem przychodu podlegającego opodatkowaniu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nastąpi przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Pojęcie „odpłatnego zbycia”, oznacza każde przeniesienie prawa własności lub praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. Termin ten obejmuje zatem szeroki zakres umów i pozostaje bez znaczenia, czy do odpłatnego zbycia dochodzi w drodze zniesienia współwłasności, działu spadku, umowy zamiany lub sprzedaży, czy też – jak to ma miejsce w omawianym przypadku – w drodze przeniesienia na rzecz współkredytobiorcy prawa własności udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie z obowiązku zwrotu długu. „Płatność” bowiem nie musi mieć charakteru pieniężnego w postaci konkretnego przepływu gotówkowego, może oznaczać także uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia. Innymi słowy, pod pojęciem płatności nie należy rozumieć wyłącznie zapłaty w pieniądzu. Płatnością może także być zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych, wymagalnych wierzytelności (zmniejszenie pasywów zbywcy).
Zatem, do stwierdzenia powstania przychodu warunkiem koniecznym jest uzyskanie przysporzenia majątkowego. Wskazać należy w tym miejscu na definicję przywołaną w komentarzu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II), który definiuje odpłatne zbycie jako:
przeniesienie prawa własności rzeczy lub praw, o których mowa, na inną osobę za wynagrodzeniem. Podstawową formą odpłatnego zbycia będzie sprzedaż oraz zamiana. Zgodnie z zasadą swobody umów, odpłatne zbycie może nastąpić także w innej formie”, po czym dodaje: „cena odpłatnego zbycia wyrażona w umowie nie musi być wyrażona w pieniądzu (wartościach pieniężnych). Nie jest bowiem wykluczone, że zapłatą za przeniesienie własności rzeczy lub przeniesienie praw będzie inna forma przysporzenia majątkowego.
Tym samym wynagrodzenie można określić nie tylko w pieniądzu, ale także poprzez inne określenie jego wartości, np. zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych wymagalnych wierzytelności. Przeniesienie na rzecz jednego ze współwłaścicieli nieruchomości w zamian za przejęcie całkowitej spłaty kredytu wskazuje bezsprzecznie, że czynność taka ma charakter odpłatny.
Przedstawione stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. I tak, np. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 25 października 2011 r. sygn. akt I SA/Gl 697/11 wskazał, że:
Sąd podziela wywody organu interpretacyjnego co do wykładni terminu odpłatne zbycie, przez który należy rozumieć przeniesienie własności rzeczy lub praw na inna osobę za wynagrodzeniem. W zaprezentowanym we wniosku stanie faktycznym przeniesienie przez skarżącą wnioskodawczynię udziału spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na konkubenta (nabywca prawa) w zamian za przejęcie przez niego długu, było odpłatnym zbyciem tego prawa. Poprzez opisane we wniosku czynności doszło bowiem do zwolnienia wnioskodawczyni z długu.
Podkreślenia wymaga zatem, że przeniesienie na rzecz jednego ze współwłaścicieli udziału w nieruchomości w zamian za przejęcie całkowitej spłaty kredytu wskazuje bezsprzecznie, że czynność taka ma charakter odpłatny.
Wobec powyższego stwierdzam, że w zamian za przeniesienie na rzecz Pana żony, lokalu B, otrzyma Pan świadczenie wzajemne polegające na przeniesieniu na Pana rzecz udziału Pana żony w lokalu A oraz na zwolnieniu z ciążącego na Panu długu. Innymi słowy, dokona Pan zbycia lokalu B na rzecz Pana żony w zamian za przeniesienie udziału w Lokalu A oraz przejęcie przez Pana żonę kredytu (zwolnienie z długu). Na skutek tej czynności przestanie Pan być zobowiązany wobec swojego wierzyciela – Banku, do zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Nie sposób uznać, iż na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych stanowić będzie to czynność nieodpłatną.
Przeniesienie udziału w lokalu mieszkalnym z jednoczesnym przejęciem obciążeń kredytowych stanowi formę odpłatnego zbycia, i w sytuacji gdy zostanie dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości będzie wyczerpywało dyspozycję art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a uzyskany dochód będzie podlegał opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy.
W konsekwencji, przeniesienie lokalu B wraz ze spłatą na rzecz Pana żony w zamian za przeniesienie na Pana udziału w lokalu A oraz zwolnienie Pana z długu – kredytu, stanowi formę odpłatnego zbycia. W związku z tym, przeniesienie lokalu B nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku 2022, będzie stanowiło źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu.
Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
W rozpatrywanej sprawie konsekwencją zbycia lokalu mieszkalnego B w zamian za przejęcie przez Pana udziału w lokalu A, będzie również przejęcie przez Pana żonę w całości kredytu hipotecznego zaciągniętego pierwotnie przez oboje współwłaścicieli i zwolnienie Pana z przypadającej na Pana części długu wobec banku. Przejęcie kredytu przez Pana żonę stanowi formę odpłatności za przeniesienie własności nieruchomości. Zatem wartość kredytu jaki pozostał do spłaty będzie stanowił Pana przychód.
Określenie dochodu ze sprzedaży nieruchomości
Natomiast określając podstawę opodatkowania należy mieć na uwadze przepisy art. 30e ust. 1 i 2.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Przychód w przedmiotowej sprawie – jak wskazano powyżej – stanowi wartość kredytu jaki pozostał do spłaty.
Określając zaś koszty uzyskania przychodu należy kierować się art. 22 ust. 6c i 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Stosownie do art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Przywołany powyżej przepis art. 22 ust. 6c ustawy posługuje się pojęciem kosztu nabycia. Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem (współwłaścicielem) nieruchomości lub prawa. Kosztem nabycia bez wątpienia będzie zatem cena jaką zapłaci nabywca zbywcy za nieruchomość (prawo) będącą przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego czy zakup nieruchomości (prawa) jest sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności nabywcy. Zatem w Pana przypadku, kosztem uzyskania przychodu z tytułu zbycia udziału w lokalu mieszkalnym (przeniesienia jego własności na partnerkę) będzie koszt nabycia przez Pana tego lokalu w wysokości odpowiadającej temu udziałowi.
Jednocześnie za nakłady poniesione na nieruchomość rozumie się wydatki ulepszające, modernizujące daną nieruchomość, czy też nawet wydatki remontowe, które zwiększają wartość rynkową nieruchomości poczynione w czasie jej posiadania.
W konsekwencji przeniesienie własności lokalu mieszkalnego B w zamian za udział w lokalu mieszkalnym A oraz za zwolnienie z długu, który to lokal mieszkalny B nabył Pan w 2022 r., będzie stanowiło dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na brak upływu pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie i będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Uzyskany z ww. tytułu dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawą obliczenia podatku dochodowego jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia, czyli wartością zobowiązania do zwrotu kwoty zobowiązania zabezpieczonego hipoteką, pod warunkiem, że wyraża wartość rynkową tego udziału, pomniejszonym o ewentualne poniesione przez Pana koszty ww. odpłatnego zbycia, a kosztami uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli ceną nabycia w 2022 r. ww. udziału w lokalu mieszkalnym.
W Pana sytuacji nie znajdzie zastosowania wyłączenie, wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pana stanowisko uznałem więc za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zaznaczam również, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu tej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo