Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.1137.2025.4.JK2

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo pismem z 20 stycznia 2026 r. (wpływ 20 stycznia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest spółką akcyjną z siedzibą w Polsce, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych w Polsce. Jednocześnie jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych od wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w Spółce.

Wnioskodawca jest spółką wchodzącą w skład Grupy Kapitałowej (…), jednej z kluczowych grup kapitałowych branży (…) w Europie. Domeną Grupy jest działalność produkcyjna, usługowa i handlowa w zakresie (…).

Spółka należy do europejskiej czołówki firm (…) i stanowi jednocześnie jedną z największych firm (…) w Polsce. Wnioskodawcę wyróżnia m.in. unikatowa w Polsce (…). Spółka zatrudnia na umowę o pracę blisko 2000 osób. Spółka ponosi koszt szkoleń, które zaplanowane zostały w budżecie na dany rok kalendarzowy, w tym w szczególności , obowiązkowych szkoleń pracowników wymaganych przepisami prawa regulującymi pozyskiwanie/nabycie określonych kwalifikacji zawodowych a także innymi wewnętrznymi uregulowaniami. Chcąc umożliwić pracownikom Spółki podnoszenie kompetencji oraz poszerzanie wiedzy z obszarów związanych z pełnionymi przez nich obowiązkami służbowymi, które nie zostały zaplanowane w budżecie, pracownicy Biura (…), wyszukują na ogólnodostępnych stronach internetowych, darmowych szkoleń/webinarów, które następnie udostępniają pracownikom spółki poprzez wewnątrzzakładową stronę internetową. Chętni pracownicy wypełniają skierowanie na szkolenie oraz przedstawiają dokument ukończenia szkolenia (certyfikat/mail potwierdzający uczestnictwo w szkoleniu/ankietę). Pracownicy sami również wyszukują sobie różnego rodzaju szkolenia/webinary i składają do Biura (…) skierowanie na szkolenie wraz z informacją o odbyciu tego szkolenia. Zdarzają się również sytuacje, w których pracownicy korzystają z takiego bezpłatnego szkolenia/webinaru nie informując o tym Biura (…). Szkolenia są bezpośrednio lub pośrednio związane z obowiązkami służbowymi pracowników spółki (np. szkolenia z (…), którym pracownicy często posługują się w pracy; szkolenia dotyczące nowych regulacji prawnych, np. (…) itd.). Niektóre nieodpłatne szkolenia, z których korzystają pracownicy spółki pochodzą ze stron rządowych/ogólnodostępnych/platform szkoleniowych, np.: (…).

Pracownicy księgowości uczestniczą zaś w bezpłatnych, ogólnodostępnych webinarach z zakresu podatków i rachunkowości prowadzonych m.in. przez firmy (…).

Zwykle aby wziąć udział w bezpłatnym szkoleniu/webinarze wystarczy się zarejestrować poprzez podanie danych teleadresowych. W przeważającej mierze te darmowe szkolenia odbywają się online, zdarza się jednak incydentalnie, że darmowe szkolenie prowadzone jest stacjonarnie. Wówczas pracownicy spółki, którzy zgłosili do Biura (…) skierowanie na szkolenie są zwolnieni z całości lub części dnia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia /skierowani na podstawie polecenia wyjazdu służbowego na szkolenie.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Zapytanie dotyczy 2025 roku.

W celu próby oszacowania wartości darmowych, ogólnodostępnych, otwartych szkoleń, pracownicy Biura (…) wyszukują w Bazie Usług Rozwojowych (dostępnej na stronie https://uslugirozwojowe.parp.gov.pl/) albo w ogólnodostępnej wyszukiwarce internetowej (zasobach internetu) szkoleń o jak najbardziej zbliżonym zakresie tematycznym do przedmiotowego nieodpłatnego szkolenia. Jedynie w taki sposób, można porównać dane szkolenie z innymi płatnymi szkoleniami, a co za tym idzie możliwe jest określenie potencjalnej wartości nieodpłatnego szkolenia. W przypadku, gdy pracownik zgłosi udział w szkoleniu poprzez wypełnienie skierowania na szkolenie, które składa do Biura (…), można przypisać tę oszacowaną, orientacyjną wartość szkolenia do tej osoby. Natomiast, jeżeli udział pracownika w nieodpłatnym szkoleniu odbywa się bez wiedzy i zgłoszenia do Biura (…), to wówczas wartość darmowego szkolenia, jak i przypisanie do konkretnego pracownika nie jest możliwe.

W przypadku darmowych szkoleń ogólnodostępnych, mogą z nich korzystać także osoby inne niż pracownicy naszej Spółki (występuje wówczas tzw. nieograniczony krąg podmiotów), ponieważ są to szkolenia otwarte.

Pracownicy Spółki kierowani są na różnego rodzaju szkolenia w oparciu o ogólnozakładową procedurę dotyczącą planowania i organizacji szkoleń. Mogą zdarzyć się jednak przypadki, że pracownik skorzysta z bezpłatnego szkolenia/webinaru nie informując o tym Biura (…).

Zdarzały się przypadki, w których Spółka pokrywała koszty delegacji na podstawie skierowania na szkolenie wyjazdowe (pod warunkiem posiadania przez komórkę organizacyjną na to środków w zaplanowanym budżecie). Nie wszystkie wyjazdy na nieodpłatne szkolenie wiązały się z kosztami delegacyjnymi, gdyż w niektórych przypadkach pracownik sam pokrywał koszty takiego wyjazdu. W skali roku nieodpłatnych szkoleń wyjazdowych było zaledwie kilkanaście. Zdecydowana większość nieodpłatnych szkoleń to szkolenia online, w przypadku których Spółka nie ponosi żadnych kosztów delegacyjnych.

Pytania

1.  Czy w przypadku udziału pracowników spółki w darmowych, ogólnodostępnych, otwartych szkoleniach/webinarach związanych z obowiązkami służbowymi pracowników spółki, spółka powinna rozpoznać, na gruncie Ustawy o CIT, przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnych świadczeń?

2.  Czy udział w bezpłatnym szkoleniu/webinarze stanowi dla pracownika spółki przychód z nieodpłatnych świadczeń podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT?

Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone Nr 2 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie pytania oznaczonego jako Nr 1 wydam odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

W zakresie pytania nr 2:

W Państwa opinii, udział Państwa pracowników w bezpłatnych, ogólnodostępnych, otwartych szkoleniach związanych z obowiązkami służbowymi Państwa pracowników, nie stanowi przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnych świadczeń dla pracowników biorących udział w takim szkoleniu i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W prawie podatkowym pojęcie nieodpłatnego świadczenia nie zostało zdefiniowane. Mając jednak na względzie wypracowane, utarte stanowisko organów podatkowych oraz sądów administracyjnych, przyjmuje się, że „w zakres tego pojęcia wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.” (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 stycznia 2021 r., sygn. I SA/Gl 1248/20).

Aby nieodpłatne świadczenie stanowiło przychód podatkowy musi ono stanowić realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt można przełożyć na majątek pracownika. W piśmie z dnia 16 maja 2025 r. o sygn. 0112-KDIL2-1.4011.415.2025.1.KF, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przytaczając wyrok Trybunału Konstytucyjnego zaznaczył, iż:

„(…) kluczowe znaczenie ma treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie K 7/13 (Dz. U. z 2014 r. poz. 947) definiującego pojęcie przychodu z tzw. nieodpłatnych świadczeń. W ww. orzeczeniu TK uznał, że aby mówić o nieodpłatnym świadczeniu, muszą zostać spełnione łącznie trzy przesłanki:

1) świadczenie zostało spełnione za zgodą pracownika (pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie),

2) świadczenie leży w interesie pracownika i przyniosło mu korzyść w postaci zwiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,

3) uzyskana korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Podkreślić należy że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

W kontekście pierwszego warunku, Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że "inne nieodpłatne świadczenia" na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w rozumieniu ustawy PIT tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie - z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej - jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.

Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny - w ślad za uchwałami NSA uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia, jako przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, "których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy". W konsekwencji, aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała, opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy PIT jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Jako przykład Trybunał Konstytucyjny wskazał m.in. dowożenie pracownika z miejsca zamieszkania do pracy. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego zorganizowanie tego rodzaju transportu może oznaczać zaoszczędzenie wydatku po stronie pracownika i w konsekwencji może stanowić przysporzenie objęte podatkiem dochodowym. Taka ocena jest jednak poprawna tylko pod warunkiem, że świadczenia te pracodawca spełniał, dysponując uprzednią zgodą pracownika na ich przyjęcie. O ile bowiem pracownik decyduje się skorzystać z przewozu, niewątpliwie zaoszczędza sobie wydatku, który musiałby ponieść.

Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny zauważył, że w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy - po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym.

Odnosząc się natomiast do trzeciego warunku, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę. Mając powyższe na uwadze Trybunał Konstytucyjny zauważył, że w sytuacji gdy otrzymane przez pracownika nieodpłatne świadczenie stanowi świadczenie pracodawcy, na które pracownik wyraził zgodę, które zostało spełnione w jego interesie i oznacza realne przysporzenie mu korzyści, problem ustalenia podstawy opodatkowania w zasadzie ulega rozwiązaniu. Dotyczy to między innymi zorganizowania przez pracodawcę dowozu do pracy, w sytuacji gdy pracodawca wie kto będzie korzystał z tej formy transportu oraz zna odległości, którą każdy będzie pokonywał. W takim przypadku pracodawca jest w stanie precyzyjnie określić wartość świadczenia przypadającą indywidualnie na każdego przewożonego.

Z kolei jako przykład świadczenia, które nie rodzi po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) Trybunał Konstytucyjny wskazał sytuację, w której pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie "kursokonferencja" organizowana przez pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu. Trudno też poważnie utrzymywać, że przychodem pracownika z umowy o pracę czy stosunku służbowego jest możliwość okazjonalnego uczestnictwa w obiedzie czy kolacji, a wartość zjedzonych przez niego potraw i wypitych napojów wyznacza podstawę opodatkowania.”

Przepisy podatkowe określające wartość przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnie otrzymanych świadczeń nie przewidują sytuacji, gdy wskazane świadczenie jest z założenia bezpłatne dla wszystkich zainteresowanych podmiotów. W art. 11 ust. 2a Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały określone te przypadki, w których istnieje możliwość porównania wartości nieodpłatnego świadczenia z innymi odpłatnymi świadczeniami dokonywanymi przez podatnika. W przypadku bezpłatnych szkoleń i webinarów, które są dostępne dla wszystkich na jednakowych (nieodpłatnych) zasadach, trudno mówić o możliwości ustalenia wartości „porównywalnych”, a tym samym brakuje podstaw do ustalenia wartości przychodu.

W przypadku gdy określone świadczenia są z założenia bezpłatne dla wszystkich podatników, a nie jednostkowym przypadkiem stosowanym w stosunku do indywidualnego podmiotu, niezasadnym wydaje się rozpoznanie, w związku z zaistnieniem takiego zdarzenia, przychodów podatkowych, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powszechny i nieodpłatny dostęp do szkoleń/webinarów powoduje, że jest to świadczenie, którego nie można wycenić w trybie przepisów ustawy o PIT odnoszących się do nieodpłatnych świadczeń. Dlatego zdaniem Spółki udział pracowników spółki w bezpłatnych, ogólnodostępnych szkoleniach i webinarach nie generuje przychodu z nieodpłatnych świadczeń dla jej pracowników - jest neutralny podatkowo na gruncie ustawy o PIT.

Podobny wywód wysnuł Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 14 lutego 2020 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.63.2019.1.JK. W piśmie tym, Dyrektor KIS wskazał, iż: „(…) nie może być mowy o powstaniu przychodu z nieodpłatnego świadczenia, kiedy nieokreślonej i otwartej grupie odbiorców przyznawane jest świadczenie, z którego wszyscy odbiorcy mogą skorzystać na takich samych zasadach. Jest więc ono przyznawane na zasadzie powszechności dla każdego, co często jest elementem gry lub strategii rynkowej danego podmiotu gospodarczego oferującego takie świadczenie. A contario, należy dojść do wniosku, iż świadczenie nieodpłatne stanowiące przychód dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie może być dostępne dla wszystkich. Musi ono mieć zatem charakter zindywidualizowany, wyjątkowy, skierowany tylko do wąskiego, ograniczonego grona odbiorców.”

Świadczenia uzyskiwane od pracodawcy, niezależnie od tego, czy są dokonywane w formie pieniężnej, czy w formie świadczenia rzeczowego lub usługi, aby podlegały opodatkowaniu, muszą prowadzić do pojawienia się po stronie pracownika dochodu, czyli korzyści majątkowej, która może wystąpić w dwóch postaciach: prowadzić do powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 kwietnia 2025 r. o sygn. II FSK 1639/24 stwierdził, że: „(…) za przychód pracownika mogą być uznane tylko takie świadczenia, które zostały spełnione za jego zgodą i w jego interesie - a nie w interesie pracodawcy i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść, a korzyść ta jest wymierna i możliwa do przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich pracowników). Przychód powstaje wyłącznie w przypadku uzyskania realnego przysporzenia, a warunkiem uznania określonego świadczenia za przychód podatkowy jest możliwość przypisania poszczególnemu pracownikowi wymiernej, skonkretyzowanej wielkości uzyskanej korzyści z tego tytułu, ustalonej według zasad określonych w art. 11 ust. 1, w związku z art. 13 pkt 8 Ustawy o PIT.”.

Podsumowując, mając na względzie wyżej wymienione przepisy prawa oraz orzeczenia sądów administracyjnych, jak również dotychczasowe stanowiska Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Spółka stoi na stanowisku, iż ze względu na fakt, że darmowe szkolenia i webinary są ogólnodostępne i co do zasady są nieodpłatne dla wszystkich zainteresowanych, nie można mówić o jakimkolwiek przysporzeniu majątkowym po stronie jej pracowników, w związku z tym, nie znajdą zastosowania w analizowanym przypadku art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, stanowiące o rozpoznaniu przychodu podatkowego po stronie pracownika.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytanie Nr 2) jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że zadane we wniosku pytanie wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy lub własnego stanowiska, których nie objęto pytaniem, nie podlegały ocenie w niniejszej interpretacji.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z ww. przepisem:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie natomiast do art. 11 ust. 1 przywołanej ustawy:

W świetle art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 11 ust. 2a tej ustawy:

Jak wynika z kolei z art. 11 ust. 2b ustawy:

Za przychody, należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 tej ustawy:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 12 ust. 3 powyższej ustawy:

Przy czym, zgodnie z art. 12 ust. 4 ww. ustawy:

Zatem źródło przychodu, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowią wszelkie zdarzenia prawne i faktyczne skutkujące uzyskaniem przychodu. Źródło przychodów można określić szeroko, w sposób ogólny (np. rodzaj działalności prowadzonej przez podatnika), jak i wąsko (np. stosunek prawny, którego stroną jest podatnik; składnik majątku podatnika).

Przepisy podatkowe, w tym również przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie określają, co należałoby rozumieć pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia.

Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe i sądy administracyjne, wskazujące sposób rozumienia przepisów prawa podatkowego, za nieodpłatne świadczenie uznaje się wszelkie zdarzenia prawne i gospodarcze, w konsekwencji których powstaje nieodpłatne, niezwiązane z poniesieniem wydatku lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątkowe o konkretnym wymiarze finansowym. Ustawodawca ograniczył się jedynie do wskazania w art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń.

Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” - w aspekcie świadczeń pracowniczych - była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.

Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

• po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
• po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
• po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił ich interpretację.

Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy - gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.

Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.

Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

W konsekwencji należy przyjąć, że mimo bardzo szerokiego ujęcia pojęcia przychodu, nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przykładem tego rodzaju świadczeń są świadczenia spełnione wyłącznie w interesie pracodawcy, tj. mające charakter służbowy, a nie prywatny.

Z kolei jako przykład świadczenia, które nie rodzi po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) Trybunał Konstytucyjny wskazał sytuację, w której pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu, wycieczce) dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie „kursokonferencja” organizowana przez pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu. Trudno też poważnie utrzymywać, że przychodem pracownika z umowy o pracę czy stosunku służbowego jest możliwość okazjonalnego uczestnictwa w obiedzie czy kolacji, a wartość zjedzonych przez niego potraw i wypitych napojów wyznacza podstawę opodatkowania.

Ponadto zgodnie z ugruntowanym poglądem, pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (taką definicję przedstawiono m.in. w uchwałach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2002 r., sygnatura akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06). Nieodpłatnym świadczeniem, jest zatem uzyskana przez podatnika wymierna korzyść majątkowa niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem uiszczenia wynagrodzenia lub inną formą ekwiwalentu. Tak więc, powstanie przychodu ze świadczeń nieodpłatnych należy rozważać zawsze wtedy, gdy podatnik podatku dochodowego od osób prawnych otrzymuje bez obowiązku świadczenia wzajemnego rzeczy lub prawa, bądź inne świadczenia lub też możliwość korzystania z rzeczy lub praw.

Natomiast pojęcie „świadczenia” rozpatrywane jest z punktu widzenia zobowiązaniowego, tj. w świetle postanowień art. 353 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r., poz. 1071 dalej: „KC”), zgodnie z którym:

Świadczenie jest zatem przedmiotem stosunku zobowiązaniowego i polegać ono może zarówno na działaniu, jak i na zaniechaniu osoby zobowiązanej, bądź na niewykonywaniu pewnych uprawnień, czy czynności (art. 353 § 2 KC).

Cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, aby otrzymujący nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Oznacza to, że świadczenie uzyskane przez podatnika w sytuacji, gdy spełniający świadczenie uzyskuje albo ma uzyskać w przyszłości wzajemnie jakieś inne przysporzenie majątkowe, nie ma charakteru nieodpłatnego.

Zatem, w świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych, stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe. Dla celów podatkowych za nieodpłatne świadczenia należy przyjmować te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.

Ustalenie, czy określone świadczenie uzyskane przez podatnika nieodpłatnie stanowi dla niego przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymaga oceny charakteru dokonanego rodzaju czynności przysparzających, w przypadku których strona dokonująca przysporzenia otrzymuje korzyść majątkową.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach realizowanej w Spółce polityki szkoleniowej oprócz szkoleń obowiązkowych zaplanowanych w budżecie Spółki, istnieje możliwość udziału pracowników w dodatkowych, darmowych szkoleniach z obszarów związanych bezpośrednio lub pośrednio z pełnionymi przez nich obowiązkami służbowymi, które nie zostały zaplanowane w budżecie Spółki.

W tym celu pracownicy Biura (…), wyszukują na ogólnodostępnych stronach internetowych, darmowych szkoleń/webinarów. Propozycje darmowych szkoleń są następnie udostępniają pracownikom Spółki poprzez wewnątrzzakładową stronę internetową. W celu skorzystania z bezpłatnego szkolenia chętni pracownicy wypełniają skierowanie na szkolenie oraz przedstawiają dokument ukończenia szkolenia (certyfikat/mail potwierdzający uczestnictwo w szkoleniu/ankietę). Pracownicy sami również wyszukują sobie różnego rodzaju szkolenia/webinary i składają do Biura (…) skierowanie na szkolenie wraz z informacją o odbyciu tego szkolenia. Zdarzają się również sytuacje, w których pracownicy korzystają z bezpłatnego szkolenia/webinaru nie informując o tym Biura (…).

Co istotne, w przypadku darmowych szkoleń ogólnodostępnych, mogą z nich korzystać także osoby inne niż Państwa pracownicy (występuje wówczas tzw. nieograniczony krąg podmiotów), ponieważ są to szkolenia otwarte.

Wyjaśnili Państwo, że przeważnie darmowe szkolenia odbywają się online, czasem jednak darmowe szkolenie prowadzone jest stacjonarnie. Wówczas pracownicy Spółki, którzy zgłosili do Biura (…) skierowanie na szkolenie są zwolnieni z całości lub części dnia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia /skierowani na podstawie polecenia wyjazdu służbowego na szkolenie. Zdarzały się przypadki, w których Spółka pokrywała koszty delegacji na podstawie skierowania na szkolenie wyjazdowe (pod warunkiem posiadania przez komórkę organizacyjną na to środków w zaplanowanym budżecie). Nie wszystkie wyjazdy na nieodpłatne szkolenie wiązały się z kosztami delegacyjnymi, gdyż w niektórych przypadkach pracownik sam pokrywał koszty takiego wyjazdu. W skali roku 2025, którego dotyczy Państwa zapytanie, nieodpłatnych szkoleń wyjazdowych było kilkanaście.

Państwa wątpliwości związane są z brakiem powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w sytuacji udziału Państwa pracowników w darmowych, ogólnodostępnych, otwartych szkoleniach/webinarach związanych z obowiązkami służbowymi pracowników.

Zauważyć należy, że udział chętnych pracowników w dodatkowych bezpłatnych szkoleniach podnoszących kwalifikacje niezbędne do pracy w długofalowej perspektywie wpłynie korzystnie na poprawę efektywności pracy.

Co zostało wykazane powyżej, Państwa zgoda na udział pracownika w bezpłatnym szkoleniu nie prowadzi jednak do powstania po stronie Państwa pracowników realnego, wymiernego majątkowo przysporzenia (korzyści). Jak wynika z opisanego stanu faktycznego, takie dodatkowe szkolenia mają na celu podnoszenie kwalifikacje pracowników, przez co są związane z działalnością gospodarczą Spółki i wpływają na poprawę jakości świadczonej pracy, a nie przynoszą Państwa pracownikom korzyści majątkowej kosztem podmiotu szkolącego.

Nie można także uznać, że to Państwo dokonują jakiegoś świadczenia na rzecz pracowników zainteresowanych udziałem w bezpłatnych szkoleniach, bo realizując ogólnozakładową procedurę dotyczącą planowania i organizacji szkoleń, formalnie wyrażają jedynie Państwo zgodę na udział chętnemu pracownikowi w takim szkoleniu. Przy czym udział pracownika w nieodpłatnym szkoleniu jest również możliwy bez wiedzy i zgłoszenia do Biura (…).

Ponadto w sytuacji, gdy darmowe szkolenie odbywa się stacjonarnie, ponoszą Państwo koszty wynagrodzenia pracownika za czas szkolenia oraz - jeśli w komórce organizacyjnej zajmującej się planowaniem i organizacją szkoleń są na to środki w zaplanowanym budżecie - pokrywają Państwo koszty delegacji na podstawie skierowania na szkolenie wyjazdowe. W związku z tym, że ponoszą Państwo wydatki wynikające ze skierowania chętnych pracowników na takie dodatkowe szkolenia, to nie można mówić o darmowym przysporzeniu z tego tytułu.

Powyższe przesłanki świadczą o tym, że w sytuacji, gdy w 2025 r. wyrazili Państwo zgodę chętnemu pracownikowi na udział w dodatkowym bezpłatnym szkoleniu, nie można mówić o jakimkolwiek przysporzeniu majątkowym po stronie Państwa pracowników. W związku z tym, w analizowanej sprawie nie znajduje zastosowania art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczący rozpoznania przychodu podatkowego po stronie pracownika z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

Podsumowując, w przypadku udziału Państwa pracowników w darmowych, ogólnodostępnych, otwartych szkoleniach/webinarach związanych z obowiązkami służbowymi Państwa pracowników, nie powinni Państwo rozpoznawać na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie braku powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w sytuacji udziału Państwa pracowników w darmowych, ogólnodostępnych, otwartych szkoleniach/webinarach związanych z obowiązkami służbowymi pracowników jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków informuję, że wydane zostały one w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.