Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.1141.2025.2.JK3

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 stycznia 2026 r. (wpływ 26 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W rozliczeniu rocznym PIT 2023 i 2024 rozliczył się Pan wspólnie z żoną z umowy o pracę na PIT-37. Jednocześnie prowadził Pan od lipca 2020 r. do stycznia 2025 r. działalność gospodarczą opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Przed rozliczeniem PIT- 37 uzyskał Pan informację z Urzędu Skarbowego, że może Pan rozliczyć się z żoną tylko z innego dochodu niż ten uzyskany z prowadzenia działalności gospodarczej i tak też Pan uczynił. Dostał Pan wezwanie od Urzędu Skarbowego w (…) do złożenia korekty PIT 37 za rok 2023 i 2024. Okazuje się, że ust. 6 został inaczej zinterpretowany i obecnie można rozliczyć się tylko wtedy z żoną nawet z innego dochodu niż ten zryczałtowany, jeżeli przychód z prowadzenia działalności gospodarczej jest zerowy. Stąd Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący tej zaistniałej sytuacji. Drugie zdarzenie, o które wnioskuje do interpretacji indywidualnej to, czy rehabilitacja dla dziecka prowadzona w przedszkolu specjalistycznym może być zaliczona do ulgi rehabilitacyjnej,

Złożony wniosek dotyczy możliwości wspólnego rozliczenia za rok 2023, 2024, jak również możliwość zdarzenia przyszłego rozliczenia wspólnego PIT 37 za rok 2025. Pana wniosek dotyczy interpretacji indywidualnej i podpiera go Pan art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Według Pana oceny wcześniej opisana sytuacja dotycząca wspólnego rozliczenia z żoną jest oczywista, dlatego że rozliczył się Pan z innego dochodu niż ten opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

W okresie, o który kieruje Pan zapytanie podlegał Pan wraz z żoną nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie RP, zgodnie z art. 3 ust. 1 o podatku dochodowym od osób fizycznych. Data zawarcia związku małżeńskiego to 14 lipiec 2018 r. Przez cały okres, którego dotyczy zapytanie mieliście Państwo wspólność majątkową.

W związku z prowadzoną przez Pana działalnością nie składał Pan zerowego PIT-28, generował Pan przychód. W myśl przepisu art. 30c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym był Pan podatnikiem ryczałtowym.

Drugie zdarzenie dotyczące ulgi rehabilitacyjnej

Wnosi Pan o interpretację indywidualną, bo jak wcześniej mógł zostać Pan wprowadzony w błąd, jak przy wspólnym rozliczeniu w roku 2023, 2024.

W rozliczeniu rocznym zamierza Pan odliczyć wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne, o których mowa we wniosku za rok 2024. Data urodzenia syna to 30 czerwiec 2019 r. Dziecko uzyskało orzeczenie o niepełnosprawności dnia 7 grudnia 2023 r. na okres 5 lat (do 31 grudnia 2028 r.). Wydał je Powiatowy Zespół ds. orzekania o niepełnosprawności w (…). Niepełnosprawność syna datowana jest od wczesnego dzieciństwa. Orzeczenie o niepełnosprawności nie wskazuje bezpośrednio jakich konkretnie terapii wymaga dziecko, takie zalecenia wydała Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w (…). To m.in. na podstawie dokumentu (opinii) z PPP syn został zakwalifikowany przez zespół orzekający jako osoba niepełnosprawna. Orzeczenie o niepełnosprawności NIE ZAWIERA takich informacji jak wymagany rodzaj terapii itp.

Wydatki, które zamierza Pan odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej to wizyty psychiatryczne, regularnie odbywające się co trzy miesiące. Inne usługi rehabilitacyjne, wliczone w czesne za przedszkole.

Czesne obejmuje: terapie, które prowadzone są w przedszkolu tj. zajęcia sensoryczne, fizjoterapia, zajęcia logopedyczne, zajęcia z psychologiem, zajęcia muzyczne, zajęcia sensoplastyczne, dogoterapia, komunikacja ACC, zajęcia TUS, trening słuchowy TOMATIS, jak również wycieczki do zagrody z alpakami, wycieczki do kina, wycieczki do lasu. W cenie czesnego uwzględnione są także środki higieniczne, plastyczne, terapeutyczne oraz ubezpieczenie.

Wskazane przez Pana terapie/ zajęcia wpływają na sposób funkcjonowania syna w społeczeństwie, pomagają rozwijać umiejętności, które są dla niego trudniejsze np. komunikacja, samodzielność. Terapie stymulują obszary rozwoju, które potrzebują wsparcia np. koncentrację, motorykę, umiejętności społeczne. Dzięki regularnej pracy dziecko łatwiej nabywa nowe umiejętności i lepiej funkcjonuje w życiu codziennym.

Zabiegi nie były wystawione jako osobne zalecenia przez lekarza specjalistę, ale oparte są na wcześniejszych diagnozach i wskazaniach specjalistów pracujących z synem.

Wszystkie wskazane przez Pana wydatki w ramach rehabilitacji dla dziecka prowadzonej w przedszkolu specjalistycznym są zabiegami rehabilitacyjnymi lub leczniczo-rehabilitacyjnymi. Wszystkie wymienione we wniosku zajęcia (pod pojęciem „zajęć” rozumie Pan wszystkie wymienione powyżej terapie, które oferuje przedszkole) są prowadzone przez wykwalifikowanych specjalistów. Przedszkole, do którego uczęszcza syn nie jest placówką wpisaną do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą.

Posiada Pan faktury oraz dokumenty stanowiące dowody potwierdzające poniesienie powyższych wydatków. Dowody te zawierają dane osobowe syna, dane identyfikujące sprzedającego usługę, rodzaj usługi oraz kwotę zapłaty.

Przedszkole nie prowadzi wyodrębnionej ewidencji kosztów w podziale na zajęcia terapeutyczne oraz pozostałe świadczenia. Opłata czesnego stanowi element ogólnego budżetu placówki i jest przeznaczona na finansowanie całości jej działalności, bez możliwości wskazania udziału poszczególnych kategorii kosztów.

W okresie, którego dotyczy wniosek uzyskiwał Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej. Były to dochody ze stosunku pracy.

Wydatki, o których mowa we wniosku nie zostały sfinansowane z środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, lub z środków NFZ, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Pytania

1.  Czy prowadzenie JDG opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym wyklucza możliwość wspólnego opodatkowania z niepracującą małżonką w odniesieniu do dochodów z umowy o pracę za lata przeszłe 2023, 2024 i obecny 2025 rok?

2.  Czy opisane we wniosku i doprecyzowane wyżej wydatki, mogą być odliczone od dochodu w rocznym zeznaniu podatkowym w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Odnośnie pierwszego pytania uważa Pan, że zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, małżonkowie podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce mogą być opodatkowani łącznie ,jeżeli przez cały rok podatkowy pozostawali w związku małżeńskim i wspólnocie majątkowej. Jednocześnie art. 6 ust. 8 tejże ustawy wspólne opodatkowanie nie przysługuje, jeżeli choćby jeden z małżonków opodatkowuje swoje dochody według zasad określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem sytuacji, gdy drugi małżonek nie uzyskuje dochodów w ten sposób opodatkowanych. Celem przepisu art. 6 ust. 8 jest zapobieżenie łączeniu dochodów, nie zaś pozbawienie prawa do wspólnego opodatkowania w sytuacji, gdy tylko jedno z małżonków uzyskuje przychody z dwu różnych źródeł. Taki pogląd znajduje poparcie w zasadzie - in dubio pro tributario (art. 2 Ordynacji podatkowej), zgodnie z którą, w razie wątpliwości interpretacyjnych należy przyjąć rozwiązanie korzystne dla podatnika. W związku z powyższym w Pana ocenie są przesłanki w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem małżonkowie mają prawo do wspólnego rozliczenia zeznania rocznego z dochodów uzyskiwanych ze stosunku pracy.

Przedstawiając swoje stanowisko dotyczące ulgi rehabilitacyjnej przysługującej na dziecko z orzeczeniem o niepełnosprawności, uważa Pan, że jeżeli przedszkole specjalne prowadzi zajęcia rehabilitacyjne, to takie wydatki można odliczyć jeżeli dysponuje Pan FV, bądź dowodem zapłaty, a koszty tej rehabilitacji nie zostały pokryte z PFRON, NFZ, PCPR, czy innego źródła publicznego. Dlatego Pana zdaniem w opisanym stanie faktycznym wydatki na wizyty u psychiatry oraz rehabilitację prowadzoną w specjalistycznym przedszkolu mogą zostać uznane za wydatki na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (DZ.U.2024). Zarówno wizyty u psychiatry mają charakter rehabilitacyjny, gdyż są elementem schorzenia, które stanowi podstawę orzeczenia o niepełnosprawności. Z kolei zajęcia rehabilitacyjne prowadzone w przedszkolu specjalnym stanowią wydatki na rehabilitację leczniczą i usprawniającą, a więc mieszczą się w katalogu wydatków określonych w art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uważa Pan, że w związku z powyższym ma Pan prawo do uwzględnienia ww. wydatków w zeznaniu rocznym w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Wspólne rozliczenie małżonków

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Na podstawie zaś art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 6 ust. 2 powołanej ustawy:

Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy:

Z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Według art. 6 ust. 8 przywołanej ustawy:

Z uzasadnienia do zmiany brzmienia art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że projekt ustawy zmieniającej (ustawa z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) przewiduje w szczególności poszerzenie prawa do wspólnego opodatkowania małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci w odniesieniu do tych podatników, do których mają zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub przepisy o ryczałcie, w zakresie opodatkowania przychodów innych niż z tytułu tzw. najmu prywatnego i którzy przez cały rok podatkowy nie osiągnęli przychodów, ani nie ponieśli kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w tych przepisach, nie są również obowiązani lub nie korzystają z uprawnienia na podstawie tych przepisów do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, ani nie są obowiązani albo nie korzystają z uprawnienia na podstawie tych przepisów do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, tj. podatników, którzy złożą „zerowy” PIT-36L lub PIT-28.

Wobec powyższego, w świetle ww. przepisów ustawy, z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 ustawy, następujące warunki:

• są polskimi rezydentami podatkowymi,
• pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
• przez cały rok podatkowy albo
• od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego w przypadku, gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego,
• nie stosują przepisów o podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
• nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w brzemieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r. (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776 ze zm.):

Zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:

W przypadku, kiedy podatnik nie osiąga przychodów z działalności gospodarczej obowiązek w zakresie składania zeznań podatkowych nie ustaje. Z obowiązku tego nie zwalnia fakt, że w ramach tego źródła przychodu nie są uzyskiwane żadne przychody. Nawet w czasie formalnego zawieszenia działalności podatnik może uzyskać przychód będący wynikiem jego wcześniejszych działań.

Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji

Z analizy Pana opisu sprawy wynika m. in., że Pana wniosek dotyczy rozliczenia za rok 2023, 2024 i 2025. Pan i Pana żona podlegacie nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Data zawarcia związku małżeńskiego to 16 września 2017 r. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, która jest opodatkowana ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Równocześnie jest Pan zatrudniony w innej firmie na podstawie umowy o pracę. Praca wykonywana w ramach tej umowy nie jest powiązana z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dochody z umowy o pracę są opodatkowane na zasadach ogólnych. W związku z prowadzeniem jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - składał Pan zeznanie PIT-28, które nie było „zerowe”. Do Pana miały zastosowanie przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, , zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń. Pana małżonka nie prowadzi działalności gospodarczej ani nie uzyskuje dochodów. Pozostaje Pan w związku małżeńskim, a pomiędzy Panem a Pana małżonką istnieje wspólność majątkowa, przez cały okres, którego dotyczy zapytanie. W trakcie rocznego rozliczenia podatkowego zamierza Pan wspólnie z małżonką rozliczyć dochody uzyskane z tytułu umowy o pracę, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powziął Pan wątpliwość czy prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wyklucza możliwość wspólnego rozliczenia podatku dochodowego z małżonką w odniesieniu do dochodów uzyskanych z umowy o pracę.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa, w Pana przypadku w odniesieniu do dochodów uzyskanych w 2023-2025 z tytułu umowy o pracę nie może mieć zastosowania łączne opodatkowanie dochodów małżonków przewidziane w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wspólne rozliczenie z małżonkiem jest bowiem możliwe w sytuacji, gdy do któregoś z małżonków prowadzącego działalność gospodarczą mają zastosowanie przepisy ustawy o ryczałcie, ale złoży on „zerowy” PIT-28.

Z informacji, które Pan przedstawił w opisie stanu faktycznego wynika wprost, że w okresie objętym wnioskiem prowadził Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i do Pana miały zastosowanie przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów.

Tym samym nie może Pan rozliczyć się wspólnie z żoną za rok 2023, 2024 i 2025 w zakresie dochodów uzyskanych z umowy o pracę na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ma do Pana zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w art. 6 ust. 8 komentowanej ustawy, tj. stosuje się do Pan przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie opodatkowania przychodów z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Tym samym Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Ulga rehabilitacyjna

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Należy zaznaczyć, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a cyt. ustawy jest niedozwolona.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że prawo dokonywania odliczeń wydatków ponoszonych na cele rehabilitacyjne przysługuje podatnikowi będącemu osobą niepełnosprawną, jak i podatnikowi mającemu na utrzymaniu osoby niepełnosprawne, w tym będące jego dzieckiem, pod warunkiem, że dochody tej osoby – poza enumeratywnie wymienionymi w art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie przekroczyły dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Pana syn urodził się 30 czerwca 2019 r. Dziecko uzyskało orzeczenie o niepełnosprawności dnia 7 grudnia 2023 r. na okres 5 lat (do 31 grudnia 2028 r.). Wydał je Powiatowy Zespół ds. orzekania o niepełnosprawności w (…). Niepełnosprawność syna datowana jest od wczesnego dzieciństwa. Zamierza Pan odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej wizyty psychiatryczne, regularnie odbywające się co trzy miesiące. Inne usługi rehabilitacyjne, wliczone w czesne za przedszkole. Czesne obejmuje: terapie, które prowadzone są w przedszkolu tj. zajęcia sensoryczne, fizjoterapia, zajęcia logopedyczne, zajęcia z psychologiem, zajęcia muzyczne, zajęcia sensoplastyczne, dogoterapia, komunikacja ACC, zajęcia TUS, trening słuchowy TOMATIS, jak również wycieczki do zagrody z alpakami, wycieczki do kina, wycieczki do lasu. W cenie czesnego uwzględnione są także środki higieniczne, plastyczne, terapeutyczne oraz ubezpieczenie. Wskazane przez Pana terapie/ zajęcia wpływają na sposób funkcjonowania syna w społeczeństwie, pomagają rozwijać umiejętności, które są dla niego trudniejsze np. komunikacja, samodzielność. Terapie stymulują obszary rozwoju, które potrzebują wsparcia np. koncentrację, motorykę, umiejętności społeczne. Dzięki regularnej pracy dziecko łatwiej nabywa nowe umiejętności i lepiej funkcjonuje w życiu codziennym. Wszystkie wskazane przez Pana wydatki w ramach rehabilitacji dla dziecka prowadzonej w przedszkolu specjalistycznym są zabiegami rehabilitacyjnymi lub leczniczo-rehabilitacyjnymi. Przedszkole, do którego uczęszcza syn nie jest placówką wpisaną do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Posiada Pan faktury oraz dokumenty stanowiące dowody potwierdzające poniesienie powyższych wydatków. Dowody te zawierają dane osobowe syna, dane identyfikujące sprzedającego usługę, rodzaj usługi oraz kwotę zapłaty. Przedszkole nie prowadzi wyodrębnionej ewidencji kosztów w podziale na zajęcia terapeutyczne oraz pozostałe świadczenia. Opłata czesnego stanowi element ogólnego budżetu placówki i jest przeznaczona na finansowanie całości jej działalności, bez możliwości wskazania udziału poszczególnych kategorii kosztów.

Podkreślić jednak należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego.

Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest natomiast katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.

W katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały wydatki na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera jednak pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja”, ani „zabieg leczniczo-rehabilitacyjny”, konieczne jest zatem ich wyjaśnienie w oparciu o definicje encyklopedyczne. Zgodnie ze „Słownikiem wyrazów obcych” i Encyklopedią PWN, zabieg to interwencja mająca na celu wywołanie określonego skutku, zwykle przeciwdziałająca czemuś (np. skutkom choroby), będąca środkiem zaradczym. Z kolei „rehabilitacja” to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej, poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych lub „przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które utraciły sprawność fizyczną lub psychiczną bądź mają wady wrodzone”, rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.

Zatem w ramach ww. ulgi podatkowej mieszczą się z pewnością wydatki na zabiegi rehabilitacyjne i leczniczo-rehabilitacyjne zlecone przez lekarza poniesione przez osobę niepełnosprawną lub przez osobę mającą na utrzymaniu osobę niepełnosprawną.

Natomiast wizyt u lekarzy specjalistów (wizyty psychiatryczne) nie sposób utożsamiać z zabiegami rehabilitacyjnymi lub leczniczo-rehabilitacyjnymi, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na wizyty lekarskie nie zostały również wymienione w żadnej innej kategorii wydatków zawartych w zamkniętym w katalogu wydatków rehabilitacyjnych zawartym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem wydatków na opłacenie ww. wizyt u lekarza psychiatry nie może Pan odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

W odniesieniu do czesnego za uczęszczanie syna do przedszkola wskazać należy, że zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego oraz Educalingo „czesne” to opłata za naukę.

Uczęszczanie Pana syna do przedszkola niewątpliwie korzystnie wpływa na jej prawidłowy rozwój, jednakże nie można wydatków na czesne za naukę w tym przedszkolu zakwalifikować do którejkolwiek kategorii wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam fakt, że punkt przedszkolny oferuje zajęcia terapeutyczne, w których uczestniczy Pana syn nie jest wystarczający, by wydatki za czesne uznać za wydatki uprawniające do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

Uiszczając czesne za przedszkole, ponosi Pan wydatki za pobyt syna w ww. placówce, w tym również za zajęcia dodatkowe, które nie są standardem w innych przedszkolach.

Zatem, nie przysługuje Panu prawo odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku poniesionego na czesne za pobyt syna w specjalistycznym przedszkolu.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg” i „rehabilitacja”. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych.

W konsekwencji, skoro terapie, na które uczęszcza Pana dziecko (w przedszkolu), służą poprawie jego zdrowia lub przywróceniu mu sprawności w związku ze zdiagnozowaną chorobą – stwierdzić należy, że wydatki za ww. terapie stanowią tytuł do odliczenia tychże wydatków od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.

Terapie, które są prowadzone w przedszkolu terapeutycznym w ramach ponoszonego przez Pana czesnego z pewnością służą poprawie zdrowia Pana syna.

Jednakże jak już wcześniej wskazałem, odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają między innymi wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne (terapie). Wysokość tych wydatków stosownie do art. 26 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.

Przy czym, odliczenie od dochodu wydatków poniesionych na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne, przysługuje wyłącznie na faktycznie poniesione wydatki na te zabiegi.

Jak stanowi przepis art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tylko w przypadku wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość, a jedynie na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia.

Jeżeli faktura/faktury stanowiąca/e dokument/y potwierdzająca/e poniesienie przez Pana wydatków stanowi jedną ogólną kwotę, nie sposób ustalić kwoty faktycznie poniesionego przez Pana wydatku na zabiegi rehabilitacje. Jedna ogólna kwota nie stanowi podstawy do odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Nie ma możliwości, aby podatnik samodzielnie ustalał wysokość poniesionych wydatków poprzez pomniejszenie ogólnej kwoty wynikającej z faktury

Odliczeniu mogłyby podlegać jedynie wydatki na zabiegi rehabilitacyjne dziecka, których kwota będzie jednoznacznie wyszczególniona na dokumencie stwierdzającym ich poniesienie. Dokument potwierdzający poniesienie wydatku to taki dokument na podstawie którego można ustalić jaka kwota została wydatkowana na zabiegi rehabilitacyjne, a jaka na inne wydatki.

Gdy na dokumencie widnieje jedna ogólna kwota wraz z wydatkami za dodatkowe świadczenia nie ma możliwości stwierdzenia jaka kwota została faktycznie przez Pana wydatkowana na zabiegi rehabilitacyjne. W tym przypadku nie będzie Pan mógł odliczyć wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej na terapie Pana syna.

Pana stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.

Z treści Pana wniosku wynika także, że dodatkowo Pana syn korzysta z wycieczek do kina, do lasu, do zagrody z alpakami.

Wyjaśniam, że zajęcia te niewątpliwie wpływają na polepszenie ogólnego stanu zdrowia, jednakże nie można czynności tych zakwalifikować do kategorii zabiegów rehabilitacyjnych, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6 ww. ustawy, gdyż ww. usługi są przeznaczone do ogólnej rekreacji – cechuje je ogólnodostępność co oznacza, że są przeznaczone dla wszystkich chętnych do korzystania z nich, a więc, nie tylko dla osób niepełnosprawnych.

Na ogół podmioty świadczące usługi w powyższym zakresie nie zatrudniają wykwalifikowanego personelu do wykonywania zabiegów rehabilitacyjnych czy leczniczo-rehabilitacyjnych. Ponadto dla placówek tych stan zdrowia, rodzaj i stopień niepełnosprawności korzystających z nich osób nie jest przedmiotem zainteresowania, tak jak ma to miejsce w przypadku placówek specjalizujących się w rehabilitacji.

Zatem zajęcia wspierające rozwój Pana syna realizowane w ramach wycieczek do kina, do lasu, do zagrody z alpakami, nie są zabiegami rehabilitacyjnymi, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego, brak jest podstaw do uznania, że ponosi Pan wydatki na niezbędne zabiegi rehabilitacyjne.

W konsekwencji nie przysługuje Panu prawo do odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków poniesionych przez Pana na wycieczki do kina, do lasu, do zagrody z alpakami.

Pana stanowisko w tym zakresie również jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.