Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem dot. kredytu hipotecznego.
Podatnicy, małżeństwo, w 2008 r. zaciągnęli kredyt hipoteczny w CHF na zakup mieszkania w Polsce na cele mieszkaniowe. Z powodu wzrostu kosztów kredytu pozostali w Wielkiej Brytanii, gdzie przebywają do dziś. Lokal był czasowo wynajmowany, a dochody przeznaczano na spłatę kredytu. Od 2018 r. toczy się spór sądowy z bankiem o nieważność umowy; w związku z upadłością banku, syndyk zaproponował ugodę…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
29 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 lutego 2025 r. (data wpływu 6 lutego 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:
A.A.
2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
B.B.
Opis stanu faktycznego
W dniu 1 lipca 2008 r. zawarli Państwo umowę kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty CHF, przeznaczonego na pokrycie części ceny nabycia nieruchomości - lokalu mieszkalnego położonego w miejscowości (…), zakupionego na własne cele mieszkaniowe.
W dacie zawarcie umowy kredytu hipotecznego pomiędzy Panią, a Pani mężem obowiązywał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej, który obowiązuje nieprzerwanie do dnia dzisiejszego.
Z treści zawartej umowy kredytu hipotecznego przez Państwa wynika, iż cyt.: Bank udziela Kredytobiorcy kredytu w kwocie 258.763,52 złotych polskich indeksowanego kursem CHF przy założeniu, że uruchomiono całość kredytu w dacie sporządzenia umowy równowartość kredytu wynosiłaby 129.576,12 CHF, rzeczywista równowartość zostanie określoną po wypłacie kredytu.
Zakup nieruchomości nastąpił w okresie czasowego pobytu Państwa na terytorium Wielkiej Brytanii, gdzie przebywali tymczasowo w celach zarobkowych, planując po zakupie lokalu mieszkalnego powrót do Polski i zamieszkanie w nabytej nieruchomości.
Jednakże z uwagi na znaczny wzrost kosztów obsługi kredytu hipotecznego, w szczególności istotne zwiększenie wysokości rat kredytowych, zmuszeni byli Państwo pozostać na terytorium Wielkiej Brytanii, gdzie przebywacie do dnia dzisiejszego. Jednocześnie w okresach przyjazdów do Polski korzystaliście Państwo z zakupionego lokalu mieszkalnego, realizując w nim swoje potrzeby mieszkaniowe.
Nadto w niektórych latach lokal mieszkalny był wynajmowany osobom trzecim, przy czym najem miał charakter czasowy i incydentalny, a uzyskiwane z tego tytułu dochody w całości były przeznaczana na spłatę zobowiązania kredytowego.
Aktualnie lokal mieszkalny nie jest wynajmowany, co pozostaje w bezpośrednim związku z Państwa trudną sytuacją finansową, wynikającą z długotrwałego sporu z bankiem oraz konieczności regulowania zobowiązań kredytowych.
Planują Państwo obecnie powrót do Polski i zamieszkanie w przedmiotowym lokalu mieszkalnym, realizując w nim własne cele mieszkaniowe.
Wskazujecie Państwo, że w momencie nabycia lokalu mieszkalnego nie mieliście zamiaru wykorzystywania go w celach inwestycyjnych ani zarobkowych, a jedyną intencją był zakup nieruchomości na własne potrzeby mieszkaniowe. Decyzja o czasowym wynajmowaniu lokalu była następstwem okoliczności niezależnych od Państwa, w szczególności związanych z przeprowadzką zarobkową do Wielkiej Brytanii oraz gwałtownym wzrostem obciążeń kredytowych.
Od 2018 r. pozostajecie Państwo w sporze sądowym z bankiem, w ramach którego wnieśli pozew o ustalenie nieważności umowy kredytu hipotecznego, wskazując na występowanie w niej klauzul abuzywnych, skutkujących nieważnością umowy w całości.
Postępowanie sądowe uległo znacznemu przedłużeniu, m.in. na skutek wniesienia przez bank apelacji od wyroku sądu I instancji, a także w związku z ogłoszeniem upadłości banku. W konsekwencji wystąpiliście Państwo do syndyka masy upadłości z wnioskiem o zawarcie ugody pozasądowej, mającej na celu zakończenie sporu oraz wzajemne rozliczenie stron.
W związku z powyższym bank zaproponował Państwu następujące warunki ugody, cyt.:
1) przeliczenie Kredytu tak, jakby od daty zawarcia umowy był kredytem Złotowym, z stałym oprocentowaniem wynoszącym 2,98 %;
2) przeliczenia walut, w przypadku spłat dokonanych w walucie kredytu (CHF), oparte by na średnim kursie NBP z daty operacji;
3) uznanie Kredytu za spłacony w całości i zwolnienie kredytobiorcy z pozostałego długu;
4) umorzenie zobowiązań kredytobiorcy w księgach Banku;
5) zrzeczenie się przez Państwa wszelkich roszczeń z tytułu Kredytu lub bezpodstawnego wzbogacenia względem Banku;
6) zobowiązanie do cofnięcia pozwu oraz cofnięcia zlecenia wierzytelności, zarówno przez kredytobiorcę, jak i przez Syndyka;
7) wydanie listu mazalnego (o ile nie został już wystawiony) oraz odpowiednim udokumentowaniu w Biurze Informacji Kredytowej S.A. (BIK) faktu zakończenia umowy kredytu.
Chcąc polubownie zakończyć spór z bankiem, planujecie Państwo przyjąć tę propozycję.
Ponadto na potrzeby niniejszego wniosku wskazujecie Państwo, że nigdy nie prowadziliście Państwo działalności gospodarczej w zakupionym lokalu mieszkalnym.
Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
Państwa stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na dzień podpisania ugody z bankiem będzie znajdowało się na terytorium Wielkiej Brytanii. W tym miejscu należy wskazać, że Państwa powrót jest uzależniony od tego, czy uda się zawrzeć ugodę z bankiem.
Z treści zawartej umowy kredytu hipotecznego przez Państwa wynika, że kredyt został udzielony w kwocie 258.763,52 złotych polskich indeksowanego kursem CHF.
Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
Uzależniają Państwo podpisanie ugody z bankiem od możliwości zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych. Jeżeli takie zwolnienie będzie Państwu przysługiwało to podpisanie ugody nastąpi niezwłocznie.
W 2008 r. zaciągnęliście Państwo kredyt w kwocie 258.763,52 zł, do tej pory spłaciliście Państwo kwotę 358.913,16 zł, niemniej jednak Syndyk (…) uważa, że do spłaty pozostało 322.785,39 zł.
W treści proponowanej ugody Syndyk potwierdza, że rozliczenie Kredytu zostało dokonane tak, jakby od daty zawarcia Umowy Kredytu był kredytem Złotowym. Oznacza to, że nie ma przewalutowania, tylko kredyt jest traktowany od początku jak Złotowy, a więc kwota wypłaconych złotówek będzie równa kwocie kredytu
W treści ugody nie znajduje się informacja co będzie składało się na kwotę umorzenia, tj. czy umorzenie będzie dotyczyło tylko kwoty kapitału i odsetek, czy również innych opłat (prowizje, ubezpieczenia, inne opłaty jakie); w związku z powyższym nie jesteście Państwo w stanie udzielić odpowiedzi na to pytanie, z uwagi na brak wiedzy w tym zakresie.
W treści ugody nie znajduje się informacja, czy w skład umorzenia będą wchodziły również odsetki karne. W związku z powyższym nie jesteście Państwo w stanie udzielić odpowiedzi na to pytanie, z uwagi na brak wiedzy w tym zakresie.
Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie.
Żaden z kredytobiorców nie korzystał z umorzenia wierzytelności z tytułu tego lub innego kredytu mieszkaniowego;
W ugodzie nie zostanie stwierdzona nieważność tej umowy.
Pytanie
Czy w zaistniałym stanie faktycznym, w stosunku do Państwa w przypadku przyszłego umorzenia przez Bank części kredytu hipotecznego zaciągniętego w dniu 1 lipca 2008 r., znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
Państwa stanowisko w sprawie
Państwa zdaniem, w przypadku umorzenia przez Bank części kredytu hipotecznego zaciągniętego w dniu 1 lipca 2008 r., będzie miało zastosowanie w stosunku do Państwa zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
W konsekwencji nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego w zaistniałym stanie faktycznym.
Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 września 2025 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.587.2025.1.JK3, w której wskazano, iż:
„Główną przesłaną do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie tego kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Katalog wydatków stanowiących “własne cele mieszkaniowe" podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty - jest to wyliczenie enumeratywne. Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. "dachu nad głową". Z opisu sprawy wynika, że zaciągnięty kredyt został przeznaczony na zakup nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Ponadto, z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystał Pan wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe. Wobec spełnienia przesłanek wynikających z omawianego Rozporządzenia - może Pan skorzystać z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na zakup mieszkania. Co za tym idzie - nie będziecie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.”
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Jak stanowi art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Z uwagi na fakt, że na dzień podpisania ugody z bankiem Państwa stałym miejscem zamieszkania dla celów podatkowych będzie Wielka Brytania, kwestie opodatkowania dochodów uzyskanych w związku z umorzeniem wierzytelności należy rozpatrywać z uwzględnieniem Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 Konwencji:
W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.
Ww. Konwencja w swej treści nie zawiera przepisu, który regulowałby sposób opodatkowania dochodów w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu, zatem zastosowanie znajdzie art. 21 tej Konwencji dotyczący opodatkowania tzw. „innych dochodów”.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej:
Części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
W myśl art. 21 ust. 2 Konwencji:
Postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do dochodu, nie będącego dochodem z majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 ustęp 2 niniejszej Konwencji, jeżeli osoba osiągająca taki dochód, posiadająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność poprzez zakład w nim położony i gdy prawo lub majątek, z tytułu których dochód jest wypłacany, są faktycznie związane z działalnością takiego zakładu. W takim przypadku, stosuje się postanowienia artykułu 7 niniejszej Konwencji.
Podatnik, który uzyskuje przychód z innych źródeł i posiada miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii podlega z tego tytułu opodatkowaniu tylko w kraju miejsca zamieszkania, a więc w Wielkiej Brytanii.
Mając na uwadze powyższe – w związku z tym, że na dzień umorzenia Państwa stałym miejscem zamieszkania będzie Wielka Brytania, to przychód z tytułu umorzenia wierzytelności jako przychód z „innych źródeł” będzie podlegał opodatkowaniu tylko w miejscu zamieszkania i nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce.
Wskazuję, że jeśli nie uzyskacie Państwo przychodu, który będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce – to tym samym nie można mówić o korzystaniu w Polsce z jakichkolwiek ulg podatkowych. W konsekwencji – do przychodu z tytułu umorzenia, który nie podlega opodatkowaniu w Polsce – nie znajduje zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.
Ponadto, skoro z tytułu umorzenia nie uzyskają Państwo przychodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce, to nie dokonałem oceny Pana stanowiska w kontekście zastosowania ww. rozporządzenia do przychodu z tytułu umorzenia wierzytelności.
Zatem Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazuję, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Pani Klaudia Witkowska (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo