Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.1159.2025.2.BM

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w części zakwalifikowania otrzymanej przez Pana kwoty zwrotu kosztów zastępstwa procesowego jako przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz
• prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 31 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 22 stycznia 2026 r. (data wpływu 27 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pan jako polski rezydent podatkowy jest kredytobiorcą, który (łącznie z żoną - drugim współkredytobiorcą również polskim rezydentem podatkowym) zawarł w 7 października 2008 r. z (…) Bank - (…) umowę nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „(…)” waloryzowany kursem CHF.

Celem kredytu jest budownictwo mieszkaniowe, z przeznaczeniem środków z kredytu na:

a)  refinansowanie kredytu hipotecznego udzielonego przez (…) zgodnie z umową nr (…) z dnia 2 października 2007 r.;

b)  finansowanie przedpłat na poczet budowy i zakupu od Inwestora Zastępczego lokalu mieszkalnego nr (…) znajdującego się w budynku położonym w (…) przy ul. (…) wraz z udziałem w prawie własności garażu wielostanowiskowego, z którym związane jest prawo wyłącznego korzystania z miejsc postojowych nr 1 i 2;

c)  sfinansowanie kosztów prac adaptacyjnych przedmiotowego lokalu mieszkalnego;

d)  sfinansowanie opłat okołokredytowych.

Kredyt został zabezpieczony hipoteką łączną kaucyjną, ustanowioną na ww. nieruchomościach. Kwota udzielonego kredytu to 800.349,83 zł. Waluta waloryzacji kredytu to CHF. Okres kredytowania wynosi 360 miesięcy, tj. od dnia 7 października 2008 r. do 1 października 2038 r.

W mieszkaniu, które zostało sfinansowane przedmiotowym kredytem, kredytobiorcy mieszkają od października 2009 r. Generalnie uzyskuje Pan przychody z umowy o pracę. Natomiast od 1 marca 2013 r. dodatkowym źródłem przychodów była działalność gospodarcza, która od 1 sierpnia 2023 r. jest zawieszona. Ze względów formalnych została ona zarejestrowana w tym mieszkaniu. Ze względu na specyfikę działalności, faktycznie działalność pod tym adresem nie była prowadzona.

Świadczył Pan bowiem usługi informatyczne przede wszystkim u Klientów. Ewentualnie w weekendy praca była wykonywana w domu. Środki pieniężne uzyskane z kredytu zostały wydatkowane w całości na ww. cele.

Złożył Pan przeciwko Bankowi pozew indywidualny dotyczący stwierdzenia nieważności zawartej ww. umowy kredytowej. Postępowanie sądowe toczy się przed Sądem Okręgowym (…) - sygn. akt (…).

Obecnie Bank zaproponował Panu zawarcie ugody, z której wynika, że cyt.: Pana zamiarem i Banku jest polubownie rozstrzygnięcie sporu o ważność i skuteczność zawartej umowy nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „(…)” waloryzowany kursem CHF, w związku z powyższym Bank zaproponował Panu między innymi następujące warunki tej ugody:

1.  Bank i Klient zawarli Umowę nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (…) waloryzowany kursem CHF, na której podstawie Bank wypłacił Klientowi kwotę 800.349,86 zł, co stanowiło równowartość 329.891,08 CHF.

2.  Klient wytoczył przeciwko Bankowi pozew indywidualny dotyczący stwierdzenia nieważności (trwałej bezskuteczności) Umowy. Postępowanie sądowe zainicjowane pozwem Klienta toczy się przed sądem Sąd Okręgowy (…) (sygn. akt (…).

3.  Bank wytoczył przeciwko Klientowi pozew wzajemny w sprawie o zapłatę kwoty 800.349,86 PLN, która odpowiada wypłaconemu przez Bank kapitałowi na podstawie Umowy. Postępowanie zainicjowane pozwem Banku toczy się przed sadem Sąd Okręgowy (…) (sygn. akt (…)).

4.  Zamiarem Banku i Klienta jest:

a.  polubownie rozstrzygnąć spór między stronami w zakresie wzajemnie przysługujących Stronom roszczeń, które są przedmiotem sporu sądowego w postępowaniu indywidualnym z powództwa Klienta toczącym się przed sądem Sąd Okręgowy (…) (sygn. akt (…)), oraz sporu sądowego zawisłego przed sądem Sąd Okręgowy (…) (sygn. akt (…)) z powództwa Banku przeciwko Klientowi, a także

b.  uchylić niepewność co do roszczeń Stron, związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy przez przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym dokonanie wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji tego zakończenie Umowy oraz sporów wskazanych w punkcie 2 i 3 w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń którejkolwiek Strony.

5.  W związku z zawarciem i wykonaniem postanowień Ugody, Strony zgodnie ustalają, że nie będą dochodzić w przyszłości od siebie wzajemnie roszczeń związanych z zawarciem i wykonaniem Umowy i zrzekają się wzajemnie wszelkich roszczeń z tego wynikających wykraczających poza zakres objęty niniejszą Ugodą.

6.  Klient, mając pełną świadomość i rozumiejąc skutki dokonywanej czynności prawnej (w tym w szczególności finansowe), dobrowolnie zgodził się na wzajemne rozliczenie świadczeń Stron w zakresie określonym niniejszą Ugodą.

7.  Klient oświadcza, że miał możliwość negocjowania postanowień Ugody.

W związku z powyższym, Strony zawierają Ugodę następującej treści:

1.  Strony potwierdzają, że Klient spełnił następujące świadczenia w wykonaniu Umowy:

• 762.192,82 PLN tytułem rat kapitałowo - odsetkowych;
• 20.446,25 PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
• 42.023,86 PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
• 1.600,70 PLN tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem;

tym samym suma świadczeń Klienta wynosi 826.263,63 PLN - dalej jako „Świadczenia Klienta”.

2.  Strony potwierdzają, iż w związku z wykonaniem Umowy, Bank wypłacił kapitał kredytu, w kwocie 800.349,86 PLN - dalej jako „Świadczenie Banku”.

3.  Strony niniejszym oświadczają, że różnica pomiędzy Świadczeniem Klienta w wysokości 826.263,63 PLN, Świadczeniem Banku w wysokości 800.349,86 PLN, wynosi 25.913,77 PLN.

4.  W związku z tym Bank zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Klienta pozostałej kwoty, tj. 25.913,77 PLN.

5.  Bank dodatkowo w ramach Ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na rzecz Klienta kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 PLN (100% stawki minimalnej), która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do zasadzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2025 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2023 poz. 1936 t. j. z dnia 20 września 2023 r.). Wskazana kwota stanowi górną granicę odpowiedzialności Banku i wyczerpuje w całości roszczenia Klienta z tego tytułu.

6.  Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty 25.913,77 PLN, w terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody. Bank dokona zapłaty na wskazany rachunek bankowy.

7.  Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty 10.800,00 PLN, w terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody. Bank dokona zapłaty na wskazany rachunek bankowy.

8.  W związku z zawarciem i wykonaniem Ugody, Strony zgodnie oświadczają, że nie będą występować w przyszłości względem siebie z żadnymi roszczeniami wywodzonymi z treści postanowień Umowy, w tym związanymi z zawarciem lub wykonywaniem Umowy, a Ugoda w całości wyczerpuje ich wszelkie roszczenia, w tym dochodzone przez klienta indywidualnie przeciwko Bankowi przed sądem Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie (sygn. akt (…)) oraz z powództwa Banku w sprawie o zapłatę kapitału.

9.  W związku z zawarciem niniejszej Ugody, w terminie 30 dni od doręczenia pisma Klienta zawierającego cofniecie pozwu ze zrzeczeniem się roszczenia z potwierdzeniem nadania do Sądu lub prezentatą Sądu, Bank zobowiązuje się cofnąć w całości pozew ze zrzeczeniem się roszczenia w sprawie przeciwko Klientowi o zwrot nominalnej kwoty wypłaconego kapitału, o zwrot wartości jaką przedstawia świadczenie polegające na umożliwieniu korzystania z kapitału oraz o zwaloryzowanie kapitału kredytu i zapłatę kwoty wynikającej z waloryzacji kwoty nominalnej kapitału kredytu. Ponad to Bank zobowiązuje się cofnąć w całości żądanie zasadzenia na jego rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

10.  W związku z zawarciem niniejszej Ugody, w terminie 14 dni od dnia zapłaty przez Bank kwoty 25.913,77 PLN, Klient zobowiązuje się cofnąć pozew przeciwko Bankowi w sprawie indywidualnej toczącej się przed sądem Sąd Okręgowy (…) (sygn. akt (…)) w całości ze zrzeczeniem się roszczenia wraz z żądaniem zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego (pismo stanowi załącznik do niniejszej ugody).

11.  W celu uniknięcia wątpliwości, każda ze Stron zrzeka się wszelkich roszczeń, jakie mogą mieć względem drugiej Strony w związku z powstałymi kosztami sądowymi w sprawie z powództwa Klienta i w sprawie z powództwa Banku, w tym kosztami zastępstwa procesowego, ponad kwotę 10.800,00 PLN uzgodnioną w Ugodzie. Każda ze Stron zobowiązuje się nie dochodzić kosztów ponad uzgodnione w niniejszej Ugodzie od drugiej Strony, nawet w przypadku ich zasadzenia przez Sąd na rzecz którejkolwiek ze Stron.

12.  W związku z zawarciem niniejszej Ugody, Bank wprowadzi modyfikacje w systemie transakcyjnym Klienta uwzględniając Ugodę, zamknie kredyt hipoteczny oraz poinformuje Biuro Informacji Kredytowej (BIK).

13.  Strony zobowiązują się współdziałać w zakresie niezbędnym jaki będzie konieczny do realizacji Ugody. W szczególności Bank zobowiązuje się do sporządzenia i wydania w odpowiedniej formie oświadczenia stanowiącego zgodę Banku na wykreślenie hipoteki stanowiącej zabezpieczenie Umowy, w terminie 30 dni od dnia podpisania Ugody.

14.  Bank ponadto zobowiązuje się w terminie 30 dni od dnia zawarcia ugody, zwrócić zapłacone raty kapitałowo - odsetkowe za okres od 2 grudnia 2025 r. do dnia zawarcia Ugody, na rachunek z którego zostały pobrane.

Ponadto w par. 4 Ugody, Bank stwierdził: Klient przyjmuje do wiadomości, iż w związku z zawartą Ugodą Bank wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację podatkową i potwierdził, że po stronie Klienta nie powstaje przychód podatkowy, a w związku z tym na banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek przygotowania informacji PIT-11. Bank jednak nie przedłożył Panu ww. interpretacji podatkowej do wglądu i zapoznania się z stanowiskiem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W wyniku zawartej ugody z Bankiem przedmiotowa umowa kredytu nie stanie się nieważna. Oświadcza Pan także, że:

• kredyt, którego dotyczy umowa kredytowa, został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej w celu realizacji potrzeb mieszkaniowych;
• nigdy nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego hipotecznie, zaciągniętego na inną inwestycję mieszkaniową.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego w sprawie, powziął Pan wątpliwości co do skutków w podatku dochodowym od osób fizycznych zawarcia proponowanej przez Bank ugody.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Planując zawarcie Ugody zamiarem Pana i Banku jest:

• polubownie rozstrzygnąć spór między Stronami w zakresie wzajemnie przysługujących Stronom roszczeń, które są przedmiotem sporu sądowego w postępowaniu indywidualnym z Pana powództwa toczącym się przed Sądem Okręgowym (…) (sygn. akt (…)), oraz sporu sądowego zawisłego przed Sądem Okręgowym (…) (sygn. akt (…)) z powództwa Banku przeciwko Panu, a także
• uchylić niepewność co do roszczeń Stron, związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „(…)” waloryzowany kursem CHF przez przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym dokonanie wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji tego zakończenie tej Umowy oraz sporów w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń którejkolwiek Strony.

W związku z powyższym Strony zamierzają rozliczyć spełnione dotychczas świadczenia w wykonaniu ww. Umowy o kredyt hipoteczny w taki sposób, że różnica pomiędzy Pana świadczeniem w wysokości 826.263,63 PLN, a świadczeniem Banku 800.349,86 PLN, wynosi 25.913,77 PLN.

W związku z tym Bank zobowiązany będzie do zapłaty na Pana rzecz powstałej kwoty w wysokości 25.913,77 PLN. Na kwotę tę składają się nadpłacone do Banku środki ze wszystkich tytułów (kapitału, odsetek, ubezpieczenia, opłat i prowizji) jako wynik dokonanego rozliczenia przez Bank.

Zatem, jest to zwrot środków wpłaconych wcześniej przez Pana do Banku, które zostały uznane za nienależne Bankowi na zasadach przyjętych w planowanej Ugodzie.

Faktycznie poniósł Pan koszty zastępstwa procesowego, ze swoich środków, na rzecz Kancelarii prawnej, która reprezentuje Pana przed Sądem Okręgowym (…) w sprawie o ww. sygn. akt (…).

Zatem, opłacił Pan ze swoich środków pieniężnych usługi prawne w sprawie przeciwko Bankowi na podstawie umowy zawartej z Kancelarią prawną.

Pytania

1)  Czy w zaprezentowanym stanie przyszłym, na skutek zawarcia planowanej ugody z Bankiem, w wyniku której, Strony zgodnie ustalają, że nie będą dochodzić w przyszłości od siebie wzajemnie roszczeń związanych z zawarciem i wykonaniem umowy kredytowej i zrzekają się wzajemnie wszelkich roszczeń z tego wynikających wykraczających poza zakres objęty Ugodą - dojdzie do powstania po Pana stronie przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2)  Czy w zaprezentowanym stanie przyszłym, na skutek zawarcia planowanej ugody z Bankiem, w wyniku której, Bank dokona na Pana rzecz przelewu kwoty 25.913,77 PLN tytułem zwrotu różnicy pomiędzy świadczeniami, jakie wpłacił Pan na rzecz Banku zwane Świadczeniem Klienta, a kwotą jaką Bank wypłaci Panu zwaną Świadczeniem Banku, dojdzie do powstania po Pana stronie przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

3)  Czy w zaprezentowanym stanie przyszłym, na skutek zawarcia planowanej ugody z Bankiem, w wyniku której, Bank dokona na Pana rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 zł dojdzie do powstania po Pana stronie przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

W zaprezentowanym stanie przyszłym, na skutek zawarcia planowanej ugody z Bankiem, w wyniku której, Strony zgodnie ustalają, że nie będą dochodzić w przyszłości od siebie wzajemnie roszczeń związanych z zawarciem i wykonaniem umowy kredytowej i zrzekają się wzajemnie wszelkich roszczeń z tego wynikających wykraczających poza zakres objęty Ugodą - nie dojdzie do powstania po Pana stronie przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 2

W zaprezentowanym stanie przyszłym, na skutek zawarcia planowanej ugody z Bankiem, w wyniku której, Bank dokona na Pana rzecz przelewu kwoty 25.913,77 zł tytułem zwrotu różnicy pomiędzy świadczeniami, jakie Pan wpłacił na rzecz Banku zwane Świadczeniem Klienta, a kwotą jaką Bank Panu wypłaci zwaną Świadczeniem Banku, nie dojdzie do powstania po Pana stronie przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 3

W zaprezentowanym stanie przyszłym, na skutek zawarcia planowanej ugody z Bankiem, w wyniku której, Bank dokona na Pana rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 zł dojdzie do powstania po Pana stronie przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie stanowiska Ad. 1 i 2

Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo, by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że kwota, którą Bank wypłaci w wysokości 25.913,77 zł, po podpisaniu planowanej ugody, jest różnicą nadpłaconych przez Pana świadczeń na rzecz Banku. Przedmiotowa kwota nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu zaciągniętego w 2008 r., nie jest również wynagrodzeniem za odstąpienie przez Pana od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej.

Wobec powyższego, kwota nadpłacona, którą zwróci Bank w związku z zawarciem ugody, nie będzie stanowić dla Pana przychodu. Czynność ta nie spowoduje uzyskania przysporzenia majątkowego, wzrostu Pana majątku. Powyższa kwota nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu zaciągniętego w 2008 r. Jest to różnica pomiędzy rzeczywiście wpłaconymi kwotami do Banku a udzielonym kapitałem kredytu w PLN.

Zatem kwota zwrócona Wnioskodawcy przez Bank, stanowiąca nadwyżkę świadczeń, nie będzie Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jej uzyskanie, nie będzie skutkować po Pana stronie powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24- 24b, art. 24c, art. 24e. art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Z kolei, jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła. Stosownie do art. 20 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Jak wynika z treści zacytowanej propozycji zawarcia ugody z Bankiem, otrzyma Pan od Banku różnicę nadpłaconych świadczeń na rzecz Banku w kwocie 25.913,77 zł. Są to środki, które wcześniej na mocy umowy wpłacił Pan do Banku w związku z otrzymanym kredytem tj. uprzednio przez Pana poniesione z własnych środków.

Zatem, kwoty te nie powodują faktycznego przyrostu w Pana majątku, a jedynie tzw. wyrównanie wcześniejszego zmniejszenia w tym majątku. Operacja taka nie spełnia celu przychodu, jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów.

Skoro kwota 25.913,77 zł, którą Pan otrzyma od Banku w wyniku planowanego zawarcia ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Pana podczas spłaty kredytu w CHF, to jej otrzymanie nie spowoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Jest to tylko zwrot kwoty, jaką wpłacił Pan do Banku.

W konsekwencji, pieniądze te nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego. Jest to ekwiwalent środków, które wcześniej zostały przez Pana wpłacone do Banku.

Uzasadnienie stanowiska Ad. 3

Bank dodatkowo w ramach planowanej ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na Pana rzecz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 zł (100% stawki minimalnej), która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do zasadzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2025 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2023 poz. 1936 t. j. z dnia 20 września 2023 r.). Wskazana kwota stanowi górną granicę odpowiedzialności Banku i wyczerpuje w całości roszczenia Klienta z tego tytułu.

Zwrot Panu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 zł przez Bank będzie dla Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w momencie otrzymania. Nie jest to bowiem kwota, która została wpłacona do Banku i podlega zwrotowi.

Podsumowanie

Reasumując, w wyniku zawarcia planowanej ugody nie dojdzie do powstania po Pana stronie przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otrzyma Pan od Banku zwrot środków pieniężnych w kwocie 25.913,77 zł, które wcześniej na mocy zakwestionowanej umowy kredytu wpłacił do Banku tytułem spłaty kredytu. Otrzymana przez Pana kwota będzie zatem stanowiła zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacił do Banku.

Wobec powyższego, wypłata przez Bank na Pana rzecz tego zwrotu będzie dla Pana neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pan bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Pana stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie będzie ciążył na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Natomiast zwrot Panu przez Bank kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 zł będzie dla Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze lub innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Skutki podpisania planowanej ugody z Bankiem

Ugoda - jako jeden z typów umów - regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Jak wynika z opisu sprawy, w wyniku zawarcia planowanej ugody z Bankiem, Pan oraz Bank zgodnie ustalą, że nie będą dochodzić w przyszłości od siebie wzajemnie roszczeń związanych z zawarciem i wykonaniem umowy kredytowej i zrzekają się wzajemnie wszelkich roszczeń z tego wynikających wykraczających poza zakres objęty Ugodą. Ponadto na podstawie ugody Bank dokona na Pana rzecz przelewu kwoty tytułem zwrotu różnicy pomiędzy świadczeniami, jakie wpłacił Pan na rzecz Banku, a kwotą jaką Bank wypłaci Panu.

W przypadku zwrotu uprzednio wpłaconych środków pieniężnych - taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot nadpłaconych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu.

Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo - po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzyma Pan od banku taki zwrot, to otrzymana przez Pana kwota w ogóle nie będzie stanowiła przychodu. Tym samym - nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Ustępstwa wynikające z zawartej ugody również nie będą stanowiły przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zatem Pana stanowisko do pytań nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.

Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:

Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego.

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

Z wniosku wynika, że na podstawie zawartej ugody otrzyma Pan od banku zwrot kosztów zastępstwa procesowego, które to koszty poniósł Pan z własnych środków pieniężnych.

W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

Na podstawie art. 96 ww. ustawy:

Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).

Mając na uwadze powyższe, zwrot poniesionych przez Pana kosztów zastępstwa procesowego - do wysokości faktycznie poniesionych przez Pana wydatków - nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem zwrot na Pana rzecz przez Bank kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 zł nie będzie stanowił dla Pana przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydając interpretacje indywidualne nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a,

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.