Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.206.2026.2.JK3

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 11 marca 2026 r. (wpływ 11 marca 2026 r.) w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis i uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Niniejszy wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (rok podatkowy 2025) oraz zdarzenia przyszłego (rok 2026 i lata następne). Wskazuje Pan, że opisane poniżej okoliczności są tożsame dla obu tych okresów.

Jest Pan osobą rozwiedzioną (wyrok orzeczony w 2024 r.). W całym roku podatkowym 2025 oraz w latach kolejnych zamieszkuje Pan oddzielnie od drugiego rodzica małoletniego dziecka. Zgodnie z treścią wyroku rozwodowego sąd: „powierza obojgu rodzicom wykonywanie władzy rodzicielskiej w systemie pieczy naprzemiennej zgodnie z porozumieniem; kosztami obciąża oboje rodziców”.

Faktyczne wykonywanie opieki odbywa się w powtarzalnym cyklu dwutygodniowym w proporcji: 8 dni u Pana oraz 6 dni u drugiego rodzica. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w porozumieniu mediacyjnym, które legło u podstaw wyroku, faktyczne centrum interesów życiowych i stała baza bytowa dziecka znajduje się pod Pana adresem zamieszkania: ul. (…), (…).

W okresach przebywania dziecka u Pana (8 dni), sprawuje Pan opiekę w sposób całkowicie samodzielny i autonomiczny. W tym czasie drugi rodzic nie uczestniczy w bieżącym procesie wychowawczym, nie podejmuje decyzji dotyczących codziennego funkcjonowania dziecka (m.in. wyżywienie, odrabianie lekcji, organizacja czasu wolnego) i nie przebywa w Pana miejscu zamieszkania. Proces wychowawczy nie odbywa się „wspólnie”, lecz w rozdzielnych odcinkach czasowych. Ponosi Pan dominujący ciężar finansowy utrzymania dziecka, pokrywając ok. 2/3 łącznych kosztów utrzymania (relacja 2:1 względem drugiego rodzica). Finansuje Pan m.in.: zakup odzieży, obuwia, prywatną opiekę medyczną, leki, wyjazdy wypoczynkowe oraz koszty zajęć dodatkowych. Świadczenie wychowawcze (800+) wpływa na wspólne konto techniczne, jednak wszelkie wydatki wykraczające poza kwotę tego świadczenia są pokrywane przez Pana według powyższej reguły (2:1).

Dziecko jest małoletnie, uczy się i nie uzyskuje dochodów podlegających opodatkowaniu. Uzyskuje Pan dochody ze stosunku pracy opodatkowane według skali podatkowej (przekraczając pierwszy próg podatkowy) i nie pozostaje Pan w związku małżeńskim.

Data urodzenia dziecka – 27 września 2018 r. W okresach będących przedmiotem zapytania posiadał Pan i będzie posiadał nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, o którym mowa w art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana centrum interesów osobistych oraz gospodarczych znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Pana źródłem dochodu jest stosunek pracy. Ponadto dopuszcza Pan możliwość uzyskiwania przychodów z tzw. działalności nierejestrowanej (art. 20 ust. 1ba ustawy o PIT). Oba te źródła są opodatkowane według skali podatkowej (zasady ogólne). Oświadcza Pan, że nie uzyskuje i nie planuje uzyskiwać żadnych dochodów opodatkowanych podatkiem liniowym ani ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W stosunku do Pana oraz Pana dziecka nie miały i nie będą miały zastosowania przepisy o podatku liniowym ani o zryczałtowanym podatku dochodowym. Rozlicza się Pan wyłącznie na zasadach ogólnych (według skali podatkowej).

Oświadcza Pan, że Pan ani Pana dziecko nie podlegacie opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego.

Świadczenie wychowawcze 800+ wpływa w pełnej wysokości na wspólny rachunek bankowy rodziców, z którego pokrywane są wyłącznie wydatki na potrzeby dziecka. Rachunek ten jest dodatkowo zasilany wpłatami wynikającymi z umowy mediacyjnej: Pan wpłaca 1500 zł miesięcznie, a matka dziecka 750 zł miesięcznie. Opieka naprzemienna sprawowana jest w cyklu, w którym dziecko przebywa pod opieką Pana przez 8 dni, a pod opieką matki przez 6 dni w każdym dwutygodniowym okresie.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym (rok 2025) oraz zdarzeniu przyszłym (lata kolejne), ma Pan prawo do opodatkowania dochodów w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, biorąc pod uwagę dominujący udział Pana w procesie wychowawczym i finansowym oraz fakt, że opieka nie jest sprawowana wspólnie z drugim rodzicem, lecz w rozdzielnych i autonomicznych przedziałach czasowych?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym (lata kolejne), przysługuje Panu prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu obliczenia podatku dochodowego przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o PIT.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o PIT, za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się m.in. osobę rozwiedzioną, która w roku podatkowym faktycznie wychowuje dziecko. Choć art. 6 ust. 4f wyłącza tę preferencję w przypadku stosowania pieczy naprzemiennej, Pana zdaniem zakaz ten dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy opieka jest sprawowana „wspólnie” i równolegle przez oboje rodziców.

W niniejszej sprawie, mimo zapisu w wyroku o „pieczy naprzemiennej”, stan faktyczny wskazuje na brak wspólnego działania rodziców:

‒    Rozdzielność opieki: sprawuje Pan opiekę w systemie 8-dniowym w sposób całkowicie samodzielny i autonomiczny, bez interakcji z drugim rodzicem w procesie wychowawczym.

‒    Dominacja finansowa i czasowa: ponosi Pan ok. 2/3 łącznych kosztów utrzymania dziecka (relacja 2:1), co czyni go rodzicem wiodącym, zapewniającym dziecku główną bazę bytową i centrum interesów życiowych pod adresem ul. (…).

‒    Wykładnia celowościowa: zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (m.in. wyrok NSA z 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1131/14 oraz wyrok WSA w Poznaniu z 15 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Po 588/23), kluczowe dla statusu osoby samotnie wychowującej jest faktyczne, samodzielne trudzenie się nad wychowaniem dziecka w określonym czasie, a nie sama nazwa systemu opieki widniejąca w wyroku.

Skoro samodzielnie zapewnia Pan dziecku byt i wychowanie w przeważającej części roku, a opieka nie jest realizowana wspólnie z drugim rodzicem, to spełnia Pan definicję osoby samotnie wychowującej w rozumieniu ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), dalej zwanej ustawą, jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z treścią ww. artykułu:

Na mocy art. 6 ust. 4c cytowanej ustawy:

W świetle art. 6 ust. 4d powołanej ustawy:

Według art. 6 ust. 4e ww. ustawy:

Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy:

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

• posiadania przez rodzica statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko),
• wychowywania przez rodzica samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecko),
• nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
• niepodlegania przez rodzica i dzieci (dziecko) opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:

Natomiast stosownie do art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci:

Co do zasady, świadczenie wychowawcze na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy przysługuje albo matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu tego rodzica.

W art. 5 ust. 2a cyt. ustawy ustawodawca zastrzegł natomiast, że w przypadku opieki naprzemiennej orzeczonej przez sąd kwotę świadczenia wychowawczego ustala się w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc. Zatem stosownie do tego przepisu każdemu z rodziców, który – na mocy orzeczenia sądu – wykonuje opiekę naprzemienną nad małoletnim dzieckiem przysługuje świadczenie wychowawcze ustalone w sposób wskazany w tym przepisie.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie kilku warunków.

W szczególności, osoba chcąca skorzystać z tej preferencji podatkowej, musi posiadać określony status. Przy czym przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Samotne wychowywanie oznacza zatem wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału drugiego rodzica.

Samodzielna opieka nad dzieckiem nie jest równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że każdy z rodziców zajmuje się dzieckiem w ustalonym czasie, czyli samodzielnie i w tym czasie drugi rodzic nie uczestniczy w wychowaniu tego dziecka, nie oznacza że mamy do czynienia z samotnym wychowaniem dziecka.

W rodzinach pełnych również rodzice nie wychowują dzieci równocześnie. Nie zawsze bowiem opiekują się dzieckiem w tym samym miejscu i czasie. Podczas sprawowania opieki przez rodziców pozostających w związku małżeńskim (podobnie jak rodziców stanu wolnego) może zachodzić taka sytuacja, że w pewnym momencie dnia (a w szczególnych sytuacjach nawet w określonych dniach) dzieckiem zajmuje się tylko matka, innym razem tylko ojciec, jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pan ojcem małoletniego dziecka. Jest Pan osobą rozwiedzioną. Sąd powierzył obojgu rodzicom wykonywanie władzy rodzicielskiej w systemie pieczy naprzemiennej zgodnie z porozumieniem; kosztami obciążył oboje rodziców. Faktyczne wykonywanie opieki odbywa się w powtarzalnym cyklu dwutygodniowym w proporcji: 8 dni u Pana oraz 6 dni u drugiego rodzica. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w porozumieniu mediacyjnym, które legło u podstaw wyroku, faktyczne centrum interesów życiowych i stała baza bytowa dziecka znajduje się pod Pana adresem zamieszkania. W okresach przebywania dziecka u Pana (8 dni), sprawuje Pan opiekę w sposób całkowicie samodzielny i autonomiczny. W tym czasie drugi rodzic nie uczestniczy w bieżącym procesie wychowawczym, nie podejmuje decyzji dotyczących codziennego funkcjonowania dziecka (m.in. wyżywienie, odrabianie lekcji, organizacja czasu wolnego) i nie przebywa w Pana miejscu zamieszkania. Proces wychowawczy nie odbywa się „wspólnie”, lecz w rozdzielnych odcinkach czasowych. Ponosi Pan dominujący ciężar finansowy utrzymania dziecka, pokrywając ok. 2/3 łącznych kosztów utrzymania (relacja 2:1 względem drugiego rodzica). Finansuje Pan m.in.: zakup odzieży, obuwia, prywatną opiekę medyczną, leki, wyjazdy wypoczynkowe oraz koszty zajęć dodatkowych. Świadczenie wychowawcze (800+) wpływa na wspólne konto techniczne, jednak wszelkie wydatki wykraczające poza kwotę tego świadczenia są pokrywane przez Pana według powyższej reguły (2:1).

W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto, przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.

W konsekwencji, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zauważyć należy, że od 1 stycznia 2022 r. ustawodawca zdecydował się na zmianę normatywną, która zgodnie z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przyznaje preferencji osobie, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko. Dotyczy to również sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

I tak, co do zasady, świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci – przysługuje albo matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu tego rodzica.

W art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci ustawodawca zastrzegł natomiast, że w przypadku opieki naprzemiennej orzeczonej przez sąd kwotę świadczenia wychowawczego ustala się w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia. Zatem na mocy tego przepisu każdemu z rodziców, który – na mocy orzeczenia sądu – wykonuje opiekę naprzemienną nad małoletnim dzieckiem przysługuje świadczenie wychowawcze ustalone w sposób wskazany w tym przepisie.

Wychowywanie dziecka w systemie opieki naprzemiennej przez rozwiedzionych rodziców nie stanowi samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowujących dzieci. Jednakże zarówno ojciec, jak i matka dziecka, nie mogą opodatkować swoich dochodów na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie wychowujących dzieci, ponieważ zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawo to przysługuje tylko jednemu rodzicowi, pod warunkiem, że spełnia pozostałe warunki dla tej preferencji.

Istotne jest również, że z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania w sytuacji gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poza byciem dziecka pod opieką naprzemienną, konieczne jest wystąpienie też drugiej przesłanki negatywnej, o której mowa w tym przepisie, czyli sytuacja, gdy, zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, faktycznie rodzic pobiera świadczenie wychowawcze z ZUS w wysokości 400 zł miesięcznie.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane rozważania prawne stwierdzić należy, że w Pana sytuacji wystąpiły łącznie dwie negatywne przesłanki, o których mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powodują one, że nie ma Pana prawa do preferencyjnego opodatkowania w omawiany sposób.

Wskazał Pan bowiem, że zgodnie z rozstrzygnięciem sądu Pana dziecko pozostawało w systemie opieki naprzemiennej. Wraz z tym w okresie, którego dotyczy wniosek, świadczenie wychowawcze na dziecko zostało ustalone i wypłacone obojgu rodzicom, czyli podzielone po połowie między nimi zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

W konsekwencji, nie kwestionując Pana zaangażowania w proces wychowawczy dziecka, nie może rozliczyć się Pan jako rodzic samotnie wychowujący dziecko, za 2025 r. i lata kolejne (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny), na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionych stanie faktycznym.
• zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.