Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.232.2026.3.AC

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 marca 2026 r. (data wpływu 18 marca 2026 r.) oraz pismami z 26 marca 2026 r. (data wpływu 26 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

W okresie od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2023 r. Pani centrum interesów życiowych znajdowało się wyłącznie w Niemczech (…), gdzie pracowała Pani jako lekarz weterynarii w firmie (…). Na potwierdzenie faktu stałego zamieszkiwania pod adresem niemieckim załączyła Pani do wniosku:

1.    Umowy najmu: Dwie umowy najmu (w oryginale oraz tłumaczeniu), potwierdzające, że przez cały ten okres posiadała Pani miejsce zamieszkania na terenie Niemiec.

2.    Zameldowanie: Oficjalne poświadczenie zameldowania w (…) wraz z tłumaczeniem.

3.    Dokumentację życiową i medyczną (oryginały z tłumaczeniami):

• Świadectwo urodzenia Pani córki w szpitalu w (…);
• Kopie dokumentacji z regularnych wizyt lekarskich, które odbywała Pani wraz z córką w niemieckich placówkach;
• Pani zwolnienia lekarskie wystawione przez niemieckich lekarzy, świadczące o Pani obecności na miejscu i korzystaniu z tamtejszej służby zdrowia.

4.    Dokumentację finansową i majątkową (oryginały + tłumaczenia):

• Korespondencję z niemieckiego banku, z którego usług Pani korzystała;
• Świadectwo zakupu samochodu, który był przez Panią użytkowany na terenie Niemiec.

Wyjaśnienie w sprawie Certyfikatu Rezydencji:

Podkreśliła Pani, że wielokrotnie podejmowała Pani próby kontaktu z urzędem skarbowym w (…) w celu uzyskania formalnego certyfikatu rezydencji podatkowej, jednak Pani prośby pozostały bez odpowiedzi. Nie posiada Pani tego konkretnego dokumentu. Ma Pani nadzieję, że przedłożony powyżej szeroki katalog „środków dowodowych” w języku niemieckim wraz z polskimi tłumaczeniami w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza Pani stały pobyt poza granicami Polski.

Korekta błędów i czynny żal:

Odniosła się Pani do błędów formalnych, które popełniła Pani w poprzednich latach:

• Korekta PIT za 2023 r.: Dokonała już Pani w systemie korekty deklaracji za rok 2023, w której omyłkowo wykazała Pani dochód w Polsce.
• Adres w deklaracjach: Przyznała Pani, że w poprzednich deklaracjach błędnie podawała Pani polski adres zamieszkania, co wynikało z Pani niewiedzy i przyzwyczajenia do posiadanej w Polsce nieruchomości. Podjęła Pani również próbę wstecznej zmiany adresu na niemiecki w systemie, co – jak Pani wskazała – było działaniem nadmiarowym i niepotrzebnym.

Niniejszym wyraża Pani czynny żal za spowodowanie błędów w dokumentacji podatkowej. Wszystkie te uchybienia wynikały wyłącznie z braku Pani wiedzy o skutkach prawnych takich działań, a nie z chęci wprowadzenia organu podatkowego w błąd.

Podsumowanie:

Biorąc pod uwagę, że faktycznie Pani przebywała, pracowała i wychowywała dziecko w Niemczech przez ponad 6 lat, co potwierdzają załączone dokumenty i ich tłumaczenia, poprosiła Pani o pozytywne rozpatrzenie wniosku i potwierdzenie Pani prawa do ulgi na powrót.

Ponownie nadmieniła Pani, że faktycznie przebywała Pani, pracowała i wychowywała Pani dziecko w Niemczech przez ponad 6 lat, co potwierdzają załączone dokumenty i ich tłumaczenia. Ponownie wyraziła Pani czynny żal za spowodowanie błędów w dokumentacji podatkowej. Wszystkie te uchybienia wynikały wyłącznie – jak Pani wskazała – z braku wiedzy o skutkach prawnych takich działań, a nie z chęci wprowadzenia organu podatkowego w błąd. Poprosiła Pani o pozytywne rozpatrzenie Pani wniosku i potwierdzenie prawa do ulgi na powrót.

Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Okres przebywania poza granicami RP: Wyjechała Pani z Polski do Niemiec 1 lipca 2017 r. Powrót do Polski nastąpił w dniu 31 grudnia 2023 r.

Obywatelstwo: Posiada Pani wyłącznie obywatelstwo polskie.

Rezydencja podatkowa w trakcie pobytu za granicą: Po przeniesieniu się do Niemiec nie podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Pani dochody były w całości rozliczane z niemieckim organem podatkowym. Co roku pobierała Pani z polskiego urzędu skarbowego zaświadczenie o braku przychodów w Polsce (na potrzeby rozliczeń w Niemczech).

Częstotliwość wizyt w Polsce: W trakcie pobytu w Niemczech odwiedzała Pani Polskę rzadko, zazwyczaj 2-3 razy w roku w celach urlopowych. W okresie pandemii COVID-19 (przez ponad 2 lata) w ogóle nie przyjeżdżała Pani do Polski. Nigdy nie przebywała Pani w Polsce powyżej 183 dni w roku kalendarzowym w trakcie trwania emigracji.

Ośrodek interesów życiowych za granicą: Z dniem rozpoczęcia pracy w Niemczech (1 lipca 2017 r.) przeniosła Pani swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do Niemiec.

Miejsce zamieszkania w Niemczech: W okresie od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2023 r. posiadała Pani miejsce zamieszkania na terytorium Niemiec, w (…) (potwierdzone datami zameldowania i wymeldowania).

Powód wyjazdu: Przyczyną wyjazdu było podjęcie zatrudnienia w firmie (…) GMBH.

Powrót do Polski i centrum interesów: Z chwilą powrotu do Polski (31 grudnia 2023 r.) całkowicie przeniosła Pani swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do Polski. Powrót był podyktowany względami osobistymi i rodzinnymi.

Sytuacja rodzinna: Pani córka wróciła z Panią do Polski na stałe w tym samym dniu, tj. 31 grudnia 2023 r.

Zatrudnienie w Polsce: Bezpośrednio po powrocie, od dnia 1 stycznia 2024 r., rozpoczęła Pani pracę na podstawie umowy o pracę dla polskiego pracodawcy: (…) Sp. z o.o. z siedzibą w (…).

Relacje gospodarcze i osobiste: Podczas pobytu w Niemczech nie posiadała Pani interesów gospodarczych w Polsce. Obecnie, po powrocie, nie utrzymuje Pani żadnych stosunków gospodarczych ani osobistych z Niemcami.

Ulga na powrót: Zamierza Pani korzystać z ulgi na powrót przez cztery kolejne lata, począwszy od roku 2024. Przewiduje Pani, że suma Pani dochodów w każdym z tych lat przekroczy próg uprawniający do pełnego wykorzystania ulgi. Oświadcza Pani również, że nigdy wcześniej nie korzystała Pani z tej preferencji podatkowej.

Dodatkowo załączyła Pani certyfikat rezydencji podatkowej w Niemczech (po niemiecku i przetłumaczony na język polski), który Urząd Niemiecki wysłał Pani drogą pocztową.

W dacie powrotu do Polski nie podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od 1 lipca 2017 roku przebywała Pani w Niemczech i była Pani niemieckim rezydentem podatkowym. Po powrocie do Polski 1 stycznia 2024 roku rozpoczęła Pani pracę w Polsce i rozliczanie podatków w Polsce. W konkretnym dniu powrotu do Polski nie podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wyjazd do Niemiec: W dniu 1 lipca 2017 r. wyjechała Pani do Niemiec wraz z mężem, B.B. W momencie wyjazdu nie posiadali Państwo dzieci. Państwa córka urodziła się (…) w Niemczech i od momentu narodzin przebywała wraz z Państwem na terytorium Niemiec.

Miejsce pobytu najbliższej rodziny: Podczas Pani pobytu w Niemczech, Pani najbliższa rodzina (mąż oraz później córka) przebywała wraz z Panią. W Polsce w tym czasie nie pozostawali członkowie Pani najbliższej rodziny (współmałżonek ani dzieci). Pani mąż posiadał firmę w Polsce, dlatego rozliczał się z podatków w Polsce, natomiast przebywał 90% czasu w Niemczech pracując zdalnie. Mieszkali Państwo jako rodzina w Niemczech.

Cel powrotu do Polski: Pani powrót do Polski był podyktowany względami rodzinnymi oraz sytuacją zawodową. W związku z przejęciem firmy (…) przez amerykański koncern (…), w strukturach firmy zapowiadane były masowe zwolnienia. Istniało realne ryzyko objęcia Pani procesem redukcji etatów w firmie w Niemczech, co skłoniło Panią do podjęcia decyzji o powrocie do kraju i kontynuowaniu kariery w Polsce. Zależało Pani również na tym, aby Pani córka utrzymywała większą więź z Polską oraz dziadkami.

Nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce posiadała Pani od 1 stycznia 2024 roku, zgodnie z podpisaniem umowy o pracę w Polsce. Do Polski przyjechała Pani 31 grudnia 2023 roku mając jeszcze umowę w Niemczech do końca 2023 roku. W Polsce zaczęła Pani osiągać dochody od 1 stycznia 2024 roku.

Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy mogłaby Pani korzystać z ulgi na powrót począwszy od 2024 roku?

Pani stanowisko w sprawie 

W Pani ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pani wszystkie warunki uprawniające do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Swoje stanowisko opiera Pani na następujących argumentach:

1. Faktyczne miejsce zamieszkania (Centrum interesów życiowych)

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP uważa się osobę fizyczną, która posiada na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W latach 2017–2023 żadna z tych przesłanek nie została spełniona w odniesieniu do Polski. Pani centrum interesów życiowych znajdowało się w Niemczech, co potwierdzają:

• Pani stałe zatrudnienie w niemieckiej firmie (…),
• wynajmowanie nieruchomości na cele mieszkalne w (…),
• prowadzenie tam gospodarstwa domowego,
• wychowywanie dziecka (urodzonego w Niemczech i uczęszczającego tam do przedszkola),
• korzystanie z niemieckiego systemu bankowego i opieki zdrowotnej.

2. Prymat stanu faktycznego nad formalnym meldunkiem

W polskim prawie podatkowym oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyrok NSA z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 1034/15) ugruntowany jest pogląd, że o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych decyduje faktyczny stan rzeczy, a nie dopełnienie obowiązków meldunkowych. Brak wymeldowania z pobytu stałego w Polsce jest jedynie uchybieniem administracyjnym i nie może przesądzać o posiadaniu rezydencji podatkowej w kraju, jeśli podatnik faktycznie w nim nie przebywa i nie posiada tam ośrodka interesów życiowych.

3. Błędy w deklaracjach podatkowych jako oczywiste omyłki

Podawanie polskiego adresu w deklaracjach „zerowych” oraz błędne wykazanie dochodu w PIT za 2023 r. (które zostało już skorygowane) należy uznać za błędy formalne wynikające z nieznajomości skomplikowanych przepisów podatkowych. Błędy te nie zmieniają obiektywnego faktu, że w latach 2017–2023 nie zamieszkiwała Pani w Polsce. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, organ podatkowy powinien brać pod uwagę rzeczywisty przebieg zdarzeń, a ten jednoznacznie wskazuje na Pani rezydencję podatkową w Niemczech.

4. Spełnienie warunku 3 lat poza Polską

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wymaga, aby podatnik nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym powrócił do RP. W Pani przypadku okres ten (2021, 2022, 2023) spędziła Pani w całości w Niemczech, co dokumentuje załączony przez Panią do wniosku materiał dowodowy (umowy najmu, zaświadczenia z przedszkola, dokumentacja medyczna).

Podsumowanie

Biorąc pod uwagę powyższe, uważa Pani, że pomimo błędów formalnych w dokumentacji, spełnia Pani ustawową definicję osoby, która przeniosła miejsce zamieszkania na terytorium RP po co najmniej trzyletnim okresie rezydencji za granicą, co w pełni uprawnia Panią do zastosowania zwolnienia z opodatkowania w ramach „ulgi na powrót” począwszy od rozliczenia za rok 2024.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są:

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:

Katalog dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a został przedstawiony w art. 3 ust. 2b ustawy. Nie jest to jednak katalog zamknięty, i ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika "lub" w sformułowaniu "centrum interesów osobistych lub gospodarczych" dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek.

Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W opisie zdarzenia wskazała Pani, że 31 grudnia 2023 r. podjęła Pani decyzję i powróciła Pani do Polski z córką w związku z przejęciem firmy, w której Pani pracowała, a w strukturach której zapowiadane były masowe zwolnienia. Ponadto zależało Pani na tym, aby Pani córka utrzymywała większą więź z Polską oraz dziadkami. Wskazała Pani, że fizycznie wróciła Pani do Polski wraz z córką 31 grudnia 2023 r. zmieniając tym samym centrum interesów osobistych na Polskę, przenosząc tym samym w ww. dacie swoje miejsce zamieszkania na Polskę.

Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Panią spełniony już 31 grudnia 2023 r., a nie jak Pani wskazała 1 stycznia 2024 r.

Ponadto wyjaśniła Pani, że od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2023 r. Pani centrum interesów życiowych znajdowało się w Niemczech, gdzie Pani pracowała, mieszkała wraz z mężem i córką od 2019 r. urodzoną w Niemczech, wynajmowała Pani nieruchomość, co potwierdza, że przez cały okres posiadała Pani miejsce zamieszkania na terenie Niemiec.

Zatem uznać należy, że spełniła Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy. Przez trzy lata kalendarzowe (2020 r., 2021 r. i 2022 r.), poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania oraz okres od początku roku 2023 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania, nie posiadała Pani miejsca zamieszkania w Polsce.

Wyjaśniła Pani również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazała Pani, że nie posiada certyfikatu rezydencji, jednak na potwierdzenie faktu stałego zamieszkiwania pod adresem niemieckim posiada Pani następujące dokumenty: dwie umowy najmu, oficjalne poświadczenie zameldowania w (…), świadectwo urodzenia Pani córki, kopie dokumentacji z regularnych wizyt lekarskich, które odbywała Pani wraz z córką w niemieckich placówkach; Pani zwolnienia lekarskie wystawione przez niemieckich lekarzy, świadczące o Pani obecności na miejscu i korzystaniu z tamtejszej służby zdrowia, korespondencję z niemieckiego banku oraz świadectwo zakupu samochodu.

W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z ulgi na powrót chciałaby Pani skorzystać od dochodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę uzyskiwanych począwszy od 2024 r.

Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

W świetle przedstawionych przez Panią okoliczności, spełnia Pani warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Polskę i podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce od 31 grudnia 2023 r., to z ulgi na powrót może Pani skorzystać począwszy od 2023 r., a nie jak Pani uważa – począwszy od 2024 r.

Przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2023-2026 lub 2024-2027 do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

W związku z powyższym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do przywołanego przez Panią wyroku sądu administracyjnego wskazuję, że jakkolwiek wyroki sądów kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie faktycznym. Rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie może być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”. Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.