Brak możliwości odliczenia wydatków poniesionych na zakup okularów korekcyjnych do bliży i dali oraz preparatów wysokobiałkowych w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Podatniczka, osoba niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym (symbol 07-S – oddechowy), poniosła wydatki na preparaty wysokobiałkowe (suplementy diety) oraz okulary korekcyjne w 2025 roku. Posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane na stałe, a niepełnosprawność datuje się od 2012 roku. Preparaty stosuje…
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 marca 2026 r. (data wpływu 30 marca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Zwróciła się Pani do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o umożliwienie odliczenia od podatku w rozliczeniu rocznym za 2025 r.:
1. preparatów wysokobiałkowych (…);
2. okularów korekcyjnych (wada wzroku – nadwzroczność).
Jest Pani osobą niepełnosprawną stopień umiarkowany, symbol 07-S, wydany na stałe. Jest Pani również pacjentką onkologiczną, pod stałą kontrolą poradni pulmunologicznej i chirurgii klatki piersiowej.
17 lipca 2024 r. przebyła Pani operację usunięcia całego dolnego płuca prawego z powodu raka gruczołowego.
19 grudnia 2024 r. przebyła Pani druga operację: resekcję klinową płata górnego płuca lewego. Jest Pani pacjentką poradni: kardiologicznej, psychiatrycznej, gastroenterologicznej itd.
Ze względu na wahania masy ciała, brak łaknienia, preparaty wysokobiałkowe bardzo pomagają Pani w codziennym funkcjonowaniu. Okulary też ułatwiają Pani codzienne życie i funkcjonowanie. Nigdy wcześniej nie korzystała Pani z odliczeń.
Uzupełnienie stanu faktycznego
Nie wskazała Pani we wniosku konkretnych przepisów ponieważ ich Pani nie zna.
Wniosek dotyczy roku 2025. Wydatki na okulary korekcyjne, (…) dotyczą 2025 roku. Ww. wydatki chciałaby Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności o symbolu 07-S (oddechowy), o stopniu umiarkowanym, wydane na stałe, wystawione z datą 29 września 2025 roku przez (…). Pani niepełnosprawność datuje się od 49-go roku od maja 2012 roku, wcześniejsze orzeczenia miały symbol 10-N (neurologiczne).
Na wszystkie poniesione koszty ma Pani faktury imienne, z nazwą apteki, adresem, kwotą zapłaty. Jedynie oryginał faktury za okulary korekcyjne przesłała Pani do Dyrektora KIS wraz z wnioskiem.
(…) i (…) są żywnością specjalnego przeznaczenia medycznego. Są to produkty wysokobiałkowe, bardzo energetyczne. Stosuje Pani te produkty od operacji wycięcia dolnego płata płuca prawego, w niedożywieniu i utracie masy ciała. Nie sprawdziła Pani czy produkty wysokobiałkowe znajdują się w wykazie załączonym do Rozporządzenia Ministra Zdrowia.
W odpowiedzi na pytanie organu: „w jaki sposób okulary korekcyjne, ułatwiają/ułatwią Pani czynności życiowe, funkcjonowanie w związku z Pani niepełnosprawnością?”, wskazała Pani, że okulary korekcyjne pozwalają Pani dobrze widzieć - z bliska i daleka.
Posiada Pani zaświadczenia lekarskie od:
Wszystkie zaświadczenia posiada Pani w kopii, oryginały przesłała Pani wraz z wnioskiem. Wydatki na zakup okularów, (…) i (…) przekroczyły kwotę 100 zł i zostały poniesione z Pani emerytury w kwocie 2 654,31 zł netto. Dochody w 2025 roku uzyskała Pani z emerytury.
Poniesione wydatki chciałaby Pani odliczyć korzystając z ulg podatkowych [jak Pani wskazała - ulgi rehabilitacyjnej] w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Po analizie treści wniosku złożonego 19 marca 2026 r., mając na względzie zakres kompetencji przyznanej tut. organowi i treść przepisu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa przyjęto, że Pani intencją było uzyskanie odpowiedzi na pytanie:
Czy istnieje możliwość odliczenia preparatów (…), (…) oraz okularów korekcyjnych w zeznaniu podatkowym PIT-37 za 2025 rok?
Pani stanowisko w sprawie
Ponieważ jest Pani w trudnej sytuacji finansowej prosi Pani o możliwość odliczenia okularów, (…) i (…) w zeznaniu podatkowym PIT-37 za 2025 rok.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Przepisy dotyczące ulgi rehabilitacyjnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.
Jak stanowi art. 26 ust. 7a cytowanej ustawy:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 826, 1733, 1938 i 2105) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
6a)odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
6b)odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
10) opłacenie tłumacza języka migowego;
11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2022 r. poz. 2301 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 1859 i 1938) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
13) odpłatny przewóz:
a) osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego,
b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;
14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
a) na turnusie rehabilitacyjnym,
b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.
Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym. Odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona.
Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Przepisy regulujące prawo do ulgi powinny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość.
Zgodnie z art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1. I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2. II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Z analizy powyższych przepisów wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności o symbolu 07-S, o stopniu umiarkowanym, wydane na stałe, wystawione z datą 29 września 2025 r. przez (…) Pani niepełnosprawność datuje się od maja 2012 roku, wcześniejsze orzeczenia miały symbol 10-N (neurologiczne). Okulary ułatwiają Pani codzienne życie i funkcjonowanie, pozwalają Pani dobrze widzieć - z bliska i daleka. Na wszystkie poniesione wydatki ma Pani faktury imienne, z nazwą apteki, adresem, kwotą zapłaty. Posiada Pani również fakturę za okulary korekcyjne. Preparaty (…) i (…) są żywnością specjalnego przeznaczenia medycznego. Są to produkty wysokobiałkowe, które Pani stosuje produkty od operacji wycięcia dolnego płata płuca prawego, w niedożywieniu i utracie masy ciała. Preparaty te pomagają Pani w codziennym funkcjonowaniu. Posiada Pani zaświadczenia lekarskie od: lekarza prowadzącego z POZ, lekarza okulisty z Poradni Okulistycznej, lekarza torakochirurga z Poradni Chirurgii Klatki Piersiowej.
Wątpliwości Pani budzą kwestie związane z możliwością odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej:
1. preparatów wysokobiałkowych (…) i (…);
2. okularów korekcyjnych.
Możliwość odliczenia wydatków poniesionych związanych z zakupem preparatów wysokobiałkowych w ramach ulgi rehabilitacyjnej
Wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym o osób fizycznych, o ile osoba niepełnosprawna spełni następujące warunki:
1) dokona zakupu produktów mających cechy „leku”,
2) poniesie w danym miesiącu wydatki na ich zakup powyżej kwoty 100 zł,
3) posiada imienny dokument potwierdzający poniesienie wydatku (np. faktury),
4) posiada potwierdzenie przez właściwego lekarza specjalistę o konieczności stosowania zaleconego leku (leków).
W przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji „leku”, a zatem posiłkowo należy opierać się na definicjach zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 750 ze zm.).
Z definicji zawartych w art. 2 pkt 10, 11, 12 i 32 ww. ustawy wynika, że:
10. lekiem aptecznym jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczony do wydawania w tej aptece,
11. lekiem gotowym jest produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu,
12. lekiem recepturowym jest produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej,
32. produktem leczniczym – jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne.
Wykaz produktów posiadających cechy „leku” na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej został natomiast zamieszczony w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (opubl. w Dz. Urz. Min. Zdrow. z 2025 r. poz. 98).
(…)
Jak z powyższego wynika (…), to środek spożywczy, który ze względu na specjalny skład jest przeznaczony do zaspokajania potrzeb żywieniowych osób, które ze względów zdrowotnych potrzebują specjalistycznych środków spożywczych, które można określić mianem „dietetyczne”.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że wydatki związane z zakupem leków mogą podlegać odliczeniu w ramach art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile rzeczywiście stanowią leki w rozumieniu ustawy Prawo farmaceutyczne, a lekarz specjalista w wydanym zaświadczeniu lub innym stosownym dokumencie stwierdzi, że podatnik powinien stosować je stale lub czasowo.
Zakupywane przez Panią preparaty wysokobiałkowe (…) i (…) dostępne w aptekach nie zostały wymienione w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Preparaty te są klasyfikowane jako Żywność Specjalnego Przeznaczenia Medycznego (FSMP), a nie jako produkty lecznicze (leki). W konsekwencji wydatków poniesionych na zakup tych produktów nie sposób zakwalifikować do wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wydatków za zakup ww. produktów nie sposób również zakwalifikować do żadnej innej kategorii wydatków wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nie kwestionuję konieczności przyjmowania przez Panią tych produktów, jednakże z uwagi na fakt, że nie można ich zakwalifikować do żadnej kategorii wydatków na cele rehabilitacyjne, to wydatki poniesione na ich zakup nie uprawniają do zastosowania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Możliwość odliczenia wydatków poniesionych na okulary korekcyjne
Wskazuję, że do wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych ustawodawca w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczył wydatki na zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 907 ze zm.).
Na gruncie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych – do którego odsyła art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1038). W załączniku do przytoczonego rozporządzenia, w Grupie O wskazano Wyroby optyczne wykonywane na zamówienie lub produkowane seryjnie.
Z kolei, do wydatków wskazanych w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca zaliczył wydatki niewymienione w ww. wykazie, poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych. Przepis ten nie wskazuje jednak, że potrzeby wynikające z niepełnosprawności mają wynikać wprost z orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności. Związek pomiędzy nabyciem konkretnego sprzętu, urządzenia lub narzędzia technicznego, a niepełnosprawnością podatnik powinien wykazać w taki sposób, aby organy podatkowe mogły uznać, że są one niezbędne w rehabilitacji oraz że ułatwiają wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jak również, że pomiędzy rodzajem nabytego przedmiotu a rodzajem niepełnosprawności podatnika istnieje ścisły związek, np. okazując się zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia osoby niepełnosprawnej i potrzeb indywidualnej rehabilitacji.
W opisie wniosku nie wskazała Pani, że czy okulary korekcyjne ułatwiają Pani codzienne życie w związku z Pani niepełnosprawnością, wskazała Pani jedynie, że okulary ułatwiają codzienne życie i funkcjonowanie, pozwalają dobrze widzieć z bliska i daleka. Ponadto we wniosku wskazała Pani, że posiada orzeczenie o niepełnosprawności związanej z układem oddechowym (a wcześniejsze orzeczenia z układem neurologicznym), nie posiada Pani niepełnosprawności spowodowanej chorobami wzroku.
Zatem, nie może Pani odliczyć wydatków poniesionych na zakup okularów korekcyjnych do bliży i dali w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ponieważ ich zakup nie ma związku z chorobami i schorzeniami, stanowiącymi podstawę orzeczenia stopnia niepełnosprawności.
Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a,
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo