Prawo do zastosowania limitu dochodów 112 000 zł, o którym mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako osoba pozostająca w związku małżeńskim, mimo że Małżonek nie jest polskim rezydentem podatkowym i osiąga dochody wyłącznie poza terytorium Polski.
Podatniczka, będąca polskim rezydentem podatkowym, w 2025 roku pozostawała w związku małżeńskim i mieszkała w Polsce z 12-letnią córką. Jej mąż przebywał i pracował na Ukrainie, nie będąc polskim rezydentem podatkowym. Łączny dochód małżonków nie przekroczył 112 000 zł.…
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 marca 2026 r. (data wpływu 27 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie
Zwróciła się Pani z prośbą o wyjaśnienie dotyczące prawidłowego rozliczenia PIT-37. Chciałaby Pani rozliczyć PIT-37 indywidualnie. W roku podatkowym pozostawała Pani w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, nie posiada Pani orzeczonej separacji ani rozwodu. Pani mąż przebywa i pracuje na Ukrainie. Nie jest rezydentem podatkowym w Polsce oraz nie osiąga dochodów na terytorium Polski. Pani wraz z 12-letnią córką mieszka w Polsce. Córka uczęszcza do polskiej szkoły. W roku podatkowym osiągnęła Pani dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 88.621 zł brutto. Chciałaby Pani skorzystać z ulgi prorodzinnej (ulgi na dziecko).
Pani wniosek dotyczy roku podatkowego 2025. W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania posiadała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy. Pani centrum interesów życiowych oraz zawodowych znajduje się w Polsce, gdzie zamieszkuje Pani wraz z dzieckiem i wykonuje Pani pracę zarobkową. Pani małżonek w okresie objętym wnioskiem uzyskiwał dochody w Ukrainie z tytułu pracy najemnej (zatrudnienie oficjalne). Łączny dochód Pani i Pani małżonka nie przekroczył kwoty 112 000 zł w roku podatkowym 2025. W okresie będącym przedmiotem zapytania zarówno Pani, jak i ojciec dziecka posiadaliście pełną władzę rodzicielską wobec dziecka. W okresie podatkowym, którego dotyczy zapytanie, zarówno Pani, jak i Pani mąż (ojciec dziecka) wykonywaliście władzę rodzicielską wobec Państwa córki. Ze względu na sytuację wojenną na Ukrainie i brak możliwości opuszczenia kraju przez męża, przebywacie Państwo czasowo w rozłące, jednak mąż stale uczestniczy w życiu dziecka: utrzymuje z córką regularny kontakt, wspiera dziecko emocjonalnie oraz finansuje jej potrzeby, a także gości ją u siebie w wakacje oraz święta (okresach wolnych od nauki). Oświadcza Pani również, że w okresie tym pozostawaliście w związku małżeńskim i istniała między Państwem ustawowa wspólność majątkowa. W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania nie przysługiwało Pani prawo do odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej na inne dzieci niż te, które zostało wskazane w złożonym wniosku. W okresie podatkowym, którego dotyczy zapytanie, w stosunku do Pani ani do Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy wymienione w wezwaniu (art. 30c ustawy o PIT, ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym – z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy, ustawa o podatku tonażowym oraz ustawa o aktywizacji przemysłu okrętowego). Przez cały okres objęty wnioskiem Pani córka nie została umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie. Córka stale zamieszkiwała z Panią w Polsce i przebywała pod Pani bezpośrednią opieką.
Pytanie
Czy w opisanej sytuacji ma Pani prawo do zastosowania limitu dochodów 112 000 zł, o którym mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako osoba pozostająca w związku małżeńskim, mimo że Pani mąż nie jest polskim rezydentem podatkowym i osiąga dochody wyłącznie poza terytorium Polski?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, zgodnie z art. 27f ustawy o PIT, ulga na dziecko powinna być naliczana z uwzględnieniem faktu pozostawania w związku małżeńskim, nawet jeżeli małżonek przebywa i pracuje poza granicami Polski. W Pani sytuacji, Pani dochód w indywidualnym rozliczeniu wynosi powyżej 88 tys. zł, co przekracza standardowy limit 56 000 zł dla indywidualnego PIT. Jednak uważa Pani, że należy rozważyć zastosowanie zwiększonego limitu dochodu dla małżeństw (112 000 zł), ponieważ pozostaje Pani w związku małżeńskim i wychowuje Pani dziecko w Polsce, a Pani mąż nie korzysta z tej ulgi w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:
1) wykonywał władzę rodzicielską;
2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
Jak stanowi art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:
1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
Art. 3 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Jak stanowi art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
1a. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Ustawodawca w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ograniczył stosowania ulgi na dziecko tylko do rezydentów polskich, czyli osób, o których mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy, mających w Polsce miejsce zamieszkania. W związku z powyższym, również rezydenci innych krajów, czyli osoby o których mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą odliczyć w zeznaniu rocznym ulgę na dziecko.
Stosownie do art. 27f ust. 2a omawianej ustawy:
Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
W myśl art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.
Na mocy art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:
1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
2) wstąpiło w związek małżeński.
Zgodnie z art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:
Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;
2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
Z kolei, art. 27f ust. 4 ww. ustawy stanowi, że:
Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1) odpis aktu urodzenia dziecka;
2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
Jak stanowi art. 27f ust. 7 ww. ustawy:
Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
W myśl art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z powołanego wcześniej art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Dlatego dla zdefiniowania pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” konieczne jest odwołanie się do przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
Zgodnie z art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236):
Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
Stosownie do art. 93 § 1 tej ustawy:
Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
W myśl art. 97 § 1 ww. ustawy:
Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.
Z art. 95 § 1 ww. ustawy wynika, że:
Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.
Podkreślić należy, że o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dziećmi. Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad małoletnimi dziećmi w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój, a w szczególności podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych, edukacyjnych i duchowych dzieci. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dzieci. Wykonywać pieczę (zgodnie z def. Wielkiego Słownika Języka Polskiego oraz Słownika synonimów) – to m.in. sprawować nad kimś lub czymś bezpośrednią, osobistą opiekę, troszczyć się, baczyć, czuwać, nadzorować.
Co istotne, w przypadku rodziców, którym przysługuje ulga tylko na jedno dziecko istnieje ograniczenie zastosowania tej ulgi, polegające na wprowadzeniu przez ustawodawcę limitu dochodów, stosownie do art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy wynika, że odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł.
Wysokość tych dochodów ustalić należy w sposób określony w powołanym art. 27f ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
Mając na uwadze powyższe, do limitu dochodów rodziców nie wlicza się dochodów nierezydenta uzyskanych za granicą.
Skoro przez cały 2025 rok pozostawała Pani w związku małżeńskim, to przysługuje Pani prawo do zastosowania limitu dochodów 112.000 zł celem skorzystania z ulgi prorodzinnej na jedno małoletnie dziecko.
Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a,
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo