Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej na dwoje dorosłych dzieci (niepełnosprawne dziecko, które pobiera zasiłek pielęgnacyjny oraz drugie studiujące dziecko).
Podatniczka jest matką dwójki pełnoletnich dzieci: córki (21 lat, studentka) i syna (23 lata, z umiarkowaną niepełnosprawnością, pobierającego zasiłek pielęgnacyjny). Zasiłek pielęgnacyjny dla syna został wypłacony z wyrównaniem od listopada 2024 r. Rodzice mają dochody z pracy, a mąż dodatkowo z wynajmu prywatnego opodatkowanego ryczałtem.…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 26 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 26 marca 2026 r. oraz pismem z 23 kwietnia 2026 r.- w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu)
Jest Pani matką dwójki dzieci: córki (21 lat - studentka) oraz syna (23 lata - nie uczący się) z orzeczoną niepełnosprawnością (stopień umiarkowany). Orzeczenie wydano 22 stycznia 2025 r. W orzeczeniu wskazano, że niepełnosprawność występuje od 28 listopada 2024 r. Po odwołaniu, w kolejnym orzeczeniu (29 września 2025 r.) wskazano, że niepełnosprawność powstała od 9 roku życia.
Zasiłek pielęgnacyjny został wypłacony dnia 27 października 2025 r. z wyrównaniem od 1 listopada 2024 r.
Pani wniosek dotyczy okresu rozliczeniowego lat 2024-2025.
W ww. okresie podlegała Pani na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W ww. okresie pozostawała Pani w związku małżeńskim.
We wskazanym okresie córka nie uzyskiwała żadnych dochodów, natomiast syn uzyskał w roku 2025 przychody zwolnione z art. 21 ust. 1 pkt 148 w wysokości 14.780,90 PLN.
Syn otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych z 28 listopada 2023 r.
Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane do 31 stycznia 2029 r.
W okresie 2024 r. - 2025 r. zarówno w stosunku do Pani, jak i do Pani męża, miały zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w stosunku do Pani męża miały zastosowanie przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu najmu prywatnego.
We wskazanym okresie obydwoje z mężem uzyskaliście Państwo dochody z tytułu umowy o pracę.
W tym okresie nie prowadziliście Państwo działalności gospodarczej.
Państwa dzieci nigdy nie zostały umieszczone w żadnej pieczy zastępczej oraz nie otrzymywały renty socjalnej.
Oboje dzieci pozostaje na Państwa utrzymaniu, pomimo tego, że syn osiągnął dochód, jest on nie wystarczający zarówno na zaspokojenie podstawowych potrzeb, jak i związanych z jego stanem zdrowotnym. Pokrywacie Państwo koszty prywatnego leczenia, dojazdów na nie, koszty utrzymania mieszkania wszelkie rachunki z tym związane, koszty pożywienia. W związku z jego niepełnosprawnością nie przewiduje Pani możliwości całkowitego usamodzielnienia się.
W stosunku do córki również spełniacie Państwo obowiązek alimentacyjny. Jest ona studentką - studiów stacjonarnych i do ich ukończenia nie przewiduje Pani zmian.
Żadne z dzieci nie wstąpiło w związek małżeński, ani nie posiada własnego potomstwa.
W kolejnym uzupełnieniu doprecyzowała Pani, że w okresie 2024 r. - 2025 r. zarówno w stosunku do Pani, Pani męża i Pani dzieci, nie miały zastosowania przepisy art. 30c Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w stosunku do Pani, Pani męża i Pani dzieci, nie miały zastosowania przepisy ustawy z 24 sierpnia 2026 r. o podatku tonażowym oraz ustawy z 6 lipca 2016 r. o Aktywizacji Przemysłu Okrętowego i Przemysłów Komplementarnych. W ww. okresie w stosunku do Pani i do Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy dotyczące podatku zryczałtowanego, a jedynie Pani mąż osiągnął przychody z wynajmu prywatnego opodatkowane podatkiem ryczałtowym.
Pytania
1) Czy i od którego momentu może Pani stosować ulgę prorodzinną na dwójkę pełnoletnich dzieci we wspólnym zeznaniu podatkowym z mężem, przy dochodach powyżej 112.000,00 PLN?
2) Czy dalej będzie Pani mogła stosować ulgę prorodzinną na dorosłego syna po ukończeniu przez córkę studiów?
Pani stanowisko w sprawie
W świetle przedstawionych powyżej faktów, uważa Pani, że zastosowanie ulgi prorodzinnej powinno przysługiwać z dniem 1 listopada 2024 r. na oboje dzieci, pomimo tego, że Pani i Pani męża dochody łącznie przekraczają 112.000,00 PLN.
Uważa Pani również, że po ukończeniu studiów przez córkę zachowa Pani prawo do odliczenia ulgi na niepełnosprawnego syna.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 27f ust. 1 ww. ustawy:
Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:
1) wykonywał władzę rodzicielską;
2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
Na mocy art. 27f ust. 2 tej ustawy:
Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:
1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.
Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:
1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
2) wstąpiło w związek małżeński.
W myśl art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.
Artykuł 26 ust. 7d omawianej ustawy wskazuje, że:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:
W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1) odpis aktu urodzenia dziecka;
2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
Zgodnie z art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i 8, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.
Stosownie do art. 6 ust. 4c powyższej ustawy:
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Do osób o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3 ww. ustawy zalicza więc się dzieci:
Jak stanowi art. 27f ust. 7 omawianej ustawy:
Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Przedstawiła Pani informacje, z których wynika, że:
1. wniosek dotyczy 2024 r. oraz 2025 r.,
2. jest Pani matką dwójki pełnoletnich dzieci,
3. syn ma 23 lata, nie uczy się, posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, pobiera zasiłek pielęgnacyjny, który został mu wypłacony 27 października 2025 r. z wyrównaniem od 1 listopada 2024 r.,
4. syn w 2025 r. uzyskał przychody zwolnione z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 14.780,90 PLN,
5. córka ma 21 lat, jest studentkę studiów stacjonarnych, w latach 2024-2025 nie uzyskała żadnych dochodów,
6. żadne z dzieci nie wstąpiło w związek małżeński, ani nie posiada własnego potomstwa,
7. wraz z mężem spełnia Pani obowiązek alimentacyjny wobec obydwojga dzieci.
Powzięła Pani wątpliwość, czy i od kiedy może Pani we wspólnym rozliczeniu z mężem skorzystać z ulgi prorodzinnej na obydwoje dzieci.
Ulga prorodzinna, przy spełnieniu określonych wymogów, przysługuje między innymi podatnikowi utrzymującemu pełnoletnie dzieci bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, w związku z wykonywaniem ciążącego na podatniku obowiązku alimentacyjnego lub które nie otrzymywały zasiłku lub renty socjalnej, ale uczyły się do 25 roku życia.
Jeżeli oboje rodzice utrzymują pełnoletnie dziecko, tzn. wypełniają swoje obowiązki alimentacyjne, wówczas decyzję o sposobie podziału przysługującej kwoty ustawodawca pozostawił rodzicom, zaznaczając, że kwota ulgi na dziecko dotyczy łącznie ich obojga i mogą oni odliczyć ją w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.
Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 ustawy z 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:
Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.
Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo żądać dostarczenia tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć.
Z przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp. Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.
W myśl art. 129 § 1 ww. Kodeksu:
Obowiązek alimentacyjny obciąża zstępnych przed wstępnymi, a wstępnych przed rodzeństwem; jeżeli jest kilku zstępnych lub wstępnych - obciąża bliższych stopniem przed dalszymi.
Z art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że:
Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
Natomiast stosownie do art. 133 § 2 ww. Kodeksu:
Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku.
W orzecznictwie został utrwalony pogląd, że kwestia niedostatku osoby uprawnionej do alimentacji musi być oceniana w sposób zindywidualizowany, poprzez porównanie czy posiadane przez nią środki są wystarczające na pokrycie życiowych i zdrowotnych potrzeb niezbędnych w jej sytuacji.
Jak stanowi art. 135 § 1 ww. Kodeksu:
Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.
Przy czym stosownie do treści art. 135 § 2 ww. Kodeksu:
Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.
Zatem do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dorosłe niepełnosprawne dziecko, określonej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest zaistnienie jednocześnie dwóch warunków:
Wskazała Pani, że syn ma orzeczenie o niepełnosprawności. Wraz z mężem pokrywa Pani koszty prywatnego leczenia syna, dojazdów na nie, koszty utrzymania mieszkania - wszelkie rachunki z tym związane, koszty pożywienia. W związku z niepełnosprawnością syna nie przewiduje Pani możliwości całkowitego jego usamodzielnienia się.
Zatem syn jest dzieckiem, o którym mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. dzieckiem pełnoletnim, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymuje od 1 listopada 2024 r. zasiłek pielęgnacyjny.
Natomiast córka jest studentką studiów stacjonarnych i również pozostaje na Pani i Pani męża utrzymaniu.
W związku z powyższym córka jest dzieckiem, o którym mowa w art. 6 ust. 4c pkt 3, tj. dzieckiem pełnoletnim, uczącym się do 25 roku życia.
Pani synowi 27 października 2025 r. został wypłacony zasiłek pielęgnacyjny z wyrównaniem od 1 listopada 2024 r. Natomiast w 2025 r. syn uzyskał przychody zwolnione z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Córka w latach 2024 - 2025 nie uzyskiwała żadnych dochodów.
W związku z powyższym, jako rodzice nadal sprawujecie Państwo piecze nad dziećmi stosownie do art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Skoro ciążył na Pani obowiązek alimentacyjny i rzeczywiście Pani go wykonywała i utrzymywała dzieci, tj. syna, który jest niepełnoprawny i pobiera zasiłek pielęgnacyjny oraz córkę, która studiuje, to przysługuje Pani uprawnienie do dokonania odliczenia we wspólnym zeznaniu podatkowym z mężem w ramach ulgi prorodzinnej na obydwoje dzieci za rok 2024 r., tj. od 1 listopada 2024 r. oraz za cały 2025 r.
Po ukończeniu studiów przez Pani córkę zachowa Pani prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej na niepełnosprawnego syna. W takim przypadku wysokość dochodów Pani i małżonka nie wpływa na możliwość skorzystania z ulgi z uwagi na art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo