Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.290.2026.1.JM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną posiadającą wyłącznie obywatelstwo polskie, prowadzącą w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie oprogramowania i doradztwa informatycznego. 

Dotychczasowa sytuacja faktyczna

W ramach prowadzonej działalności świadczy Pan usługi na rzecz Spółki będącej rezydentem podatkowym Zjednoczonych Emiratów Arabskich (dalej ZEA) zarejestrowanej i posiadającej siedzibę w ZEA. Ponadto, jest Pan wspólnikiem oraz członkiem zarządu polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Dysponuje Pan kontem inwestycyjnym u polskiego brokera, na którym zgromadzone są akcje i inne instrumenty finansowe. Posiada Pan również opcje na akcje (ESOP) w spółce kajmańskiej. Łączna wartość akcji według wyceny wewnętrznej spółki aktualnie wynosi około 200.000 EUR. Nie posiada Pan nieruchomości w Polsce, natomiast jest Pan właścicielem samochodu osobowego. Dotychczas ze wszystkich przychodów i dochodów rozliczał się Pan wyłącznie w Polsce i do momentu wyprowadzki podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Planowane zmiany

Na początku kolejnego roku podatkowego, tj. prawdopodobnie w styczniu lub lutym 2027 r., planuje Pan wyprowadzić się do ZEA z zamiarem stałego pobytu. Tym samym, Pana pobyt w Polsce w kolejnym roku podatkowym (2027 r.) nie przekroczy 183 dni. Wyjedzie Pan wraz z żoną, która jest obecnie w ciąży – a zatem także z dzieckiem. Przeprowadzka całej rodziny nastąpi jednocześnie.

Przed wyprowadzką zamierza Pan podjąć następujące czynności:

(a)   zakończyć prowadzenie w Polsce jednoosobowej działalności gospodarczej;

(b)   odpłatnie zbyć samochód osobowy na rzecz najbliższej rodziny;

(c)   wystąpić z polskiej spółki z o.o. (zbyć udziały) oraz spieniężyć instrumenty finansowe zgromadzone u polskiego brokera;

(d)   spłacić wszelkie kredyty zaciągnięte w polskich bankach.

Łączna wartość opcji posiadanych przez Pana w spółce kajmańskiej, według wyceny wewnętrznej spółki, na moment zmiany rezydencji podatkowej nie przekroczy progu 4.000.000 zł, o którym mowa w art. 30db ust. 1 ustawy o PIT. Realizacja opcji będzie możliwa wyłącznie w przypadku exit event (IPO lub akwizycja). Exit event umożliwiający faktyczną realizację opcji jest natomiast przewidywany przez Pana najwcześniej w perspektywie 2029-2030 roku. Będzie Pan dysponował dokumentacją potwierdzającą wycenę opcji na moment zmiany rezydencji (system wyceny wewnętrznej spółki). Ewentualna przyszła realizacja opcji będzie dotyczyć udziałów w spółce kajmańskiej, a nie w polskim podmiocie.

Innymi słowy, przed opuszczeniem Polski zamierza Pan rozwiązać wszystkie więzi majątkowe i gospodarcze łączące Pana z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Sytuacja po przeprowadzce.

Po przyjeździe do ZEA zamierza Pan:

(a)   zawrzeć umowę o pracę z ww. spółką emiracką (dotychczasowa współpraca oparta na działalności gospodarczej zostanie zastąpiona stosunkiem pracy) i wykonywać pracę wyłącznie na terytorium ZEA – wynagrodzenie z tego tytułu będzie jedynym źródłem Pana stałego dochodu i będzie wpływać na rachunek bankowy prowadzony w banku z siedzibą w ZEA;

(b)   wynająć na długi okres lokal mieszkalny w ZEA, w którym będzie Pan prowadził gospodarstwo domowe wraz z żoną i dzieckiem – mieszkanie będzie wykorzystywane w sposób ciągły, a nie tymczasowy;

(c)   uzyskać Resident Identity Card UAE (odpowiednik dowodu osobistego) oraz emiracką wizę rezydencką;

(d)   uzyskać ubezpieczenie zdrowotne w ZEA;

(e)   zawrzeć umowy z emirackimi dostawcami usług – operatorem sieci komórkowej, dostawcą Internetu, placówkami medycznymi;

(f)     przewieźć do ZEA sprzęt komputerowy niezbędny do wykonywania pracy, tak aby narzędzia pracy na stałe znajdowały się za granicą.

Zakłada Pan, że jego życie towarzyskie, emocjonalne i zawodowe będzie na stałe związane z ZEA – tam Pan będzie realizował swoje hobby, utrzymywał relacje społeczne i rozwijał się zawodowo.

Pobyt w Polsce po przeprowadzce.

Nie przewiduje Pan powrotu do Polski. Zamierza Pan jednak bywać w Polsce kilka razy do roku w celach odwiedzin dalszej rodziny, tym samym podczas pobytów w Polsce będzie Pan korzystał z jej gościnności. Szacunkowo od 2028 r. będzie Pan spędzał około 80% roku na terytorium ZEA, co oznacza nie mniej niż 292 dni w roku podatkowym.

Pozostałe więzi z Polską.

Po przeprowadzce jedynym elementem łączącym Pana z Polską będzie otwarte konto bankowe w polskim banku, z którego nie zamierza aktywnie korzystać. Nie będzie Pan uzyskiwał żadnych przychodów ani dochodów na terytorium Polski. Nie będzie Pan posiadał w Polsce nieruchomości, ruchomości, instrumentów finansowych, udziałów w spółkach, kredytów ani zobowiązań handlowych.

Pytania

1)     Czy w związku z planowaną wyprowadzką do ZEA na stałe, w trakcie kolejnego roku podatkowego (2027 r.), będzie Pan podlegał tzw. „łamanej rezydencji podatkowej", tj. do dnia wyprowadzki z Polski będzie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, zaś od momentu wyprowadzki do ZEA będzie podlegał w Polsce wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o PIT?

2)     Czy na podstawie art. 3 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. la i art. 3 ust. 2a ustawy o PIT, od kolejnego roku podatkowego (tj. od 2028 r.) nie będzie Pan posiadał na terytorium Polski miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, a w konsekwencji nie będzie Pan podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?

Pana stanowisko w sprawie

Pana stanowisko odnośnie pytania 1

Tak. W Pana ocenie, w związku z opuszczeniem terytorium Polski w trakcie kolejnego roku podatkowego (2027 r.) i wyprowadzką do ZEA na stałe – wraz z żoną i dzieckiem – będzie Pan w kolejnym roku podatkowym podlegał tzw. „łamanej rezydencji podatkowej". Do dnia wyprowadzki będzie Pan podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (art. 3 ust. 1 ustawy o PIT), natomiast od momentu wyprowadzki – ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, wyłącznie od dochodów uzyskiwanych na terytorium Polski (art. 3 ust. 2a ustawy o PIT).

I. Ramy prawne

Przepisy krajowe

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), dalej „ustawa o PIT”: osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania podlegają obowiązkowi podatkowemu wyłącznie od dochodów osiąganych na terytorium RP (art. 3 ust. 2a – ograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP uważa się osobę fizyczną, która (art. 3 ust. 1a):

1.     posiada na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), lub

2.     przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przesłanki te są rozdzielone spójnikiem „lub" – spełnienie którejkolwiek z nich skutkuje uznaniem osoby za mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Jednocześnie niespełnienie obu przesłanek prowadzi do braku nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Stosownie do art. 4a ustawy o PIT, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest RP.

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Abu Zabi dnia 13 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 81 poz. 373 ze zm., dalej „UPO”) zmienionej protokołem podpisanym w Abu Zabi dnia 11 grudnia 2013 r. dalej „Protokół Zmieniający” wraz z Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369 ze zm., dalej „Konwencji MLI”): określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza:

(a)   w przypadku Polski – osobę, która zgodnie z prawem Polski podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze;

(b)   w przypadku ZEA – osobę fizyczną, która ma miejsce zamieszkania w ZEA i jest obywatelem ZEA.

Art. 4 ust. 3 UPO, przewiduje normy kolizyjne (stałe miejsce zamieszkania -> ośrodek interesów życiowych -> miejsce zwykłego pobytu -> obywatelstwo -> wzajemne porozumienie), które mają zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy osoba fizyczna może być uznana za mającą miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach w rozumieniu ust. 1.

UPO została notyfikowana przez oba państwa do objęcia Konwencją MLI. Postanowienia Konwencji MLI weszły w życie w odniesieniu do Polski dnia 1 lipca 2018 r., a w odniesieniu do ZEA – dnia 1 września 2019 r. Konwencja MLI nie funkcjonuje jako protokół zmieniający, lecz jej postanowienia mają pierwszeństwo w przypadku sprzeczności z UPO.

Dopuszczalność zmiany rezydencji w trakcie roku.

Objaśnienia podatkowe Ministerstwa Finansów z dnia 29 kwietnia 2021 r. w sprawie rezydencji podatkowej osób fizycznych w Polsce (dalej: „Objaśnienia MF") potwierdzają na s. 8, że:

„Zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski”.

II. Centrum interesów osobistych – przeniesienie do ZEA

Przez „centrum interesów osobistych” rozumie się wszelkie powiązania rodzinne (ognisko domowe), aktywność społeczną, kulturalną, sportową, polityczną, przynależność do organizacji, uprawiane hobby (por. Komentarz do art. 4 Modelowej Konwencji OECD, pkt 15; Objaśnienia MF, s. 5).

Objaśnienia MF wskazują wprost (s. 5): „W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. W związku z tym, wyjazd do innego państwa wraz z całą rodziną w większości przypadków powodować będzie przeniesienie centrum interesów osobistych do tego państwa. Natomiast wyjazd do pracy za granicę, podczas gdy małżonek oraz dzieci pozostają w Polsce, powodować będzie najczęściej utrzymanie centrum interesów osobistych na terytorium Polski”.

Planuje Pan wyjazd wraz z żoną i dzieckiem. Od momentu wyprowadzki w Polsce nie będzie zamieszkiwał żaden członek Pana najbliższej rodziny. Pana życie towarzyskie, emocjonalne i społeczne przeniesie się do ZEA. Sporadyczne wizyty w Polsce (kilka razy w roku, w celach odwiedzin dalszej rodziny) nie stanowią przesłanki zachowania centrum interesów osobistych – co potwierdza Przykład 5 z Objaśnień MF (przypadek p. Grażyny, której sporadyczne powroty do rodziców w Polsce nie przeszkodziły w uznaniu przeniesienia centrum interesów osobistych do Wielkiej Brytanii).

Stanowisko to znajduje bezpośrednie potwierdzenie w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 27 grudnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP3-2.4011.938.2023.1.JK3), w której organ stwierdził, że momentem zmiany rezydencji podatkowej jest moment przyjazdu rodziny do ZEA. W tamtej sprawie – w której stan faktyczny jest zbliżony do Pana sytuacji – DKIS uznał: „od początku 2023 r. do momentu wyjazdu rodziny z Polski Pana ośrodek interesów osobistych oraz miejsce zamieszkania znajdowały się w Polsce, a od momentu przeprowadzki rodziny ośrodek ten przeniósł się do ZEA.

W Pana przypadku, przeprowadzka rodziny nastąpi jednocześnie z Pana wyjazdem, zatem cezura czasowa zmiany centrum interesów osobistych pokryje się z datą opuszczenia Polski.

III. Centrum interesów gospodarczych – przeniesienie do ZEA

Przez „centrum interesów gospodarczych” rozumie się miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródło dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce zarządzania mieniem (por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt II FSK 2004/17; Objaśnienia MF, s. 4-5).

Od momentu wyprowadzki Pana sytuacja gospodarcza przedstawiać się będzie następująco:

• jedynym źródłem dochodu będzie wynagrodzenie ze stosunku pracy z emirackim pracodawcą, wypłacane na rachunek w banku z siedzibą w ZEA;
• nie będzie Pan posiadał w Polsce: nieruchomości, ruchomości, instrumentów finansowych udziałów w spółkach, kredytów, działalności gospodarczej ani żadnego innego źródła przychodów;
• wszelki sprzęt niezbędny do wykonywania pracy znajdzie się na stałe w ZEA;
• jedynym elementem łączącym Pana z polskim systemem finansowym będzie nieaktywne konto bankowe.

Trafność stanowiska, zgodnie z którym przeniesienie głównego źródła dochodu za granicę przesądza o przeniesieniu centrum interesów gospodarczych, potwierdza DKIS w interpretacji z dnia 21 lutego 2024 r. (sygn. 0114-KDIP3-2.4011.957.2023.3.JK2): „Po analizie zatem powiązań gospodarczych należy stwierdzić, że bez wątpienia ośrodek Pana interesów gospodarczych od momentu przyjazdu do ZEA nie znajduje się w Polsce, ale w Zjednoczonych Emiratach Arabskich”.

Okoliczność posiadania nieaktywnego konta bankowego w Polsce nie może samodzielnie przesądzać o istnieniu centrum interesów gospodarczych w RP — co potwierdza Przykład 6 z Objaśnień MF (przypadek p. Leny, która mimo posiadania wynajmowanego mieszkania i konta bankowego w Polsce miała centrum interesów gospodarczych w Czechach, gdzie znajdowało się główne źródło dochodu).

IV. Przesłanka 183 dni

W zakresie przesłanki z art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy o PIT, wskazuje Pan, że w kolejnym roku podatkowym (2027 r.) planuje spędzać Pan w Polsce maksymalnie ok. 30-60 dni. Przesłanka ta stanowi samodzielną podstawę uznania za rezydenta i wymaga odrębnej oceny.

Nieprzekroczenie przez Pana 183 dni pobytu na terytorium Polski w 2027 r. skutkuje zatem niespełnieniem tego kryterium. Jednakże, w zależności od daty wyprowadzki w kolejnym roku podatkowym, może Pan – lub nie – przekroczyć 183 dni pobytu w Polsce w roku wyjazdu. Niezależnie jednak od tej przesłanki, dla oceny momentu zmiany rezydencji podatkowej rozstrzygające jest przeniesienie ośrodka interesów życiowych, które następuje w dniu wyprowadzki (por. Objaśnienia MF, s. 8).

V. Niestosowanie UPO

Posiada Pan wyłącznie obywatelstwo polskie. Nie spełnia Pan zatem warunku z art. 4 ust. 1 lit. b) pkt (i) UPO, zgodnie z którym za osobę mającą miejsce zamieszkania w ZEA uznaje się osobę fizyczną, która ma miejsce zamieszkania w ZEA i jest obywatelem ZEA. Posiadanie Resident Identity Card UAE oraz wizy rezydenckiej nie jest tożsame z uzyskaniem obywatelstwa.

W konsekwencji nie dochodzi do sytuacji podwójnej rezydencji podatkowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 UPO, a normy kolizyjne z art. 4 ust. 3 UPO nie znajdują zastosowania. Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy ustalić wyłącznie na podstawie przepisów ustawy o PIT.

Stanowisko to potwierdza DKIS w interpretacji z 21 lutego 2024 r. (sygn. 0114-KDIP3- 2.4011.957. 2023.3.JK2): „nie istnieje konieczność ustalenia Pana miejsca zamieszkania w oparciu o art. 4 ust. 3 umowy PL-ZEA. (...) samo posiadanie wizy rezydenckiej nie jest tożsame z uznaniem Pana przez ZEA za rezydenta podatkowego. (...) Pana miejsce zamieszkania należało ustalić w oparciu o zapisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

VI.  Ciężar dowodowy

Polskie przepisy podatkowe nie przewidują procedury deklaratywnego ustalenia rezydencji podatkowej ani wydania w tym zakresie decyzji podatkowej. Ciężar dowodowy spoczywa na podatniku, który wskazując na rezydencję w innym państwie, musi przedstawić wiarygodne i udokumentowane przesłanki.

Zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Dowodami potwierdzającymi miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in.: umowa o pracę, umowa najmu mieszkania, wyciągi bankowe, Resident Identity Card UAE, historia wjazdów i wyjazdów, formularz ZAP-3 z nowym adresem zamieszkania. Brak emirackiego certyfikatu rezydencji podatkowej nie stanowi przeszkody – co potwierdza Przewodnik MF dotyczący „ulgi na powrót" z dnia 14 stycznia 2022 r. (s. 5): „Nie masz obowiązku dokumentowania miejsca zamieszkania certyfikatem rezydencji. Wystarczy, że posiadasz inne dokumenty, które potwierdzą Twoje miejsce zamieszkania w innym państwie”.

VII. Konkluzja do pytania 1

Mając na uwadze powyższe, stoi Pan na stanowisku, że od momentu wyjazdu do ZEA nie będzie spełniał przesłanki z art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT (ośrodek interesów życiowych w Polsce). Ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze łączyć Pana będą z ZEA. Do dnia wyprowadzki będzie Pan podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (art. 3 ust. 1), zaś od momentu wyprowadzki – ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (art. 3 ust. 2a).

Pana stanowisko odnośnie pytania 2

Tak. W Pana ocenie, od kolejnego roku podatkowego (2028 r.) nie będzie Pan posiadał na terytorium Polski miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, a w konsekwencji nie będzie Pan podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Brak możliwości uzyskania emirackiego certyfikatu rezydencji podatkowej pozostaje bez wpływu na tę ocenę.

I. Odwołanie do stanowiska przy pytaniu 1

W pełni podtrzymuje Pan wykładnię art. 3 ust. 1, ust. 1a i ust. 2a ustawy o PIT, analizę UPO, Konwencji MLI, Komentarza do Modelowej Konwencji OECD oraz Objaśnień MF przedstawioną w stanowisku do pytania 1, do której w tym miejscu się Pan odwołuje. Poniżej koncentruje się Pan wyłącznie na okolicznościach specyficznych dla pytania 2, tj. na trwałości zmiany rezydencji podatkowej w perspektywie pełnego roku podatkowego.

II. Przesłanka 183 dni (art. 3 ust. 1a pkt 2)

O ile w roku wyjazdu (2027 r.) przesłanka ta wymaga indywidualnej oceny w kontekście daty wyprowadzki, o tyle w kolejnym roku podatkowym (2028 r.) jest bezsporna. Planuje Pan przebywać na terytorium ZEA nie mniej niż 292 dni w roku, zaś w Polsce – jedynie kilkukrotnie, w celach odwiedzin dalszej rodziny. W konsekwencji w 2028 r. nie będzie Pan przebywał na terytorium RP dłużej niż 183 dni.

III. Przesłanka ośrodka interesów życiowych (art. 3 ust. 1a pkt 1)

W kolejnym roku podatkowym Pana sytuacja będzie co najmniej tak samo jednoznaczna jak w momencie wyprowadzki, a w praktyce – bardziej utrwalona:

(a)   Będzie Pan w dalszym ciągu zamieszkiwał w ZEA wraz z żoną i dzieckiem, prowadząc wspólne gospodarstwo domowe w wynajmowanym na długi okres lokalu – co przesądza o centrum interesów osobistych w ZEA (por. Objaśnienia MF, s. 5; interpretacja DKIS z 27 grudnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.938.2023.1 JK3).

(b)   Jedynym źródłem dochodu pozostanie wynagrodzenie ze stosunku pracy z emirackim pracodawcą, wypłacane na rachunek w ZEA – co przesądza o centrum interesów gospodarczych w ZEA (por. wyrok NSA z 18 czerwca 2019 r., sygn. II FSK 2004/17; interpretacja DKIS z 21 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.957.2023.3.JK2).

(c)   W Polsce nie będzie Pan posiadał żadnych nieruchomości, ruchomości, zobowiązań kredytowych, stosunków pracy, udziałów w spółkach, instrumentów finansowych (oprócz opcji na akcje w spółce kajmańskiej, których realizacja będzie możliwa wyłącznie w przypadku exit event (IPO lub akwizycja), zaś exit event umożliwiający faktyczną realizację opcji jest natomiast przewidywany przez Pana najwcześniej w perspektywie 2029- 2030 roku), ani działalności gospodarczej. Jedynym elementem łączącym Pana z Polską pozostanie nieaktywne konto bankowe, co nie stanowi samodzielnej przesłanki mogącej wpływać na ustalenie rezydencji podatkowej.

(d)   Będzie Pan posiadał Resident Identity Card UAE, wizę rezydencką, ubezpieczenie zdrowotne w ZEA oraz korzystał z lokalnych usług telekomunikacyjnych i medycznych. Pana życie emocjonalne, towarzyskie i zawodowe będzie na stałe związane z ZEA. 

IV.  Niestosowanie UPO

Jak wykazano w stanowisku do pytania 1 (sekcja V), brak obywatelstwa ZEA wyklucza uznanie Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania w ZEA w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. b) UPO. Nie dochodzi zatem do podwójnej rezydencji, a normy kolizyjne z art. 4 ust. 3 UPO nie aktualizują się. Pana rezydencja podatkowa podlega ocenie wyłącznie na gruncie przepisów krajowych.

V. Ciężar dowodowy

Potwierdzi Pan miejsce zamieszkania poza Polską za pomocą dowodów wskazanych w stanowisku do pytania 1 (sekcja VI). Brak emirackiego certyfikatu rezydencji nie stanowi przeszkody.

VI. Konkluzja do pytania 2

Mając na uwadze powyższe, stoi Pan na stanowisku, że od 2028 r. nie będzie Pan spełniał żadnej z przesłanek posiadania miejsca zamieszkania na terytorium Polski określonych w art. 3 ust. 1a ustawy o PIT. W konsekwencji, będzie Pan podlegał w Polsce wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z wniosku wynika, że posiada Pan obywatelstwo polskie. Na początku kolejnego roku podatkowego, tj. prawdopodobnie w styczniu lub w lutym 2027 r. planuje Pan wyprowadzić się do ZEA z zamiarem stałego pobytu. Wyjedzie Pan z żoną, która jest obecnie w ciąży, a więc także z dzieckiem. Przeprowadzka całej rodziny nastąpi jednocześnie. 

Przed wyprowadzką do ZEA zamierza Pan zakończyć prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej w Polsce, odpłatnie zbyć samochód osobowy na rzecz najbliższej rodziny, wystąpić z polskiej spółki z o.o. (zbyć udziały) oraz spieniężyć instrumenty finansowe zgromadzone u polskiego brokera, spłacić wszelkie kredyty zaciągnięte w polskich bankach. Nie posiada Pan nieruchomości w Polsce. Będzie Pan posiadał opcje w spółce kajmańskiej, które mogą być zrealizowane najwcześniej w perspektywie 2029-2030 roku. Ewentualna przyszła realizacja opcji będzie dotyczyć udziałów w spółce kajmańskiej, a nie w polskim podmiocie. Po przyjeździe do ZEA zamierza Pan: zawrzeć umowę o pracę ze spółką emiracką, wynająć na długi okres lokal mieszkalny w ZEA, uzyskać Resident Identity Card UAE, uzyskać ubezpieczenie zdrowotne w ZEA, zawrzeć umowy z emirackimi dostawcami usług, przewieźć do ZEA sprzęt komputerowy niezbędny do wykonywania pracy.

Nie przewiduje Pan powrotu do Polski. Po przeprowadzce jedynym elementem łączącym Pana z Polską będzie otwarte konto bankowe w polskim banku, z którego nie zamierza Pan aktywnie korzystać. Nie będzie Pan uzyskiwać żadnych przychodów ani dochodów na terytorium Polski. Nie będzie Pan posiadał nieruchomości, ruchomości, instrumentów finansowych, udziałów w spółkach, kredytów ani zobowiązań handlowych.

Po analizie Pana powiązań osobistych i gospodarczych należy stwierdzić, że bez wątpienia ośrodek Pana interesów życiowych od momentu wyjazdu w styczniu albo lutym 2027 r. nie będzie znajdował się w Polsce.

Przesłanka określona w art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych również nie zostanie przez Pana spełniona. Pana pobyt w Polsce w 2027 r. nie przekroczy 183 dni. Zamierza Pan jednak bywać w Polsce kilka razy w roku w celach odwiedzin dalszej rodziny. Szacunkowo od 2028 r. będzie Pan spędzał około 80% czasu na terytorium ZEA, co oznacza nie mniej niż 292 dni w roku podatkowym.

W związku z powyższym, w świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od momentu wyjazdu w styczniu lub lutym 2027 r. oraz od 2028 r. (jeśli nie zmieni się stan faktyczny i prawny) nie będzie Pan posiadał w Polsce miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, a zatem będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:

Zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 81 poz. 373 ze zm.; dalej: „Umowa”) zmienionej Protokołem podpisanym w Abu Zabi dnia 11 grudnia 2013 r. (dalej: „Protokół zmieniający”), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę dnia 7 czerwca 2017 r. oraz przez Zjednoczone Emiraty Arabskie dnia 27 czerwca r. (dalej: „Konwencja MLI”):

Na podstawie art. 4 ust. 3 ww. Umowy:

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym konwencja zawarta między Polską i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze.

Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Przechodząc do analizy Pana sprawy, wskazuję, że jeżeli podatnik zostaje uznany za rezydenta podatkowego drugiego państwa (na skutek spełnienia kryteriów przewidzianych w krajowym prawie podatkowym tego państwa), a w Polsce jest uznawany za rezydenta podatkowego na mocy opisanych wcześniej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z podwójną rezydencją podatkową.

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują specjalne reguły kolizyjne w przypadku podwójnej rezydencji podatkowej, pozwalające ustalić, w którym państwie dana osoba posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Reguły te zawarte są w powołanym wyżej art. 4 ust. 3 ww. umowy.

Należy jednak podkreślić, że normy kolizyjne stosowane w przypadku podwójnej rezydencji podatkowej miałyby zastosowanie dopiero wówczas, gdyby został Pan uznany za rezydenta podatkowego zarówno w Polsce jak i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (w świetle tamtejszych przepisów krajowych) w tym samym okresie.

Mając na uwadze przedstawione przez Pana informacje oraz obowiązujące przepisy, stwierdzam, że nie istnieje konieczność ustalenia Pana miejsca zamieszkania w oparciu o art. 4 ust. 3 umowy polsko – emirackiej. Z wniosku wynika, że nie posiada Pan obywatelstwa ZEA. Po przyjeździe do ZEA zamierza Pan uzyskać Resident Identity Card UAE (odpowiednik dowodu osobistego) oraz emiracką wizę rezydencką, jednak dokumenty te nie będą potwierdzać Pana rezydencji podatkowej. Zatem nie można uznać, że będzie Pan posiadał miejsce zamieszkania zarówno w Polsce jak i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Pana miejsce zamieszkania należy ustalić wyłącznie w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wskazałem powyżej, od momentu przeprowadzki nie będzie Pan posiadał (jeśli nie zmieni się stan faktyczny i prawny) w Polsce miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. Skoro w ww. okresie nie będzie Pan przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni, a jednocześnie nie będzie Pan posiadał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ośrodka interesów życiowych (centrum interesów osobistych i gospodarczych), to brak jest przesłanek uprawniających do uznania Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu cyt. art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, od momentu wyjazdu w 2027 r. oraz w latach następnych, tj. od 2028 r. (jeśli nie ulegnie zmianie stan faktyczny i prawny) w Polsce będzie Pan podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. będzie Pan podlegał obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Zatem, nie mogę odnieść się do wskazanego przez Pana we własnym stanowisku „Ciężaru dowodowego”. Ewentualne ustalenie, czy posiadane przez Pana dowody będą skutkowały potwierdzeniem Pana miejsca zamieszkania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich będzie w gestii właściwego dla Pana organu podatkowego w toku prowadzonego postępowania dowodowego i podatkowego.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.