Podatnik jest obywatelem Białorusi, który od kwietnia 2022 r. do kwietnia 2025 r. był rezydentem podatkowym Litwy, gdzie pracował i płacił podatki. W maju 2025 r. przeniósł się do Polski, rozpoczął pracę i uzyskał status rezydenta podatkowego. Nie posiada obywatelstwa polskiego ani…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pan obywatelem Białorusi. Od kwietnia 2022 r. do kwietnia 2025 r. był Pan rezydentem podatkowym Litwy, gdzie legalnie Pan pracował oraz odprowadzał podatki. Posiada Pan dokumenty potwierdzające ten okres, w tym:
Do momentu przeprowadzki do Polski w maju 2025 r. nie był Pan rezydentem podatkowym Polski.
W maju 2025 r. przeniósł się Pan do Polski, zamieszkał Pan w (...) i rozpoczął legalną pracę na podstawie umowy o pracę.
Nie posiada Pan Karty Polaka ani obywatelstwa polskiego.
Chce Pan zastosować ulgę na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pytanie
Czy będąc obywatelem Białorusi, który przez co najmniej 3 lata był rezydentem podatkowym innego państwa członkowskiego UE (Litwy) i posiada dokumenty potwierdzające odprowadzenie podatków w tym państwie, ma Pan prawo skorzystać z ulgi na powrót (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT) po nabyciu statusu rezydenta podatkowego w Polsce w maju 2025 r.?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, przysługuje Panu ulga na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 w związku z § 43 oraz Rozdziałem 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 176 ze zm.).
Przez pełne 3 lata (kwiecień 2022 r. – kwiecień 2025 r.) był Pan rezydentem podatkowym Litwy i legalnie odprowadzał Pan podatki, co potwierdzają załączone dokumenty: umowy o pracę, zaświadczenie z litewskiej administracji podatkowej oraz umowy najmu mieszkań.
Do maja 2025 r. nie posiadał Pan miejsca zamieszkania w Polsce.
Po przeniesieniu się do Polski w maju 2025 r. uzyskał Pan status rezydenta podatkowego i zamieszkał Pan w (...).
Nie posiada Pan Karty Polaka ani obywatelstwa polskiego, jednak spełnia Pan warunek ulgi dla osób, które przez co najmniej 3 pełne lata były rezydentami podatkowymi w państwie członkowskim UE.
W związku z powyższym, w Pana ocenie, przysługuje Panu prawo do zastosowania ulgi na powrót po nabyciu statusu rezydenta podatkowego w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia – w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Jednakże w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pana wątpliwość dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót jedynie na podstawie spełnienia przesłanki zamieszkiwania przez okres co najmniej 3 lat w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. na Litwie.
W opisie zdarzenia wskazał Pan, że posiada obywatelstwo białoruskie. Nie posiada Pan Karty Polaka. W okresie od kwietnia 2022 r. do kwietnia 2025 r. był Pan rezydentem podatkowym Litwy, gdzie legalnie Pan pracował i odprowadzał podatki, co dokumentują: umowy o pracę, zaświadczenie z litewskiej administracji podatkowej za okres od kwietnia 2022 r. do kwietnia 2025 r., umowy najmu mieszkań w tym okresie. Przed przeprowadzką do Polski w maju 2025 r. nie był Pan rezydentem podatkowym Polski. W maju 2025 r. przeniósł się Pan do Polski, zamieszkał Pan w (...) i rozpoczął legalną pracę na podstawie umowy o pracę. Nie posiada Pan Karty Polaka ani obywatelstwa polskiego.
Jak wyjaśniłem powyżej, dla skorzystania z ulgi na powrót istotne jest również spełnienie przesłanek wynikających z art. 21 ust. 43, w tym pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu dla skorzystania z ulgi niezbędne jest aby podatnik spełnił również jedną z poniższych przesłanek:
Przy czym wyjaśniam, że jako okres, o którym mowa w ww. pkt 2, należy rozumieć okres wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ustawy, czyli zarówno okres trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym podatnik zmienił miejsce zamieszkania, tj. przeprowadził się do Polski, jak i okres od początku roku, w którym podatnik zmienił miejsce zamieszkania, do dnia poprzedzającego dzień w którym nastąpiła ta zmiana.
Co istotne – rok kalendarzowy obejmuje okres od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku.
Z wniosku wynika, że posiada Pan obywatelstwo Białorusi, która nie jest członkiem Unii Europejskiej ani Europejskiego Obszaru Gospodarczego, nie posiada Pan Karty Polaka, jak też przed 2025 r. nigdy nie mieszkał Pan w Polsce. Oznacza to, że w Pana sytuacji zastosowanie ulgi na powrót jest uzależnione m.in. od zamieszkania przez wskazany okres w państwach wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b) tiret pierwszy.
Wskazał Pan, że do Polski przeprowadził się w maju 2025 r. Zatem okres, w którym powinien Pan posiadać miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki obejmuje:
Z podanych przez Pana informacji wynika, że na Litwie – która jest państwem członkowskim Unii Europejskiej – mieszkał Pan dopiero od kwietnia 2022 r. Nie sposób zatem uznać, że spełnił Pan kryterium zamieszkania w tym państwie przez okres 3 lat kalendarzowych poprzedzających 2025 r. Nie mieszkał Pan bowiem na Litwie przez cały 2022 r.
W przedstawionej przez Pana sytuacji – nie spełnił Pan zatem przesłanek wynikających z art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy od osób fizycznych. Okoliczność zamieszkiwania na Litwie od kwietnia 2022 r. nie uprawnia Pana więc do skorzystania z ulgi na powrót.
Z tego względu odstąpiłem od analizy pozostałych przesłanek niezbędnych dla zastosowania zwolnienia przedmiotowego. Niezależnie bowiem od ich ewentualnego spełnienia nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo