Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.302.2026.2.BM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 22 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Pani dziecko urodzone dnia 2 lipca 2021 r. posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane dnia 9 czerwca 2025 r., według którego niepełnosprawność datuje się od 4-go roku życia.

Odnośnie art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w orzeczeniu wskazano, że dziecko wymaga:

• konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie danej osoby (pkt 5),
• korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki (pkt 6),
• konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji (pkt 8).

Według zaświadczenia wydanego przez psychiatrę dziecko wymaga m.in. terapii logopedycznej, integracji sensorycznej oraz treningu umiejętności społecznych. W opinii wydanej przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną wskazano zalecenie diagnozy wyższych funkcji słuchowych i ewentualnie trening słuchowy.

Odnośnie art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych posiada Pani wspólnie z mężem jeden samochód osobowy (oboje jesteście Państwo współwłaścicielami, nie macie Państwo rozdzielności majątkowej).

Uzupełnienie

Wydatki wymienione we wniosku poniosła Pani w 2025 roku. Chce Pani dokonać ich odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniu podatkowym za 2025 rok. Wydatki poniosła Pani również w 2026 roku i będzie je Pani ponosić w kolejnych latach.

W okresie będącym przedmiotem Pani zapytania (2025 rok) uzyskała Pani dochód w wysokości 67.090,85 zł (umowa o pracę). Rozlicza się Pani wspólnie z mężem.

Orzeczenie zostało wydane przez Powiatowy Zespół Orzekania o Niepełnosprawności w (...).

Posiada Pani faktury za terapię logopedyczną, terapię integracji sensorycznej, trening umiejętności społecznych oraz diagnozę i terapię w ramach treningu słuchowego Johansena.

Posiadane przez Panią faktury wystawione są na Panią, zawierają dane osobowe Pani dziecka, przedmiot wystawienia (odpowiednia nazwa terapii itp.), datę wystawienia, wystawcę faktury oraz kwotę zapłaty. Nie posiada Pani paragonów fiskalnych.

Wskazane terapie oraz trening umiejętności społecznych odbywały się w następujących placówkach świadczących usługi terapeutyczne dla dzieci z zaburzeniami rozwojowymi, tj.:

• terapia integracji sensorycznej: (…);
• terapia logopedyczna: (…);
• trening umiejętności społecznych: (…);
• diagnoza przetwarzania słuchowego oraz trening słuchowy Johansena (Indywidualna Stymulacja Słuchu IAS): w przypadku treningu słuchowego metodą Johansena diagnoza oraz dobór programu terapeutycznego odbywają się w (…), natomiast właściwa część treningowa realizowana jest w warunkach domowych, zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem terapeuty.

Odbyte oraz kontynuowane terapie mają bezpośredni wpływ na poprawę funkcjonowania Pani dziecka w codziennym życiu w związku z jego niepełnosprawnością. Każda z zaleconych przez specjalistów form wsparcia rozwija kluczowe umiejętności niezbędne do samodzielności oraz prawidłowego funkcjonowania społecznego.

Terapia logopedyczna ukierunkowana jest przede wszystkim na zaburzenia prozodii mowy (tj. trudności w zakresie rytmu, intonacji, akcentu oraz melodii wypowiedzi). Zaburzenia te utrudniają Pani dziecku prawidłowe wyrażanie emocji oraz wpływają na rozumienie jego wypowiedzi przez otoczenie.

Dzięki terapii Pani dziecko stopniowo uczy się właściwego modulowania głosu, akcentowania i intonacji, co przekłada się na lepszą komunikację z innymi osobami. Poprawa w tym zakresie ułatwia mu codzienne funkcjonowanie - zarówno w relacjach społecznych, jak i w sytuacjach wymagających zrozumienia i bycia zrozumianym (np. wykonywanie poleceń, udział w zajęciach, komunikowanie potrzeb).

Trening umiejętności społecznych (TUS) pomaga w nauce właściwych zachowań społecznych, rozpoznawaniu emocji oraz reagowaniu adekwatnie do sytuacji. Dzięki temu poprawia się jego funkcjonowanie w grupie, zdolność nawiązywania relacji oraz współpracy z innymi. Nabywane umiejętności mają bezpośrednie zastosowanie w codziennych sytuacjach, takich jak zabawa, nauka czy kontakty rówieśnicze.

Terapia integracji sensorycznej (SI) wspiera prawidłowe przetwarzanie bodźców sensorycznych, co przekłada się na lepszą koncentrację, koordynację ruchową oraz regulację emocji. Dzięki niej dziecko łatwiej radzi sobie z czynnościami dnia codziennego, takimi jak ubieranie się, jedzenie czy funkcjonowanie w różnych środowiskach (np. hałas, tłum).

Trening słuchowy Johansena wspomaga przetwarzanie bodźców słuchowych, co wpływa na poprawę koncentracji, rozumienia mowy oraz zdolności uczenia się. Dzięki niemu Pani dziecko lepiej rozumie polecenia, szybciej przyswaja nowe informacje oraz sprawniej funkcjonuje w środowisku domowym i przedszkolnym.

Wszystkie wymienione terapie zostały zalecone przez specjalistów (w tym psychiatrę) oraz mają charakter niezbędny i bezpośrednio wpływają na poprawę codziennego funkcjonowania dziecka w związku z jego niepełnosprawnością. Ich celem jest zwiększenie samodzielności, poprawa komunikacji oraz umożliwienie jak najlepszego funkcjonowania w społeczeństwie.

Wydatki poniesione na terapie oraz trening umiejętności społecznych mają ścisły związek z rodzajem niepełnosprawności dziecka, który wiąże się z trudnościami w zakresie funkcjonowania społecznego, komunikacyjnego oraz regulacji emocji.

Ponoszone wydatki służą przywracaniu oraz poprawie sprawności psychicznej i funkcjonalnej dziecka, w szczególności poprzez rozwijanie umiejętności komunikacyjnych, społecznych, poznawczych oraz regulacji emocji, a także ułatwiają wykonywanie codziennych czynności życiowych, których utrudnienie wynika z niepełnosprawności.

Terapie oraz trening umiejętności społecznych służą przywracaniu oraz poprawie sprawności psychicznej dziecka, a także ułatwiają wykonywanie codziennych czynności życiowych, w szczególności w zakresie komunikacji, funkcjonowania społecznego oraz regulacji emocji

W okresie, którego dotyczy wniosek (2025 rok) była Pani współwłaścicielem samochodu osobowego, o którym mowa we wniosku.

W okresie będącym przedmiotem zapytania poniosła Pani wydatki na używanie ww. samochodu osobowego.

Terapie oraz trening umiejętności społecznych dziecka mają charakter zabiegów rehabilitacyjnych, ponieważ służą poprawie funkcjonowania psychicznego i społecznego oraz rozwijaniu umiejętności niezbędnych w codziennym życiu.

Wydatki, o których mowa we wniosku, nie zostały ani nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków wymienionych w punktach a-e, ani nie zostały Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie. Wydatki zostały w całości poniesione z własnych środków.

Wydatki, o których mowa we wniosku, które zamierza Pani odliczyć, nie zostały ani nie zostaną:

a)  zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,

b)  odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c,

c)  odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,

d)  uwzględnione w związku z korzystaniem z innych ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

Pytania

1. Czy w ramach ulgi rehabilitacyjnej może Pani odliczyć wydatki poniesione na:

- terapię logopedyczną,

- terapię integracji sensorycznej,

- trening umiejętności społecznych,

- diagnozę i terapię w ramach treningu słuchowego Johansena.

2. Czy w ramach ulgi rehabilitacyjnej zarówno Pani jak i Pani mąż (każde osobno) może odliczyć koszt używania samochodu osobowego w kwocie do 2280 zł?

3. Czy koszt używania samochodu osobowego może Pani odliczyć w pełnej kwocie do 2280 zł za 2025 rok?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1

W Pani ocenie może Pani odliczyć wskazane wydatki, ponieważ wskazania terapeutyczne zostały określone przez lekarza psychiatrę i poradnię psychologiczno-pedagogiczną.

Ad. 2

W Pani ocenie oraz na podstawie interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 8 stycznia 2013 r. IBPBII/1/415-888/12/MCZ oraz z dnia 31 grudnia 2012 r. IBPBII/1/415-860/12/MCZ Pani oraz Pani mąż możecie odliczyć wydatki poniesione na samochód do wysokości pełnej kwoty.

Ad. 3

W Pani ocenie może Pani odliczyć wydatki za cały 2025 rok, ponieważ według orzeczenia niepełnosprawność datuje się od 4-go roku życia, który rozpoczął się 2 lipca 2024 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ogólne przepisy dotyczące ulgi rehabilitacyjnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 6 ww. ustawy:

W świetle art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy:

Z kolei zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy:

W myśl art. 26 ust. 7d cytowanej ustawy:

Stosownie do art. 26 ust. 7e tej ustawy:

Zgodnie natomiast przepisem art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ponadto, w myśl art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 26 ust. 7c ww. ustawy,

Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że chciałaby Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej w odniesieniu do następujących wydatków poniesionych na:

-  terapię logopedyczną,

-  terapię integracji sensorycznej,

-  trening umiejętności społecznych,

-  diagnozę i terapię w ramach treningu słuchowego Johansena.

Ponadto chciałaby Pani odliczyć koszt używania samochodu osobowego.

Możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na terapie logopedyczną, terapię integracji sensorycznej (SI), trening umiejętności społecznych (TUS) oraz treningu słuchowego Johansena niepełnosprawnego dziecka

Odliczenie wydatków związanych z niepełnosprawnością w ramach ulgi rehabilitacyjnej przysługuje osobie niepełnosprawnej lub podatnikowi, na którego utrzymaniu pozostaje osoba niepełnosprawna.

W ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlegają między innymi wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne (terapie). Wysokość tych wydatków stosownie do art. 26 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg” i „rehabilitacja”. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych.

Z opisu sprawy wynika, że wszystkie wymienione terapie zostały zalecone przez specjalistów (w tym psychiatrę) oraz mają charakter niezbędny i bezpośrednio wpływają na poprawę codziennego funkcjonowania dziecka w związku z jego niepełnosprawnością. Ich celem jest zwiększenie samodzielności, poprawa komunikacji oraz umożliwienie jak najlepszego funkcjonowania w społeczeństwie. Wydatki poniesione na terapie oraz trening umiejętności społecznych mają ścisły związek z rodzajem niepełnosprawności dziecka, który wiąże się z trudnościami w zakresie funkcjonowania społecznego, komunikacyjnego oraz regulacji emocji. Ponoszone wydatki służą przywracaniu oraz poprawie sprawności psychicznej i funkcjonalnej dziecka, w szczególności poprzez rozwijanie umiejętności komunikacyjnych, społecznych, poznawczych oraz regulacji emocji, a także ułatwiają wykonywanie codziennych czynności życiowych, których utrudnienie wynika z niepełnosprawności. Terapie oraz trening umiejętności społecznych służą przywracaniu oraz poprawie sprawności psychicznej dziecka, a także ułatwiają wykonywanie codziennych czynności życiowych, w szczególności w zakresie komunikacji, funkcjonowania społecznego oraz regulacji emocji. Terapie oraz trening umiejętności społecznych dziecka mają charakter zabiegów rehabilitacyjnych, ponieważ służą poprawie funkcjonowania psychicznego i społecznego oraz rozwijaniu umiejętności niezbędnych w codziennym życiu.

W konsekwencji, skoro – jak wskazała Pani we wniosku – treningi oraz terapie, na które uczęszcza Pani dziecko, służą przywracaniu oraz poprawie sprawności psychicznej dziecka, a także ułatwiają wykonywanie codziennych czynności życiowych, w szczególności w zakresie komunikacji, funkcjonowania społecznego oraz regulacji emocji - stwierdzić należy, że ww. treningi oraz terapie mogą być odliczone od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wydatki które Pani ponosi na treningi i terapie - stanowią wydatki mieszczące się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki poniesione przez Panią w 2025 r. oraz w latach kolejnych na treningi oraz terapie niepełnosprawnego dziecka, tj. terapię logopedyczną, terapię integracji sensorycznej, trening umiejętności społecznych oraz diagnozę i terapię w ramach treningu słuchowego Johansena, o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny lub prawny.

Możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na samochód osobowy

Z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego należy:

·      być osobą niepełnosprawną lub mieć na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia,

·      być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,

·      ponieść z tego tytułu wydatki.

Należy również wyjaśnić, że pod pojęciem wydatków dotyczących eksploatacji samochodu osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia OC. W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest natomiast wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże, na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli przepisy prawa nie wymagają urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia, dowodem może być również odebrane od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, dotyczące, np. poniesienia wydatku.

Wskazać jednocześnie należy, że określona w ustawie kwota 2 280 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna posiadała orzeczenie o niepełnosprawności i osoba niepełnosprawna lub osoba mająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok, czy też uzyskała to orzeczenie lub nabyła własność/współwłasność ww. samochodu w trakcie roku podatkowego.

Użycie przez ustawodawcę, przy określaniu wielkości limitu, wyrażenia „w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł” (a nie „w wysokości 2280 zł) wskazuje, że wysokość odliczenia uzależniona jest od intensywności (częstotliwości) używania samochodu. Kwota 2280 zł nie jest bowiem odliczeniem z tytułu bycia osobą niepełnosprawną lub posiadania na utrzymaniu osoby niepełnosprawnej, czy też dziecka niepełnosprawnego, które nie ukończyło 16 roku życia, lecz z tytułu używania samochodu osobowego.

Ustawodawca zatem wprowadził dla tej ulgi limit kwotowy. W zeznaniu podatnik może dokonać odliczenia w wysokości nieprzekraczającej ten limit, tj. do wysokości 2280 zł. Konstrukcja art. 26 ust. 7a pkt 14 powołanej ustawy zawiera zasadę ustalania wysokości przysługującego odliczenia, wedle której każda osoba niepełnosprawna (osoba posiadająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną) dysponuje „własnym” limitem, jednak kwota odliczenia u takiej osoby nie może przekroczyć kwoty limitu. Osoba niepełnosprawna posiadająca na utrzymaniu inną osobę niepełnosprawną może więc odliczyć wydatki z tytułu używania samochodu do kwoty 2280 zł (osobie fizycznej przysługuje jeden limit z tytułu odliczenia wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego, nawet jeżeli ma na utrzymaniu jedną, dwie czy więcej osób niepełnosprawnych i sama jest niepełnosprawna).

W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Organ podatkowy weryfikujący zeznanie roczne w zakresie poprawności dokonanych odliczeń, ma również prawo domagać się od podatnika przedstawienia okoliczności związanych z poniesionymi wydatkami.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Pani i Pani mąż jesteście właścicielami samochodu osobowego. W okresie będącym przedmiotem zapytania poniosła Pani wydatki na używanie ww. samochodu osobowego.

Mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że jako rodzic niepełnosprawnego syna do 16 roku życia, spełnia Pani warunki uprawniające do odliczenia w okresie będącym przedmiotem zapytania kosztów używania samochodu osobowego, tj. do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz wskazanych przepisów prawa należy stwierdzić, że przysługuje Pani prawo do odliczenia w zeznaniu za 2025 r. oraz w latach kolejnych wydatków do kwoty 2280 zł poniesionych na używanie samochodu osobowego o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny oraz prawny.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami składając wspólne zeznanie podatkowe, może Pani skorzystać z odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne, przy czym zarówno Pani jak i Pani mąż odlicza je samodzielnie od swojego dochodu.

Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób (np. Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.