Podatniczka, rezydentka Włoch od 2022 r., prowadzi w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą (doradztwo inwestorskie) z jednym klientem - polską spółką. Świadczy usługi głównie zdalnie z Włoch, przyjeżdżając do Polski raz w miesiącu (łącznie ok. 100 dni rocznie). W Polsce ma zarejestrowaną JDG, wynajmuje biuro (adres firmy, przechowuje tam dokumentację,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej w Polsce.
Uzupełniła go Pani pismem z 9 maja 2025 r. (wpływ 9 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Od 2022 roku jest Pani rezydentką Włoch, gdzie mieszka Pani wraz z mężem i prowadzi Pani gospodarstwo domowe. W Polsce zarejestrowana jest Pani jednoosobowa działalność gospodarcza, z której czerpie Pani całość dochodów. Działalność ta polega na świadczeniu usług doradztwa w zakresie relacji inwestorskich, a Pani jedynym klientem od 2022 roku jest polska spółka A. Sp. z o.o. z siedzibą (...).
Usługi świadczy Pani głównie zdalnie z Włoch, za pośrednictwem komputera i Internetu. Raz w miesiącu przyjeżdża Pani do Polski na około tydzień w celu odbycia spotkań z klientem (A.), omówienia planów, prac, a także uczestnictwa w konferencjach inwestorskich. Łączny czas Pani pobytów w Polsce, to około 100 dni, nie przekracza 183 dni w roku.
Faktury wystawia Pani wyłącznie polskiemu kontrahentowi, w polskiej walucie. Obecnie odprowadza Pani składki ZUS, PPE i VAT w Polsce, a raz w roku składa Pani deklarację podatkową we Włoszech, uwzględniając podatek zapłacony w Polsce i dokonując ewentualnej dopłaty.
Wniosek dotyczy podatków za 2022, 2023 i 2024. Opisana we wniosku sytuacja była identyczna za cały okres trzech lat.
Dodatkowe informacje:
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
W 2022, 2023, 2024 r. odprowadzała Pani składki podatkowe: podatek ryczałtowy dochodowy, VAT a także składki z ZUS w Polsce. W latach 2022, 2023, 2024 – posiadała Pani stałe miejsce zamieszkania we Włoszech. Do Włoch wyjechała Pani celem przesiedlenia na stałe. Nie rozlicza się Pani we Włoszech ze wszystkich uzyskanych dochodów. Z uzyskanych dochodów rozlicza się Pani w Polsce. Posiada Pani certyfikat zameldowania we Włoszech, który został wydany z datą 16 marca 2022 r. Podanie o zameldowanie zostało przez Panią złożone w dniu 14 stycznia 2022 r. Certyfikat został wydany jeden raz po zameldowaniu we Włoszech, w marcu 2022 r. Pisząc „PPE” chodzi Pani o składkę podatku ryczałtowego płaconą co miesiąc w związku z JDG zarejestrowaną w Polsce. Skrótu „PPE” używa Pani biuro księgowe a także przy płatności w bankowości elektronicznej formularz do zapłaty składki podatkowej miesięcznej nazywa się „PPE”. Dochody z jednoosobowej działalności gospodarczej rozlicza Pani w Polsce w formie ryczałtu. W Polsce ma Pani wynajęte biuro/adres na JDG w (...) pod adresem (…) W biurze urzęduje pracownik, który odbiera Pani korespondencję i Pani za tą usługę płaci. Swoją pracę wykonuje Pani zdalnie. Pani zdaniem, dochody nie uzyskuje Pani za pośrednictwem stałej placówki położonej na terytorium Polski. Dochody w Polsce uzyskuje Pani świadcząc usługi dla Polskiej firmy i wystawia Pani faktury z JDG zarejestrowanej w Polsce, w polskich złotych na podstawie umowy podpisanej w Polsce. Pracuje Pani zdalnie.
Pytanie
Czy dochody z jednoosobowej działalności gospodarczej powinny być opodatkowane i rozliczane w Polsce?
Pani stanowisko w sprawie
Obecnie Pani dochody z jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowuje (opłaca) Pani w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Ograniczony obowiązek podatkowy – przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Natomiast stosownie do art. 3 ust. 1a cyt. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle art. 3 ust. 2a ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.
Ze stanu faktycznego wynika, że w okresie, którego dotyczy wniosek miała Pani stałe miejsce zamieszkania we Włoszech. Od 2022 r. jest Pani rezydentką Włoch, gdzie mieszka Pani wraz z mężem i prowadzi Pani wspólne gospodarstwo domowe. Przeprowadziła się Pani do Włoch celem przesiedlenia na stałe. Posiada Pani certyfikat zameldowania we Włoszech. Raz w miesiącu przyjeżdża Pani do Polski na około tydzień w celu odbycia spotkań z klientem, omówienia planów, prac, a także uczestnictwa w konferencjach inwestorskich. Łączny czas Pani pobytów w Polsce, to około 100 dni, nie przekracza 183 dni w roku.
W Polsce posiada Pani zarejestrowaną działalność gospodarczą, z której czerpie Pani całość dochodów.
Pani przychody z działalności gospodarczej a opodatkowanie w Polsce
W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa;
6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50 % wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.
Na podstawie art. 3 ust. 2d ustawy:
Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się przychody wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 2b pkt 1-6.
Analiza stanu faktycznego wskazuje, że w Polsce od momentu wyjazdu w 2022 r., 2023 r. i 2024 r. miała Pani ograniczony obowiązek podatkowy. Oznacza to, że podlegała Pani obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na jej terytorium. Za takie dochody uważa się m.in. ww. dochody (przychody) z działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Polski, w tym poprzez położony na terytorium RP zagraniczny zakład.
Zakład
Zgodnie z art. 5a pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie oznacza to:
a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium innego państwa,
c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje
‒ chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W Pani sprawie zastosowanie znajdzie Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania, sporządzonej w Rzymie dnia 21 czerwca 1985 r. (Dz. U. z 1989 r. nr 62 poz. 374, dalej „umowa polsko – włoska”).
Na mocy art. 7 ust. 1 Umowy:
Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
W myśl art. 7 ust. 2 Umowy:
Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
Stosownie do art. 7 ust. 3 Umowy:
Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczenie wydatków ponoszonych dla tego zakładu przez przedsiębiorstwo, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w którym zakład jest położony, czy gdzie indziej.
Jak wynika z ust. 4 powyższego artykułu:
Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, żadne postanowienie ustępu 2 niniejszego artykułu nie wyklucza ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysku podlegającego opodatkowaniu według zwykle stosowanego podziału. Sposób zastosowanego podziału zysku musi jednak być taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w niniejszym artykule.
Zgodnie z art. 7 ust. 5 Umowy:
Nie można przypisać zakładowi zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.
Z cytowanego wyżej przepisu art. 7 ust. 1 umowy polsko – włoskiej wynika, że dochód (przychód) osoby mającej miejsce zamieszkania we Włoszech z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Polski może być opodatkowany w Polsce, jeżeli działalność prowadzona jest przez położony na terytorium tego państwa zakład. W takim przypadku dochód (przychód), który może być przypisany temu zakładowi, może być opodatkowany w Polsce. Natomiast jeżeli działalność na terytorium Polski nie jest prowadzona za pomocą położonego w tym państwie zakładu, dochód (przychód) podatnika podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie, w którym znajduje się jego miejsce zamieszkania.
W myśl art. 5 ust. 1 umowy polsko – włoskiej:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
Z ust. 2 tego przepisu wynika, że:
Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
a) miejsce zarządzania;
b) filię;
c) biuro;
d) zakład fabryczny;
e) warsztat;
f) kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych;
g) budowę albo montaż, których okres prowadzenia przekracza 12 miesięcy.
W świetle ust. 3 art. 5 Umowy:
Określenie „zakład” nie będzie obejmowało:
a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;
b) zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie dla składowania, wystawiania lub wydawania;
c) zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
d) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstwa;
e) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu reklamowym, informacyjnym, prowadzenia badań lub innej działalności o charakterze przygotowawczym albo pomocniczym dla przedsiębiorstwa.
Wskazała Pani, że w okresie, którego dotyczy wniosek miała Pani stałe miejsce zamieszkania we Włoszech. Od 2022 r. jest Pani rezydentką Włoch, gdzie mieszka Pani wraz z mężem i prowadzi Pani wspólne gospodarstwo domowe. W Polsce zarejestrowała Pani działalność gospodarczą, którą wykonuje Pani głównie zdalnie z Włoch. Działalność ta polega na świadczeniu usług doradztwa w zakresie relacji inwestorskich, a Pani jedynym klientem od 2022 r. jest polska spółka. W Polsce ma Pani wynajęte biuro, który stanowi adres jednoosobowej działalności gospodarczej. W biurze urzęduje pracownik, który odbiera Pani korespondencję. W wynajmowanym biurze w Polsce przechowuje Pani dokumentację firmy. Wystawia Pani faktury na których widnieje Pani polski adres jednoosobowej działalności gospodarczej.
Stąd – na podstawie powyższych uregulowań – stwierdzam, że prowadzenie przez Panią wskazanej we wniosku działalności w Polsce powoduje powstanie Pani zakładu na terytorium Polski w rozumieniu art. 5 ust. 1 umowy polsko – włoskiej w zw. z art. 5a pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem przychody uzyskiwane przez Panią z tytułu działalności w Polsce stanowią zyski z działalności gospodarczej osiągane za pośrednictwem stałego zakładu, które zgodnie z postanowieniami art. 7 umowy polsko – włoskiej podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski.
W związku z powyższym, Pani dochody, jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce i wykonującej usługi zdalnie z terytorium Włoch na rzecz polskiego klienta, powinny być opodatkowane w Polsce.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo