Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.326.2026.2.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie nakładów oraz finansowanie opłat okołokredytowych.
• prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 15 kwietnia 2026 r. (wpływ 15 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca.

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”).

6 lutego 2007 r. Wnioskodawczyni zawarła z (…) Bank (...) z siedzibą w (…) (dalej: „Bank”) umowę nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „(…)” (dalej: „Umowa Kredytu”).

Na podstawie Umowy Kredytu Bank udzielił Wnioskodawczyni kredytu w walucie polskiej w kwocie 216.000,00 PLN (dalej: „Kredyt”).

Celem Kredytu było finansowanie zakupu na rynku wtórnym prawa własności do lokalu mieszkalnego (dalej „Lokal”) w kwocie 184.000,00 PLN, refinansowanie nakładów poniesionych w związku z zakupem lokalu w kwocie 20.000,00 PLN oraz finansowanie opłat okołokredytowych w kwocie 12.000,00 PLN.

Na mocy zawartego 20 sierpnia 2008 r. Aneksu nr 1 do Umowy Kredytu (dalej: „Aneks 1”), kwota 210.096,07 PLN stanowiąca saldo zadłużenia pozostającego do spłaty na dzień zawarcia Aneksu 1, została przewalutowana na CHF według kursu kupna z tabeli Banku, co stanowiło równowartość kwoty 105.586,51 CHF.

Zabezpieczeniem Kredytu była hipoteka zwykła w kwocie 216.000,00 PLN oraz hipoteka kaucyjna do kwoty 34.500,00 PLN ustanowiona na Lokalu.

Kapitał i odsetki od udzielonego Kredytu spłacane były w ten sposób, że Bank pobierał z rachunku bankowego Wnioskodawczyni ratę kapitałowo-odsetkową. Oznacza to, że odsetki faktycznie spłacane były równocześnie z ratą kapitałową.

Zarówno w chwili udzielania Kredytu jak i obecnie, Bank jest podmiotem uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych przepisów regulujących funkcjonowanie takich podmiotów, a jego działalność podlegała i podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.

Lokal mieszkalny nabyty ze środków pochodzących z Kredytu służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni.

3 marca 2026 r. Wnioskodawczyni zawarła z Bankiem ugodę, której celem było przede wszystkim polubowne rozstrzygnięcie sporu o ważność i skuteczność Umowy Kredytu oraz jej poszczególnych postanowień, a także uchylenie niepewności co do wzajemnych roszczeń stron związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy Kredytu, między innymi poprzez przewalutowanie pozostałej do spłaty części Kredytu na PLN, a następnie umorzenie całości aktualnego zadłużenia z tytułu Kredytu po przewalutowaniu (dalej: „Ugoda”).

W ramach podpisanej Ugody:

(1) Strony potwierdziły wysokość zadłużenia Wnioskodawczyni w walucie CHF z tytułu Kredytu;

(2) Strony zmieniły walutę zadłużenia z CHF na PLN i uzgodniły, że zadłużenie z tytułu salda kredytu oraz odsetek na dzień zawarcia Ugody wynosi łącznie 127.941,58 PLN;

(3) Bank zwolnił Wnioskodawczynię z długu (dokonał umorzenia zadłużenia Wnioskodawczyni z tytułu Kredytu pozostałego do spłaty) w kwocie 127.941,58 zł, a Wnioskodawczyni zwolnienie z długu przyjęła;

(4) Bank zobowiązał się do zwrotu na rzecz Wnioskodawczyni kwoty 171.000,00 PLN;

(5) Wnioskodawczyni zobowiązała się cofnąć pozew wniesiony przeciwko Bankowi w sprawie dotyczącej Umowy Kredytu (sygn. akt (…); (…)), toczącej się przed Sądem Okręgowym w (…) Wydziałem Cywilnym, wraz ze zrzeczeniem się roszczenia;

(6) Strony postanowiły o wzajemnym zniesieniu kosztów procesu.

Określona w Ugodzie i wypłacona przez Bank kwota 171.000 PLN stanowi zwrot części środków wpłaconych przez Wnioskodawczynię do Banku tytułem spłaty Kredytu, które po dokonaniu przewalutowania Kredytu stanowiły nadpłatę ponad kwotę faktycznego zobowiązania Wnioskodawczyni wobec Banku.

Wnioskodawczyni nie korzystała wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż opisana we wniosku.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Zgodnie z informacjami zawartymi we Wniosku, Wnioskodawczyni była jedynym kredytobiorcą.

Opłaty okołokredytowe, stanowiące ok. 5,5 proc. kwoty Kredytu, były opłatami niezbędnymi do zawarcia Umowy Kredytu. Zgodnie z Umową Kredytu opłaty te obejmowały m.in. składkę na ubezpieczenie na życie, składkę na ubezpieczenie od niezdolności do pracy zarobkowej.

Zgodnie z zawartą Ugodą, kwota umorzenia (zwolnienia przez Bank z długu) obejmuje niespłacony kapitał Kredytu oraz odsetki.

Pytania

1.  Czy przewalutowanie Kredytu z waluty CHF na walutę PLN jest dla Wnioskodawczyni neutralne podatkowo?

2.  Czy w związku z umorzeniem przez Bank części wierzytelności z tytułu Kredytu zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych przewidziane w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, a w konsekwencji czy po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu?

3.  Czy wypłata przez Bank na rzecz Wnioskodawczyni, w wykonaniu Ugody, dodatkowej kwoty pieniężnej spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawczyni przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawczyni, przewalutowanie pozostałej do spłaty części Kredytu z waluty CHF na walutę PLN jest dla Wnioskodawczyni neutralne podatkowo.

Zdaniem Wnioskodawczyni, przewalutowanie kredytu hipotecznego z waluty obcej (CHF) na walutę polską (PLN) nie powoduje powstania po jej stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a zatem czynność ta pozostaje neutralna podatkowo na gruncie u.p.d.o.f.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f.:

Stosownie natomiast do art. 11 ust. 1 ustawy o PIT:

W orzecznictwie oraz w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych przyjmuje się, że przychodem podatkowym jest wyłącznie takie zdarzenie, które skutkuje powstaniem po stronie podatnika definitywnego przysporzenia majątkowego, tj. realnego zwiększenia jego aktywów albo trwałego zmniejszenia zobowiązań.

W ocenie Wnioskodawczyni, przewalutowanie kredytu nie prowadzi do powstania takiego przysporzenia. Operacja ta polega wyłącznie na zmianie waluty, w której wyrażone jest istniejące zobowiązanie wobec banku. W wyniku przewalutowania nie dochodzi ani do otrzymania przez Wnioskodawczynię środków pieniężnych, ani do umorzenia całości lub części zobowiązania. Tym samym nie powstaje przysporzenie majątkowe w rozumieniu przepisów u.p.d.o.f. Zmianie ulega jedynie sposób określenia wartości istniejącego zobowiązania kredytowego, co ma charakter wyłącznie techniczny i nie wpływa na powstanie przychodu podatkowego, w tym w szczególności przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych, zgodnie z którą przewalutowanie kredytu walutowego stanowi jedynie zmianę waluty zobowiązania, a tym samym nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego po stronie kredytobiorcy.

W konsekwencji, czynność tą należy uznać za neutralną podatkowo na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawczyni, do umorzenia przez Bank pozostałej do spłaty wierzytelności z tytułu Kredytu znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, wynikające z Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. (Dz. U. z 2022 r., nr 592 ze zm.), w związku z czym Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f.:

Stosownie do art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.:

Z kolei definicję przychodów zawiera art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., zgodnie z którym:

Zdaniem Wnioskodawczyni, choć samo otrzymanie i wypłata kredytu, a następnie jego spłata są zdarzeniami neutralnymi podatkowo, to w przypadku umorzenia kredytu (w całości lub w części) bądź odsetek dochodzi do powstania przychodu po stronie kredytobiorcy. W takiej sytuacji kredytobiorca osiąga bowiem konkretne przysporzenie majątkowe w wysokości odpowiadającej wartości umorzonego zobowiązania.

W związku z tym, zdaniem Wnioskodawczyni, zawarcie i wykonanie Ugody w części przewidującej umorzenie przez Bank pozostałej do spłaty części wierzytelności z tytułu Kredytu skutkować będzie powstaniem po stronie Wnioskodawczyni przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., odpowiadającego wartości umorzonego zobowiązania.

W opinii Wnioskodawczyni, taki przychód korzystać będzie jednak z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r., poz. 592 ze zm., dalej: „Rozporządzenie MF”).

Zgodnie bowiem z § 1 ust. 1 Rozporządzenia MF:

Kredyt, którego dotyczy planowana Ugoda, spełnia kryteria „kredytu mieszkaniowego” określone w § 3 Rozporządzenia MF. Został bowiem udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez bank, którego działalność podlega nadzorowi właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i który jest instytucją uprawnioną do udzielania kredytów. Ponadto został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na finansowanej nieruchomości. Kredyt został również zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f.

Wydatkami, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f., są w szczególności wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także inne wydatki związane z realizacją własnych celów mieszkaniowych określone w tym przepisie.

Nie ulega zatem wątpliwości, że Kredyt udzielony Wnioskodawczyni przez Bank na podstawie Umowy Kredytu spełnia przesłanki uznania go za „kredyt mieszkaniowy” w rozumieniu Rozporządzenia MF.

Kredyt został również zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, rozumianej jako inwestycja, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego (§ 1 ust. 5 pkt 1 Rozporządzenia MF).

Zgodnie z § 1 ust. 6 Rozporządzenia MF przez jedno gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

Celem Kredytu było finansowanie zakupu na rynku wtórnym prawa własności do lokalu mieszkalnego, refinansowanie nakładów poniesionych w związku z jego nabyciem oraz pokrycie opłat związanych z udzieleniem Kredytu.

Wszystkie wskazane powyżej wydatki pozostawały jednak w bezpośrednim związku z realizacją jednej inwestycji mieszkaniowej polegającej na nabyciu Lokalu przez Wnioskodawczynię.

Wnioskodawczyni nie korzystała również wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż opisana we wniosku (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia MF).

Reasumując, zdaniem Wnioskodawczyni spełnione zostały przesłanki zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych wynikające z Rozporządzenia MF, tj.:

(1) Kredyt został zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej,

(2) Kredyt został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów,

(3) Kredyt został zabezpieczony hipotecznie,

(4) Wnioskodawczyni nie korzystała wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu mieszkaniowego.

W związku z powyższym, do umorzenia przez Bank pozostałej do spłaty wierzytelności z tytułu Kredytu mieszkaniowego znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych wynikające z Rozporządzenia MF.

W konsekwencji, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Ad. 3

W ocenie Wnioskodawczyni, wypłata przez Bank na jej rzecz kwoty 171.000,00 PLN określonej przez Strony w Ugodzie, nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawczyni przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.:

Przyjmuje się, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zwiększającym aktywa lub zmniejszającym pasywa), o charakterze definitywnym, bezzwrotnym.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu u.p.d.o.f. można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe (czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych w pieniądzu lub w naturze, czy to w wyniku zmniejszenia jego zobowiązań wobec innych podmiotów).

Kwota 171.000 PLN, zwrócona Wnioskodawczyni przez Bank w wykonaniu Ugody, stanowi dla Wnioskodawczyni częściowy zwrot środków wcześniej wpłaconych przez nią do Banku w wykonaniu Umowy Kredytu.

Przedmiotem rozliczenia nie będą żadne kwoty sankcyjne (kary umowne, odsetki karne itp.).

Skoro zatem wypłata przez Bank powyższej kwoty stanowić będzie zwrot środków nadpłaconych przez Wnioskodawczynię ponad faktyczne saldo Kredytu, to ich zwrot przez Bank nie spowoduje po stronie Wnioskodawczyni przyrostu majątkowego, a jedynie wypłatę (zwrot) środków, które wcześniej zostały zapłacone na rzecz Banku.

Tym samym, otrzymanie od banku kwoty 171.000,00 PLN nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawczyni przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazała Pani, że na podstawie podpisanej ugody bank przewalutował walutę zadłużenia, umorzył Pani zadłużenie oraz wypłacił określoną kwotę pieniężną. Powzięła Pani wątpliwość, jakie będą dla Pani skutki podatkowe powyższych czynności.

Umorzenie wierzytelności

Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.  kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.  kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.  kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki na cele mieszkaniowe.

Z opisu sprawy wynika, że kredyt został częściowo przeznaczony na nabycie prawa własności do lokalu mieszkalnego. Zatem główna przesłanka została spełniona.

Ponadto, z przedstawionych przez Panią informacji wynika, że kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystała Pani wcześniej z zaniechania poboru podatku z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie.

Mając na uwadze powyższe – przychód uzyskany przez Panią z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na nabycie prawa własności do lokalu mieszkalnego – korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego.

Od tej części umorzenia nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W tej kwestii Pani stanowisko jest prawidłowe.

Należy jednakże mieć na uwadze, że omawiany kredyt został przez Panią również zaciągnięty na refinansowanie kosztów poniesionych na zakup lokalu mieszkalnego.

Zauważam, że pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.

Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel.

Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów.

Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.

Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na refinansowanie środków własnych poniesionych na cele mieszkaniowe. Tego rodzaju wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem przychód uzyskany przez Panią z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie poniesionych nakładów - nie korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego.

Od tej części umorzenia jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W tej części Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Wskazuję również, że z literalnego brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia wynika, że kwotami wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału, odsetek, prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś „koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń” nie mogą z tego zaniechania skorzystać.

Mając na uwadze powyższe, do kwoty umorzonej wierzytelności w części dotyczącej opłat okołokredytowych, na które składały się koszty ubezpieczenia na życie i od niezdolności do pracy zarobkowej - nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku. Ww. kwota wierzytelności stanowi dla Pani przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem w tej kwestii Pani stanowisko również jest nieprawidłowe.

Przewalutowanie kredytu

Jak już wcześniej wskazano, otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W ramach operacji przewalutowania nie dochodzi do transferu/przelewu środków pieniężnych, nie dochodzi do uregulowania w jakiejkolwiek formie zobowiązania wynikającego z umowy pożyczki - zmianie ulega jedynie waluta, w której zobowiązanie ma być uregulowane. Przewalutowanie stanowi wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w określonej walucie, na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie.

Zatem przewalutowanie hipotecznego kredytu bankowego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe podatnika (w walucie obcej lub w polskich złotych, lecz indeksowanego do waluty obcej, np. CHF) nie powoduje, jak np. umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu, definitywnego zredukowania zobowiązania wobec kredytodawcy. W przeciwieństwie do umorzenia, przewalutowanie kredytu hipotecznego jest neutralne podatkowo i nie powoduje po stronie podatnika powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Samo przewalutowanie stanowi jedynie techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w określonej walucie na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie.

Pani skutki podatkowe z tytułu przewalutowania

W Pani sytuacji opisanej we wniosku, tj. przewalutowania na złotówki kredytu indeksowanego kursem CHF, zmianie ulega jedynie waluta, w której zobowiązanie miało być uregulowane.

Zatem samo przewalutowanie kredytu nie skutkuje dla Pani powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Pani stanowisko w tym zakresie jest więc prawidłowe.

Wypłata określonej kwoty pieniężnej

Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty określonej kwoty

Jak wynika z opisu sprawy, na podstawie ugody bank zwrócił Pani część środków wpłaconych przez Panią tytułem spłaty kredytu, które po dokonaniu przewalutowania kredytu stanowiły nadpłatę ponad kwotę Pani faktycznego zobowiązania wobec banku.

Taka operacja nie spełnia więc celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot nadpłaconych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzymała Pani od banku zwrot nadpłaty, to otrzymana przez Panią kwota nie stanowi przychodu.

Tym samym – nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

W tej kwestii Pani stanowisko także jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.