Skutki podatkowe umorzenia odsetek od kredytu i zwrotu kosztów procesu.
Podatniczka wraz z mężem wzięli w 2010 r. kredyt hipoteczny waloryzowany do EUR na zakup domu. Spłacili część kapitału i odsetek, a bank wypłacił 368.900,05 PLN. Toczy się postępowanie sądowe o stwierdzenie nieważności umowy kredytu. Bank wytoczył pozew wzajemny o zwrot kapitału. Strony planują zawrzeć ugodę, w ramach której podatniczka zapłaci pozostały kapitał (43.469,86 PLN), a bank umorzy odsetki i zwróci koszty zastępstwa procesowego…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
· nieprawidłowe – w zakresie braku powstania przychodu z tytułu umorzenia odsetek;
· prawidłowe – w pozostałym zakresie.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 kwietnia 2026 r. (wpływ 1 kwietnia 2026 r.), z 30 kwietnia 2026 r. oraz z 18 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca.
Opis zdarzenia przyszłego
W 2010 r. został przez Panią i przez Pani męża wzięty kredyt hipoteczny.
W dalszej części będzie pisała Pani w swoim imieniu, ponieważ to Pani występuje o interpretację.
Na podstawie kredytu bank wypłacił kwotę 368.900,05 PLN, co stanowiło równowartość 97.693,40 EUR (kredyt walutowy).
Był to kredyt wzięty na nieruchomość, w której do dziś Państwo mieszkają.
Wytoczony został proces indywidualny dotyczący stwierdzenia nieważności (trwałej bezskuteczności) umowy. Postępowanie sądowe jest w trakcie i toczy się przed Sądem Okręgowym w (…), (...) Wydział Cywilny (sygn. akt (…)).
Bank w odpowiedzi wytoczył pozew wzajemny w sprawie o zapłatę kwoty 368.900,05 PLN, która odpowiada wypłaconemu przez bank kapitałowi na podstawie umowy. Postępowanie zainicjowane pozwem banku toczy się przed sądem okręgowym w (…) Wydział Cywilny (sygn. akt (…)).
Na ten moment spłacone zostało:
· 293.755,84 PLN – tytułem rat kapitałowo-odsetkowych,
· 16.918,35 PLN – tytułem składek na poczet ubezpieczenia,
· 14.756,00 PLN tytułem opłaty i prowizji związanych z kredytem.
Bank wystąpił z propozycją zawarcia ugody nr (…) do umowy nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (…) waloryzowany kursem EUR.
Bank proponuje polubownie rozstrzygnąć spór w zakresie wzajemnie przysługujących stronom roszczeń, które są przedmiotem sporu sądowego (sygn. spraw wykazane powyżej).
W ramach ugody nastąpi wzajemne rozliczenie.
Suma spłat rat kredytu i dodatkowych opłat przedstawiona powyżej daje łącznie kwotę 325.430,19 PLN. Bank w związku z wykonaniem umowy wypłacił kwotę 368.900,05 PLN. Strony niniejszym oświadczają, że różnica pomiędzy świadczeniami wynosi 43.469,86 PLN. W związku z tym zobowiązuje się Pani do zapłaty na rzecz banku pozostałej kwoty.
Bank dodatkowo w ramach ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na rzecz klienta kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 PLN.
Oczywiście wraz z zawarciem ugody rezygnują Państwo wzajemnie z wszelkich roszczeń.
W związku z zawarciem ugody, Pani jako klientowi zostanie umorzona reszta długu. Do spłaty kapitału w związku z rozliczeniem pozostanie Pani 43.469,86 PLN.
Cel, na jaki został wzięty kredyt, pokrywa się według Pani z rozporządzeniem Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Propozycja ugody ma na celu zakończenie sporu dotyczącego kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe i ma na celu usunięcie skutków wadliwej konstrukcji umowy kredytowej indeksowanej do waluty obcej w tym wypadku Euro. Strony ustalają, że nastąpi wzajemne wycofanie pozwów.
Pani jako klient pozwała bank w sprawie wadliwie sporządzonej umowy kredytowej, a bank pozwał Panią w sprawie o zatrzymanie kapitału.
Kwota kredytu wypłaconego Pani wynosiła 368.900,05 PLN (w EUR 97.693,40) i o taką kwotę pozwał Panią bank jako zatrzymanie kapitału.
Do spłaty kapitału kredytu jaki został Pani wypłacony pozostało 43.469,86 PLN.
Jest to kwota, którą ma Pani zapłacić na rzecz banku w ciągu 30 dni od dnia podpisania ww. ugody.
Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. zakup domu w którym mieszkają Państwo cały czas, udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
Kredyt został zabezpieczony hipotecznie na nieruchomości, na którą został zaciągnięty, tj. ul. (…) (…) (wtedy ulica nosiła nazwę (…)).
Bank wytoczył pozew o zatrzymanie kapitału, co de facto stanowi, że akceptuje fakt, że umowa została sporządzona wadliwie i nie należą mu się odsetki.
Kwoty ubezpieczeń i prowizji jakie były przez Panią płacone bank zalicza na poczet spłaty kapitału.
Wszyscy kredytobiorcy, czyli Pani z mężem odpowiadają solidarnie za spłatę kredytu, nie mają Państwo rozdzielności majątkowej.
Ugodę chcą Państwo podpisać w ciągu najbliższych trzech miesięcy.
Stroną ugody będzie zarówno Pani, jak i mąż.
W ramach ugody mają Państwo otrzymać zwrot zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 PLN.
Koszty faktycznie przez Państwa poniesione są w tej kwocie. Według umowy, jaką mają Państwo z przedstawicielem prawnym, jemu należą się te środki. Środki zostaną przekazane bezpośrednio przez bank na konto Państwa przedstawiciela prawnego.
Przedmiotem ugody między Panią a bankiem jest wzajemne wycofanie pozwów. Na skutek tego Pani jako stronie umowy z bankiem zostanie do spłaty 43.469,86 PLN. Jest to kwota jaka pozostała Pani do spłaty całości kapitału, jaki pożyczyła Pani od banku.
Bank rezygnuje z odsetek, jakie była Pani mu winna zapłacić, ma Pani zwrócić tylko kapitał będący przedmiotem umowy kredytowej. Bank daje tym samym do zrozumienia, że umowa była sporządzona wadliwie i nie należą mu się odsetki.
Pisząc o rezygnacji banku z odsetek ma Pani na myśli umorzenie ich.
Ma Pani spłacić do końca kapitał, jaki Pani pozostał, a odsetki zostaną Pani umorzone.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniach)
1. Czy zwrot kosztów procesu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?
2. Czy od umorzonych Pani odsetek od kredytu będzie Pani zobligowana zapłacić podatek dochodowy?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniach)
Uważa Pani, że środki stanowią koszt, który został już przez Państwa poniesiony, a zwrot jest jedynie ekwiwalentem, nie przychodem. Dodatkowo kwota ta zostanie przekazana przez bank na numer konta Państwa przedstawiciela prawnego, z którym w umowie mają Państwo uwzględnione, że przejmuje zwrot tych kosztów na swoje konto.
Według Pani zawarcie ugody z bankiem nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ugoda dotyczyła kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe i miała na celu usunięcie skutków wadliwej konstrukcji umowy kredytowej indeksowanej do waluty obcej.
W Pani ocenie, nie dochodzi do realnego przysporzenia majątkowego, ugoda stanowi jedynie wygaszenie sporów i wzajemnych roszczeń. Ewentualne umorzenie części zobowiązania nie stanowi przychodu, lecz element rozliczenia spornego stosunku prawnego.
W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że po Pani stronie powstaje przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe: w Pani opinii umorzenie odsetek w ramach ugody z bankiem nie generuje obowiązku zapłaty podatku dochodowego, ponieważ kredyt został zaciągnięty na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Zwolnienie to wynika z rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku od niektórych dochodów związanych z kredytem hipotecznym.
Oznacza to, że od umorzonych kwot (zarówno kapitału, jak i odsetek) nie musi Pani płacić podatku, a bank nie wyśle z tego tytułu formularza PIT-11 do urzędu skarbowego.
Cel mieszkaniowy: Kredyt był zaciągnięty na zakup nieruchomości przeznaczonej na własne potrzeby.
Termin: Ugoda zawarta będzie do 31 grudnia 2026 roku.
Jednorazowość: Zwolnienie dotyczy tylko jednej inwestycji mieszkaniowej.
Typ kredytobiorcy: Jako kredytobiorca jest Pani osobą fizyczną.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
Źródła przychodów
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Wskazała Pani, że na podstawie proponowanej ugody ma Pani spłacić pozostały do spłaty kapitał, natomiast bank umorzy Pani odsetki i zwróci koszty procesu.
Powzięła Pani wątpliwość, jakie będą dla Pani skutki podatkowe powyższych czynności.
Umorzenie wierzytelności
Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem w kwestii wskazania, że „umorzenie części zobowiązania nie stanowi przychodu” oraz że „brak jest podstaw do uznania, że po stronie Wnioskodawczyni powstaje przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych” Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Zaniechanie poboru podatku
Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1) jednego gospodarstwa domowego albo
2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1.
Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki na cele mieszkaniowe.
Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na zakup domu. Zatem główna przesłanka została spełniona.
Ponadto, z przedstawionych przez Panią informacji wynika, że kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystała Pani wcześniej z zaniechania poboru podatku z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie.
Mając na uwadze powyższe – przychód uzyskany przez Panią z tytułu umorzenia odsetek od kredytu - będzie korzystał z zaniechania poboru podatku dochodowego.
Od tego umorzenia nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
W tej kwestii Pani stanowisko jest prawidłowe.
Skutki podatkowe zwrotu kosztów procesu
Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego.
Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
Na podstawie art. 96 ww. ustawy:
Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).
W myśl art. 104 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:
Koszty procesu, w którym zawarto ugodę, znosi się wzajemnie, jeżeli strony nie postanowiły inaczej.
Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1228 ze zm.):
Koszty sądowe obejmują opłaty i wydatki.
W myśl natomiast art. 5 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Wydatki obejmują w szczególności wynagrodzenie należne innym osobom lub instytucjom oraz zwrot poniesionych przez nie kosztów.
Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda.
Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu ww. kosztów nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
Skutki podatkowe związane ze zwrotem kosztów procesu należy odnosić bezpośrednio do Kredytobiorcy, niezależnie od dalszych rozliczeń pomiędzy Kredytobiorcą, a pełnomocnikiem reprezentującym kredytobiorcę.
Nie ma zatem znaczenia, czy „technicznie” zwrot kosztów dokonywany jest na konto kredytobiorcy, czy od razu na konto pełnomocnika prowadzącego sprawę.
Mając na uwadze powyższe, zwrot poniesionych przez Panią kosztów procesu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W tej kwestii Pani stanowisko również jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla Pani męża.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo