Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.369.2026.2.BM

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• prawidłowe – w części dotyczącej zastosowania zaniechania poboru podatku do umorzonej przez bank wierzytelności w odniesieniu do lokalu mieszkalnego i jego wykończenia oraz udziału w nieruchomości wspólnej;
• nieprawidłowe – w części dotyczącej zastosowania zaniechania poboru podatku do umorzonej przez bank wierzytelności w odniesieniu do udziału w garażu wielostanowiskowym.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 6 maja 2026 r. (wpływ 13 maja 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 25 czerwca 2010 r. zakupił Pan własność wyodrębnionego lokalu mieszkalnego położonego przy (…) wraz z miejscem garażowym usytuowanym w podziemnej kondygnacji tego samego budynku odpowiadający ułamkowi we współwłasności nieruchomości garażowej.

Zakup ww. nieruchomości sfinansowany został w ramach jednej inwestycji kredytowej podatnika. Kredyt został zaciągnięty w walucie obcej - Franku Szwajcarskim (dalej: CHF) na podstawie umowy kredytu mieszkaniowego zawartej w dniu 12 listopada 2008 r. pomiędzy Panem, a (…).

W ramach środków finansowych otrzymanych od Banku w ramach umowy zakupił Pan wyodrębnioną własność lokalu w lokalu mieszkalnym wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, ułamkową część własności lokalu użytkowego stanowiącego garaż podziemny znajdujące się w tym samym budynku mieszkalnym oraz sfinansował wykończenie lokalu oddanego w stanie surowym.

Następnie w dniu 1 grudnia 2025 r. w toku sądowego postępowania o ustalenie nieważności umowy kredytowej nr (…) i związaną z tym zapłatę została zawarta pomiędzy Panem, a Bankiem ugoda pozasądowa, w której Bank zobowiązał się do zapłaty na Pana rzecz części „nadpłaconych” środków.

Zgodnie ze stanowiskiem Banku spełnił Pan w 82.61 % warunki do zwolnienia z opodatkowania przychodu wynikającego z umorzenia względem niego wierzytelności Banku. Bank wskazał, że umorzenie wierzytelności z tytułu nadpłaty kredytu powstałej z różnicy kursowej nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego wskazanego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów związanych z uzyskaniem kredytem hipotecznym uzyskanym na cele mieszkaniowe.

Bank jednostronnie przyjął, iż transza kredytu z dnia 16 lipca 2009 r. w wysokości 52.680,38 zł stanowiła nadwyżkę po wypłacie kredytu wynikającą z różnic kursowych.

Pan nie zgadzając się z taką interpretacją przepisów dokonaną przez Bank złożył w tym zakresie reklamację wskazując, że w Pana ocenie powinien Pan korzystać ze 100% zwolnienia.

Bank w odpowiedzi na reklamację podtrzymał pierwotne stanowisko.

Uzupełnienie stanu faktycznego

Zgodnie z treścią umowy kredytu: Cel mieszkaniowy, tj. nabycie nieruchomości kredytowanej (lokal mieszkalny i miejsce postojowe) oraz budowa na nieruchomości kredytowanej stanowiąca wykończenie.

Kredyt, o którym mowa we wniosku, został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Kredyt został zabezpieczony hipotecznie zarówno na lokalu będącym przedmiotem umowy kredytu jak i na części wspólnej nieruchomości.

Kredyt dotyczył nieruchomości mieszkalnej, tj. mieszkania własnościowego.

Na kwotę umorzenia składał się: kapitał i odsetki umowne.

Jest Pan jedynym kredytobiorcą.

Nie korzystał Pan w przeszłości z zaniechania poboru podatku z tytułu innego kredytu zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

Umowa kredytowa nie zawiera takiego rozgraniczenia, w którym jest zawarte jaka kwota kredytu została przeznaczona na zakup wyodrębnionej własności lokalu w lokalu mieszkalnym wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, a jaka na miejsce postojowe stanowiące ułamkową część własności lokalu użytkowego stanowiącego garaż podziemny.

Miejsce postojowe, które stanowi udział we współwłasności lokalu niemieszkalnego stanowiącego garaż wielostanowiskowy (lokal użytkowy) oraz lokal mieszkalny mają oddzielne księgi wieczyste.

Udział w nieruchomości wspólnej - zgodnie z aktem notarialnym udział w nieruchomości wspólnej jest to udział wynoszący 4321/1976367 części w nieruchomości wspólnej (nieprzeznaczonej do użytku przez poszczególnego właściciela zgodnie z ustawą o własności lokali|) na której wybudowany został budynek przy (…), w którym zakupił Pan lokal z przynależnym do niego miejscem postojowym.

Zgodnie z księgą wieczystą (…) udział w nieruchomości wspólnej oraz lokal mieszkalny mają jedną księgę wieczystą.

Umowa nie wskazuje na jakie cele miały być przeznaczone poszczególne transze, tylko mówi na jaki cel miał być przeznaczony kredyt w całości a więc wszystkie transze łącznie.

Nie nastąpiły ustalenia modyfikujące treść umowy.

Bank wystawił PIT-11, Bank nie wskazał celu, ani w PIT-11, ani w treści ugody, dopiero po złożeniu reklamacji wskazał niepoprawnie, że nie może Pan skorzystać ze zwolnienia w stosunku do:

• kwoty 52.680,38 zł która według banku stanowi nadwyżkę kursową wynikającą z obliczeń wewnętrznych banku mimo że pieniądze te przeznaczyłem na cel mieszkaniowy, oraz
• kwoty 29.524 zł która jest ceną za miejsce postojowe przynależne lokalowi, a
• wypłacona nadwyżka stanowi częściowy zwrot rat kapitałowo-odsetkowych natomiast z ugody nie wynika, aby wysokość zwrotu była uzależniona od ponownego przeliczenia środków według kursu waluty wskazanego w ugodzie.

Pytanie

Czy w świetle norm zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, zaniechanie poboru podatku obejmuje 100% kwoty umorzenia wynikającego z ugody z dnia 1 grudnia 2025 r., skoro kredyt, w tym kwota 52.680,38 zł stanowiąca nadwyżkę po wypłacie kredytu wynikającą z różnic kursowych, był przeznaczony na jedną inwestycję mieszkaniową obejmującą lokal mieszkalny oraz udział w garażu wielostanowiskowym stanowiącą jednocześnie tożsamy cel kredytowy?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie podatnika kluczowym pojęciem w interpretacji norm zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dni 11 marca 2022 r. jest cel, dla którego zostało wprowadzone rozporządzenie, którym było jak najszersze zwolnienie kredytobiorców z podatkowych kosztów związanych z zawieraniem ugód w tym ugód pozasądowych w postępowaniach związanych z kredytami zaciągniętymi w walutach obcych. Nie bez znaczenia dla oceny stanu faktycznego pozostaje również ogólna zasada prawa podatkowego zawarta w art. 2a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którą to zasadą niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść podatnika.

Mając na uwadze cel rozporządzenia a także jego literalne zapisy należy wskazać, że w zastanym stanie faktycznym spełnione zostały wszelkie przesłanki do całkowitego zaniechania poboru podatku dochodowego.

Należy bowiem wskazać, że zakup wyodrębnionego lokalu jak i udziału w nieruchomości garażowej oraz wykończenie odbyły się w ramach tej samej inwestycji mieszkaniowej, co wprost wynika z ust. 40 Umowy kredytu gdzie zakup lokalu mieszkalnego i miejsca postojowego traktowany jest jako zakup „nieruchomości kredytowanej”, a nie dwóch odrębnych nieruchomości kredytowanych. W umowie kredytu nie został określony żaden inny cel.

Na ten wskazany cel służyły też środki przekazywane podatnikowi w poszczególnych transzach kredytu. Wszelkie środki uzyskane od Banku przeznaczył Pan na zakup, a następnie remont nabytego lokalu mieszkalnego.

Wskazać w tym miejscu należy, że nabył Pan lokal w stanie deweloperskim, zaś kwota nadwyżki powstałej w wyniku różnicy kursowej została w całości przeznaczona na remont lokalu tak, aby doprowadzić go do funkcji mieszkalnej i korzystać z niego zgodnie z takim przeznaczeniem.

W świetle przepisów prawa oraz umowy kredytowej podatnik nie mógł przeznaczyć tak uzyskanych środków na inny cel. Wiązała go bowiem w tym zakresie umowa. Trudno natomiast przypuszczać, aby w ramach umowy kredytu Bank wypłacił konsumentowi środki mogące być przeznaczone na inny cel. Byłaby to czynność niezgodna z treścią zawartej pomiędzy stronami umowy.

Ponadto cel dokonania inwestycji powinien być interpretowany również w wymiarze indywidualnym w nawiązaniu do celu w jakim podatnik dokonywał zakupu nieruchomości w dacie zawarcia umowy. Badaniu powinno podlegać na co zostały przeznaczone tak pozyskane środki, co nie może być zastąpione ogólnym założeniem, iż podatnik mógł je przeznaczyć na dowolny cel.

W ocenie podatnika z powyżej przedstawionych względów zaniechanie poboru podatku powinno dotyczyć 100% umorzonych względem podatnika nieruchomości.

Wynika to z celowościowej wykładni przepisów rozporządzenia gdzie uznanie, że część Pana inwestycji w postaci udziału we współwłasności lokalu nieużytkowego nie stanowi realizacji celu mieszkalnego byłoby interpretacją dokonaną wbrew celowi rozporządzenia, jakim było zwolnienie podatnika z ciężarów fiskalnych związanych z zawieranymi z Bankami ugodami w przedmiocie kredytów denominowanych.

Mając na uwadze powyżej przedstawione argumenty wnoszę o dokonanie indywidualnej interpretacji podatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z opisu sprawy wynika, że bank w wyniku zawartej ugody umorzył Panu część kredytu oraz zwrócił nadpłacone środki pieniężne.

Umorzenie wierzytelności

Odrębną kwestią jest umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks cywilny:

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Panu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.  kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.  kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.  kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Przedstawił Pan informacje, z których wynika, że:

1.  zaciągnął Pan kredyt hipoteczny w dniu 12 listopada 2008 r. w walucie obcej CHF. W ramach środków finansowych otrzymanych od Banku w ramach umowy zakupił Pan wyodrębnioną własność lokalu w lokalu mieszkalnym wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz ułamkową część własności lokalu użytkowego stanowiącego garaż podziemny znajdujący się w tym samym budynku oraz sfinansował Pan wykończenie lokalu mieszkalnego;

2.  kredyt był zabezpieczony hipotecznie na lokalu będącym przedmiotem umowy kredytu jak i na części wspólnej nieruchomości;

3.  nie korzystał Pan wcześniej z zaniechania poboru podatku z tytułu jakiegokolwiek kredytu;

4.  ugoda z bankiem została podpisana 1 grudnia 2025 r.

Powziął Pan wątpliwość, czy zaniechanie poboru podatku obejmuje 100% kwoty umorzenia wynikającego z ugody z dnia 1 grudnia 2025 r., skoro kredyt był przeznaczony na jedną inwestycję mieszkaniową, obejmującą zarówno lokal mieszkalny oraz udział w garażu wielostanowiskowym?

Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności w odniesieniu do lokalu mieszkalnego, jego wykończenie oraz udziału w nieruchomości wspólnej

Główną przesłaną do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie tego kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty - jest to wyliczenie enumeratywne.

Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.

Ponadto, w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jako jeden z wydatków na cele mieszkaniowe – został wymieniony również remont lokalu mieszkalnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.

Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.) jako:

Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od lokalu bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu lokalu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej lokalu mieszkalnego. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi lokalu mieszkalnego.

Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na wyodrębnioną własność lokalu w lokalu mieszkalnym wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, ułamkową część własności lokalu użytkowego stanowiącego garaż podziemny znajdujące się w tym samym budynku mieszkalnym oraz sfinansowanie wykończenia lokalu oddanego w stanie surowym.

Ponadto, z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystał Pan wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe.

Dodatkowo wskazał Pan, że lokal mieszkalny oraz udział w nieruchomości wspólnej mają jedną księgę wieczystą.

Wobec spełnienia przesłanek wynikających z omawianego Rozporządzenia - może Pan skorzystać z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego i jego wykończenie oraz na udział w nieruchomości wspólnej. Co za tym idzie - nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Pana stanowisko w tej kwestii należało uznać za prawidłowe.

Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności w odniesieniu do ułamkowej części własności lokalu użytkowego stanowiącego garaż podziemny

Wskazał Pan, że miejsce postojowe jest przynależne do lokalu mieszkalnego, jednakże z przedstawionego opisu wynika, że miejsce postojowe posiada odrębną księgę wieczystą.

Przepis art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia wyłącznie lokal mieszkalny oraz grunt lub prawo wieczystego użytkowania gruntu związane z tym lokalem.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.

W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego przez Pana opisu wynika, że miejsce postojowe – chociaż związane jest z zakupionym lokalem mieszkalnym – to stanowi odrębną nieruchomość posiadającą odrębną księgę wieczystą. Nie można więc uznać, że spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Samo miejsce postojowe, mimo że znajduje się w budynku, w którym są lokale mieszkalne, to jednak w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.

Wobec powyższego umorzona wierzytelność w części dotyczącej nabycia miejsca postojowego nie podlega zaniechaniu poboru podatku.

W konsekwencji, będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzonej kwoty wierzytelności w części odpowiadającej kwocie przypadającej na nabycie udziału w prawie własności garażu wielostanowiskowego, z którym związane jest prawo wyłącznego korzystania z miejsca postojowego.

Przychód ten jest Pan zobowiązany wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym został on osiągnięty, tj. za rok, w którym doszło do umorzenia zobowiązania.

Wobec powyższego, Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.