Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.391.2026.3.MT

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 23 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 maja 2026 r. (wpływ 6 maja 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Ma Pan 65 lat i w bieżącym roku przechodzi Pan na emeryturę. Przez wiele lat prowadził Pan działalność rolniczą.

Jest Pan właścicielem gruntów rolnych od ponad 20 lat. Grunty te były wykorzystywane w prowadzonej przez Pana działalności rolniczej i były przez Pana uprawiane przez cały ten okres. Od 2020 r. dokonuje Pan stopniowej sprzedaży części tych gruntów, w tym działek budowlanych powstałych w wyniku podziału nieruchomości. Sprzedaż ta ma na celu spłatę zobowiązań finansowych związanych z działalnością rolniczą (leasingi, kredyty) oraz zakończenie tej działalności w związku z przejściem na emeryturę.

W latach 2020-2026 sprzedał Pan łącznie 13 działek budowlanych, w tym:

• w 2020 r. - 5 działek,
• w 2021 r. - 0,
• w 2022 r. - 0,
• w 2023 r. - 0,
• w 2024 r. - 5 działek,
• w 2025 r. - 0,
• w 2026 r. - 3 działki.

Podział gruntów był dokonany wyłącznie w celu umożliwienia ich sprzedaży. Wytyczone zostały drogi wewnętrzne wyłącznie w celu zapewnienia dojazdu do wydzielonych działek.

Dla każdej działki występował Pan o wydanie warunków zabudowy, ponieważ bez nich podział działki rolnej był niemożliwy. Nie doprowadzał Pan do działek żadnych mediów, ani nie podejmował Pan innych działań zwiększających ich wartość inwestycyjną.

Działki były sprzedawane bez korzystania z usług pośredników. Jedyną formą poszukiwania nabywców były zwykłe ogłoszenia na portalach internetowych.

Sprzedaż gruntów ma charakter wyprzedaży majątku prywatnego (rodzinnego), bez podejmowania działań inwestycyjnych typowych dla przedsiębiorców, i służy wyłącznie spłacie zobowiązań oraz zakończeniu działalności rolniczej.

Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego

Wskazał Pan, że grunty rolne będące przedmiotem wniosku zostały nabyte ponad 25 lat temu, w drodze umów sprzedaży zawartych w formie aktów notarialnych. Nabycia dokonywał Pan wspólnie z małżonką, do majątku prywatnego. Wszystkie transakcje zakupu znajdują odzwierciedlenie w stosownych aktach notarialnych.

Ww. nieruchomości od momentu nabycia nie były, nie są i nie będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy, ani żadnej innej umowy o podobnym charakterze. Nie istnieją również żadne plany takiego udostępniania nieruchomości w przyszłości.

Nie prowadzi i nigdy nie prowadził Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, ani żadnej innej działalności gospodarczej związanej z nieruchomościami. Nie prowadzi Pan również innej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Przedmiotem Pana zapytania jest określenie źródła przychodu ze sprzedaży 13 działek budowlanych w latach 2020-2026, tj. ustalenie, czy przychód ten należy zakwalifikować jako przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w ramach majątku prywatnego, czy jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Poza 13 działkami budowlanymi sprzedanymi w latach 2020-2026 posiada Pan jeszcze inne nieruchomości, które w przyszłości mogą zostać przeznaczone do sprzedaży.

Planowana sprzedaż wynika z Pana wieku, zakończenia aktywności zawodowej i przejścia na emeryturę. W związku z tym prawdopodobnie będzie Pan stopniowo zbywał posiadane grunty rolne. Większość z nich zamierza Pan sprzedać jako grunty rolne.

Niektóre grunty, położone blisko terenów zurbanizowanych, na których dalsza produkcja rolna z powodu silnego oporu społecznego nie jest już możliwa lub jest istotnie utrudniona, mogą zostać w przyszłości przekształcone na działki budowlane, podzielone i sprzedane.

Grunty te są gruntami ornymi. Zostały nabyte ponad 20 lat temu, w drodze zakupu dokonanego wspólnie z małżonką, albo jeszcze wcześniej w drodze darowizny od rodziców. Ich sytuacja oraz sposób użytkowania są analogiczne do gruntów objętych niniejszym wnioskiem. Były one wykorzystywane w gospodarstwie rolnym, w szczególności do produkcji płodów rolnych wykorzystywanych na potrzeby prowadzonego gospodarstwa, w tym hodowli zwierzęcej, a ewentualne nadwyżki mogły być sprzedawane w ramach prowadzonej działalności rolniczej opodatkowanej VAT.

Posiad Pan inne grunty rolne, głównie grunty orne. Zostały one nabyte ponad 20 lat temu w drodze zakupu wspólnie z małżonką albo jeszcze wcześniej w drodze darowizny od rodziców.

Nieruchomości zostały nabyte w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego i działalności rolniczej, a nie w celu odsprzedaży.

Od momentu nabycia nieruchomości były wykorzystywane rolniczo, w sposób analogiczny do nieruchomości objętych wnioskiem, w szczególności do uprawy płodów rolnych wykorzystywanych następnie w gospodarstwie rolnym, w tym w hodowli zwierzęcej. Ewentualne nadwyżki płodów rolnych mogły być sprzedawane w ramach działalności rolniczej.

Nieruchomości, które mogą podlegać sprzedaży w przyszłości, mają charakter gruntów rolnych, w szczególności gruntów ornych. Większość z nich będzie sprzedawana jako grunty rolne. Część gruntów położonych w pobliżu terenów zurbanizowanych może zostać w przyszłości przekształcona na działki budowlane, podzielona i sprzedana jako niezabudowane działki budowlane.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż działek budowlanych stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy w związku z tym podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym (oraz ewentualnie podatkiem VAT), czy też jest to sprzedaż majątku prywatnego, która nie podlega opodatkowaniu?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem sprzedaż opisanych działek nie stanowi działalności gospodarczej, lecz jest realizacją prawa do rozporządzania majątkiem prywatnym. Przemawiają za tym następujące okoliczności: grunty były Pana własnością od ponad 20 lat i były wykorzystywane w działalności rolniczej, sprzedaż następuje w związku z zakończeniem działalności rolniczej i przejściem na emeryturę, celem sprzedaży jest spłata zobowiązań finansowych, a nie prowadzenie działalności zarobkowej, nie podejmował Pan działań inwestycyjnych zwiększających wartość nieruchomości (brak uzbrojenia terenu), uzyskanie warunków zabudowy oraz wytyczenie dróg miało charakter wyłącznie techniczny i było konieczne do sprzedaży działek, sprzedaż nie była prowadzona w sposób zorganizowany i profesjonalny (brak pośredników, brak działań marketingowych poza zwykłymi ogłoszeniami), nieruchomości stanowiły majątek prywatny, a ich sprzedaż ma charakter incydentalny i związany z wygaszaniem przez Pana działalności rolniczej.

W związku z powyższym uważa Pan, że sprzedaż działek nie powinna być traktowana jako działalność gospodarcza, a tym samym nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592). Zgodnie z jego treścią:

Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.

W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

• odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
• zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej

Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie trzech warunków:

• po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
• po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
• po trzecie, w sposób ciągły.

Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:

1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;

2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;

3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji.

Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki.

W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”, „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”, „wprowadzać porządek”.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 roku sygn. I SA/Po 919/14:

Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności, (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.

Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić również zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem działek, o których mowa we wniosku.

W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przeprowadzenia planowanej transakcji należy rozważyć, czy czynność ta zawierać będzie znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie prywatnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.

W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie okoliczności jak: ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży, osiągnięcie zysku, doprowadzenie przyłączy energetycznych i wodociągowych, uzyskania warunków zabudowy, złożenie wniosku o uwzględnienie działek w przyszłym planie zagospodarowania przestrzennego jako mieszkaniowych, czy zawarcie umowy z biurem nieruchomości w celu ich sprzedaży.

Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego opisu sprawy oraz jego uzupełnienia wynika, że jest Pan właścicielem gruntów rolnych od ponad 20 lat. Grunty te były wykorzystywane w prowadzonej przez Pana działalności rolniczej i były przez Pana uprawiane przez cały ten okres. Od 2020 r. dokonuje Pan stopniowej sprzedaży części tych gruntów, w tym działek budowlanych powstałych w wyniku podziału nieruchomości. Sprzedaż ta ma na celu spłatę zobowiązań finansowych związanych z działalnością rolniczą (leasingi, kredyty) oraz zakończenie tej działalności w związku z przejściem na emeryturę. Planowana sprzedaż wynika z Pana wieku, zakończenia aktywności zawodowej i przejścia na emeryturę. W związku z tym prawdopodobnie będzie Pan stopniowo zbywał posiadane grunty rolne. Większość z nich zamierza Pan sprzedać jako grunty rolne. W latach 2020-2026 sprzedał Pan łącznie 13 działek budowlanych. Podział gruntów był dokonany wyłącznie w celu umożliwienia ich sprzedaży. Wytyczone zostały drogi wewnętrzne wyłącznie w celu zapewnienia dojazdu do wydzielonych działek. Dla każdej działki występował Pan o wydanie warunków zabudowy, ponieważ bez nich podział działki rolnej był niemożliwy. Nie doprowadzał Pan do działek żadnych mediów, ani nie podejmował Pan innych działań zwiększających ich wartość inwestycyjną. Działki były sprzedawane bez korzystania z usług pośredników. Jedyną formą poszukiwania nabywców były zwykłe ogłoszenia na portalach internetowych. Sprzedaż gruntów ma charakter wyprzedaży majątku prywatnego (rodzinnego), bez podejmowania działań inwestycyjnych typowych dla przedsiębiorców, i służy wyłącznie spłacie zobowiązań oraz zakończeniu działalności rolniczej. Ww. nieruchomości od momentu nabycia nie były, nie są i nie będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy, ani żadnej innej umowy o podobnym charakterze. Nie prowadzi i nigdy nie prowadził Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, ani żadnej innej działalności gospodarczej związanej z nieruchomościami. Nie prowadzi Pan również innej pozarolniczej działalności gospodarczej. Poza 13 działkami budowlanymi sprzedanymi w latach 2020-2026 posiada Pan jeszcze inne nieruchomości, które w przyszłości mogą zostać przeznaczone do sprzedaży.

Przedmiotem Pana wątpliwości jest określenie źródła przychodu ze sprzedaży 13 działek budowlanych w latach 2020-2026, tj. ustalenie, czy przychód ten należy zakwalifikować jako przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w ramach majątku prywatnego, czy jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Odnosząc się do powyższej kwestii wskazać należy, że w przedstawionym stanie faktycznym nie sposób przyjąć, że sprzedaż wydzielonych działek, generuje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak już wcześniej wyjaśniono, zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Pana działań nie można uznać za działania zarobkowe, bowiem nie nabył Pan sprzedanych działek w celu jej odsprzedaży. Wskazał Pan, że grunty, z których wydzielił Pan 13 sprzedanych działek, zostały nabyte przez Pana ponad 20 lat temu i przez cały okres posiadania były wykorzystywane w prowadzonej przez Pana działalności rolniczej. Ponadto wskazał Pan, że sprzedaż działek ma na celu spłatę zobowiązań finansowych związanych z działalnością rolniczą (leasingi, kredyty) oraz zakończenie tej działalności w związku z przejściem na emeryturę.

Zatem, w przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Pana wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom.

Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy nie powoduje, że sprzedający z tego powodu uznany zostanie za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.

Okoliczności dotyczące nabycia i sprzedaży wydzielonych działek nie dają podstaw do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży do działalności gospodarczej. Nie sposób zatem uznać, że w realiach analizowanej sprawy działania podejmowane przez Pana pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży tej nieruchomości do kategorii przychodu z działalności gospodarczej.

Na powyższe nie będzie miał wpływu podział nieruchomości. Dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nieistotny jest sam fakt podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli zatem właściciel dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości nie stanowi przy tym daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie bowiem, żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt podziału nieruchomości pozostaje bez znaczenia, gdyż jak zostało już wskazane na wstępie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości od daty jej nabycia, a nie od daty podziału.

Podsumowując, sprzedaż przez Pana w latach 2020-2026 wydzielonych 13działek nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowodowała powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe tej sprzedaży należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z cytowanego wcześniej art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skutki podatkowe planowanej sprzedaży nieruchomości

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.

Aby stwierdzić, czy sprzedaż przez Pana 13 wydzielonych działek podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy ich odpłatne zbycie nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.

Wskazał Pan, że grunty rolne będące przedmiotem wniosku, z których wydzielił Pan 13 działek budowlanych nabył Pan ponad 5 lat temu w drodze umów sprzedaży.

Zatem odpłatne zbycie 13 wydzielonych działek w latach 2020-2026. nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie. Tym samym przychód z tej sprzedaży nie stanowi dla Pana źródła przychodu, w rozumieniu przywołanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.