Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.433.2026.3.JM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·           prawidłowe – w części dotyczącej zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·           nieprawidłowe – w części dotyczącej ustalenia miejsca zamieszkania i obowiązku podatkowego.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 31 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – na wezwania – pismem z 13 maja 2026 r. (data wpływu 19 maja 2026 r.) oraz pismem z 19 czerwca 2026 r. (data wpływu 29 czerwca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 23 października 2025 r. została Pani – przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) – pisemnie wezwana do złożenia korekty zeznania PIT-36 za 2023 r., w której wykazała Pani dochody krajowe i zagraniczne. Złożyła Pani korektę deklaracji PIT-36 za 2023 r., w której uwzględniła Pani australijskie przychody z tytułu australijskiej renty wojskowej po mężu (...). Świadczenie to w Australii jest zwolnione z podatku dochodowego.

Wskutek ustnej rozmowy telefonicznej z Pracownikiem Urzędu Skarbowego (…), dowiedziała się Pani, że roczny przychód z 2023 r. z tytułu ww. australijskiej renty wojskowej został przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) uznany jako przychód i winien być opodatkowany w Polsce. Ww. Pracownik Urzędu Skarbowego (…) – w oparciu o groźbę wysokich odsetek – skłonił Panią do wpłaty kwoty podatku w łącznej wartości 5.774,00 zł (co stanowiło sumę kwoty głównej – tj. 4.694,00 zł oraz odsetek za opóźnienie – tj. 1.080,00 zł). Należność została wpłacona dnia 27 listopada 2025 r.

Posiada Pani dwa obywatelstwa – polskie oraz australijskie. Mieszka Pani w Australii, gdzie znajduje się Pani centrum życia. Czasowo przebywa Pani również w Polsce, gdzie się leczy. W danym stanie rzeczy – uwzględniając wojskowy (militarny) charakter renty australijskiej (...) rodzi się pytanie w zakresie zasadności zobowiązania Pani do żądania zapłaty podatku z tytułu uzyskania w 2023 r. w Australii świadczenia rentowego.

Uzupełnienie opisu sprawy

Aktualnym – tymczasowym – Pani miejscem zamieszkania jest Polska, niemniej jednak ma Pani zamiar rychłego powrotu do Australii – tj. niezwłocznie po zakończeniu leczenia kardiologicznego w Polsce (i zniesieniu aktualnego zalecenia powstrzymania się od lotów długodystansowych).

Dodatkowo wyjaśnia Pani, że posiada Pani obywatelstwo australijskie oraz polskie. Przez ponad 30 lat zamieszkiwała Pani Australię. Obecnie – z uwagi na zły stan zdrowia (vide: problemy sercowo – krążeniowe) nie jest Pani w stanie powrócić do Australii. Dane wynikają bezpośrednio z zaleceń lekarskich, które zabraniają kilkunastogodzinowej podróży.

Wniosek odnosi swój skutek do 2023 i 2024 roku podatkowego.

W okresie będącym przedmiotem zapytania tymczasowo zamieszkiwała Pani w Polsce. Jak określono powyżej taki stan rzeczy wynikał bezpośrednio ze złego stanu Jej zdrowia (vide: problemy kardiologiczne i zakaz lotów długodystansowych).

Podkreśla Pani, że ww. tymczasowego miejsca zamieszkania Pani w Polsce – przy poszanowaniu towarzyszącego Pani zamiaru powrotu na stałe do Australii – nie należy rozpatrywać przez pryzmat stałego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych.

W okresie będącym przedmiotem zapytania Pani pobyt przekroczył 183 dni zarówno w 2023 roku podatkowym, jak i w 2024 roku podatkowym. Było to podyktowane Pani złym stanem zdrowia.

W 2023 r. oraz w 2024 r. posiadała Pani następujące osobiste powiązania z Polską:

‒       w Polsce w ww. okresie mieszkał Pani syn wraz z rodziną.

W 2023 r. oraz w 2024 r. posiadała Pani następujące osobiste powiązania z Australią:

‒       w Australii w ww. okresie mieszkała rodzina Pani zmarłego męża;

‒       w Australii jest pochowany Pani mąż;

‒       chce Pani powrócić do Australii niezwłocznie po zakończeniu leczenia w Polsce.

W 2023 r. oraz w 2024 r. posiadała Pani następujące gospodarcze powiązania z Polską:

‒       w Polsce w ww. okresie była Pani współwłaścicielką mieszkania;

‒       w Polsce w ww. okresie pobierała Pani emeryturę;

‒       w Polsce w ww. okresie Pani się leczy (chcąc powrócić do pełni zdrowia, aby móc wyjechać do Australii).

W 2023 r. oraz w 2024 r. posiadała Pani następujące gospodarcze powiązania z Australią:

‒       w Australii w ww. okresie pobierała Pani przedmiotową rentę wojskową;

‒       w Australii w ww. okresie posiadała Pani powszechne mienie ruchome; Przez powszechne mienie ruchome rozumie Pani wszelki przedmioty codziennego użytku, takie jak: telewizor, rower, pamiątki, odzież i wszelkiego rodzaju inne przedmioty, które są niezbędne do życia. Przechowuje je Pani u australijskich znajomych.

‒       w Australii w ww. okresie posiadała Pani wszelkie uprawnienia obywatelskie – pozwolenie na prowadzenie pojazdów mechanicznych, ID card, etc.;

‒       w Australii w ww. okresie posiada Pani dostęp do ubezpieczenia zdrowotnego.

W okresie będącym przedmiotem zapytania Australia traktuje Panią jako rezydenta podatkowego.

W okresie objętym wnioskiem nie prowadzi Pani żadnej aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej, obywatelskiej ani w Polsce, ani w Australii. Wyłącznie leczy się Pani w Polsce, by móc wyjechać do Australii.

Jednocześnie wskazuje Pani, że pobiera w Polsce emeryturę.

Jest Pani wypłacana australijska renta wojskowa z tytułu bycia wdową po żołnierzu zawodowym (tzw. renta wdowia) – (…). Pani Mąż był zawodowym żołnierzem. Mąż był również weteranem wojny w Wietnamie. Australijską rentę wojską wypłaca Pani tzw. (…). Australijskie świadczenie przyznane Pani wynika z faktu bycia wdową po żołnierzu zawodowym i weteranie wojennym. Świadczenie to jest wypłacane na podstawie australijskiego aktu o numerze (…). Otrzymywana przez Panią australijska renta wojskowa po mężu została przyznana i wypłacana na podstawie australijskich przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin - numer aktu (…). Australijskie świadczenie przyznane i wypłacane Pani stanowi jednocześnie świadczenie przyznane na podstawie odrębnych przepisów z tytułu odbywania lub pełnienia służby wojskowej innej niż zawodowa służba wojskowa, a to z uwagi na fakt, że Pani Mąż był jednocześnie weteranem wojennym wojny w Wietnamie. Tym samym – w Pani ocenie, świadczenie to wypełnia znamiona zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym zakresie podkreśla Pani, że Pani Mąż odniósł poważne obrażenia w trakcie wojny w Wietnamie, co skutkowało na komforcie Jego dalszego życia.

Wskazuje Pani, że utożsamia Australię z utworzonym trwałym ogniskiem domowym. To w Australii posiada Pani krąg znajomych. To w Australii pochowany jest Pani mąż. To z Australią wiąże Pani swoją przyszłość. To w Australii korzysta Pani z ubezpieczenia społecznego.

Jeszcze raz podkreśla Pani, że gdyby nie problemy zdrowotne uniemożliwiające wielogodzinny lot (i ściśle z nimi związane zalecenia lekarskie), wróciłaby Pani do Australii.

Przez ostatnie lata pobytu w Australii zamieszkiwała Pani w wynajmowanym mieszkaniu, którego utrzymywanie wspierało lokalne wojsko. W chwili obecnej nie posiada Pani w Australii nieruchomości. W związku z przedłużającym się pobytem w Polsce (ściśle związanym z Pani problemami zdrowotnymi) zmuszona była Pani rozwiązać umowę najmu mieszkania. Za taką decyzją przemawiały zasady zwykłej ekonomiki. Utrzymywanie nieruchomości w Australii w przypadku – w pełni niezależnych od Pani – trudności powrotu do Australii jawiło się dla ww. nieekonomiczne.

Niezależnie posiada Pani stosowną promesę od Wynajmującego, iż w przypadku Pani powrotu do Australii ponownie wynajmie Pani dotychczas zajmowane mieszkanie.

Podkreśla Pani także, że ma Pani zamiar powrotu do Australii (niezwłocznie po ustabilizowaniu Pani zdrowia).

Przed przyjazdem do Polski pracowała Pani w szpitalu. Opiekowała się Pani także swoim Mężem. Wykazywała Pani także szereg standardowych (tj. typowych) przejawów życia w Australii na płaszczyźnie:

a)    społecznej – np. spotykając się ze znajomymi i przyjaciółmi, angażując się w inicjatywy w zakładzie pracy (tj. w szpitalu), udzielając się w strukturach wojskowych (jako małżonka emerytowanego wojskowego), etc.;

b)    kulturalnej – np. uczestnicząc w australijskich – najczęściej – lokalnych wydarzeniach kulturalnych jak np. koncerty, wydarzenia okolicznościowe, czy wyjścia do teatru/kina;

c)    obywatelskiej – czynnie uczestnicząc w okresie swojego pobytu w Australii – jako obywatel Australii – w rozmaitych formach demokratyzmu (vide: korzystanie z prymatu czynnego prawa wyborczego w sprawach lokalnych i centralnych).

Przyjechała Pani do Polski w sierpniu 2018 r. Nie jest Pani jednak w stanie wskazać daty dziennej.

Przyjechała Pani do Polski na urlop. Nie mogła Pani jednak z niego wrócić, albowiem wkrótce po przyjeździe do Polski doznała rozległego zawału.

Pytania

1.     W jaki sposób należy w polskim porządku podatkowym kwalifikować świadczenie renty wojskowej – tzw. (…) – czy jako świadczenie zwolnione z podatku (na zasadzie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 2 oraz 15 polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów australijskich), czy raczej jako świadczenie podlegające opodatkowaniu w Polsce (na zasadach ogólnych)?

2.     Czy zasadne jest traktowanie australijskiej renty wojskowej (…) jako osiągniętego przez Panią dochodu za 2023 r. i 2024 r., a następnie pobraniu od ww. kwot podatku dochodowego od osób fizycznych (powiększonych o odsetki ustawowe za opóźnienie), w sytuacji, gdy:

·           posiada Pani dwa obywatelstwa (polskie i australijskie);

·           mieszkała Pani w Australii przeszło 30 ostatnich lat;

·           obecne miejsce zamieszkania Pani w Polsce wynika tylko i wyłącznie z konieczności ustabilizowania Pani stanu zdrowia;

·           wyraża Pani wolę powrotnego wyjazdu – na stałe – do Australii?

3.     Jak w niniejszym stanie faktycznym kwalifikować Pani miejsce zamieszkania? Czy w przypadku, gdy:

·           Pani pobyt w Polsce jest spowodowany wyłącznie złym stanem zdrowia i ściśle związanym z nim zakazem długodystansowych lotów;

·           posiada Pani zamiar rychłego powrotu do Australii po zakończeniu obowiązywania medycznych przeciwwskazań długodystansowych lotów;

zasadne jest kwalifikowanie Pani miejsca zamieszkania przez pryzmat miejscowości położonej w Polsce?

4.     W kontekście przepisu art. 25 Kodeksu cywilnego – w jaki sposób w niniejszym stanie faktycznym kwalifikować Pani zamiar powrotu do Australii?

5.     Czy w przypadku Pani stałego powrotu do Australii i posiadania przez Panią w tym kraju miejsca zamieszkania naczelnik polskiego Urzędu Skarbowego będzie uprawniony do traktowania ww. świadczenia jako dochodu i na tej podstawie pobierania od ww. kwoty podatku dochodowego od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1

Australijskie świadczenie (…) winno być kwalifikowane przez pryzmat tzw. renty przyznanej na podstawie odrębnych przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (lub względnie przez pryzmat świadczenia osób otrzymywanego z tytułu odbywania lub pełnienia: służby wojskowej innej niż zawodowa służba wojskowa, z wyjątkiem uposażeń żołnierzy dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej - przyznane na podstawie odrębnych przepisów). Oba warianty są objęte – odpowiednio – przepisami art. 21 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oba warianty korzystają z tzw. zwolnienia podatkowego.

Rzecz ma się podobnie w prawnym porządku Australii, gdzie świadczenie to jest całkowicie zwolnione od podatku dochodowego.

Ma Pani miejsce zamieszkania w Australii. W Polsce ma Pani rodzinę, część swojego majątku, a aktualnie się tutaj leczy.

Nadto – z daleko idącej ostrożności, na wypadek, gdyby Organ nie kwalifikował (…) przez pryzmat przepisu art. 21 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy powołać się na przepis art. 18 ust. 1 umowy zawartej pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Australią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w Canberze dnia 7 maja 1991 r., wskazując, że „emerytury (w tym emerytury rządowe) i renty, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w jednym z Umawiających się Państw, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie”. Uwzględniając zatem Pani miejsce zamieszkania (które według ogólnych przepisów prawa cywilnego można mieć wyłącznie jedno) – tj. Australię nie powinno się opodatkować przychodu z tytułu (…). Kwestią wtórną powinna być kwestia zwolnienia z opodatkowania danego przychodu w Australii.

Reasumując, Pani zdaniem, przedmiotowe świadczenie nie powinno być opodatkowane w Polsce.

Ad. 2-5

A.

Przy założeniu, że Pani miejscem zamieszkania jest Polska, należy uznać, że australijskie świadczenie (…) winno być kwalifikowane przez pryzmat tzw. renty przyznanej na podstawie odrębnych przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (lub względnie przez pryzmat świadczenia osób otrzymywanego z tytułu odbywania lub pełnienia: służby wojskowej innej niż zawodowa służba wojskowa, z wyjątkiem uposażeń żołnierzy dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej – przyznane na podstawie odrębnych przepisów).

Oba warianty są objęte – odpowiednio – przepisami art. 21 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oba warianty korzystają z tzw. zwolnienia podatkowego.

Rzecz ma się podobnie w prawnym porządku Australii, gdzie świadczenie to jest całkowicie zwolnione od podatku dochodowego.

Wskazać należy, że australijskie świadczenie (…) wynika z faktu pobierania przez Panią tzw. renty wdowiej (rodzinnej) po emerytowanym żołnierzu zawodowym oraz kombatancie wojny w Wietnamie.

Reasumując, ww. świadczenie nie powinno zostać potraktowane jako przychód w Polsce, i tym samym nie powinno zostać opodatkowane.

B.

Przy założeniu, że Pani miejscem zamieszkania jest Australia, należy wskazać, że przez przeszło 30 ostatnich lat mieszkała Pani na stałe w Australii. Miała tam Pani centrum życiowe (vide: dom, ruchomości, rodzinę oraz znajomych). W Australii pochowała Pani męża. Około 3 lata temu przyleciała Pani na urlop do Polski. W tym czasie doznała Pani rozległego zawału, którego proces leczenia jest długi i skomplikowany. Nie jest Pani w stanie powrócić do Australii, a to z uwagi na aktualny zły stan zdrowia (i związaną z nim konieczność leczenia w Polsce), niemniej ma Pani zamiar powrotu do Australii.

Nadto – z daleko idącej ostrożności, na wypadek, gdyby Organ nie kwalifikował (…) przez pryzmat przepisu art. 21 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy powołać się na przepis art. 18 ust. 1 umowy zawartej pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Australią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w Canberze dnia 7 maja 1991 r., wskazując, że „emerytury (w tym emerytury rządowe) i renty, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w jednym z Umawiających się Państw, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie”.

Uwzględniając zatem definicję legalną miejsca zamieszkania (zdefiniowaną w przepisie art. 25 kodeksu cywilnego), przy założeniu, że zasadnicze znaczenie ma w tym zakresie towarzyszący danej osobie zamiar stałego pobytu (vide: powrót do Australii), należy uznać, że Pani miejscem zamieszkania jest Australia.

Wobec powyższego, nie powinno się opodatkować przychodu z tytułu (…).

Reasumując, Pani zdaniem w obu wariantach przedmiotowe świadczenie nie powinno być opodatkowane w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Art. 3 ust. 2a ww. ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z wniosku i uzupełnień wynika, że od 2018 r. przebywa Pani w Polsce. Jednocześnie w 2023 r. i w 2024 r. Australia traktowała Panią jako rezydenta podatkowego.

Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Australią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Canberze dnia 7 maja 1991 r. (Dz. U. z 1992 r. nr 41 poz. 177 ze zm.), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Rzeczpospolitą Polską oraz Australię dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 umowy:

Według art. 4 ust. 2 umowy:

Na podstawie art. 4 ust. 3 umowy:

Podkreślenia jednak wymaga, że postanowienia art. 4 ust. 3 umowy, mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy w myśl postanowień ust. 1 ww. umowy, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, tzn. gdy zachodzi kolizja ustawodawstw wewnętrznych obu państw w kwestii dotyczącej ustalenia miejsca zamieszkania. W konsekwencji reguły kolizyjne mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji gdy podatnik w tym samym czasie ma miejsce zamieszkania w obu umawiających się państwach.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym Umowa zawarta między Polską i Australią.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego (stałego miejsca zamieszkania) oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.

Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, w którym zazwyczaj przebywa.

A jeżeli osoba fizyczna zazwyczaj przebywa w obu Umawiających się Państwach wówczas będzie uważana za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania gospodarcze i osobiste. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Z informacji przedstawionych we wniosku i w uzupełnieniach wynika, że w 2023 r. i w 2024 r. nie posiadała Pani trwałego stałego ogniska domowego w Australii, nie posiadała Pani bliskich powiązań z Australią. Jest Pani wdową. W Australii jest pochowany Pani mąż i w Australii mieszka rodzina Pani zmarłego męża. W Polsce mieszka Pani syn z rodziną. Ma Pani zamiar powrotu do Australii, jednakże nie wiadomo kiedy to nastąpi. Z powodu złego stanu zdrowia w chwili obecnej nie jest to możliwe.

Ponadto, w Australii mieszkała Pani w wynajmowanym mieszkaniu, jednakże w związku z pobytem w Polsce rozwiązała Pani umowę najmu. W Polsce, w 2023 r. i 2024 r. była Pani natomiast współwłaścicielką mieszkania. Zatem, w Australii nie posiada Pani miejsca, w którym ma Pani stałe miejsce zamieszkania i w którym mogłaby Pani zamieszkać po powrocie. W okresie objętym wnioskiem, nie prowadzi Pani żadnej aktywności społecznej, politycznej kulturalnej i obywatelskiej ani w Polsce, ani w Australii. Jednocześnie, w 2023 r. i 2024 r. Pani pobyt w Polsce przekroczył 183 dni w roku podatkowym. W Polsce przebywa Pani od 2018 r. Polska jest aktualnie Pani miejscem zamieszkania.

Mając na uwadze powyższe, w 2023 r, i w 2024 r. Pani miejscem zamieszkania dla celów podatkowych ustalonym w oparciu o normy kolizyjne zawarte w art. 4 ust. 3 umowy polsko – australijskiej jest Polska. W tym okresie podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlegała Pani obowiązkowi podatkowemu w Polsce od wszystkich osiąganych dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania z uwzględnieniem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zatem, po analizie przepisów art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 4 ust. 3 polsko – australijskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie mogę się z Panią zgodzić, że w 2023 r. i w 2024 r. posiadała Pani miejsce zamieszkania w Australii. Podczas gdy, z przedstawionych przez Panią informacji wynika, że ognisko domowe i bliższe relacje posiadała Pani w tym okresie z Polską.

Dopiero w przypadku Pani stałego powrotu do Australii i nie przebywania na terytorium Polski, nie będzie Pani posiadała miejsca zamieszkania w Polsce. Będzie Pani wtedy podlegała ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, tj. będzie Pani podlegała opodatkowaniu tylko od dochodu (przychodu) osiągniętemu na terytorium Polski z uwzględnieniem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Odnosząc się do kwestii Pani miejsca zamieszkania w kontekście art. 25 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) wyjaśniam, że w przepisach polskiego prawa podatkowego obowiązujących do dnia 31 grudnia 2006 r. pojęcie „miejsca zamieszkania” nie było zdefiniowane, a zatem wykładnia tego pojęcia oparta była na definicji miejsca zamieszkania zawartej w tym przepisie. Zgodnie z nim:

Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, że istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.

Od 1 stycznia 2007 r. definicja miejsca zamieszkania podatnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wprowadzona została do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, ustalając Pani miejsce zamieszkania w 2023 i 2024 r. dokonałem analizy jedynie w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisy polsko – australijskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W tej części Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Opodatkowanie renty wojskowej na gruncie umowy polsko-australijskiej

Na podstawie art. 18 ust. 1 umowy polsko – australijskiej:

Stosownie do art. 18 ust. 2 ww. umowy polsko – austriackiej:

Zgodnie z tym artykułem emerytury (w tym emerytury rządowe) i renty podlegają opodatkowaniu  tylko w państwie miejsca zamieszkania odbiorcy. Rodzaje wypłat objętych tym artykułem obejmują nie tylko emerytury i renty wypłacane bezpośrednio byłym pracownikom najemnym, lecz również innym beneficjentom (np. żyjącym współmałżonkom lub dzieciom). Przepisem objęte są również świadczenia wypłacane na rzecz wdów i sierot. Nie wymaga się osiągnięcia przez osoby uprawnione wieku emerytalnego.

Z wniosku i uzupełnienia wynika, że w 2023 r. i w 2024 r. otrzymywała Pani australijską rentę wojskową z tytułu bycia wdową po żołnierzu zawodowym (tzw. renta wdowia) – (…). Pani mąż był zawodowym żołnierzem i weteranem wojny w Wietnamie. Australijską rentę wojską wypłaca Pani tzw. (…). Australijskie świadczenie przyznane Pani wynika z faktu bycia wdową po żołnierzu zawodowym i weteranie wojennym.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz przedstawiony powyżej stan prawny stwierdzam, że zgodnie z postanowieniami umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Australią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, otrzymywana przez Panią jako osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce renta wdowia po żołnierzu zawodowym z Australii w 2023 r. i w 2024 r. podlegała opodatkowaniu w miejscu Pani zamieszkania, tj. w Polsce.

Po przeniesieniu Pani stałego miejsca zamieszkania z powrotem do Australii i nie przebywaniu na terytorium Polski, otrzymywana przez Panią renta wdowia po zmarłym mężu nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce i nie będzie podlegała wykazaniu w składanym zeznaniu podatkowym.   

Opodatkowanie renty wojskowej na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych otrzymywanej w 2023 i 2024 r.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

W myśl art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Przepisy dotyczące zwolnień przedmiotowych powinny być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową. Wykluczone jest w tym wypadku stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej.

Stosownie do art. 1 ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin z dnia 29 maja 1974 r. (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 195):

W 2023 r. i w 2024 r. otrzymywała Pani australijską rentę wojskową z tytułu bycia wdową po żołnierzu zawodowym i weteranie wojny w Wietnamie (tzw. renta wdowia) – (…). Pani mąż odniósł poważne obrażenia w trakcie wojny w Wietnamie, co skutkowało na komforcie jego dalszego życia. Renta wojskowa po mężu została przyznana i wypłacana na podstawie australijskich przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.

Przyjmując za Panią, że otrzymywana przez Panią w 2023 r. i w 2024 r. australijska renta wojskowa po zmarłym mężu (żołnierzu zawodowym i weteranie wojennym) została przyznana i wypłacana na podstawie australijskich przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin stwierdzam, że wypłacane Pani w tym okresie świadczenie podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczeń zwolnionych nie należy wykazywać w składanym zeznaniu podatkowym.

Pani stanowisko w tej części jest prawidłowe.

Skoro otrzymywane przez Panią w 2023 i 2024 r. podlega zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to nie odniosłem się do zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 15 ustawy.

Dodatkowe informacje

Interpretacja ta stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie powstania po Pani stronie obowiązków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oceniam postępowania Naczelnika Urzędu Skarbowego, bowiem nie posiadam do tego uprawnień.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.