Po przeniesieniu centrum interesów życiowych do Malezji oraz po upływie 183 dni pobytu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Wnioskodawczyni będzie podlegała w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podatniczka jest obywatelką Polski, obecnie mieszkającą w Polsce. Planuje wyjazd do Malezji wraz z małoletnim dzieckiem, które będzie tam uczęszczać do szkoły przez co najmniej rok. Ona sama będzie przebywać na wizie opiekuna, bez prawa do pracy. Mąż pozostaje w Polsce, ale planuje dołączyć później. Wyjazd ma charakter stały, a podatniczka zamierza przenieść centrum swojego życia do Malezji i uzyskać tam rezydencję podatkową. W Malezji będzie wynajmować mieszkanie, a jej środki utrzymania pochodzić będą z…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani - na wezwanie - pismem z 18 maja 2026 r. (data wpływu 18 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pani obywatelką Polski i obecnie mieszka Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Planuje Pani wyjazd do Malezji wraz z Pani małoletnim dzieckiem. Dziecko będzie uczęszczać do szkoły w Malezji przez okres co najmniej jednego roku. W Malezji planuje Pani wynajmować mieszkanie i przebywać na wizie opiekuna dziecka (guardian visa), która nie uprawnia Pani do podejmowania pracy zarobkowej. Pani mąż pozostaje w Polsce. Wyjazd ma charakter długoterminowy.
Uzupełnienie opisu sprawy
Planuje Pani wyjazd do Malezji po zakończeniu procesu rekrutacyjnego Pani dziecka do szkoły oraz po dopełnieniu wszystkich formalności. Wyjazd do Malezji planuje Pani w celu zamieszkania tam wraz z dzieckiem i prowadzenia codziennego życia. Na początku będzie Pani mieszkać w Malezji z dzieckiem samodzielnie, a Pani mąż dołączy do Państwa w późniejszym terminie. Wyjazd planuje Pani na stałe do Malezji, związane z przeniesieniem centrum Pani codziennego życia do tego kraju. Po wyjeździe planuje Pani, że Pani miejscem zamieszkania dla celów podatkowych będzie Malezja. Planuje Pani uzyskać rezydencję podatkową Malezji, zgodnie z zasadą 183 dni oraz faktycznym miejscem prowadzenia codziennego życia. Planuje Pani ustalić miejsce stałego pobytu w Malezji. Nie planuje Pani powrotu do Polski. Posiada Pani obywatelstwo polskie oraz białoruskie.
Pani powiązania gospodarcze
W Polsce znajduje się samochód zarejestrowany na Pani męża, nabyty w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej, z którego będzie korzystał wyłącznie Pani mąż.
Nie posiada Pani żadnej nieruchomości w Polsce ani w Malezji. W Malezji będzie Pani mieszkać w lokalu wynajmowanym.
Aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska:
Po wyjeździe do Malezji nie będzie Pani prowadzić żadnej działalności politycznej, ponieważ nie posiada Pani obywatelstwa Malezji. Pani aktywność będzie sprowadzała się do codziennego funkcjonowania w miejscu zamieszkania, w szczególności do czynności związanych z życiem rodzinnym i szkolnym dziecka (zakupy, uczestnictwo w zajęciach szkolnych i pozaszkolnych dziecka, Pani zajęcia sportowe), a także okazjonalnego udziału w lokalnych wydarzeniach kulturalnych, takich jak wystawy, muzea oraz wyjazdy rekreacyjne na terenie Malezji.
Obecnie tworzy Pani z mężem wspólne gospodarstwo domowe w Polsce. Po wyjeździe gospodarstwo domowe będzie Pani prowadzić w Malezji wraz z dzieckiem (w szczególności zakupy, przygotowywanie posiłków, opieka nad dzieckiem oraz codzienne obowiązki), natomiast Pani mąż pozostanie w Polsce do czasu możliwości dołączenia do Państwa. Mąż planuje przeprowadzić się do Malezji w późniejszym terminie.
Pytanie
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, po przeniesieniu centrum interesów życiowych do Malezji oraz po upływie 183 dni pobytu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będzie Pani podlegała w Polsce wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, po wyjeździe do Malezji i przeniesieniu centrum interesów życiowych do tego kraju, a także po upływie 183 dni pobytu poza terytorium Polski, będzie Pani podlegała w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.
Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Z uwagi na wskazane we wniosku powiązania osobiste (rodzina: mąż i dziecko) może być Pani uznana, na gruncie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za osobę mającą miejsce zamieszkania zarówno w Polsce jak i w Malezji. Jednocześnie, po wyjeździe do Malezji będzie Pani przebywać ponad 183 dni poza terytorium Polski oraz zamierza Pani uzyskać rezydencję podatkową Malezji. Planuje Pani wyjazd do Malezji na stałe.
Zatem w przedmiotowej sprawie, zastosowanie mają przepisy Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malezji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokół do tej umowy, podpisanej w Kuala Lumpur dnia 8 lipca 2013 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 582) i zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę 7 czerwca 2017 r. i Malezję 24 stycznia 2018 r. (dalej: „Konwencja MLI”).
Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. Umowy:
W rozumieniu niniejszej Umowy, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną, władzę lokalną lub ich organ ustawowy. Jednakże, określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód, jaki osiąga ze źródeł położonych w tym Państwie.
W myśl art. 4 ust. 2 Umowy:
Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się według następujących zasad:
a) uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
b) jeżeli nie jest możliwe ustalenie, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych albo nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zazwyczaj przebywa;
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;
d) jeżeli osoba ta jest obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.
Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, pkt a w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Umowy (gdy istnieje kolizja ustawodawstw obu państw) uważa się, że miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.
Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach, to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek interesów życiowych.
Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
Z wniosku oraz uzupełnienia wynika, że obecnie mieszka Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Planuje Pani wyjazd do Malezji w celu zamieszkania tam na stałe wraz z dzieckiem i prowadzenia codziennego życia. Po wyjeździe planuje Pani, że Pani miejscem zamieszkania dla celów podatkowych będzie Malezja. Nie planuje Pani powrotu do Polski. Natomiast w Polsce pozostanie Pani mąż, z którym tworzy Pani wspólne gospodarstwo domowe.
Odnośnie centrum interesów gospodarczych poinformowała Pani, że po wyjeździe do Malezji, nie będzie Pani uprawniona do podejmowania pracy zarobkowej na terytorium Malezji. Będzie Pani dysponować środkami finansowymi pochodzącymi z darowizny otrzymanej od Pani mamy oraz wsparcia finansowego Pani męża. W Malezji będzie Pani posiadała przy sobie jedynie telefon i laptop, które będą Pani służyły do codziennego użytku. W Polsce znajduje się samochód zarejestrowany na Pani męża, z którego będzie korzystał wyłącznie Pani mąż. Nie posiada Pani żadnej nieruchomości w Polsce ani w Malezji. W Malezji będzie Pani mieszkać w lokalu wynajmowanym. Po wyjeździe będzie Pani korzystać ze świadczeń opieki zdrowotnej w Malezji. Nie posiada Pani żadnych zobowiązań kredytowych ani pożyczek. Rachunki bankowe oraz oszczędności będzie Pani posiadać zarówno w Polsce, jak i w Malezji. Po wyjeździe do Malezji nie będzie Pani prowadzić żadnej działalności politycznej, ponieważ nie posiada Pani obywatelstwa Malezji. Pani aktywność będzie sprowadzała się do codziennego funkcjonowania w miejscu zamieszkania, a także okazjonalnego udziału w lokalnych wydarzeniach kulturalnych, takich jak wystawy, muzea oraz wyjazdy rekreacyjne na terenie Malezji.
Zatem po analizie informacji przedstawionych przez Panią we wniosku oraz w uzupełnieniu stwierdzam, że po wyjeździe do Malezji Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych będzie znajdowało się zarówno w Polsce jak i w Malezji.
Tym samym, nie jest możliwe ustalenie państwa rezydencji podatkowej w oparciu o pierwsze kryterium wynikające z art. 4 ust. 2 lit. a) Umowy.
Zważywszy na okoliczność, że zarówno z Polską jak i z Malezją będą łączyły Panią ścisłe powiązania osobiste bądź gospodarcze, brak jest możliwości przesądzenia w którym państwie od momentu wyjazdu będzie znajdował się Pani ośrodek interesów życiowych. W związku z czym, zastosowanie znajdzie przepis art. 4 ust. 2 lit. b) Umowy, który pierwszeństwo opodatkowania przyznaje państwu, w którym osoba fizyczna zazwyczaj przebywa.
Po wyjeździe do Malezji, zamierza Pani przebywać ponad 183 dni poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Planuje Pani uzyskać rezydencję podatkową Malezji. Planuje Pani wyjazd na stałe. Nie planuje Pani powrotu do Polski.
W związku z powyższym, Pani miejscem zamieszkania dla celów podatkowych ustalonym w oparciu o normy kolizyjne zawarte w art. 4 ust. 2 Umowy polsko - malezyjskiej będzie Malezja.
Oznacza to, że po przeniesieniu centrum interesów życiowych do Malezji oraz po upływie 183 dni pobytu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (jeśli nie ulegnie zmianie stan faktyczny i prawny), będzie Pani podlegała w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. będzie Pani podlegała obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo