Umorzenie kredytu i zwrotu kwoty dodatkowej wynikającej z ugody z Bankiem.
Kredytobiorcy (małżeństwo) zaciągnęli w 2008 r. kredyt hipoteczny we frankach szwajcarskich na zakup mieszkania. Po latach wystąpili na drogę sądową o stwierdzenie nieważności umowy. Bank zaproponował ugodę, na mocy której zwraca im kwotę 149 286,97 PLN stanowiącą różnicę między sumą wpłaconych rat a kwotą udzielonego kredytu, plus koszty zastępstwa procesowego. Ugoda nie zawiera wyraźnego zapisu o umorzeniu salda…
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
- nieprawidłowe – w zakresie stwierdzenia, że w stosunku do wypłaconych kwot ma zastosowanie Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe,
- nieprawidłowe – w zakresie skutków podatkowych wypłaty odsetek ustawowych za opóźnienie,
- prawidłowe – w pozostałym zakresie.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
15 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniliście go Państwo pismem z 16 maja 2026 r. (wpływ 20 maja 2026 r.) oraz pismem z 8 czerwca 2026 r. (wpływ 11 czerwca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwania.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:
2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
Opis zdarzenia przyszłego
Wniosek dotyczy propozycji ugody (…) wystosowanej przez X Bank do umowy Nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (…), waloryzowany kursem CHF.
Umowa o kredyt hipoteczny Nr (…) została zawarta 25 lipca 2008 r. pomiędzy Y Bank Spółka Akcyjna, Zwanym (…) (obecnie X Bank), a B. B. (Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania) oraz A. A. (Zainteresowaną będącą stroną postępowania) – współkredytobiorcy, współwłaściciele (1/2 do 1/2), Nr aktu notarialnego, repertorium A Nr (…) z 17 lipca 2010 r.
Kredyt został zaciągnięty na cele mieszkaniowe – zakup jednego mieszkania położonego w Polsce.
Kwota kredytu 572.698,07 PLN wyrażona w walucie waloryzacji CHF, stanowiła równowartość 291093,86 CHF wg kursu kupna waluty tabeli kursowej Y Banku z 12 lipca 2008 r.
20 stycznia 2015 r. Zainteresowani podpisali do umowy o ww. kredyt aneks antysprzedażowy. 7 września 2021 r. Zainteresowany niebędący stroną postępowania swoją część własności mieszkania przekazał w formie darowizny poświadczonej aktem notarialnym córce Zainteresowanych C.B. (Repetorium A Nr (…)). Na nieruchomości została ustanowiona na rzecz Banku hipoteka kaucyjna do kwoty 859.047,11 PLN.
Zainteresowani wystąpili na drogę sądową o stwierdzenie nieważności umowy. W związku z toczącym się postępowaniem sądowym, z dniem 29 kwietnia 2025 r. Bank wstrzymał Zainteresowanym płatność rat kapitałowo-odsetkowych.
16 stycznia 2026 r. Bank wystosował propozycję ugody w odniesieniu do umowy kredytu, proponując dokonanie wzajemnych rozliczeń i zakończenie umowy. Różnica pomiędzy świadczeniami Zainteresowanych (721.985,07 PLN), a świadczeniem Banku (572.698,10 PLN) wynosi 149.286,97 PLN. Bank zobowiązuje się wypłacić Zainteresowanym taką kwotę oraz koszty zastępstwa procesowego (10.800,00 PLN), bez wystawienia Zainteresowanym PIT-11. Umowa nie zawiera wyraźnego zapisu o umorzeniu salda.
Umowa Nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych:
- kwota kredytu: 572.698,07 PLN,
- waluta waloryzacji: CHF,
- kwota kredytu w walucie waloryzacji: 291093,86 CHF,
- okres kredytowania: 360 miesięcy, tj. od 25 lipca 2008 r. do 25 lipca 2038 r. – aktualnie spłaty wstrzymane,
- spłacone: 117.959,87 CHF,
- do spłaty pozostało: 114.577,84 CHF.
Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
Zainteresowani wskazali, że proponowana ugoda dotyczy świadczeń nienależnych. Kredyt został udzielony przez Y Bank Spółka Akcyjna, zwany (…). Umowa nie ma zapisu o kwocie umorzenia. Zainteresowani nie korzystali w przeszłości z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego (Rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2011 r.).
Według ugody Bank zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Zainteresowanych kwoty 149.286,97 PLN wynikającej z różnicy pomiędzy świadczeniem klienta w wysokości 721.985,07 PLN, a świadczeniem Banku w wysokości 572.698,10 PLN.
Świadczenia Zainteresowanych, to: raty kapitałowo-odsetkowe, ubezpieczenie na poczet niskiego wkładu własnego, składki na poczet ubezpieczeń. Dodatkowo do zwrotu policzona jest kwota z tytułu części odsetek ustawowych za opóźnienie.
Pytania (doprecyzowane w uzupełnieniu)
1. Czy dokonanie zwrotu środków przez Bank na rzecz Zainteresowanych, po podpisaniu ugody do umowy o kredyt hipoteczny, powoduje powstanie przychodu podatkowego i obowiązek podatkowy z tytułu zwrotu?
2. Czy będzie kiedykolwiek na Zainteresowanych ciążył obowiązek podatkowy wynikający z podpisania ww. ugody, jeżeli ww. ugoda nie precyzuje umorzenia salda kredytu i nie precyzuje, że umowa kredytu jest nieważna.
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
Ad. 1
Zdaniem Zainteresowanych, zawarcie ugody z Bankiem oraz dokonanie zwrotu na rzecz Zainteresowanych, nie powoduje dla Zainteresowanych powstania przychodu podatkowego.
Bank potwierdził w ugodzie § 1 pkt 1, że Zainteresowani spełnili następujące świadczenia w wykonaniu umowy:
„ Suma świadczeń klienta wynosi 290.318,46 PLN oraz 95.084,94 CHF przeliczone na PLN po średnim kursie CHF z 2 grudnia 2025 r. według tabeli kursów NBP łączna kwota świadczeń wynosi 721.985,07 PLN.”
W § 1 pkt 2 Bank potwierdza wypłatę kapitału zgodnie z umową w kwocie 572.698,10 PLN.
Różnica pomiędzy świadczeniem Zainteresowanych na rzecz Banku, a świadczeniem Banku wynosi 149.286,97 PLN i zgodnie z treścią ugody Bank zobowiązuje się do wypłaty Zainteresowanym tej kwoty.
Według Zainteresowanych, kwota ta nie jest przychodem podatkowym, nie powoduje realnego przysporzenia majątkowego, gdyż jest zwrotem środków nadpłaconych do Banku. Ma charakter zwrotny nakładów własnych. Wypłata tych środków nie spełnia celu i podstawowej przesłanki przychodu, czyli zwiększenia majątku podatnika, ponieważ Zainteresowani otrzymają jedynie środki będące ekwiwalentem wydatków, które były wcześniej poniesione z ich dochodów.
Nieuzasadnione więc byłoby opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwot otrzymanych na mocy ugody.
Zdaniem Zainteresowanych pomimo tego, że w propozycji ugody Bank nie zawarł wyraźnego, konkretnego zapisu o umorzeniu salda kredytu, wskazują na to zapisy:
Pkt 4 – „ Zamiarem banku i Klienta jest:
A. Polubownie rozstrzygnąć spór między stronami w zakresie wzajemnie przysługujących stronie roszczeń.
B. Uchylić niepewność co do roszczeń stron, związanych z zawarciem i wykonywaniem umowy przez przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym dokonanie wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji tego zakończenie umowy w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń którejkolwiek ze stron.
§ 1 pkt 9 W związku z zawarciem i wykonaniem ugody strony oświadczają, że nie będą występować w przyszłości względem siebie z żadnymi roszczeniami wywodzącymi się z treści postanowień umowy, a ugoda w całości wyczerpuje wszelkie roszczenia, w tym dochodzone indywidualnie przeciwko Bankowi przed Sądem Okręgowym w (…) oraz z powództwa Banku w sprawie o zapłatę kapitału.
§ 1 pkt 14 W związku z zawarciem niniejszej ugody, Bank wprowadzi modyfikację w systemie transakcyjnym uwzględniające ugodę, zamknie kredyt hipoteczny oraz poinformuje Biuro Informacji Kredytowej (BIK).”
Zdaniem Zainteresowanych te zapisy wskazują w sposób pośredni na fakt umorzenia salda kredytowego.
Natomiast zaniechanie poboru podatku od umorzonej wierzytelności reguluje Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1) Umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w przypadku, gdy:
a) Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
b) Osoba fizyczna będąca strona umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
Zainteresowani uważają, że spełniają warunki cytowanego Rozporządzenia, gdyż umowę kredytową zawarli 25 lipca 2008 r., kredyt został zaciągnięty na zakup mieszkania położonego w Polsce celem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, tj. rodziny Zainteresowanych.
Środki z kredytu przeznaczone były na finansowanie przedpłat na poczet budowy i zakupu lokalu mieszkalnego oraz finansowanie opłat okołokredytowych. Kredyt został udzielony Zainteresowanym przed 15 stycznia 2015 r. i został zabezpieczony hipotecznie.
Pomimo tego, że Zainteresowani prowadzą jednoosobowe działalności gospodarcze (Zainteresowana będąca stroną postępowania dodatkowo), w ochronie zdrowia – wykonywanie pracy w placówkach medycznych, to mieszkanie nigdy nie było wykorzystywane do celów prowadzenia działalności gospodarczej, ani żadnych rozliczeń podatkowych wynikających z prowadzenia działalności.
Ponieważ Zainteresowani spełniają warunki rozporządzenia, zastosowanie do ich sytuacji będzie miał przepis, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów zwolnionych od podatku oraz objętych zaniechaniem poboru podatku.
Zainteresowani uważają, że podpisanie ugody z Bankiem, dokonanie przez Bank zwrotu na ich rzecz , nie powoduje dla nich powstania przychodu i obowiązku podatkowego.
Ad. 2
Zdaniem Zainteresowanych, nie będzie na nich ciążył obowiązek podatkowy wynikający z podpisania ugody z bankiem, jeżeli umowa nie precyzuje umorzenia salda kredytu oraz nie precyzuje, że umowa jest nieważna.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
Źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są: inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
Wskazali Państwo, że na podstawie ugody Bank zwróci państwu określoną kwotę. Powzięli Państwo jakie będą skutki podatkowej tej czynności.
Skutki podatkowe wypłaty określonej kwoty stanowiącej zwrot rat kapitałowo-odsetkowych, ubezpieczenia na poczet niskiego wkładu własnego oraz składki na poczet ubezpieczeń
Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Państwa skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank
Jak wynika z opisu sprawy, bank w ramach ugody zwróci Państwu kwotę niższą niż suma nadpłaty ponad wypłacony kapitał.
W przypadku zwrotu wpłaconych wcześniej środków pieniężnych - taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty kredytu ponad to, co powinien był zapłacić. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Wobec powyższego, skoro kwota, którą otrzymają Państwo od banku w wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Państwo podczas spłaty kredytu mieszkaniowego, jej otrzymanie nie spowoduje po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta będzie dla Państwa neutralna podatkowo.
Dlatego stwierdzam, że wypłacona przez bank w kwota stanowiąca zwrot rat kapitałowo-odsetkowych, ubezpieczenia na poczet niskiego wkładu własnego oraz składki na poczet ubezpieczeń, nie będzie stanowiła dla Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od tej kwoty.
Państwa stanowisko w tej części jest prawidłowe.
Skutki podatkowe wypłaty odsetek ustawowych za opóźnienie
Odnosząc się do kwestii odsetek ustawowych za opóźnienie należy wskazać, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym:
Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
Zgodnie z ww. przepisem:
Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Skoro zwrot wpłaconych przez Państwa środków tytułem wykonania umowy kredytu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki podlegają zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Skoro odsetki te korzystają ze zwolnienia, to z tytułu wypłaty tych odsetek nie będzie ciążył na Państwu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Zatem, otrzymane przez Państwa odsetki ustawowe za opóźnienie– wbrew Pana twierdzeniu – stanowią dla Państwa przychód, ale zgodnie z ww. art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy przychód ten korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.
Tym samym, Państwa stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.
Natomiast – wbrew Państwa twierdzeniu – w odniesieniu wypłaconych kwot stanowiących zwrot: rat kapitałowo-odsetkowych, ubezpieczenia na poczet niskiego wkładu własnego, składki na poczet ubezpieczeń oraz odsetek ustawowych za opóźnienie nie będzie miało zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., gdyż jak wynika z opisu sprawy ugoda nie precyzuje umorzenia salda kredytu.
W konsekwencji Państwa stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Końcowo wskazuję, że nie odniosłem się do skutków podatkowych otrzymania zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, gdyż nie było to przedmiotem Państwa zapytania
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pani A. A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo