Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.47.2026.2.JM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe – w części dotyczącej braku obowiązku rozliczenia się z dochodów uzyskanych na terytorium Polski w 2025 r. oraz w latach następnych,
• prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwanie – pismem z 13 lutego 2026 r. (data wpływu 16 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną, obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, który poczynając od 2025 r. większość czasu (tj. więcej niż 183 dni) przebywa poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W Zjednoczonych Emiratach Arabskich prowadzi Pan spółkę będącą odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wykonuje działalność gospodarczą przy pomocy tej spółki. Odpowiednio do danych umieszczonych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, prowadził Pan w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…). Jako data zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej w CEIDG został podany dzień 30 kwietnia 2025 r., a wykreślenia wpisu z rejestru (ewidencji) dokonano 1 maja 2025 r. Aktualny status indywidualnej Pana działalności gospodarczej widnieje jako „Wykreślony”.

W zakresie powiązań majątkowych oraz osobistych, aktualnie, nie posiada Pan w Polsce nieruchomości, co do których miałby Pan prawo własności, używania lub korzystania z tych nieruchomości. W trakcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej i na potrzeby tej działalności (kiedy działalność gospodarcza była aktywna) – zawarł Pan umowę leasingu samochodu, która to umowa (po zaprzestaniu wykonywania działalności i jej wykreślenia z CEIDG) pozostaje aktywna, a Pan reguluje wynikające z niej zobowiązania, celem wykupienia samochodu po zakończeniu umowy leasingu.

Widniał Pan w Krajowym Rejestrze Sądowym jako członek zarządu spółki (…), jednak złożył Pan rezygnację z pełnienia funkcji członka zarządu w zarządzie wieloosobowym tej spółki, a rezygnacja jest skuteczna z dniem 22 września 2025 r. Na moment złożenia niniejszego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji, w KRS zostały dokonane zmiany poprzez wykreślenie Pana jako członka zarządu.

Na dzień złożenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji, posiada Pan rachunek bankowy prowadzony przez Bank Posiada Pan również rachunek płatniczy w (…), gdzie jako Pana adres podano adres w Polsce (z uwagi na brak możliwości aktualizacji). Jednakże, aktualnie, podaje Pan adres w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Przykładowo, w serwisie e-Urzędu Skarbowego (podatki.gov.pl - e-Urząd Skarbowy) podał Pan adres w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, jako (…)

Co też ważne, w maju 2025 r., za pośrednictwem pełnomocnika, dokonał Pan darowizny należącego do Pana w Polsce samochodu, a także należących do Pana w Polsce nieruchomości (w stosunku do których był właścicielem lub współwłaścicielem) na rzecz Pana matki, co jest udokumentowane aktem notarialnym. Wcześniej, w lutym 2024 r. dokonał Pan na rzecz matki darowizny lokalu mieszkalnego w Polsce oraz nieruchomości zabudowanej znajdującej się w Polsce, których był właścicielem. Obecnie nie jest Pan właścicielem żadnych nieruchomości w Polsce.

Na moment złożenia niniejszego wniosku nie posiada Pan w Polsce żony, ani dzieci.

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich najmuje Pan mieszkanie, ale też nabył Pan nieruchomość na etapie budowy (w off-planie), której planowany odbiór ma się odbyć w 2028 r. Oprócz tego, zawarł Pan umowy z lokalnymi dostawcami usług m.in. umowę na korzystanie z telefonu komórkowego, Internetu oraz posiada Pan karnet na siłownię. Przebywając w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, na moment złożenia wniosku najmuje Pan samochód, ale dokonał Pan również nabycia samochodu, który jest w trakcie rejestracji. Co też ważne, posiada Pan lokalne prawo jazdy.

Ze względu na Pana pochodzenie, prowadzoną wcześniej w Polsce aktywność gospodarczą, a także zamieszkiwanie Pana rodziny w Polsce, nie można uznać, że całkowicie zanikły Pana więzi z Polską, jednak jak zostało wspomniane, większość czasu w roku (tj. więcej niż 183 dni) przebywa Pan poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i jest tam Pan aktywny gospodarczo.

Przyjeżdża Pan do Polski 3-4 razy do roku i łącznie przebywa Pan w Polsce do czterech miesięcy, a resztę czasu znajduje się w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Uzupełnienie opisu sprawy

Odbył Pan (podróż – dopisane przez organ) z Polski do ZEA z zamiarem przebywania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich 29 grudnia 2024 r. Przed tą datą wylatywał Pan do Zjednoczonych Emiratów Arabskich celem przygotowania warunków do pobytu w ZEA oraz wracał do Polski. Także po dacie 29 grudnia 2024 r., tj. w 2025 r.  Kilka razy przylatywał Pan do Polski celem załatwienia spraw po czym wracał do ZEA oraz przylatywał do Polski na okres wakacyjny i dalej wracał do ZEA.

Odbył Pan (podróż – dopisane przez organ) do ZEA na stałe w tym znaczeniu, że ma Pan zamiar przebywania w ZEA oraz większość czasu w roku (ponad 183 dni) w ZEA. Na moment złożenia niniejszej odpowiedzi, nie ma Pan zamiaru powrotu do Polski.

Od momentu wyjazdu, ma Pan stałe miejsce zamieszkania w ZEA w tym znaczeniu, że ma Pan zamiar przebywania w ZEA oraz większość czasu w roku (ponad 183 dni) w ZEA. Jednak nie jest Pan w stanie potwierdzić, czy jest to stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, gdyż nie wnioskował Pan w ZEA o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej, a dodatkowo nie miałoby to znaczenia dla ustalenia „stałego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych” z perspektywy i w rozumieniu polskich przepisów podatkowych.

Nie jest Panu wiadomo, czy od 2025 r. ZEA traktują Pana jako rezydenta podatkowego w ZEA, gdyż nie składał Pan zapytań w tym zakresie oraz nie wnosił Pan o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej w ZEA. W Pana ocenie, nie ma to znaczenia dla ustalenia Pana miejsca zamieszania i Pana rezydencji podatkowej z perspektywy i w rozumieniu przepisów polskich, gdyż to w oparciu o przepisy polskie zwraca się Pan z pytaniami do tut. Organu.

Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz nie wnioskował Pan o jego wydanie.

Do dnia 30 kwietnia 2025 r. miał Pan aktywną jednoosobową działalność gospodarczą, z której osiągał Pan dochody w Polsce i z tych dochodów rozliczał się Pan podatkowo. Rozliczał się Pan z przychodów z działalności gospodarczej na podatku liniowym. Z dniem 30 kwietnia 2025 r. działalność została „wykreślona” z CEIDG i od tego czasu nie uzyskuje Pan dochodów w Polsce. Nie planuje Pan uzyskiwać dochodów w Polsce, jednak nie można wykluczyć, że pojedyncze sytuacje uzyskania takiego przychodu mogą się wydarzyć.

Pytania

1)     Czy na podstawie art. 4 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r. oraz art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów?

2)     Czy w nawiązaniu do opisu okoliczności faktycznych, po Pana stronie nie występuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, co oznacza, że nie podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) w Polsce bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów?

3)     Czy w sytuacji zachowania stanu rzeczy jak wynika z opisu okoliczności faktycznych, a także wobec braku podlegania ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, nie powinien Pan rozliczać się podatkowo w Polsce (składać deklaracje podatkowe w Polsce) za 2025 r. oraz dalsze lata?

Pana stanowisko w sprawie

Własne stanowisko w zakresie pytania nr 1:

W Pana ocenie, na podstawie art. 4 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r. oraz art. 3 ust. 1a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów.

Odpowiednio do art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).”

Na podstawie art. 3 ust. 1a tejże ustawy: „Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)     posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)     przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.”

Odpowiednio do art. 4a ustawy o PIT: „Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.”

W opisie okoliczności faktycznych wskazał Pan, że większość czasu przebywa Pan poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Odpowiednio do artykułu 4 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r.: „W rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza:

a)     w przypadku Polski, osobę, która zgodnie z prawem Polski podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również Polskę, jej jednostki terytorialne lub organy lokalne,

b)     w przypadku Zjednoczonych Emiratów Arabskich:

(i)     osobę fizyczną, która ma miejsce zamieszkania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i jest obywatelem Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz

(ii)    spółkę, która została utworzona w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i ma tam miejsce faktycznego zarządu, pod warunkiem, że spółka może przedstawić dowód na to, że wyłącznym właścicielem jej kapitału są Zjednoczone Emiraty Arabskie i/lub instytucja rządowa Zjednoczonych Emiratów Arabskich i/lub federalny lub lokalny rząd i/lub osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i spółka jest kontrolowana przez powyżej wymienione osoby mające miejsce zamieszkania lub faktyczny zarząd w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Odpowiednio do ust. 3 artykułu 4 tejże umowy: „Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna może być uznana za mającą miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:

(i)     osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona silniejsze powiązania osobiste lub gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

(ii)    jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;

(iii)   jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;

(iv)  jeżeli jest ona obywatelem obu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.

W nawiązaniu do ust. 4 artykułu 4 tejże umowy: „Jeżeli stosownie do postanowień ustępu pierwszego osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą siedzibę w tym Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.”

W Pana ocenie, w oparciu o powyższe regulacje, wobec faktu że większość czasu w roku (tj. więcej niż 183 dni) przebywa poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i jest tam Pan aktywny gospodarczo, posiada Pan centrum interesów życiowych poza Polską, nie jest Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów.

Przesłanka posiadania centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W zakresie centrum interesów gospodarczych, Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Jednocześnie jednak, uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy nie przesądza ostatecznie o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy, stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy/konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jak zostało wskazane w opisie okoliczności faktycznych, zakończył Pan działalność gospodarczą w Polsce, jest Pan natomiast aktywny gospodarczo w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W Zjednoczonych Emiratach Arabskich najmuje Pan mieszkanie, ale też nabył Pan nieruchomość na etapie budowy (w off-planie), której planowany odbiór ma się odbyć w 2028 r. Na moment złożenia wniosku najmuje Pan w Zjednoczonych Emiratach Arabskich samochód, ale dokonał Pan również nabycia samochodu, który jest w trakcie rejestracji.

Powyższe, w Pana ocenie, świadczy o tym, że Pana powiązania ekonomiczne znajdują się poza Polską. Wobec tego, że jest Pan aktywny gospodarczo w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, posiada związki ekonomiczne z danym państwem i jest to miejsce wykonywania działalności zarobkowej. Dodatkowo, poza Polską znajdują się Pana główne źródła dochodów, posiadany majątek nieruchomy i ruchomy, a zarządzenie Pana majątkiem odbywa się z terytorium Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Jeśli chodzi o powiązania osobiste, wobec zamieszkiwania Pana rodziny w Polsce, nie można uznać, że całkowicie zanikły więzi Pana z Polską, jednak jak zostało wspomniane, większość czasu w roku (tj. więcej niż 183 dni) przebywa Pan poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Na moment złożenia niniejszego wniosku, nie posiada Pan w Polsce żony, ani dzieci. Oprócz tego, zawarł Pan umowy z lokalnymi dostawcami usług m.in. umowę na korzystanie z telefonu komórkowego, Internetu oraz posiada Pan karnet na siłownie. Co też ważne, posiada Pan lokalne prawo jazdy.

Powyższe wskazuje, że Pana centrum interesów osobistych oraz gospodarczych znajduje się poza Polską, wobec czego w Pana ocenie, na podstawie art. 4 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r. oraz art. 3 ust. 1a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów.

Własne stanowisko w zakresie pytania nr 2:

W Pana ocenie, w nawiązaniu do opisu okoliczności faktycznych, po Pana stronie nie występuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, co oznacza, że nie podlega Pan obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) w Polsce bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Odpowiednio do art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).”

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania.

Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Odpowiednio do art. 4a ustawy o PIT: „Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.”

W opisie okoliczności faktycznych wskazał Pan, że większość czasu przebywa Pan poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Odpowiednio do ust. 1 artykułu 4 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r.: „W rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza:

a)     w przypadku Polski, osobę, która zgodnie z prawem Polski podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również Polskę, jej jednostki terytorialne lub organy lokalne…”.

Powyższa umowa, w zakresie ustalenia miejsca zamieszkania osoby na potrzeby stosowania tej umowy, w przypadku Polski odsyła do prawa polskiego, zgodnie z którym przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

We własnym stanowisku do pytania nr 1 uzasadnił Pan, że ośrodek jego interesów życiowych, w tym interesów osobistych lub gospodarczych znajduje się poza Polską. Także nie przebywa Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, wobec wskazania, że większość czasu w roku (tj. więcej niż 183 dni) przebywa Pan poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Wobec tego, nie są spełnione przesłanki z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalające na uznanie Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a odpowiednio nie jest możliwe uznanie Pana jako „osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” w przypadku Polski na gruncie artykułu 4 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r.

Skoro Pana miejsce zamieszkania, na gruncie ww. przepisów podatkowych znajduje się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, po Pana stronie nie występuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, co oznacza, że nie podlega Pan obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) w Polsce bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Własne stanowisko w zakresie pytania nr 3:

W Pana ocenie, w sytuacji zachowania stanu rzeczy jak wynika z opisu okoliczności faktycznych, a także wobec braku podlegania ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, nie powinien Pan rozliczać się podatkowo w Polsce (składać deklaracje podatkowe w Polsce) za 2025 r. oraz dalsze lata.

W Pana ocenie, wobec tego, że nie są spełnione przesłanki z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalające na uznanie Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, odpowiednio nie jest możliwe uznanie Pana jako „osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” w przypadku Polski na gruncie artykułu 4 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r.

Skoro Pana miejsce zamieszkania, na gruncie ww. przepisów podatkowych znajduje się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, po Pana stronie nie występuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

W Pana ocenie, z czasem Pana powiązania osobiste oraz gospodarcze ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi będą się pogłębiać. Jak zostało to wskazane w opisie okoliczności faktycznych, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich nabył Pan nieruchomość na etapie budowy (w off-planie), której planowany odbiór ma się odbyć w 2028 r. Także, dokonał Pan nabycia samochodu, który jest w trakcie rejestracji. Wskazuje to na Pana zamiar zamieszkania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich w dłuższej perspektywie.

Wobec powyższego, w sytuacji zachowania aktualnego stanu rzeczy, a także wobec braku podlegania ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, nie powinien Pan rozliczać się podatkowo w Polsce (składać deklaracje podatkowe w Polsce) za 2025 r. oraz dalsze lata, jako że w oparciu o przedstawione okoliczności prawne oraz faktyczne po Pana stronie nie występuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Natomiast w oparciu o treść art. 3 ust. 2b ustawy:

Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia jedynie przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z wniosku i uzupełnienia wynika, że jest Pan obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej. 29 grudnia 2024 r. przeprowadził się Pan do ZEA z zamiarem przebywania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich przez większość czasu w roku (ponad 183 dni). Od momentu wyjazdu, ma Pan stałe miejsce zamieszkania w ZEA. Nie ma Pan zamiaru powrotu do Polski. Nie posiada Pan w Polsce żony, ani dzieci.

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich prowadzi Pan spółkę będącą odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wykonuje Pan działalność gospodarczą przy pomocy tej spółki. W Polsce prowadził Pan jednoosobową działalność gospodarczą, która została zlikwidowana 30 kwietnia 2025 r. Z tytułu wykonywania tej działalności uzyskał Pan w Polsce dochód, który został rozliczony podatkiem liniowym. Nie planuje Pan uzyskiwania dochodów w Polsce, jednakże nie można wykluczyć, że pojedyncze sytuacje uzyskania takiego przychodu mogą się wydarzyć. Aktualnie, nie posiada Pan w Polsce nieruchomości, co do których miałby Pan prawo własności, używania lub korzystania z tych nieruchomości. Był Pan członkiem zarządu w polskiej spółce. Z pełnienia tej funkcji zrezygnował Pan z dniem 22 września 2025 r. W Zjednoczonych Emiratach Arabskich najmuje Pan mieszkanie, ale też nabył Pan nieruchomość na etapie budowy (w off-planie), której planowany odbiór ma się odbyć w 2028 r. Oprócz tego, zawarł Pan umowy z lokalnymi dostawcami usług m.in. umowę na korzystanie z telefonu komórkowego, Internetu oraz posiada Pan karnet na siłownię. Przebywając w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, na moment złożenia wniosku najmuje Pan samochód, ale dokonał Pan również nabycia samochodu, który jest w trakcie rejestracji. Co też ważne, posiada Pan lokalne prawo jazdy.

Po analizie Pana powiązań osobistych i gospodarczych należy stwierdzić, że bez wątpienia ośrodek Pana interesów życiowych w 2025 r. i w latach następnych (jeśli nie zmieni się stan faktyczny i prawny) nie znajduje i nie będzie znajdował się w Polsce.

Przesłanka określona w art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych również nie została przez Pana spełniona. Przyjeżdża Pan do Polski 3-4 razy do roku i łącznie przebywa Pan w Polsce do czterech miesięcy, a resztę czasu znajduje się w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Przez większość czasu (ponad 183 dni) przebywał Pan w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

W związku z powyższym, w świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w 2025 r. nie posiada Pan w Polsce miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, a zatem podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jeśli nie zmieni się stan faktyczny i prawny stan taki będzie miał miejsce w latach następnych.

Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:

Zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 81 poz. 373 ze zm.; dalej: „Umowa”) zmienionej Protokołem podpisanym w Abu Zabi dnia 11 grudnia 2013 r. (dalej: „Protokół zmieniający”), zmodyfikowanej zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę dnia 7 czerwca 2017 r. oraz przez Zjednoczone Emiraty Arabskie dnia 27 czerwca r. (dalej: „Konwencja MLI”):

Na podstawie art. 4 ust. 3 ww. Umowy:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym konwencja zawarta między Polską i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze.

Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Przechodząc do analizy sprawy, wskazuję, że jeżeli podatnik zostaje uznany za rezydenta podatkowego drugiego państwa (na skutek spełnienia kryteriów przewidzianych w krajowym prawie podatkowym tego państwa), a w Polsce jest uznawany za rezydenta podatkowego na mocy opisanych wcześniej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z podwójną rezydencją podatkową.

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują specjalne reguły kolizyjne w przypadku podwójnej rezydencji podatkowej, pozwalające ustalić, w którym państwie dana osoba posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Należy jednak podkreślić, że normy kolizyjne stosowane w przypadku podwójnej rezydencji podatkowej miałyby zastosowanie dopiero wówczas, gdyby został Pan uznany za rezydenta podatkowego zarówno w Polsce jak i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (w świetle tamtejszych przepisów krajowych) w tym samym okresie.

Natomiast jak Pan wskazał w uzupełnieniu nie jest Panu wiadomo, czy od 2025 r. ZEA traktują Pana jako rezydenta podatkowego, gdyż nie składał Pan zapytań w tym zakresie oraz nie wnosił Pan o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej w ZEA. Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz nie wnioskował Pan o jego wydanie.

Mając na uwadze przedstawione przez Pana informacje oraz obowiązujące przepisy, stwierdzam, że nie istnieje konieczność ustalenia Pana miejsca zamieszkania w oparciu o przepisy wynikające z polsko – emirackiej Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jak wskazałem powyżej, od momentu przeprowadzki nie posiada i nie będzie Pan posiadał (jeśli nie zmieni się stan faktyczny i prawny) w Polsce miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. Skoro w ww. okresie nie przebywał i nie będzie Pan przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni, a jednocześnie nie posiadał i nie będzie Pan posiadał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ośrodka interesów życiowych (centrum interesów osobistych i gospodarczych), to brak jest przesłanek uprawniających do uznania Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu cyt. art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, w 2025 r. i w latach następnych (jeśli nie ulegnie zmianie stan faktyczny i prawny) Polsce będzie Pan podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlegał i będzie Pan podlegał obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W tej części Pana stanowisko jest prawidłowe.

Jednakże za prawidłowe nie mogę uznać Pana stanowiska w zakresie pytania Nr 3, bowiem jak wskazałem powyżej w 2025 r. oraz w latach następnych podlegał oraz będzie podlegał Pan ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlegał i będzie Pan podlegał opodatkowaniu od dochodów uzyskanych na terytorium Polski z uwzględnieniem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W uzupełnieniu poinformował Pan, że w 2025 r. uzyskał Pan dochody na terytorium Polski z jednoosobowej działalności gospodarczej. Nie planuje Pan uzyskiwać dochodów w Polsce, jednakże nie może Pan wykluczyć, że pojedyncze sytuacje uzyskania takiego przychodu mogą się wydarzyć.

W związku z powyższym, dochody uzyskane w 2025 r. z prowadzonej na terytorium Polski jednoosobowej działalności gospodarczej winien Pan opodatkować i rozliczyć w składanym zeznaniu podatkowym na terytorium Polski. Jeżeli uzyska Pan w przyszłości dochody (przychody) na terytorium Polski również winien je Pan opodatkować w Polsce. Opodatkowaniu i rozliczeniu podatkowemu nie podlegają i nie będą podlegać jedynie dochody  uzyskane poza terytorium Polski.        

W tej części Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·           stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionych stanie faktycznym.

·           zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.