W zakresie ulgi na powrót.
Podatnik jest obywatelem Czech. W latach 2023-2025 przebywał w Polsce kilkukrotnie w celach zawodowych, ale pobyty te miały charakter czasowy. W sierpniu 2025 r. przyjechał do Polski z zamiarem długoterminowego pobytu i podjął stałe zatrudnienie. Uważa, że przed sierpniem 2025 r. nie miał miejsca zamieszkania w Polsce dla celów podatkowych. Posiada dokumenty…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 maja 2026 r., z 8 czerwca 2026 r. oraz z 29 czerwca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan obywatelem Czech (UE). Pierwszy pobyt w Polsce: przebywał Pan w Polsce od 16 czerwca 2023 r. do około 22–23 grudnia 2023 r. w związku z zatrudnieniem. Następnie opuścił Pan Polskę i przeniósł się Pan do Czech, a od 05 stycznia 2024 r. podjął Pan zatrudnienie w Rumunii. Drugi pobyt w Polsce: ponownie przebywał Pan w Polsce w okresie od 1 czerwca 2024 r. do 5 sierpnia 2024 r., po czym ponownie opuścił Pan Polskę. Okres poza Polską: w 2024 roku przebywał Pan poza Polską, w tym pobierał Pan świadczenia dla bezrobotnych z Czech jako obywatel tego kraju. Obecny pobyt: w sierpniu 2025 roku ponownie przyjechał Pan do Polski z zamiarem długoterminowego pobytu, podjął Pan zatrudnienie i od tego momentu koncentruje Pan swoje życie zawodowe i osobiste w Polsce. Nie miał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w okresach między wskazanymi pobytami i nie przebywał Pan w Polsce w sposób ciągły przed sierpniem 2025 roku.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Przed przyjazdem do Polski w sierpniu 2025 r. Pana wcześniejsze pobyty w Polsce miały charakter czasowy i były związane głównie z wykonywaniem pracy na podstawie umów o pracę. W latach 2023–2025 Pana sytuacja zawodowa i życiowa miała charakter niestabilny i międzynarodowy, obejmujący pobyty oraz aktywność zawodową w Polsce, Czechach oraz Rumunii. Po zakończeniu poszczególnych okresów zatrudnienia opuszczał Pan Polskę i przebywał Pan poza jej terytorium. W Pana ocenie przed sierpniem 2025 r. pobyt w Polsce nie miał jeszcze charakteru trwałego i stałego centrum interesów osobistych oraz gospodarczych.
Pierwszy pobyt w Polsce był związany z podjęciem pracy zawodowej oraz chęcią zmiany ścieżki zawodowej i zdobycia nowych doświadczeń zawodowych. Przejazd miał charakter czasowy i związany był z konkretną ofertą zatrudnienia, przy czym nadal utrzymywał Pan relacje gospodarcze z Czechami, w tym zatrudnienie w czeskiej spółce.
Drugi pobyt w Polsce również był związany z podjęciem czasowego zatrudnienia na podstawie umowy o pracę.
Przyjazd do Polski w sierpniu 2025 r. był związany zarówno z podjęciem pracy, jak również z zamiarem długoterminowej stabilizacji życia zawodowego i osobistego w Polsce. Od tego momentu Pana pobyt w Polsce zaczął mieć charakter stały i trwały. Rozpoczął Pan budowanie trwałego zaplecza zawodowego oraz organizowanie życia osobistego w Polsce. Pozostaje Pan nieprzerwanie w Polsce i kontynuuje Pan zatrudnienie na podstawie umów o pracę.
Nie posiada Pan małżonki, partnerki ani dzieci. Nie przeprowadził się Pan do Polski z rodziną.
W okresie pobytu w Czechach łączyły Pana z Polską przede wszystkim czasowe stosunki pracy wynikające z zawartych umów o pracę oraz bieżące sprawy administracyjne, takie jak konto bankowe czy numer telefonu. Przed 2025 r. nie prowadził Pan w Polsce działalności gospodarczej ani nie posiadał Pan trwałego zaplecza gospodarczego.
W okresie wcześniejszych pobytów nie posiadał Pan w Polsce rodziny, partnerki ani dzieci. Pana pobyty w Polsce miały głównie charakter zawodowy.
Posiada Pan spółkę zarejestrowaną w Czechach, jednak obecnie Pana główna aktywność zawodowa oraz źródło dochodów związane są z Polską. Od 2025 r. wykonuje Pan pracę na podstawie umów o pracę w Polsce i planuje Pan dalsze prowadzenie życia zawodowego w Polsce, w tym rozpoczęcie działalności gospodarczej na terytorium Polski.
Nie posiada Pan w Czechach najbliższej rodziny ani centrum życia osobistego. Pozostają tam jedynie ograniczone kontakty prywatne oraz formalny adres administracyjny.
Nie miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres pobytu zagranicą.
Do Polski wrócił Pan na stałe. Od 2025 r. Pana pobyt w Polsce ma charakter stały i długoterminowy. Obecnie wiąże Pan swoją przyszłość zawodową oraz osobistą z Polską. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będzie Pan podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Posiada Pan dokumenty potwierdzające Pana aktywność zawodową oraz pobyty poza Polską przed zmianą miejsca zamieszkania na Polskę, w szczególności:
Ulga na powrót miałaby zostać zastosowana do dochodów osiąganych z tytułu umowy o pracę oraz ewentualnie przyszłej działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce.
Ulga na powrót miałaby zostać zastosowana począwszy od roku podatkowego 2025.
W trakcie wcześniejszego zatrudnienia podpisał Pan dokumenty kadrowe przedstawione Panu przez pracodawcę, jednak nie posiadał Pan wiedzy dotyczącej szczegółowych zasad funkcjonowania ulgi na powrót ani świadomego zamiaru korzystania z niej w odniesieniu do wcześniejszych okresów pobytu w Polsce. Dopiero po uzyskaniu informacji w systemie e-Urząd Skarbowy powziął Pan wiedzę o sposobie rozliczenia ulgi.
Przewiduje Pan możliwość przekroczenia wskazanego limitu przychodów w latach podatkowych, w których zamierza Pan korzystać z ulgi na powrót.
Doprecyzowując, co miał Pan na myśli, że w latach 2023–2025 Pana sytuacja życiowa i zawodowa miała charakter niestabilny oraz międzynarodowy, wskazał Pan, co następuje.
W 2023 r. zdecydował się Pan opuścić Republikę Czeską i podjąć pracę w Polsce, chcąc zmienić ścieżkę zawodową oraz zdobyć nowe doświadczenie. Nie była to jednak decyzja o trwałym przeniesieniu mojego życia do Polski. Przeprowadzka miała charakter otwarty i była związana z konkretną ofertą zatrudnienia. Dodatkowo, po rozpoczęciu pracy w Polsce nadal pozostawałem zatrudniony w czeskiej spółce X, wykonując obowiązki po zakończeniu pracy dla polskiego pracodawcy oraz w weekendy.
Po zakończeniu współpracy z polskim pracodawcą w grudniu 2023 r. nie pozostałem w Polsce i nie poszukiwałem tutaj kolejnego zatrudnienia. Wyjechałem do Czech na okres świąteczny, a następnie w dniu 5 stycznia 2024 r. rozpocząłem pracę w Rumunii w spółce Y.
Po zakończeniu tego zatrudnienia przyjąłem kolejną ofertę pracy w Polsce w spółce Z, jednak również ten pobyt miał charakter czasowy i był związany wyłącznie z wykonywaniem pracy. Po zakończeniu zatrudnienia ponownie opuściłem Polskę i wróciłem do Rumunii.
W Rumunii wykonywałem następnie krótkotrwałe usługi jako freelancer na rzecz projektu realizowanego dla V, a po zakończeniu tej współpracy pozostałem w Rumunii z przyczyn praktycznych i ekonomicznych. Koszty utrzymania były tam znacznie niższe, a ja nadal podejmowałem decyzję, w którym państwie chcę na stałe związać swoją przyszłość zawodową i osobistą. W tym okresie korzystałem również przez ograniczony czas ze świadczenia dla osób bezrobotnych przyznanego przez właściwy urząd w Republice Czeskiej.
W całym okresie 2023–2025 Pana decyzje były uzależnione od pojawiających się możliwości zatrudnienia. Nie posiadał Pan rodziny, małżonka, partnerki ani dzieci. Nie posiadał Pan nieruchomości ani stałego miejsca zamieszkania. Każda zmiana miejsca pobytu wiązała się z wynajmowaniem nowego lokalu mieszkalnego odpowiednio do aktualnej sytuacji zawodowej.
Pana życie miało charakter mobilny i nie było jeszcze związane z trwałym osiedleniem się w jednym państwie.
Sytuacja ta uległa zasadniczej zmianie dopiero w lipcu 2025 r., kiedy przyjąłem ofertę pracy w spółce B Sp. z o.o. i świadomie podjąłem decyzję o trwałym związaniu swojej przyszłości z Polską. Od dnia 8 lipca 2025 r. pozostaję nieprzerwanie w Polsce. Następnie kontynuowałem zatrudnienie w D, a obecnie jestem zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w F Oddział w Polsce, gdzie pomyślnie zakończyłem okres próbny.
Pana obecne działania potwierdzają trwały charakter Pana pobytu w Polsce. Zarejestrował Pan jednoosobową działalność gospodarczą, otworzył Pan rachunek bankowy dla działalności gospodarczej, korzysta Pan z polskiej infrastruktury bankowej, przygotowuje rejestrację pobytu obywatela Unii Europejskiej oraz planuje utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Polsce. Nie planuje Pan powrotu do Republiki Czeskiej i zamierza Pan rozwijać swoje życie zawodowe oraz osobiste w Polsce.
Odnosząc się do pytania dotyczącego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, w Pana ocenie w okresach poprzedzających trwałe przeniesienie się do Polski miejscem Pana zamieszkania dla celów podatkowych była Republika Czeska. W celu formalnego potwierdzenia tej okoliczności zwrócił się Pan do właściwego czeskiego organu podatkowego o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej. Pierwotny wniosek został przez Pana złożony w niewłaściwej formie, dlatego złożył go Pan ponownie zgodnie z wymaganiami czeskiego organu podatkowego. Na dzień sporządzenia niniejszego pisma oczekuje Pan na odpowiedź właściwego organu.
Na potwierdzenie przedstawionego stanu faktycznego załączył Pan dokumenty dotyczące Pana zatrudnienia w Republice Czeskiej, Polsce oraz Rumunii, decyzję dotyczącą świadczenia dla osób bezrobotnych wydaną przez właściwy urząd w Republice Czeskiej.
Załączone dokumenty zostały sporządzone przez pracodawców w języku angielskim, będącym językiem roboczym stosowanym w międzynarodowych przedsiębiorstwach, w których był Pan zatrudniony. Jeżeli Organ uzna to za konieczne dla prawidłowego rozpoznania sprawy, niezwłocznie przedłoży Pan ich tłumaczenia na język polski.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym jest Pan uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, począwszy od roku podatkowego 2025, tj. od momentu ponownego przyjazdu do Polski w sierpniu 2025 roku i rozpoczęcia długoterminowego pobytu?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, począwszy od roku podatkowego 2025. Nie posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce przed sierpniem 2025 roku w sposób ciągły, a jego wcześniejsze pobyty w Polsce miały charakter okresowy i były przerywane wyjazdami do innych krajów (Czechy, Rumunia). Dopiero od sierpnia 2025 roku rozpoczął Pan długoterminowy pobyt w Polsce oraz przeniósł tu swoje centrum interesów życiowych i zawodowych.
W związku z powyższym należy uznać, że spełnia Pan warunki do zastosowania ulgi na powrót od momentu ponownego przyjazdu do Polski w 2025 roku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a. ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b. z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c. z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych
d. z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 powołanej ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 cytowanej ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Przepisy te zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).
Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
W opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że przed przyjazdem do Polski w sierpniu 2025 r. Pana wcześniejsze pobyty w Polsce miały charakter czasowy i były związane głównie z wykonywaniem pracy na podstawie umów o pracę. W latach 2023–2025 Pana sytuacja zawodowa i życiowa miała charakter niestabilny i międzynarodowy, obejmujący pobyty oraz aktywność zawodową w Polsce, Czechach oraz Rumunii. Po zakończeniu poszczególnych okresów zatrudnienia opuszczał Pan Polskę i przebywał Pan poza jej terytorium. W Pana ocenie przed sierpniem 2025 r. pobyt w Polsce nie miał jeszcze charakteru trwałego i stałego centrum interesów osobistych oraz gospodarczych.
Pierwszy pobyt w Polsce był związany z podjęciem pracy zawodowej oraz chęcią zmiany ścieżki zawodowej i zdobycia nowych doświadczeń zawodowych. Przejazd miał charakter czasowy i związany był z konkretną ofertą zatrudnienia, przy czym nadal utrzymywał Pan relacje gospodarcze z Czechami, w tym zatrudnienie w czeskiej spółce. Drugi pobyt w Polsce również był związany z podjęciem czasowego zatrudnienia na podstawie umowy o pracę.
Z przedstawionego przez Pana opisu wynika, że w wyniku przeniesienia w sierpniu 2025 roku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy.
W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok 2025 oraz w okresie od początku 2025 roku do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce swojego zamieszkania na Polskę, nie miał Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski. Zatem, spełnił Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
Wyjaśnił Pan również, że jest Pan obywatelem Czech. Zatem spełnił Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy, ponieważ posiada Pan obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
Ulga na powrót będzie miała zastosowanie do podatnika, który osiedlił się w Polsce, jeżeli przez okres obejmujący co najmniej 3 lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok przeniesienia się do Polski oraz czas od początku tego roku do momentu przeniesienia nie posiadał w Polsce miejsca zamieszkania oraz jeżeli: (1) posiada polskie obywatelstwo lub obywatelstwo państwa wymienionego w załączniku nr 5 (co do zasady są to państwa należące do UE, EOG i CEOG), lub (2) posiada Kartę Polaka, lub (3) posiadał nieprzerwanie miejsce zamieszkania w państwach wymienionych w załączniku nr 5, lub w dowolnym kraju; przy czym o ile jest to dowolny kraj, to dodatkowym warunkiem, który musi być spełniony dla stosowania ulgi na powrót, jest wcześniejsze posiadanie miejsca zamieszkania w Polsce trwającego nieprzerwanie przez minimum 5 kolejnych lat kalendarzowych, oraz (4) posiada dowody niezbędne do ustalenia prawa do zwolnienia, w szczególności certyfikat rezydencji, oraz (5) nie korzystał wcześniej z tego zwolnienia (w całości lub w części), w przypadku ponownego przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski.
Celem ustawodawcy było objęcie ulgą podatników, którzy nie posiadali w Polsce miejsca zamieszkania we wskazanym okresie i będą potrafili to udokumentować (brak miejsca zamieszkania w Polsce). Jednak końcowa część przepisu (art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) wprost wskazuje na konieczność posiadania „miejsca zamieszkania dla celów podatkowych” i posiadania certyfikatu rezydencji lub innego dowodu, który to miejsce zamieszkania będzie dokumentował.
W opisie sprawy wskazał Pan, że w okresach poprzedzających trwałe przeniesienie się do Polski miejscem Pana zamieszkania dla celów podatkowych była Republika Czeska. Wystąpił Pan do właściwego organu podatkowego o wydanie certyfikatu rezydencji.
Posiada Pan dokumenty potwierdzające Pana aktywność zawodową oraz pobyty poza Polską przed zmianą miejsca zamieszkania na Polskę, w szczególności:
Analizując powyżej wskazane informacje stwierdzam, że nie posiada Pan dokumentów potwierdzających miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Czechach w pełnych latach 2022-2024 i w okresie od stycznia do sierpnia 2025 r.
Wskazane przez Pana dokumenty potwierdzają Pana pobyt także w innych państwach, tj. w Rumunii i w Polsce.
Zatem dysponuje Pan dowodami, które tylko częściowo dokumentują Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Czechach w ww. okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
W związku z powyższym, nie spełnia Pan warunku wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Oznacza to, że niezależnie od spełnienia pozostałych przesłanek, nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie spełnia Pan bowiem wszystkich warunków niezbędnych do jej zastosowania.
Zatem, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przedmiotem interpretacji nie jest ustalenie obowiązku podatkowego i miejsca zamieszkania. Fakt, że w sierpniu 2025 r. przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski i od tego momentu podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, przyjęto jako podany przez Pana element opisu stanu faktycznego.
Rolą organu interpretacyjnego nie jest ustalanie stanu faktycznego (nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego), a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez wnioskodawcę opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Ponadto wskazuję, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej, czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Mając na uwadze powyższe, Organ nie może analizować dokumentów dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo