Podatnik, osoba fizyczna, pracowała w Holandii od sierpnia 2017 roku do maja 2024 roku, opłacając tam podatki i ubezpieczenia. W 2022 roku kupiła mieszkanie w Polsce, które początkowo stało puste, a od listopada 2022 roku wynajęła je. Była zameldowana w Holandii od listopada 2022 roku, a w maju 2024 roku wróciła do Polski, przenosząc centrum interesów osobistych i gospodarczych.…
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 lutego 2026 r. (data wpływu 13 lutego 2026 r.), pismem z 23 lutego 2026 r. (data wpływu 24 lutego 2026 r.) oraz pismem z 27 lutego 2026 r. (data wpływu 27 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Pracowała Pani w Holandii od połowy 2017 roku do maja 2024 roku. W Holandii opłacała Pani wszystkie składki, ubezpieczenia, podatki (potwierdzone odpowiednimi dokumentami).
21 lutego 2022 roku kupiła Pani mieszkanie w Polsce (miało służyć pod wynajem, jednak z powodu złego stanu technicznego stało puste i służyło jako lokata).
22 listopada 2022 roku wynajęła Pani mieszkanie i zameldowała się Pani w Holandii (wcześniej praca oraz mieszkanie były organizowane przez agencję pracy, gdzie nie było możliwości meldunku). Problemy ze znalezieniem mieszkania pod wynajem wynikały z tego, że Holendrzy nie chcieli wynajmować Polakom.
Raz w roku składała Pani zeznanie podatkowe (najpierw rozliczyła się Pani w Polsce z zagranicznego dochodu, następnie złożyła zaświadczenie o dochodach i wysłała je do Holandii i dopiero rozliczyła się w Holandii - wszystko udokumentowane). Pani księgowa powiedziała, że nie musi Pani rezygnować z polskiej rezydencji podatkowej mieszkając w Holandii i tak też Pani uczyniła.
W maju 2024 roku wróciła Pani do Polski - po zakończonej umowie w drukarni (31 grudnia 2023 r.) nie mogła Pani znaleźć pracy, dlatego zarejestrowała się Pani w urzędzie pracy, jednak w maju zadecydowała Pani, że wraca do Polski.
Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
Na początku wyjechała Pani do Holandii w celach zarobkowych, jednak po poznaniu kraju, ludzi i kultury postanowiła Pani tam zamieszkać. Jednak po upływie lat spędzonych za granicą, tęsknota za rodziną przeważyła i postanowiła Pani wrócić do Polski. Do Holandii wyjechała Pani wraz z partnerem i wrócili Państwo również razem (w tym samym czasie). W Polsce zostali Pani rodzice (dzieci i męża Pani nie ma). Partner wyjechał razem z Panią.
Chciałaby Pani skorzystać z ulgi na powrót w rozliczeniu za rok 2025.
W okresie, w którym przebywała Pani w Holandii, podczas pobytu za granicą cały Pani dochód pochodził z pracy w Holandii.
W roku 2022 kupiła Pani mieszkanie, które miało służyć w celach zarobkowych, jednak z powodu złego stanu służyło jako lokata.
Pani rodzice i rodzeństwo mieszkali cały czas w Polsce, a Pani partner razem z Panią w Holandii.
W odpowiedzi na pytanie organu: „kiedy (w jakiej dacie) przeniosła Pani swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do Holandii?”, wskazała Pani, że od sierpnia 2017 r. do sierpnia 2019 r. pracowała Pani cały czas w Holandii, od września 2019 r. do marca 2020 r. przyjechała Pani z partnerem do Polski (tata Pani partnera zachorował i potrzebna była pomoc). Od marca 2020 r. wróciliście Państwo do Holandii.
Od momentu zmiany miejsca zamieszkania na Polskę nie łączą Pani żadne stosunki osobiste i gospodarcze z Holandią.
Do Polski wróciła Pani w celu osiedlenia się i założenia tu rodziny.
Odkąd wróciła Pani do Polski, Pani roczne zarobki nie przekroczyły kwoty 85 528 zł rocznie i myśli Pani, że nie przekroczą.
Nigdy nie korzystała Pani z ulgi na powrót.
Jest Pani zatrudniona na umowę o pracę na czas nieokreślony (podatek dochodowy, zasady ogólne).
Po powrocie podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Posiada Pani polskie obywatelstwo.
Po powrocie do Polski nie miała Pani miejsca zamieszkania, ponieważ mieszkanie, które Pani kupiła potrzebowało remontu i na czas jego trwania mieszkała Pani u rodziców.
W latach podatkowych: 2018, 2019, 2020, 2021, 2022 i 2023 przebywała Pani w Polsce mniej niż 183 dni w roku. Do Polski przyjeżdżała Pani zazwyczaj na święta Bożego Narodzenia oraz w okresie wakacyjnym. Czasami na inne przyjęcia rodzinne (ślub, chrzciny itd.).
Miała Pani miejsce zamieszkania w Polsce nieprzerwanie przez 5 lat przed wyjazdem do Holandii.
Wyjechała Pani do Holandii 13 sierpnia 2017 roku.
Pracowała Pani w Holandii na umowę o pracę, która skończyła się 31 grudnia 2023 r. Po zakończeniu tej umowy nie mogła Pani znaleźć pracy i skorzystała Pani z pomocy holenderskiego urzędu pracy. Jednak po nieudanych próbach znalezienia pracy postanowiła Pani wrócić do Polski w maju 2024 roku. Tzn. że w roku 2024 nigdzie Pani nie pracowała, tylko była Pani zarejestrowana w urzędzie pracy.
Pracowała Pani na rzecz podmiotu holenderskiego.
Przez cały okres pobytu w Holandii składała Pani zeznania podatkowe w obydwu krajach.
Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej Holandii. Posiada Pani dokumenty:
‒ dokument zameldowania 22 listopada 2022 r.;
‒ potwierdzenie opłaty za ubezpieczenie zdrowotne z wyciągu bankowego od marca 2022 r.;
‒ marzec 2022 r. dokument potwierdzający otwarcie konta w holenderskim banku;
‒ 30 listopada 2022 r. dokument potwierdzający zakup auta na holenderskich tablicach (na dane partnera) oraz wyciąg z banku potwierdzający opłatę za podatek drogowy;
‒ posiada Pani również tygodniowe rozliczenie z agencją pracy, na których widnieje opłata za mieszkanie, ubezpieczenie (jednak te dokumenty ma Pani niekompletne, ale są to dokumenty z początku wyjazdu, czyli od sierpnia 2017 r. do sierpnia 2019 r.).
W odpowiedzi na pytanie organu: „w jakiej dokładnie dacie przeniosła Pani swoje stałe miejsce zamieszkania do Holandii?”, wskazała Pani, że: ciężko Pani określić dokładną datę, ponieważ praktycznie od samego początku przebywania w Holandii zaczęła Pani „normalne życie tam”. Dla Pani rok 2020 był przełomowym, ponieważ wtedy zaczęła Pani poszukiwania mieszkania i wiedziała Pani, że chce tam mieszkać.
Centrum interesów osobistych i gospodarczych przeniosła Pani do Holandii praktycznie od samego wyjazdu, tzn. w sierpniu 2017 roku.
Nie miała Pani miejsca zamieszkania w Polsce od 1 stycznia 2024 roku do maja 2024 roku.
Centrum interesów osobistych i gospodarczych przeniosła Pani do Polski w maju 2024 roku.
Rozliczała się Pani w obydwu krajach, ponieważ księgowa, która Panią rozliczała uważała, że rezygnacja ze zeznań podatkowych w Polsce nie jest konieczna, a Pani się dostosowała.
W odpowiedzi na pytanie organu: „czy wróciła Pani do Polski z zamiarem zmiany stałego miejsca zamieszkania: a) we wrześniu 2019 r., b) w maju 2024 r.?”, wskazała Pani, że: do Polski z zamiarem pozostania w niej na stałe wróciła Pani w maju 2024 roku.
W odpowiedzi na pytanie organu: „z jakiego tytułu osiągnęła Pani dochody w okresie od września 2019 roku do marca 2020 roku, podczas pobytu w Polsce oraz z którego państwa osiągnęła Pani w tym okresie dochody z Holandii czy z Polski? Proszę wyjaśnić, a może w ww. okresie znajdowała się Pani na utrzymaniu partnera albo rodziców?”, wskazała Pani, że: w danym okresie utrzymywała się Pani z pieniędzy zarobionych w Holandii. W tym czasie nie otrzymywała Pani dochodu z żadnego państwa.
W okresie od września 2019 roku do marca 2020 roku mieszkała Pani u rodziców.
Za okres od września 2019 roku do listopada 2022 roku, posiada Pani jedynie rozliczenie roczne, ponieważ w tym czasie miała Pani inne konto bankowe, które Pani zlikwidowała, a dokumenty potwierdzające Pani wynagrodzenie były wysyłane do aplikacji której również nie mam.
Natomiast od kwietnia 2022 r. do maja 2024 r. posiada Pani wykaz z konta bankowego, które pokazuje miesięczne przelewy od pracodawcy, umowę o pracę oraz roczne rozliczenia.
Pytanie
Czy w Pani przypadku przysługuje Pani ulga na powrót?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, ulga na powrót Pani przysługuje ponieważ:
‒ wszystkie Pani zagraniczne dochody widnieją na rozliczeniu rocznym (polski dochód wynosi 0 zł),
‒ w Holandii opłacała Pani podatki, ubezpieczenie,
‒ zameldowana w Holandii była Pani mniej niż trzy lata, ale wynikało to z powodu mieszkania na domku agencyjnym, gdzie zameldowanie się było niemożliwe, a także długiego poszukiwania mieszkania, które mogłaby Pani wynająć.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są:
Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Katalog dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a został przedstawiony w art. 3 ust. 2b ustawy. Nie jest to jednak katalog zamknięty, i ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W opisie zdarzenia wskazała Pani, że w maju 2024 r. powróciła Pani z partnerem do Polski, przenosząc swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Panią spełniony.
Ponadto wyjaśniła Pani, że od sierpnia 2017 r. do maja 2025 r. przebywała Pani na stałe w Holandii, tam posiadała Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych.
Zatem uznać należy, że spełniła Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy. W latach 2021, 2022 i 2023, poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania oraz okres od początku roku 2024 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania, nie posiadała Pani miejsca zamieszkania w Polsce.
Wyjaśniła Pani również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
We wniosku wskazała Pani, że nie posiada certyfikatu rezydencji, jednak posiada Pani dokumenty potwierdzające pobyt i pracę w Holandii, takie jak: dokument zameldowania, potwierdzenie opłaty za ubezpieczenie zdrowotne z wyciągu bankowego, tygodniowe rozliczenie z agencją pracy, na których widnieje opłata za mieszkanie, ubezpieczenie (od sierpnia 2017 r. do sierpnia 2019 r.); wykaz z konta bankowego, które pokazuje miesięczne przelewy od pracodawcy, umowę o pracę oraz roczne rozliczenia.
W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z ulgi na powrót chciałaby Pani skorzystać od dochodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę uzyskiwanych od 2025 r.
Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
W świetle przedstawionych przez Panią okoliczności, spełnia Pani warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z tym przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2025 – 2028 lub w latach 2026 – 2029 do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.
Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a,
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo