Podatnik nabył w drodze licytacji sądowej w 2022 roku nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków. Wadium zapłacił w 2022 roku, a główną część ceny w 2023 roku. Wydatki na prace remontowe i konserwatorskie przy nieruchomości began ponosić dopiero w 2024 i 2025 roku. Podatnik rozlicza się na formularzu PIT-37 i posiada dokumentację…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 czerwca 2025 r. oraz pismem z 13 lipca 2025 r. i pismem z 15 lipca 2025 r. - w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie
W grudniu 2022 r. uzyskał Pan prawomocne postanowienie sądu o przybiciu w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym nieruchomości położonej w (…). Nieruchomość ta jest wpisana do rejestru zabytków. Cena nabycia została określona na 1.225.840 zł. Wadium w wysokości 130.756 zł wpłacił Pan w 2022 r., natomiast pozostałą część ceny (1.095.084 zł) uiścił Pan w 2023 r., po otrzymaniu wezwania do zapłaty.
Zgodnie z warunkami licytacji, uzyskanie przybicia stanowiło podstawę prawną do obowiązku zapłaty pełnej ceny nabycia. Transakcja nie była finansowana kredytem, a środki pochodziły ze środków własnych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Jest Pan podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, rozliczającym się według skali podatkowej (PIT-37). Poniósł Pan wydatki na prace, które mogą być zakwalifikowane jako:
- roboty budowlane, w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
Pierwsze wydatki poniósł Pan w październiku 2024 roku (opłaty na fundusz remontowy w ramach czynszu). Kolejne wydatki (w tym faktury na wykonane prace i materiały) ponosi Pan od czerwca 2025 roku - start remontu mieszkania.
Przez zabytek nieruchomy, o którym mowa we wniosku, rozumie Pan zabytek nieruchomy w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami - tj. zabytek wpisany do gminnej ewidencji zabytków.
W odniesieniu do poniesionych przez Pana wydatków zachowane zostały warunki określone w art. 26hb ust. 5 ustawy o PIT - powierzchnia użytkowa mieszkania wynosi 110 m², a łączna suma wydatków nie przekracza limitu określonego w tym przepisie (tj. 110 m² × 500 zł = 55 000 zł).
Posiada Pan dostęp do zaleceń konserwatorskich dla budynku, w którym znajduje się lokal - zostały one opracowane przez właściwego konserwatora zabytków w ramach gminnej ewidencji zabytków. Zalecenia są dostępne publicznie na stronie internetowej urzędu. Data wydania zaleceń nie jest Panu znana, jednak na wezwanie może je Pan pobrać i dołączyć. Nie posiada Pan indywidualnego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków, ponieważ prace dotyczą wyłącznie lokalu mieszkalnego, nie ingerują w elewację ani strukturę budynku wpisanego do GEZ.
Posiada Pan dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków - w szczególności: faktury VAT, potwierdzenia przelewów, zestawienia kosztów w ramach opłat eksploatacyjnych i funduszu remontowego.
Daty wystawienia dokumentów: od lipca 2025 roku w górę (w przypadku faktur), oraz od października 2024 roku (w przypadku opłat za czynsz i fundusz remontowy).
Posiada Pan faktury wystawione przez podatników VAT niekorzystających ze zwolnienia z tego podatku.
W złożonym za rok 2022 PIT, wniosku dotyczącym odliczenia od dochodu wydatku poniesionego na zakup nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków został zaakceptowany, zwrot został przekazany na Pana konto, nie mniej pracownik urzędu wzywał Pana do przedłożenie FV potwierdzających poniesionych kosztów na remont mieszkania, których na ten dzień Pan nie posiadał - przewlekłość procedury sądowej w związku z nabyciem nieruchomości w drodze licytacji. Ostatecznie zwrócił Pan zwrot na konto US, zapłacił Pa odsetki oraz złożył czynny żal za brak dostarczenia wymaganych przez urzędnika dokumentów.
Na podstawie art. 26hb ust. 1 pkt 3, oświadcza Pan, że chciałby Pan skorzystać z możliwości odliczenia kosztów nabycia nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków.
Budynek położony przy ul. (…) w (…) został wpisany do rejestru zabytków pod numerem (…), decyzją z dnia 20 grudnia 1993 r. Wpis ten stanowi podstawę do kwalifikacji nieruchomości jako zabytku objętego ochroną konserwatorską, zgodnie z przepisami ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym przysługuje Panu prawo do odliczenia od dochodu w PIT-37 za 2022 r. wydatku poniesionego na nabycie zabytku nieruchomego (zgodnie z art. 26hb ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT), w sytuacji gdy postanowienie o przybiciu zostało wydane i uprawomocniło się w 2022 r., a zapłata ceny nastąpiła w większości w 2023 r.?
Pana stanowisko w sprawie
Uważa Pan, że ma prawo do odliczenia od dochodu w PIT-37 za 2022 r. kwoty stanowiącej 50% wydatku poniesionego na nabycie nieruchomości zabytkowej, tj. 612.920 zł (50% z 1.225.840 zł), na podstawie art. 26hb ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ustawodawca nie uzależnia prawa do ulgi z tytułu nabycia zabytku od poniesienia wydatku w formie pełnej zapłaty w danym roku, a jedynie od momentu powstania obowiązku poniesienia wydatku. W Pana ocenie momentem poniesienia wydatku jest data prawomocnego przybicia, która tworzy obowiązek zapłaty całej ceny i skutkuje przejściem praw do nieruchomości.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacjach indywidualnych:
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 26hb ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:
Podatnik może odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki:
1) poniesione w roku podatkowym na wpłaty na fundusz remontowy wspólnoty mieszkaniowej lub spółdzielni mieszkaniowej utworzony, zgodnie z odrębnymi przepisami, dla zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru zabytków lub znajdującego się w ewidencji zabytków;
2) poniesione w roku podatkowym na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane w zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru zabytków lub znajdującym się ewidencji zabytków;
3) na odpłatne nabycie zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru zabytków lub udziału w takim zabytku, pod warunkiem że podatnik na nabytą nieruchomość poniósł wydatek, o którym mowa w pkt 2.
W myśl art. 26hb ust. 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:
Odliczenie, o którym mowa w:
1) ust. 1 pkt 1, przysługuje podatnikowi, jeżeli w momencie poniesienia wydatku jest właścicielem lub współwłaścicielem zabytku nieruchomego;
2) ust. 1 pkt 2, przysługuje podatnikowi, jeżeli w momencie poniesienia wydatku podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem zabytku nieruchomego, o którym mowa w tym przepisie, oraz posiada sporządzone na piśmie:
a) pozwolenie wojewódzkiego konserwatora zabytków na prowadzenie prac konserwatorskich, prac restauratorskich lub robót budowlanych - w przypadku zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru zabytków,
b) zalecenia konserwatorskie - w przypadku zabytku nieruchomego znajdującego się w wojewódzkiej lub gminnej ewidencji zabytków;
3) ust. 1 pkt 3, przysługuje podatnikowi, jeżeli w momencie dokonywania odliczenia podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości, o której mowa w tym przepisie.
Zgodnie z art. 26hb ust. 3 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:
Za datę poniesienia wydatków z tytułów określonych w:
1) ust. 1 pkt 1 uznaje się dzień zapłaty należności;
2) ust. 1 pkt 2 uznaje się dzień wystawienia faktury;
3) ust. 1 pkt 3 uznaje się dzień nabycia własności.
Jak stanowi art. 26hb ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie mogą przekroczyć 50% wydatków udokumentowanych:
1) dowodem wpłaty na fundusz remontowy wspólnoty mieszkaniowej lub spółdzielni mieszkaniowej lub zaświadczeniem o wysokości wpłat w roku podatkowym wystawionym przez wspólnotę mieszkaniową lub spółdzielnię mieszkaniową;
2) fakturą wystawioną przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku, powiększonych o kwotę podatku od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług.
W myśl art. 26hb ust. 5 cyt. Ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie może przekroczyć iloczynu kwoty 500 zł i liczby metrów kwadratowych powierzchni użytkowej zabytku nieruchomego, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie więcej jednak niż 500 000 zł na wszystkie wydatki poniesione z tego tytułu.
Zgodnie z art. 26hb ust. 7 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:
Odliczenia wydatków, o których mowa w:
1) ust. 1 pkt 1 i 2, dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono te wydatki;
2) ust. 1 pkt 3, dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym po raz pierwszy na rzecz nabytego zabytku nieruchomego poniesiono wydatki określone w ust. 1 pkt 2.
Stosownie do art. 26hb ust. 8 ww. ustawy:
Kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez sześć lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym dokonano odliczenia.
W myśl art. 26hb ust. 9 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:
Odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej:
1) zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym;
2) zostały uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej;
3) wykraczają poza zakres prac i robót określonych w pozwoleniu wojewódzkiego konserwatora zabytków lub zaleceniach konserwatorskich;
4) zostały sfinansowane, dofinansowane lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Jak stanowi art. 26hb ust. 10 ww. ustawy:
Podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot.
Zgodnie z art. 26hb ust. 12 przedmiotowej ustawy:
Ilekroć w ust. 1-11 jest mowa o:
1) powierzchni użytkowej - oznacza to powierzchnię, o której mowa w art. 16 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2021 r. poz. 1043 oraz z 2022 r. poz. 1846 i 2180);
2) pracach konserwatorskich - oznacza to prace konserwatorskie w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;
3) pracach restauratorskich - oznacza to prace restauratorskie w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;
4) robotach budowlanych - oznacza to roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;
5) zabytku nieruchomym - oznacza to zabytek nieruchomy, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c-e ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
W zakresie zasad prowadzenia prac oraz robót przy zabytkach nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków należy odwołać się również do ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z 23 lipca 2003 r. (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 840).
W myśl art. 3 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
pkt 6) prace konserwatorskie - działania mające na celu zabezpieczenie i utrwalenie substancji zabytku, zahamowanie procesów jego destrukcji oraz dokumentowanie tych działań;
pkt 7) prace restauratorskie - działania mające na celu wyeksponowanie wartości artystycznych i estetycznych zabytku, w tym, jeżeli istnieje taka potrzeba, uzupełnienie lub odtworzenie jego części, oraz dokumentowanie tych działań;
pkt 8) roboty budowlane - roboty budowlane w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, podejmowane przy zabytku lub w otoczeniu zabytku;
Zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami:
Pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru, w tym prac polegających na usunięciu drzewa lub krzewu z nieruchomości lub jej części będącej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem lub inną formą zaprojektowanej zieleni;
Jak stanowi art. 36 ust. 8 ww. ustawy:
Uzyskanie pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na podjęcie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, w przypadkach określonych przepisami Prawa budowlanego.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami:
Wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję o wstrzymaniu wykonywanych bez jego pozwolenia lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu:
1) prac konserwatorskich, restauratorskich, badań konserwatorskich lub architektonicznych przy zabytku wpisanym do rejestru;
2) robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru lub w jego otoczeniu;
3) badań archeologicznych lub poszukiwań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 12;
4) innych działań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-8, 10 i 11, przy zabytku wpisanym do rejestru.
W myśl art. 45 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami:
W przypadku gdy bez wymaganego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu wykonano przy zabytku wpisanym do rejestru:
1) prace konserwatorskie lub restauratorskie,
2) roboty budowlane,
3) badania konserwatorskie,
4) badania architektoniczne,
5) inne działania, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-8 i 10-12
- wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję nakazującą przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu lub uporządkowanie terenu, określając termin wykonania tych czynności, albo zobowiązującą do doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu we wskazany sposób i w określonym terminie.
Jak stanowi art. 107d ust. 1 ww. ustawy:
Kto bez pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków podejmuje działania, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1-5, podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 do 500 000 zł.
Zgodnie z art. 117 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami:
Kto bez pozwolenia albo wbrew warunkom pozwolenia prowadzi prace konserwatorskie, restauratorskie, roboty budowlane, badania konserwatorskie lub architektoniczne przy zabytku wpisanym do rejestru lub roboty budowlane w jego otoczeniu albo badania archeologiczne - podlega karze grzywny.
Powyższe regulacje wynikające z ustawy o ochronie i konserwacji zabytków, pozostają w zgodzie z Prawem budowlanym z dnia 7 lipca 1994 r. (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 682), gdzie w art. 39 ust. 1 zastrzeżono, że:
Prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.
Z przepisów ww. odrębnych ustaw wynika, że decyzja administracyjna konserwatora zezwalająca na przeprowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich oraz robót budowlanych, jest konieczna i powinna być uzyskana przed rozpoczęciem prac, gdyż samo złożenie wniosku o takową zgodę, nie oznacza, że zostanie ona wydana, albo że będzie wydana w pełnym zakresie proponowanych do przeprowadzenia prac.
Art. 26hb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje trzy rodzaje wydatków podlegających odliczeniu od podstawy opodatkowania i dla każdego z nich określa dodatkowe warunki, jakie należy spełnić, by z odliczenia móc skorzystać.
W przypadku odliczenia wydatków na nabycie zabytku wpisanego do rejestru nieruchomości art. 26hb ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na konieczność bycia właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości będącej zabytkiem.
Istotna jest jednak także konstrukcja art. 26hb ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie mówiąc o możliwości odliczenia od podstawy obliczenia podatku wydatku na odpłatne nabycie zabytku nieruchomego, dodany jest warunek w postaci, wymogu poniesienia przez podatnika na nabytą nieruchomość wydatku, o którym mowa w art. 26hb ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z kolei jak wynika z art. 26hb ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poniesienie wydatku na prace konserwatorskie, restauratorskie oraz roboty budowlane wymaga posiadania (w momencie poniesienia) pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych lub zaleceń konserwatorskich w przypadku zabytku nieruchomego znajdującego się w gminnej ewidencji zabytków.
Łączne odczytanie zatem uregulowań zawartych w art. 26hb (przede wszystkim ust. 1 i ust. 2 oraz ust. 12) wskazuje, że niezależnie od tego, czy podatnik zamierza odliczyć wydatki na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane, czy też wydatki na nabycie zabytku - w obu przypadkach wymagane jest posiadanie, w momencie poniesienia wydatku na ww. prace, pozwolenia konserwatora lub zaleceń konserwatorskich.
W przypadku wydatków poniesionych do 31 grudnia 2022 r. na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane podatnik musi spełniać następujące wymogi:
Podatnik nie może skorzystać z ulgi, jeżeli:
W przypadku, gdy kwota rocznego dochodu/przychodu podatnika jest niższa niż kwota przysługującego odliczenia, podatnik może odliczać kwotę nieznajdującą pokrycia w rocznym dochodzie/przychodzie maksymalnie przez sześć kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym dokonano odliczenia po raz pierwszy.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
Analiza przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulujących zasady funkcjonowania ulgi na zabytki (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.), jak również przytoczonych odpowiednich przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami prowadzi do wniosku, że nawet w sytuacji, gdy podatnik planuje odliczyć jedynie wydatki na nabycie, bez odliczania wydatków na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane, niezbędnym jest uzyskanie uprzednio pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na prowadzenie takich prac.
Istotne jest bowiem to, że jakiekolwiek prace przy zabytku (tj. remont, adaptacja) mogą się odbywać w zakresie i pod nadzorem służb konserwatorskich, które to na określone prace muszą wydać odpowiednie pozwolenie. Trudno tym samym wyobrazić sobie akceptację dla sytuacji, w której podatnik podejmuje się wykonania określonych prac, nie mając na nie uprzedniej zgody konserwatora zabytków. Co więcej, z przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wynika, że zagospodarowanie na cele użytkowe zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru wymaga posiadania przez jego właściciela lub posiadacza uzgodnionego z konserwatorem zabytków programu prac konserwatorskich przy zabytku nieruchomym określającego zakres i sposób ich prowadzenia oraz wskazującego niezbędne do zastosowania materiały i technologie (art. 25 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Innymi słowy, pozwolenia wymaga również rodzaj użytych materiałów. Zatem ich wcześniejszy zakup (przed uzyskaniem pozwolenia) jest niewystarczający, aby uznać, że podatnik poniósł wydatki na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane.
Jak wynika z powołanych przepisów, w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2022 r. ulga na zabytki przysługiwała m.in. na odpłatne nabycie zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru zabytków lub udziału w takim zabytku. Jednakże warunkiem skorzystania z ulgi na nabycie zabytku nieruchomego (udziału w takim zabytku), jest poniesienie przez podatnika na nabytą nieruchomość wydatków, o którym mowa w art. 26hb ust. 1 pkt 2 ustawy - tj. wydatków na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane w tym zabytku.
Jak wskazał Pan we wniosku faktury dokumentujące poniesienie pierwszego wydatku posiada Pan z 2024 r. (opłaty na fundusz remontowy w ramach czynszu), a kolejne z 2025 r. (start remontu mieszkania).
Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz treść wniosku stwierdzić należy, że nie przysługuje Panu prawo do odliczenia wydatku, poniesionego na nabycie udziału w zabytkowej nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków. Dopiero w 2024 r. i 2025 r. poniósł Pan wydatki na prowadzenie prac konserwatorskich, prac restauratorskich, robót budowlanych udokumentowane fakturami wystawionymi przez podatników podatku od towarów i usług niekorzystających ze zwolnienia. W związku z powyższym nie zostały spełnione warunki uprawniające do skorzystania z tzw. ulgi na zabytki, o której mowa w art. 26hb ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie przysługuje Panu prawo do odliczenia od dochodu w PIT-37 za 2022 r. wydatku poniesionego na nabycie zabytku nieruchomego.
Sam fakt, że w 2022 r. uzyskał Pan prawomocne postanowienie sądu o przybiciu w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków i poniósł Pan część ceny nabycia tej nieruchomości jest niewystarczające do skorzystania w 2022 r. z odliczenia w ramach ulgi na zabytki.
W konsekwencji należy uznać Pana stanowisko za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo