Brak opodatkowania wypłaty kwoty dodatkowej przez bank w wyniku ugody sądowej.
Podatniczka, osoba fizyczna, zawarła z bankiem ugodę sądową dotyczącą umowy kredytu. Na podstawie ugody bank wypłacił jej 89 950 zł, na co złożyły się: zwrot opłaty od pozwu (500 zł), zwrot kosztów zastępstwa procesowego (9 450 zł, przekazane kancelarii) oraz zwrot wydatków z tytułu spłat kredytu (80 000 zł). W ramach tej ostatniej kwoty 76 891,61 zł stanowiło zwrot odsetek faktycznie zapłaconych, a 3 108,39…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W dniu 24 listopada 2025 r. otrzymała Pani przelew od Banku tytułem: „Zwrot nadpłaty (…) Ugoda” w wysokości 89 950,00 PLN, Podstawa: „Ugoda Sądowa do Umowy nr (…)” z dnia 28 października 2025 r. między Bankiem, a Panią i A.A. Na wysokość otrzymanej kwoty złożyły się:
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Z zaświadczenia wydanego przez bank wynika, że łączna kwota spłaconego przez Panią kredytu wyniosła 136 891,61 zł, w tym:
W wyniku wynegocjowanej ugody sądowej zawartej z bankiem otrzymała Pani od banku kwotę 80 000,00 zł.
Bank nie wystawił Pani informacji PIT-11 w związku z wypłatą tej kwoty.
Kwota 3 108,39 zł stanowi różnicę pomiędzy kwotą otrzymaną od banku (80 000,00 zł) a kwotą odsetek faktycznie zapłaconych przez Panią bankowi (76 891,61 zł).
Wskazała Pani, że kwota 76 891,61 zł odpowiada zwrotowi odsetek uprzednio zapłaconych bankowi, natomiast wyłącznie kwota 3 108,39 zł stanowi przysporzenie majątkowe podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
Czy prawidłowe jest Pani stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym stanie faktycznym zwrot przez bank, na podstawie ugody sądowej, kwoty odpowiadającej odsetkom faktycznie zapłaconym przez Panią w związku z wykonywaniem umowy kredytu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, natomiast przychodem podlegającym opodatkowaniu jest wyłącznie część otrzymanego świadczenia przekraczająca wartość faktycznie zapłaconych odsetek?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym, przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest wyłącznie nadwyżka kwoty otrzymanej od banku na podstawie ugody sądowej ponad wartość odsetek faktycznie zapłaconych przez Panią na rzecz banku.
W części odpowiadającej wartości odsetek uprzednio zapłaconych bankowi otrzymane świadczenie nie prowadzi do powstania przysporzenia majątkowego po Pani stronie, lecz stanowi zwrot środków wcześniej przekazanych bankowi.
W konsekwencji kwota odpowiadająca wartości faktycznie zapłaconych odsetek nie powinna być uznana za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast część otrzymanego świadczenia przekraczająca wartość faktycznie zapłaconych odsetek stanowi przysporzenie majątkowe po Pani stronie i tym samym podlega opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
Źródła przychodów
Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że:
1. 24 listopada 2025 r. otrzymała Pani od banku zwrot nadpłaty w wysokości 89 950,00 PLN na podstawie ugody sądowej (do umowy kredytowej nr (…)) z dnia 28 października 2025 r.
2. Na wysokość otrzymanej kwoty złożyły się: zwrot opłaty od pozwu; zwrot kosztów zastępstwa procesowego, 80 000,00 PLN - jako zwrot wydatków, poniesionych ze środków Kredytobiorcy na rzecz Banku z tytułu spłat kredytu udzielonego na podstawie umowy.
3. Łączna kwota spłaconego przez Panią kredytu wyniosła 136 891,61 zł, tj. 60 000,00 zł kapitału i 76 891,61 zł odsetek.
Powzięła Pani wątpliwość, czy zwrócona przez bank kwota odpowiadająca odsetkom faktycznie zapłaconym przez Panią nie stanowi przychodu, natomiast przychodem podlegającym opodatkowaniu jest wyłącznie część otrzymanego świadczenia przekraczająca wartość faktycznie zapłaconych przez Panią odsetek.
Pani skutki podatkowe z tytułu zwrotu określonej kwoty przez Bank
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Zwrot wpłaconych wcześniej do Banku środków nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu.
Taka wypłata jest więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W Pani przypadku w wyniku zawarcia ugody sądowej, bank zwrócił Pani środki pieniężne, które mieszczą się w kwocie uprzednio przez Panią wpłaconej do banku tytułem spłaty kapitału i odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych), które w wyniku ugody stały się nienależne bankowi. Wobec powyższego, wypłata przez bank na Pani rzecz tego zwrotu (nadpłaty) jest dla Pani neutralna podatkowo.
W wyniku tego zwrotu nie osiągnęła Pani bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym – nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od całej kwoty stanowiącej zwrot wydatków poniesionych przez Panią na rzecz banku z tytułu spłat kredytu, a nie tylko w części odpowiadającej odsetkom faktycznie zapłaconym.
Zatem Pani stanowisko, że kwota odpowiadająca wartości faktycznie zapłaconych odsetek nie powinna być uznana za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zakresie jest prawidłowe. Natomiast Pani stanowisko, że część otrzymanego świadczenia przekraczająca wartość faktycznie zapłaconych odsetek stanowi przysporzenie majątkowe po Pani stronie i tym samym podlega opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł – jest nieprawidłowe
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Dlatego też nie odniosłem się do kwot wskazanych we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo