Ustalenie rezydencji podatkowej oraz skutków podatkowych zawarcia ugody z bankiem.
Podatnik jest osobą fizyczną posiadającą od 2011 roku rezydencję podatkową w Szwajcarii, a nie w Polsce. W 2007 roku wraz z małżonką zaciągnął kredyt hipoteczny denominowany/indexowany do CHF na zakup nieruchomości mieszkalnej dla zmarłej matki. Nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie na cele mieszkaniowe. Obecnie podatnik planuje zawrzeć ugodę z bankiem, która może obejmować częściowe lub całkowite umorzenie zobowiązania kredytowego oraz ewentualną wypłatę…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 15 czerwca 2026 r. (wpływ 15 czerwca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W dniu 23 listopada 2007 r. Pan wraz z Pana małżonką zawarł z (…) Bank umowę kredytu hipotecznego denominowanego/indexowanego do CHF jako współkredytobiorcy.
Kredyt został zaciągnięty na zakup nieruchomości mieszkalnej położonej w (…), przeznaczonej na cele mieszkaniowe zmarłej Pana matki.
Nieruchomość od momentu zakupu była wykorzystywana wyłącznie na cele mieszkaniowe i nigdy nie była przedmiotem najmu ani wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej.
Od 2011 r. posiada Pan rezydencję podatkową w Szwajcarii i podlega tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Nie jest Pan polskim rezydentem podatkowym.
Obecnie rozważane jest zawarcie ugody z bankiem dotyczącej rozliczenia wzajemnych zobowiązań wynikających z umowy kredytowej. Planowana ugoda może obejmować częściowe umorzenie zobowiązania wobec banku lub inne formy rozliczenia skutkujące potencjalnym powstaniem przychodu po stronie Pana i Pana małżonki.
Na dzień złożenia wniosku ugoda nie została jeszcze zawarta, a jej ostateczne warunki nie są znane.
Jest Pan jednocześnie właścicielem innej nieruchomości mieszkalnej położonej w (…), również finansowanej kredytem denominowanym/indexowanym do CHF, jednak w odniesieniu do tej nieruchomości nie prowadzi Pan rozmów ugodowych z bankiem ani nie ubiega się o zawarcie ugody.
Wątpliwości Pana dotyczą skutków podatkowych ewentualnego umorzenia części zobowiązania wynikającego z planowanej ugody z bankiem.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Na dzień podpisania ugody z bankiem Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych będzie znajdowało się w Szwajcarii.
Dodatkowo wskazał Pan, że:
a) Kredyt został w całości zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na cele mieszkaniowe.
b) Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.
c) Nie korzystał Pan wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
d) Kredyt został udzielony przez bank będący podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi właściwego państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i który był uprawniony do udzielania kredytów na podstawie właściwych przepisów prawa.
e) Umorzenie będzie obejmowało wszystkich współkredytobiorców, tj. Pana oraz Pana żonę.
f) Na podstawie planowanej ugody nastąpi całkowite umorzenie pozostałego zobowiązania wynikającego z umowy kredytowej. Dodatkowo bank dokona na Pana rzecz rozliczenia i wypłaty kwoty wynikającej z ugody (szacunkowo ok. 20-30 tys. zł). Szczegółowy zakres rozliczenia wynika bezpośrednio z postanowień ugody.
g) Ugoda nie będzie stwierdzać nieważności umowy kredytu, lecz doprowadzi do jej zakończenia i ostatecznego rozliczenia stron na warunkach określonych w ugodzie.
h) Termin podpisania ugody nie został jeszcze ostatecznie ustalony.
Pytania
1) Czy ewentualne umorzenie części zobowiązania wynikającego z kredytu hipotecznego denominowanego/indexowanego do CHF, dokonane w ramach ugody zawartej z (…) Bank, będzie stanowiło dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce?
2) Czy fakt, że od 2011 r. posiada Pan rezydencję podatkową w Szwajcarii i nie jest polskim rezydentem podatkowym, ma wpływ na zakres ewentualnego obowiązku podatkowego w Polsce w związku z planowaną ugodą?
3) Czy fakt posiadania przez Pana innej nieruchomości mieszkalnej położonej w (…), również finansowanej kredytem denominowanym/indexowanym do CHF, wpływa na możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego dotyczącego umorzenia kredytu hipotecznego objętego planowaną ugodą?
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1
Pana zdaniem ewentualne umorzenie części zobowiązania wynikającego z kredytu hipotecznego denominowanego/indexowanego do CHF dokonane w ramach ugody z bankiem nie będzie stanowiło dla Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.
Stanowisko to opiera Pan na tym, że na dzień podpisania ugody będzie Pan posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Szwajcarii oraz na właściwych przepisach dotyczących opodatkowania skutków ugód dotyczących kredytów mieszkaniowych.
Ad. 2
W Pana ocenie fakt posiadania rezydencji podatkowej w Szwajcarii od 2011 r. oraz podlegania tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinien zostać uwzględniony przy ocenie zakresu ewentualnego obowiązku podatkowego w Polsce, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską a Szwajcarią.
Ad. 3
Pana zdaniem sam fakt posiadania innej nieruchomości mieszkalnej położonej w (…), również finansowanej kredytem denominowanym/indeksowanym do CHF, nie powinien automatycznie wyłączać możliwości zastosowania zwolnienia podatkowego przewidzianego w obowiązujących przepisach dotyczących umorzenia kredytów mieszkaniowych, zwłaszcza że nieruchomość objęta planowaną ugodą była wykorzystywana wyłącznie na cele mieszkaniowe i nigdy nie była przedmiotem najmu ani działalności gospodarczej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa;
6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w ww. art. 3 ust. 2b ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia jedynie przykładowe, najczęściej podejmowane czynności służące uzyskaniu przychodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Główna zasada dotycząca ograniczonego obowiązku podatkowego wyrażona jest w art. 3 ust. 2a ww. ustawy, natomiast ust. 2b podaje tylko przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące.
Ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów cudzoziemca znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).
Cytowany wcześniej art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że opodatkowaniu podlega dochód (przychód) osiągnięty na terytorium Polski.
Jest to generalna zasada, według której ustala się, jaki dochód podlega opodatkowaniu w Polsce. Decyduje o tym miejsce osiągania dochodów, nie zaś miejsce świadczenia usługi. O źródle dochodów położonych w Polsce można mówić wtedy, gdy takie źródło dochodów trwale związane jest z terytorium Polski lub gdy źródłem dochodu są polscy rezydenci eksploatujący rzeczy lub dobra niematerialne należące do innych podmiotów.
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Obowiązek podatkowy
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Jak stanowi art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Z informacji przedstawionych przez Pana wynika, że:
1. jest Pan szwajcarskim rezydentem podatkowym;
2. planuje Pan zawrzeć ugodę do kredytu hipotecznego, na mocy której bank umorzy Panu zobowiązanie.
Powziął Pan wątpliwość, czy ewentualne umorzenie części zobowiązania wynikającego z kredytu hipotecznego denominowanego/indeksowanego do CHF, dokonane w ramach ugody zawartej z (…) Bank, będzie stanowiło dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.
Umorzenie wierzytelności i wypłata kwoty dodatkowej w świetle Konwencji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
Skoro jest Pan szwajcarskim rezydentem podatkowym, należy zatem odnieść się do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku podpisanej w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz. U. 1993 Nr 22, poz. 92 ze zm.).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej Konwencji:
W rozumieniu niniejszej konwencji określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.
Ww. Konwencja w swej treści nie zawiera przepisu, który regulowałby sposób opodatkowania dochodów w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu, zatem zastosowanie znajdzie art. 21 tej Konwencji dotyczący opodatkowania tzw. „innych dochodów”.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 cytowanej Konwencji:
Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, bez względu na to skąd one pochodzą, które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Mając na uwadze powyższe - skoro Pana stałym miejscem zamieszkania jest Szwajcaria - to przychód, jaki uzyska Pan z tytułu umorzenia wierzytelności podlegał będzie opodatkowaniu tylko w Szwajcarii i nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce.
W konsekwencji, jeśli nie uzyska Pan przychodu, który podlegałby opodatkowaniu w Polsce - to tym samym nie można mówić o korzystaniu w Polsce z jakichkolwiek ulg podatkowych. W konsekwencji - do przychodu z tytułu umorzenia, który nie podlega opodatkowaniu w Polsce - nie znajduje zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.
Jak wskazał Pan we wniosku fakt, że od 2011 r. nie jest Pan polskim rezydentem podatkowym, a posiada Pan rezydencję w Szwajcarii, ma fundamentalny wpływ na zakres ewentualnego obowiązku podatkowego w Polsce w związku z planowaną ugodą.
Zatem informacja, że posiada Pan rezydencję podatkową w Szwajcarii od 2011 r. oraz podlega Pan tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinien zostać uwzględniony przy ocenie zakresu ewentualnego obowiązku podatkowego w Polsce, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską a Szwajcarią.
Odnosząc się natomiast do Pana kolejnej wątpliwości stwierdzam, że fakt posiadania przez Pana innej nieruchomości mieszkalnej położonej w (…), również finansowanej kredytem denominowanym/indeksowanym do CHF, nie wpływa na skutki podatkowe z tytułu umorzonego kredytu na pierwszą nieruchomość. Jako rezydent Szwajcarii nie podlega Pan polskiemu obowiązkowi podatkowemu od tego rodzaju przychodu.
Zatem Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo