Możliwość skorzystania z ulgi na powrót - zmiana miejsca zamieszkania z rodziną.
Podatnik, polski obywatel, mieszkał za granicą (Irlandia, Wielka Brytania, Australia, Holandia, Zjednoczone Emiraty Arabskie) od 2004 r. do 10 kwietnia 2023 r., kiedy to przeniósł miejsce zamieszkania do Polski. W latach 2020-2022 oraz od 1 stycznia 2023 r. do dnia poprzedzającego powrót nie miał miejsca zamieszkania w Polsce. Posiada dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania za granicą. 15 stycznia 2024 r. rozpoczął pracę w Polsce na umowę o pracę, z której osiąga przychody przekraczające 85 528 zł rocznie. Nie…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przesłany zgodnie z właściwością przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w (...) z pismem przewodnim nr (...) z dnia 15 maja 2026 r. (data wpływu 18 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
A. Stan faktyczny (lata 2024 i 2025)
Posiada Pan wyłącznie polskie obywatelstwo. Urodził się Pan w Polsce w 1983 r. Mieszkał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie od urodzenia do roku 2004, tj. przez ponad 5 lat kalendarzowych poprzedzających wyjazd za granicę.
W okresie od 2004 r. do 10 kwietnia 2023 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski. Historia zamieszkania poza Polską przedstawia się następująco:
W trzech latach kalendarzowych poprzedzających rok powrotu (2020, 2021, 2022) nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski. W roku 2020 i części roku 2021 zamieszkiwał Pan w Holandii, a od 2021 r. do 10 kwietnia 2023 r. zamieszkiwał Pan w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
Również w okresie od 1 stycznia 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień powrotu nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
Posiada Pan dokumentację potwierdzającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych za granicą:
Pozostawał Pan w okresie od 2004 r. do marca 2023 r. razem z rodziną (żoną i dziećmi) — Pana ośrodek interesów osobistych znajdował się w państwach jego zamieszkania (Irlandia, Wielka Brytania, Australia, Holandia, Zjednoczone Emiraty Arabskie). Pana dzieci urodziły się poza Polską. Żona oraz dzieci powrócili do Polski 22 marca 2023 r., a Pan powrócił 10 kwietnia 2023 r.
W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski w dniu 10 kwietnia 2023 r. - tj. po 31 grudnia 2021 r. - podlega Pan od tego momentu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej.
W roku 2023 nie osiągnął Pan na terytorium Polski przychodów ze stosunku pracy ani z innych źródeł objętych ulgą na powrót. Za rok 2023 nie składał Pan zeznania podatkowego ani w Polsce, ani w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
W dniu 15 stycznia 2024 r. rozpoczął Pan pierwszą pracę w Polsce — zatrudnienie na podstawie umowy o pracę u polskiego pracodawcy (podmiotu polskiego) — i kontynuuje to Pan zatrudnienie do dnia złożenia niniejszego wniosku.
Z tytułu umowy o pracę osiągnął Pan przychody:
Za rok 2024 oraz za rok 2025 złożył Pan zeznania podatkowe (PIT-37) bez zastosowania ulgi na powrót i opłacił podatek w pełnej wysokości.
Nie korzystał Pan uprzednio, w całości lub w części, z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
B. Zdarzenie przyszłe (lata 2026 i 2027)
W latach 2026 i 2027 zamierza Pan kontynuować zatrudnienie u tego samego polskiego pracodawcy na podstawie obecnie obowiązującej umowy o pracę. Przewiduje Pan, że przychody z tego tytułu w każdym z tych lat znacznie przekroczą kwotę 85 528 zł. Nie planuje Pan zmiany rezydencji podatkowej — pozostanie Pan polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Spełnione pozostają wszystkie warunki wskazane w stanie faktycznym opisanym w pkt A.
Pytania
1. Czy w opisanym stanie faktycznym (rok 2024 i 2025) oraz zdarzeniu przyszłym (lata 2026 i 2027) spełnia Pan łącznie wszystkie warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do przychodów ze stosunku pracy uzyskiwanych od polskiego pracodawcy?
2. Czy w Pana sytuacji jednoczesne spełnienie wszystkich trzech alternatywnych warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - tj. (i) posiadanie polskiego obywatelstwa, (ii) nieprzerwane co najmniej trzyletnie zamieszkanie w państwie członkowskim Unii Europejskiej (Holandia, lata 2014-2021), oraz (iii) nieprzerwane co najmniej pięcioletnie zamieszkanie na terytorium Polski przed trzyletnim okresem zagranicznym (od urodzenia do roku 2004) - potwierdza Pana uprawnienie do skorzystania z ulgi na powrót, niezależnie od miejsca zamieszkania w okresie od 2021 r. do 10 kwietnia 2023 r.?
3. Czy w Pana sytuacji prawidłowe jest stosowanie ulgi na powrót w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych począwszy od roku 2024 - tj. roku następującego po roku przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski - obejmujących lata 2024, 2025, 2026 i 2027, zgodnie z art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Stanowisko do pytania nr 1
W Pana ocenie, spełnia Pan łącznie wszystkie warunki uprawniające Pana do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zarówno w odniesieniu do przychodów uzyskanych w latach 2024 i 2025 (zaistniały stan faktyczny), jak i przychodów, które uzyska w latach 2026 i 2027 (zdarzenie przyszłe). Spełnione są wszystkie przesłanki ustawowe:
a) Przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i nieograniczony obowiązek podatkowy (art. 21 ust. 1 pkt 152 zd. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) - przeniósł Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski 10 kwietnia 2023 r. i od tego momentu podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
b) Brak miejsca zamieszkania w Polsce w wymaganym okresie referencyjnym (art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a ustawy o PIT) - w trzech latach kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok powrotu (2020, 2021, 2022) oraz w okresie od 1 stycznia 2023 r. do 9 kwietnia 2023 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
c) Spełnienie warunku z art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w Pana sytuacji spełnione są wszystkie trzy alternatywne warunki przewidziane w tym przepisie (szczegółowe stanowisko w pkt. 2 poniżej).
d) Posiadanie dokumentacji potwierdzającej miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. d ustawy o PIT) - posiada dokumenty potwierdzające zamieszkanie w Holandii (2014-2021) oraz w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (2021-2023), w tym umowy o pracę, umowy najmu, rachunki za media, wyciągi bankowe, akt urodzenia dziecka oraz wizy rezydenckie. Zgodnie z oficjalnym przewodnikiem Ministerstwa Finansów "Ulga na powrót – co się zmienia w 2022 roku" (stan na 14 stycznia 2022 r.), dla wykazania miejsca zamieszkania za granicą nie jest wymagane przedstawienie certyfikatu rezydencji - wystarczają inne dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania, takie jak umowa o pracę czy umowa najmu mieszkania za granicą.
e) Brak wcześniejszego korzystania z ulgi (art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) - nie korzystał Pan uprzednio, w całości ani w części, z ulgi na powrót.
f) Charakter przychodów objętych ulgą (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) - przychody w latach 2024, 2025, 2026 i 2027 pochodzą wyłącznie ze stosunku pracy zawartego z polskim pracodawcą, tj. ze źródła objętego zwolnieniem.
W konsekwencji odpowiedź na pytanie nr 1 powinna być twierdząca – przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót w odniesieniu do przychodów ze stosunku pracy uzyskanych w latach 2024 i 2025 oraz przychodów, które będzie Pan uzyskiwał w latach 2026 i 2027.
Stanowisko do pytania nr 2
W Pana ocenie, odpowiedź na pytanie nr 2 powinna być twierdząca - w Pana sytuacji spełnione są wszystkie trzy alternatywne warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a do skorzystania z ulgi wystarczy spełnienie choćby jednego z nich:
(i) Posiadanie polskiego obywatelstwa - posiada Pan polskie obywatelstwo (warunek ten samodzielnie wyczerpuje wymóg z art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c ustawy o PIT, wskazany jako pierwsza alternatywa).
(ii) Nieprzerwane co najmniej trzyletnie zamieszkanie w państwie członkowskim Unii Europejskiej – w latach 2014-2021, tj. nieprzerwanie przez ponad 7 lat, miał Pan miejsce zamieszkania w Królestwie Niderlandów (Holandia), będącym państwem członkowskim Unii Europejskiej (warunek z art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c tiret pierwsze ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - druga alternatywa).
(iii) Nieprzerwane co najmniej pięcioletnie zamieszkanie na terytorium Polski poprzedzające trzyletni okres zagraniczny - od urodzenia w 1983 r. do roku 2004, tj. nieprzerwanie przez ponad 20 lat, mieszkał Pan na terytorium Polski (warunek z art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - trzecia alternatywa).
Spełnienie któregokolwiek z powyższych warunków jest wystarczające. Ponieważ w Pana sytuacji spełnione są wszystkie trzy alternatywy jednocześnie, fakt zamieszkania w okresie od 2021 r. do 10 kwietnia 2023 r. w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (państwie nieobjętym katalogiem z art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c tiret pierwsze ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) nie ma znaczenia dla oceny prawa do ulgi.
Katalog państw z lit. c tiret pierwsze ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy podatnik nie spełnia żadnego z pozostałych warunków lit. c - w tym warunku obywatelstwa polskiego. W Pana sytuacji warunek obywatelstwa polskiego jest spełniony samodzielnie.
Stanowisko do pytania nr 3
W Pana ocenie odpowiedź na pytanie nr 3 powinna być twierdząca - prawidłowe jest stosowanie ulgi w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych obejmujących lata 2024, 2025, 2026 i 2027.
Zgodnie z art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie ma zastosowanie do przychodów uzyskanych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski albo od początku roku następnego - według wyboru podatnika. Powyższe potwierdza również oficjalny przewodnik Ministerstwa Finansów „Ulga na powrót - co się zmienia w 2022 roku”.
W Pana sytuacji rok przeniesienia miejsca zamieszkania to rok 2023. Dokonuje Pan wyboru, by ulga miała zastosowanie do czterech kolejnych lat podatkowych począwszy od roku 2024 (tj. roku następującego po roku przeniesienia rezydencji), obejmując ulgą lata 2024, 2025, 2026 i 2027.
Wybór tego wariantu jest racjonalny i znajduje uzasadnienie w stanie faktycznym: w roku 2023 nie osiągnął Pan na terytorium Polski przychodów ze stosunku pracy ani z innych źródeł objętych ulgą, zatem stosowanie ulgi w roku 2023 byłoby bezprzedmiotowe i pozbawiałoby Pana efektywnego okresu czterech lat zwolnienia. Pierwszą pracę w Polsce podjął Pan 15 stycznia 2024 r. - od tej daty rozpoczyna Pan realne korzystanie z prawa do zwolnienia.
W konsekwencji prawidłowy okres stosowania ulgi to: rok 2024 - pierwszy rok stosowania ulgi, lata 2025, 2026, 2027 - kolejne lata stosowania ulgi, gdzie rok 2027, to ostatni rok stosowania ulgi.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592), wolne od podatku dochodowego są:
Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Katalog dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a został przedstawiony w art. 3 ust. 2b ustawy. Nie jest to jednak katalog zamknięty, i ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika "lub" w sformułowaniu "centrum interesów osobistych lub gospodarczych" dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek.
Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W opisie zdarzenia wskazał Pan, że w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski w dniu 10 kwietnia 2023 r. - podlega Pan od tego momentu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej. Zagranicą przebywał Pan razem z rodziną (z żoną i z dziećmi). Pana rodzina powróciła do Polski 22 marca 2023 r.
Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Panią spełniony.
Ponadto wyjaśnił Pan, że od 2004 r . do marca 2023 r. pozostawał Pan razem z rodziną, tj. z żona i z dziećmi i w ww. okresie Pana ośrodek interesów osobistych znajdował się w państwach zamieszkania Pana oraz Pana rodziny (Irlandia, Wielka Brytania, Australia, Holandia, Zjednoczone Emiraty Arabskie).
Zatem uznać należy, że spełniła Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy. Przez trzy lata kalendarzowe (2020 r., 2021 r. i 2022 r.), poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania oraz okres od początku roku 2023 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania, nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
Wyjaśnił Pan również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
We wniosku wskazał Pan, że posiada dokumentację potwierdzającą Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych za granicą:
W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z ulgi na powrót chciałby Pan skorzystać od dochodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę uzyskiwanych począwszy od 15 stycznia 2024 r.
Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
W świetle przedstawionych przez Pana okoliczności, spełnia Pan warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Skoro zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę i podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce od kwietnia 2023 r., to z ulgi na powrót może Pani skorzystać począwszy od 2023 r. , tj. za lata 2023-2026 lub 2024-2027 do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.
Natomiast – jak Pan wskazał – dokonał Pan wyboru, by ulga miała dla Pana zastosowanie począwszy od roku, w którym rozpoczął Pan pracę w Polsce, tj. od roku następującego po roku przeniesienia rezydencji podatkowej do Polski począwszy od 2024 r., obejmując lata 2024, 2025, 2026 i 2027.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo