Umorzenie kredytu hipotecznego, zaniechanie poboru podatku.
Trzy osoby fizyczne (AA, BB, CC) zaciągnęły w 2007 r. kredyt hipoteczny w kwocie 612 204 PLN indeksowany do CHF, przeznaczony na finansowanie budowy i nabycia lokalu mieszkalnego na własne potrzeby. Kredyt został udzielony przez bank pod nadzorem KNF i zabezpieczony hipoteką. Obecnie prowadzone są negocjacje ugodowe z bankiem, planowane jest umorzenie wyłącznie odsetek od kredytu (bez kapitału i odsetek karnych). Skutki umorzenia mają być podzielone po…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
8 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniliście go Państwo pismem z 17 czerwca 2026 r. (wpływ 17 czerwca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:
· (AA)
2) Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
· (BB)
· (CC)
Opis stanu faktycznego
W 2008 r. Zainteresowani zawarli umowę kredytu hipotecznego przeznaczonego na zakup lokalu mieszkalnego na własne potrzeby mieszkaniowe. Kredyt został udzielony przez X Bank, obecnie Bank Y., będący instytucją kredytową podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego.
Obecnie prowadzone są negocjacje ugodowe z bankiem. Zgodnie z planowaną ugodą bank dokona umorzenia wyłącznie odsetek od kredytu.
Umorzenie nie obejmuje kapitału, ani odsetek karnych - odsetki karne nie występują. Skutki umorzenia zostaną rozdzielone następująco:
co odpowiada ustaleniom współkredytobiorców.
Ugoda na dzień złożenia niniejszego pisma pozostaje w trakcie negocjacji.
Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
Zainteresowani wskazali, że kredyt na podstawie umowy nr (…) z dnia 10 stycznia 2007 r. został udzielony w kwocie 612 204,00 PLN (złotych polskich) i był kredytem indeksowanym do waluty CHF. Wypłata oraz spłata następowała w PLN, natomiast saldo oraz wysokość rat były uzależnione od kursu franka szwajcarskiego.
Kredyt został zaciągnięty na cele mieszkaniowe, tj. finansowanie budowy oraz nabycia samodzielnego lokalu mieszkalnego.
Kredyt został zaciągnięty przez trzech kredytobiorców. Z charakteru umowy kredytu hipotecznego oraz ustanowionych zabezpieczeń wynika, że kredytobiorcy ponoszą odpowiedzialność solidarną za jego spłatę wobec banku.
Ugoda z bankiem nie została zawarta.
Zainteresowani nie korzystali w przeszłości z zaniechania poboru podatku od umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego.
Pytania
1. Czy planowane umorzenie przez Bank części kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe – w opisanym powyżej stanie faktycznym – spowoduje powstanie u kredytobiorców przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, skutkującego obowiązkiem zapłaty tego podatku?
2. Czy w związku z umorzeniem części kredytu po stronie kredytobiorców wystąpi przysporzenie majątkowe (dochód) opodatkowane PIT, czy też – z uwagi na cel mieszkaniowy kredytu i spełnienie szczególnych warunków – kwota umorzenia nie będzie skutkować obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego (np. na podstawie obowiązujących przepisów przewidujących zaniechanie poboru podatku)?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
Zdaniem Zainteresowanych, umorzenie przez bank części kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe co do zasady stanowi dla niej przychód podatkowy, jednak przychód ten korzysta ze szczególnej preferencji przewidzianej przez obowiązujące przepisy – mianowicie objęty jest zaniechaniem poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 592) w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. W konsekwencji Zainteresowani nie będą zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od wartości umorzonej części kredytu.
Uzasadnienie:
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „uPIT”), przychodami – z pewnymi zastrzeżeniami – są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze, wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jednocześnie art. 20 ust. 1 uPIT stanowi, że za przychody z tzw. „innych źródeł” (art. 10 ust. 1 pkt 9 uPIT) uważa się m.in. właśnie inne nieodpłatne świadczenia (które nie należą do przychodów z działalności gospodarczej, pracy itp.).
W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych oraz jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych, umorzenie (zwolnienie z długu) zobowiązania kredytowego skutkuje powstaniem przysporzenia majątkowego (korzyści) po stronie kredytobiorcy. Taka korzyść podatnika – przejawiająca się w zmniejszeniu jego pasywów (długu) – jest traktowana na równi ze zwiększeniem aktywów, a więc stanowi podlegający opodatkowaniu przychód. Innymi słowy, w momencie gdy bank redukuje zadłużenie kredytobiorcy, to kredytobiorca uzyskuje definitywne przysporzenie majątkowe w wysokości umorzonej kwoty (nie musi tej kwoty spłacić), co z ekonomicznego punktu widzenia zwiększa jego majątek netto.
Stanowisko to potwierdza m.in. Naczelny Sąd Administracyjny (por. wyrok NSA z 21 września 2011 r., sygn. II FSK 534/10, oraz wiele innych) oraz znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora KIS.
Mając powyższe na uwadze, należy zgodzić się, że w opisanej sytuacji planowane umorzenie części kredytu będzie skutkować powstaniem przychodu podatkowego po stronie Zainteresowanych, kwalifikowanego jako przychód z innych źródeł (art. 20 ust. 1 uPIT) z tytułu otrzymanego nieodpłatnego świadczenia . Zostaną bowiem spełnione przesłanki uznania, że Zainteresowani uzyskają konkretne, trwałe i bezzwrotne przysporzenie majątkowe w wysokości umorzonej kwoty (nastąpi zmniejszenie zobowiązań kredytowych bez ekwiwalentnego świadczenia z Jej strony). Taki przychód – co do zasady – podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym według skali podatkowej (albo stawką 19%, jeżeli uznać go za tzw. przychód z kapitałów pieniężnych – w praktyce organy kwalifikują jednak umorzenie kredytu do „innych źródeł”) i płatnik (bank) ma obowiązek wykazać go w informacji PIT-11. Jednakże w opisanym stanie faktycznym Zainteresowani wypełniają wszystkie warunki, które pozwalają skorzystać ze wskazanego wyżej szczególnego zwolnienia (zaniechania poboru podatku) od tego rodzaju przychodu. Zostało to przewidziane w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca wydanym na podstawie delegacji z art. 50 § 1 Ordynacji podatkowej – w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia, zaniechanie poboru PIT obejmuje m.in. umorzone osobom fizycznym kwoty wierzytelności (zobowiązań) z tytułu kredytów udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, pod warunkiem, że podatnik nie korzystał wcześniej z takiego zaniechania wobec dochodów z innego kredytu mieszkaniowego . Istotne jest przy tym, aby kredyt mieszkaniowy był przeznaczony na wydatki mieszczące się w katalogu własnych celów mieszkaniowych wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 uPIT (np. nabycie lokalu mieszkalnego, budowa domu jednorodzinnego, remont własnego budynku mieszkalnego itp.).
W przedstawionym stanie faktycznym wszystkie powyższe przesłanki są spełnione. Po pierwsze, kredyt został udzielony Zainteresowanym w 2007 r., a więc przed 15 stycznia 2015 r. Po drugie, kredyt ten ma charakter mieszkaniowy – posłużył finansowaniu jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. zakupu lokalu mieszkalnego służącego zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych Zainteresowanej będącej stroną postepowania i Jej męża (oraz pośrednio także teściowej, która początkowo tam zamieszkiwała).
Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) uPIT, nabycie lokalu mieszkalnego na własne potrzeby mieszkaniowe należy do katalogu wydatków mieszkaniowych – w związku z czym opisany kredyt niewątpliwie stanowi „kredyt mieszkaniowy” w rozumieniu ww. rozporządzenia. Po trzecie, kredyt jest zabezpieczony hipoteką ustanowioną na finansowanej nieruchomości (mieszkaniu). Po czwarte, Zainteresowana będąca stroną postepowania (ani Jej małżonek, ani też teściowa – wszyscy będący stronami umowy kredytowej) nie korzystali dotychczas z zaniechania poboru podatku od umorzonych wierzytelności z tytułu jakiegokolwiek innego kredytu mieszkaniowego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, stwierdzić należy, że umorzenie przez bank części kwoty omawianego kredytu hipotecznego – choć będzie oznaczało powstanie podatkowego przychodu z nieodpłatnego świadczenia – nie spowoduje obowiązku zapłaty podatku dochodowego (PIT).
Zainteresowania spełniają warunki uprawniające do skorzystania z preferencji przewidzianej w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., co oznacza że powstały w związku z umorzeniem przychód będzie objęty zaniechaniem poboru podatku dochodowego.
Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 6 listopada 2023 r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4011.697.2023.2.MKA), jeżeli umarzany kredyt spełnia kryteria kredytu mieszkaniowego określone we wspomnianym rozporządzeniu Ministra Finansów, to uzyskany z tego tytułu przychód nie podlega opodatkowaniu ze względu na zastosowanie instytucji zaniechania poboru podatku . Innymi słowy – w zakresie objętym tą regulacją – podatnik nie ma obowiązku uiszczenia podatku dochodowego od umorzonej kwoty, mimo że kwota ta formalnie stanowi przychód podlegający opodatkowaniu (następuje bowiem prawne „darowanie” części długu, co zwykle rodzi przychód).
Podsumowując własne stanowisko: umorzenie części kredytu hipotecznego (mieszkaniowego) zaciągniętego wspólnie przez Zainteresowanych nie spowoduje u Nich powstania obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od umorzonej kwoty. Zainteresowani co prawda uzyskają przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia (zwolnienia z długu), ale przychód ten korzysta ze wspomnianego zaniechania poboru podatku dochodowego (zgodnie z rozporządzeniem MF z 11 marca 2022 r.), jako że jej kredyt spełnia wszystkie określone w tym rozporządzeniu warunki uzasadniające odstąpienie od poboru podatku. W konsekwencji umorzona kwota kredytu nie będzie traktowana jak opodatkowane przysporzenie majątkowe, a Bank nie pobierze i nie odprowadzi żadnego podatku dochodowego od tej kwoty (kredytobiorca nie otrzyma z tego tytułu informacji PIT-11). Stanowisko to znajduje potwierdzenie w aktualnych interpretacjach indywidualnych organów podatkowych (por. m.in. interpretacje Dyrektora KIS z 6 listopada 2023 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.697.2023.2.MKA; z 29 listopada 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.712.2024.3.MB, jak również jest zgodne z dominującym orzecznictwem sądów administracyjnych w analogicznych sprawach.
Wobec powyższego, Zainteresowani wnoszą o potwierdzenie prawidłowości ich stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
· dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
· dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
Źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są: inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
Wskazali Państwo, że na podstawie proponowanej ugody Bank umorzy Państwu odsetki od kredytu.
Powzięli Państwo wątpliwość, jakie będą dla Państwa skutki podatkowe powyższej czynności.
Umorzenie wierzytelności
Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zaniechanie poboru podatku
Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1) jednego gospodarstwa domowego albo
2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1.
Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki na cele mieszkaniowe.
Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na zakup lokalu mieszkalnego. Zatem główna przesłanka została spełniona.
Ponadto, z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystali Państwo wcześniej z zaniechania poboru podatku z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie.
Mając na uwadze powyższe – przychód uzyskany przez państwa z tytułu umorzenia odsetek od kredytu - będzie korzystał z zaniechania poboru podatku dochodowego.
Od tego umorzenia nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
W konsekwencji Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądowych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszących.
Końcowo wskazuję, że nie odniosłem się do obowiązku poboru i odprowadzenia przez Bank podatku dochodowego od umorzonej kwoty, gdyż nie było to przedmiotem Państwa zapytania
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pani (AA) (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo