Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.63.2026.3.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·      nieprawidłowe – w zakresie zastosowania przepisów Rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku do zwrotu nadpłaty i opłaty od pozwu;

·      prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 lutego 2026 r. (wpływ 8 lutego 2026 r.), z 22 lutego 2026 r. (wpływ 22 lutego 2026 r.) oraz z 24 lutego 2026 r. (wpływ 24 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Na podstawie prawomocnego wyroku sądu z 21 czerwca 2022 r. nabył Pan w drodze spadku po zmarłych rodzicach m.in. garaż stanowiący odrębną nieruchomość, dla którego prowadzona jest samodzielna księga wieczysta, wraz z udziałami w gruntach niezbędnych do prawidłowego korzystania z wjazdu i wyjazdu z garażu, również objętymi odrębnymi księgami wieczystymi.

13 marca 2024 r. dokonał Pan odpłatnego zbycia garażu wraz z udziałami w gruntach za łączną kwotę 34.000 zł.

Zgodnie z informacją uzyskaną telefonicznie z Krajowej Informacji Skarbowej, złożył Pan zeznanie PIT-39 za rok 2024, wykazując przychód ze sprzedaży nieruchomości oraz korzystając ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, z uwagi na przeznaczenie środków ze sprzedaży na spłatę mieszkaniowego kredytu hipotecznego.

Od kwietnia 2024 r. do stycznia 2026 r. dokonywał Pan spłaty rat frankowego mieszkaniowego kredytu hipotecznego ze wspólnego z żoną konta bankowego, a łączna wartość zapłaconych rat w tym okresie, przeliczona według średniego kursu NBP dla CHF, wyniosła 34.323,32 zł.

Kredyt hipoteczny został zaciągnięty w 21 lutego 2005 r. przez Pana oraz Pana żonę i dotyczył jedynego posiadanego przez Państwa mieszkania, w którym nieprzerwanie Państwo zamieszkują.

Jest to jedyny kredyt mieszkaniowy, jaki został przez Państwa zaciągnięty.

W 2021 roku razem z żoną wniósł Pan pozew przeciwko bankowi dot. unieważnienia i zwrotu środków do Sądu Okręgowego (…).

Po niekorzystnym dla banku Wyroku Sądowym Sądu Okręgowego (…) z 30 września 2025 bank wniósł Apelację od Wyroku Sądu Okręgowego.

Obecnie bank będący kredytodawcą przedstawił propozycję zawarcia ugody polegającą na zamknięciu i rozliczeniu kredytu.

Z uwagi na fakt, że suma wpłaconych rat przewyższa kwotę uruchomionego kredytu, bank proponuje zwrot nadpłaconych środków, zwrot części odsetek ustawowych za opóźnienie w związku z Wyrokiem Sądowym Sądu Okręgowego (…) z 30 września 2025 oraz całkowite rozliczenie zobowiązania.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Przedmiotem Pana zapytania jest zaniechanie poboru podatku dochodowego dotyczące umorzenia z tytułu kredytu mieszkaniowego oraz zaniechanie poboru podatku dochodowego dotyczące otrzymanych świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego związanych z otrzymaniem nadpłaconych środków i otrzymaniem odsetek w tym części odsetek ustawowych za opóźnienie.

Mając na uwadze, że korzystał Pan ze zwolnienia podatkowego z art. 21 ust. 1 pkt 131, Pana celem jest doprowadzenie do takiego rozwiązania podczas ugody z bankiem, aby skorzystać z zaniechania płacenia podatku od takiej ugody lub aby podatek był niewielki.

Sprawa w Sądzie ciągnie się już 5 lat i jest na etapie Sądu Apelacyjnego. Skoro bank chce Państwu wypłacić środki i zakończyć sprawę ugodą oraz są odpowiednie przepisy prawa, które pozwalają na zaniechanie podatku, to bardzo prosi Pan o wskazanie możliwych rozwiązań w tym zakresie. Takie rozwiązanie byłoby korzystne zarówno dla Państwa, banku oraz Wymiaru Sprawiedliwości, gdyż Sąd nie musiałby się zajmować już Państwa sprawą.

Ma Pan nadzieję, że przepis z Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, art. 2a:

pozwoli na szybkie rozstrzygnięcie sprawy.

Pana rodzice nabyli garaż 18 stycznia 2019 r. w postaci umowy darowizny.

Środki pieniężne objęte zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały w całości wydatkowane na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe.

W przypadku ewentualnego unieważnienia umowy kredytowej nie dojdzie do zwrotu przez bank kwoty kapitału kredytu wypłaconego na zakup lokalu mieszkalnego.

Z informacji posiadanych przez Pana wynika, że bank dokona jedynie rozliczenia nadpłaty kredytu oraz części odsetek ustawowych za opóźnienie. Oznacza to, że nie otrzymają Państwo zwrotu środków stanowiących równowartość kapitału przeznaczonego na nabycie nieruchomości.

Jednocześnie należy zauważyć, że przedmiotowe pytanie zdaje się zmierzać do ustalenia, czy w dniu sprzedaży garażu występowała nadpłata kredytu hipotecznego. Z przeprowadzonych przez Pana szacunkowych wyliczeń wynika, że w dacie sprzedaży garażu kredyt był nadpłacany. Bank nie uwzględnia w swoich rozliczeniach faktu skorzystania przez Pana ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że w niniejszej sprawie występują okoliczności niezależne od Pana.

W odpowiedzi na pytanie, czy kredyt, o którym mowa we wniosku, został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, wskazał Pan, że tak. Sprawa w Sądzie jest przeciwko Bankowi (…).

Kredyt został zabezpieczony hipotecznie na lokalu mieszkalnym (mieszkaniu).

W wyniku ugody dojdzie do umorzenia kredytu w zakresie kwoty kapitału i odsetek, prowizji niezbędnych do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, innych opłat niezbędnych do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, części odsetek, które zostały zasądzone przez Sąd Okręgowy (…) w (…) Wydział I Cywilny Wyrokiem z 30 września 2025 roku.

W odpowiedzi na pytanie, czy zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości, wskazał Pan, że tak - oboje z żoną podpisali Państwo umowę kredytu mieszkaniowego.

W przeszłości nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące kwoty zwrotu wskazał Pan, że bank przelicza wpłacone przez Państwa raty kredytowo-odsetkowe w walucie CHF na PLN, w ten sposób powstaje nadpłata kredytu, którą mają Państwo otrzymać od banku.

Mają Państwo otrzymać od banku część odsetek ustawowych za opóźnienie - część odsetek, które zostały zasądzone przez Sąd Okręgowy (…) w (…) Wydział I Cywilny Wyrokiem z 30 września 2025 roku

Bank ma wypłacić połowę opłaty od pozwu sądowego.

W związku z wątpliwością Organu dotyczącą wskazania, że w skład umorzenia będą wchodziły kwoty odsetek ustawowych za opóźnienie i prośbą o wyjaśnienie, czy odsetki za opóźnienie weszły w skład kwoty zadłużenia i rzeczywiście będą Panu umorzone, czy wskazane przez Pana odsetki będą Panu wypłacone razem ze zwrotem nadpłaty, a ujęcie ich w kwotę umorzenia wynikało z omyłki doprecyzował Pan, że wskazane przez Pana odsetki otrzymają Państwo od Banku. Nadpłatę także otrzymają Państwo od Banku.

Nadpłata to środki ze spłacanych rat kapitałowo-odsetkowych

Fakt skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT nie był zgłaszany przez Pana do Banku. Fakt ten zgłaszał Pan do Urzędu Skarbowego poprzez wypełnienie i wysłanie odpowiednich dokumentów.

Skoro z przeprowadzonych przez Pana szacunkowych wyliczeń wyszło, że w dacie sprzedaży garażu kredyt był nadpłacany to racjonalnym jest przyjąć, że środki ze sprzedaży garażu będą wliczone do nadpłaty.

Opłata od pozwu została opłacona z Pana konta bankowego, czyli z Pana własnych środków.

Pytania

1.  Czy spłata rat mieszkaniowego kredytu hipotecznego w łącznej kwocie 34.323,32 zł, dokonana przez Pana i Pana żonę ze wspólnego konta bankowego w okresie od kwietnia 2024 r. do stycznia 2026 r., powoduje, że przychód ze sprzedaży garażu w kwocie 34.000,00 zł został w całości i prawidłowo wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, a tym samym zwolnienie podatkowe wykazane w PIT-39 za 2024 r. zostało zastosowane zgodnie z obowiązującymi przepisami?

2.  Czy z tytułu umorzenia wierzytelności kredytu mieszkaniowego będzie Pan zobowiązany do zapłacenia podatku?

3.  Czy z tytułu otrzymanej nadpłaty i otrzymanych części odsetek związanych z kredytem mieszkaniowym oraz otrzymanej połowy opłaty od pozwu sądowego będzie Pan zobowiązany do zapłacenia podatku?

4.  Czy możliwym rozwiązaniem tego problemu byłoby złożenie korekty dokumentów dotyczących zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT oraz opłacenie podatku wraz z odsetkami?

5.  Czy po takiej korekcie i opłaceniu podatku wraz z odsetkami można by było zastosować Obwieszczenie Ministra Finansów i Gospodarki z 17 listopada 2025 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. 2025 r., poz. 1672) oraz art. 21 ust. 1 pkt 95b Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

W Pana ocenie, przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży garażu na spłatę rat mieszkaniowego kredytu hipotecznego w kwocie przekraczającej uzyskany przychód spełnia warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, a tym samym zwolnienie podatkowe zostało zastosowane prawidłowo.

Ad. 2

Z tytułu umorzenia wierzytelności kredytu mieszkaniowego nie będzie Pan zobowiązany do zapłacenia podatku na podstawie Obwieszczenie Ministra Finansów i Gospodarki z 17 listopada 2025 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. 2025 r. poz. 1672).

Ad. 3

Z tytułu otrzymanej nadpłaty i otrzymanych części odsetek związanych z kredytem mieszkaniowym oraz otrzymanej połowy opłaty od pozwu sadowego nie będzie Pan zobowiązany do zapłacenia podatku na podstawie Obwieszczenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 17 listopada 2025 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. 2025 r., poz. 1672) oraz art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 4

Tak, możliwe jest złożenie korekty oraz opłacenie podatku wraz z odsetkami.

Ad. 5

Tak, możliwe jest zwolnienie poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

•     pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

•     pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Stosownie zaś do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.

W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

•      odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

•      zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Z informacji przedstawionych przez Pana wynika, że:

1.  na podstawie prawomocnego wyroku sądu z 21 czerwca 2022 r. nabył Pan w drodze spadku po zmarłych rodzicach m.in. garaż, który rodzice nabyli darowizną w 2019 roku;

2.  w 2024 roku dokonał Pan sprzedaży garażu i środki z tej sprzedaży przeznaczał Pan na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego wraz z małżonką w 2005 roku na zakup mieszkania;

3.  w odniesieniu do środków ze sprzedaży mieszkania skorzystał Pan ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131, tj. wydatkowania na cele mieszkaniowe;

4.  w 2021 r. wniósł Pan wraz z żoną pozew przeciwko bankowi dot. unieważnienia i zwrotu środków;

5.  bank zaproponował zawarcie ugody, na podstawie której umorzy pozostałą do spłaty kwotę kredytu, zwróci nadpłacone środki i połowę opłaty od pozwu oraz wypłaci odsetki ustawowe za opóźnienie.

Powziął Pan wątpliwość, jakie będą dla Pana skutki podatkowe powyższych czynności.

Nabycie w drodze spadku i możliwość skorzystania ze zwolnienia

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu, należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.

Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest więc każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.

Kwestie związane z dziedziczeniem regulują przepisy ustawy Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 tej ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 925 ww. ustawy:

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem od dnia 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca).

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Z opisu sprawy wynika, że spadkodawcy – Pana rodzice – nabyli garaż w 2019 r., a Pan nabył go na podstawie prawomocnego wyroku z 2022 r., a następnie w 2024 roku dokonał Pan sprzedaży tego garażu.

Z powyższego wynika, że od końca roku kalendarzowego, który był datą nabycia garażu przez Pana spadkodawców, tj. 2019 rokiem, a datą sprzedaży tego garażu przez Pana, tj. 2024 rokiem nie upłynął pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem zbywając w 2024 roku ten garaż osiągnął Pan przychód podlegający opodatkowaniu.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

W myśl art. 19 ust. 1 tej ustawy:

Ponieważ pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłatę sądową. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo–skutkowy.

Z kolei w myśl art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c, 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

W myśl do art. 45 ust. 1 tej ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:

Przepis ten wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do celów mieszkaniowych – wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania z omawianego zwolnienia, ustawodawca zakwalifikował spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1 w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Spłacany kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Istotne jest także, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży (podatnika).

Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że kredyt został zaciągnięty w 2005 roku, a odpłatne zbycie garażu nastąpiło w 2024 roku, zatem zachowana została chronologia zdarzeń.

Omawiana regulacja art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wprowadza również termin, w jakim należy dokonać wydatkowania przychodu ze zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, aby uprawniało ono do skorzystania z omawianej ulgi podatkowej.

Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, aby przychód ten został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Z wniosku wynika, że środki z odpłatnego zbycia garażu przeznaczył Pan na nadpłaty kredytu w latach 2024-2026, zatem przychód został wydatkowany w wymaganym okresie trzech lat.

Mając na uwadze powyższe - na tamten moment prawidłowo skorzystał Pan z omawianego zwolnienia i wykazał w zeznaniu PIT-39.

Pana stanowisko w tej kwestii jest prawidłowe.

Natomiast należy mieć na uwadze fakt, że w odniesieniu do kredytu, który nadpłacał Pan środkami z odpłatnego zbycia, co do których skorzystał Pan ze zwolnienia na cele mieszkaniowe – chce Pan podpisać ugodę z bankiem. Efektem tego będzie zwrot przez bank nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, które uwzględnił Pan w zeznaniu PIT-39 jako wydatki na własne cele mieszkaniowe.

W Pana sytuacji – pomimo że nie dochodzi do unieważnienia umowy kredytu, na którego spłatę zostały przeznaczone środki z odpłatnego zbycia garażu, niemniej jednak mamy do czynienia z ugodą, na mocy której zwracane są Panu środki, co do których skorzystał Pan z ulgi na cele mieszkaniowe.

Wskazuję, że stosownie do art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Skoro zatem w zwrocie otrzymanym z Banku będą mieściły się wpłacane przez Pana w trakcie trwania umowy kredytowej środki – co do których skorzystał Pan ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – to należy stwierdzić, że nie dojdzie do wydatkowania tych środków na cele mieszkaniowe. Zatem nie zostaną spełnione warunki wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem mając na uwadze brzmienie ww. art. 30e ust. 7 ustawy będzie Pan zobowiązany dokonania korekty zeznania i zapłaty podatku od dochodu ze sprzedaży garażu wraz z odsetkami, które i naliczane są od dnia następującego po upływie terminu płatności podatku za rok sprzedaży do dnia zapłaty.

W kwestii złożenia korekty i zapłaty odsetek Pana stanowisko jest więc prawidłowe.

Wskazuję dodatkowo, że skoro odpłatnego zbycia garażu dokonał Pan w 2024 roku, to prawo do skorzystania z ulgi mieszkaniowej przysługuje Panu do 31 grudnia 2027 r. Zakładając, że otrzyma Pan od banku zwrot tych środków, to do końca grudnia 2027 roku wciąż ma Pan czas na ich wydatkowanie i skorzystanie ze zwolnienia od podatku.

Biorąc pod uwagę ustawowy okres 3 lat, w jakim środki ze sprzedaży mogą podlegać wydatkowaniu na cele mieszkaniowe, aby móc skorzystać z ulgi – to do Pana należy decyzja, czy korekty będzie dokonywał Pan od razu, czy też w ww. ustawowym terminie, tj. do 31 grudnia 2027 r. środki te przeznaczy Pan zgodnie ze wskazaniem zawartym w zeznaniu PIT-39 na wydatki mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Korekta wówczas nie będzie zasadna. Należy również mieć na uwadze, że moment składania korekty może wpływać na wysokość ewentualnych odsetek od zobowiązania podatkowego.

Umorzenie wierzytelności kredytowej i możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku

Kwestią budzącą Pana wątpliwości jest również zapłata podatku z tytułu umorzenia wierzytelności kredytowej.

Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu, która zostanie Panu umorzona, należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.  kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.  kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.  kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest zakup lokalu mieszkalnego. Zatem główna przesłanka została spełniona.

Ponadto, z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystała Pani wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie.

Wobec spełnienia przesłanek wynikających z omawianego Rozporządzenia – będzie Pan mógł skorzystać z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego mieszkaniowego.

Co za tym idzie - nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

W tej kwestii Pana stanowisko jest prawidłowe.

Wskazuję ponadto, że w sytuacji, gdy dochodzi do umorzenia kredytu, który nadpłacał Pan środkami z odpłatnego zbycia, które podlegają korekcie – dokonana korekta nie ma wpływu na prawo do skorzystania z zaniechania poboru podatku.

Zatem po ewentualnej korekcie dotyczącej korzystania ze zwolnienia na cele mieszkaniowe i opłaceniu podatku wraz z odsetkami ma Pan możliwości zastosowania przepisów Rozporządzenia do kwoty umorzenia.

W tej kwestii Pana stanowisko jest prawidłowe.

Rozliczenie otrzymanych środków pieniężnych

Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Zwrot nadpłaty

Jak wynika z opisu sprawy, na podstawie ugody bank zwróci Panu kwotę stanowiącą nadpłatę kredytu.

Taka operacja nie spełnia więc celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot nadpłaconych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzyma Pan od banku zwrot nadpłaty, to otrzymana przez Pana kwota w ogóle nie będzie stanowiła przychodu.

Tym samym - nie będzie na Panu ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Zwrot opłaty od pozwu

Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):

Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

Z wniosku wynika, że otrzyma Pan od banku zwrot połowy opłaty od pozwu.

W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:

Na podstawie art. 96 ww. ustawy:

W myśl art. 104 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1228 ze zm.):

W myśl natomiast art. 5 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Mając na uwadze powyższe, zwrot na Pana rzecz połowy opłaty od pozwu - nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie będzie Pan miał obowiązku wykazania tych środków w składanym zeznaniu podatkowym.

Wypłata odsetek

Odnosząc się do kwestii odsetek ustawowych za opóźnienie należy wskazać, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym:

Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:

Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.

Zgodnie z ww. przepisem:

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Skoro zwrot wpłaconych przez Pana środków tytułem wykonania umowy kredytu oraz zwrot połowy opłaty od pozwu nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki będą podlegać zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro odsetki te korzystają ze zwolnienia, to z tytułu wypłaty tych odsetek nie będzie ciążył na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W tej części Pana stanowisko jest prawidłowe.

Natomiast powołane przez Pana Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe z 11 marca 2022 r. nie znajdzie w tym przypadku zastosowania, ponieważ odnosi się ono do kwot umorzonych, a nie do kwot zwróconych/wypłaconych. Ponadto, z tytułu otrzymanego zwrotu nadpłaty kredytu i zwrotu połowy opłaty od pozwu nie uzyska Pan przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Zatem w kwestii objęcia otrzymanym środków zwolnieniem, o którym mowa w powyższym Rozporządzeniu Pana stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla Pana żony.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.