Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.633.2026.2.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

-     nieprawidłowe - w części dotyczącej zastosowania rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w odniesieniu do kwoty zwrotu;

-     prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 8 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 25 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Treść ugody jest w trakcie negocjacji. Warunki przedstawione przez bank przewidują, że kredyt zostanie uznany za spłacony w całości, a z tytułu zawarcia ugody bank:

1) zwróci kredytobiorcy pewną kwotę wydatków, które kredytobiorca dotychczas bankowi zapłacił z tytułu spłat kredytu;

2) zwolni kredytobiorcę z części długu, która jeszcze pozostaje do spłaty (umorzenie kwoty pozostałej jeszcze do spłaty z tytułu umowy kredytowej).

Bank wskazuje też, że jeśli kredytobiorca spełnia warunki wskazane w rozporządzeniu MF z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe i kredytobiorca potwierdzi spełnienie tych warunków odpowiednim oświadczeniem, to bank nie sporządzi informacji PIT- 11.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Umowę o kredyt hipoteczny nr (…) zawarła Pani 3 stycznia 2008 r.

Kredyt był indeksowany do waluty obcej CHF.

We wstępnym projekcie negocjowanej ugody jest zapis, że "z tytułu zawarcia ugody bank dokona na rzecz kredytobiorcy (czyli Panią) zwrotu kwoty w określonej wysokości. Kwota ta pochodzi z wydatków, które zostały uprzednio poniesione ze środków kredytobiorcy na rzecz banku z tytułu spłat kredytu udzielonego na podstawie ww. umowy z uwzględnieniem dotychczasowych spłat kredytu." Propozycja ugody w określonym kształcie wynika z faktu, że pomiędzy Panią a bankiem toczy się postępowanie, w którym Pani podnosi zarzuty dotyczące abuzywności postanowień umowy. Sąd okręgowy wydał już wyrok (I instancja), z którego wynika, że pomiędzy Panią a bankiem nie istnieje stosunek wynikający z umowy o kredyt hipoteczny, na skutek nieważności tej umowy w całości. Bank złożył apelację i czeka na termin rozprawy w II instancji. Natomiast chęć obu stron, żeby polubownie rozstrzygnąć spór dotyczący ważności tej umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień. Bank w ugodzie potwierdza, że wypłacił Pani kwotę kredytu wskazaną w umowie. Na dzień negocjowania warunków ugody w księgach rachunkowych banku pozostaje jeszcze pewna kwota zadłużenia do spłaty. Strony decydują się przyjąć, że w ramach zawarcia ugody, kredyt udzielony w styczniu 2008 r. został w całości spłacony (umorzenie zadłużenia), a z tytułu zawarcia ugody bank dokona jeszcze zwrotu na rzecz kredytobiorcy w określonej wysokości. Kwota ta pochodzi z wydatków, które zostały uprzednio poniesione ze środków kredytobiorcy na rzecz banku z tytułu spłat kredytu udzielonego na podstawie umowy z uwzględnieniem dotychczasowych spłat kredytu (zwrot z tytułu nadpłaty kredytu).

Kredyt został udzielony przez X. S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce. Jego następcą prawnym jest Y. Spółka Akcyjna z siedzibą w (…) Oddział w Polsce z siedzibą w (…) (sprawa w sądzie toczy się przeciwko Y.).

Kwota umorzenia to pozostała jeszcze do spłaty wysokość zadłużenia z tytułu umowy, widniejąca w księgach rachunkowych banku wg stanu na kwiecień 2026 r., w walucie CHF, po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień sporządzenia ugody. W skład umorzenia nie będą wchodziły "inne opłaty" ani kwoty odsetek od zadłużenia przeterminowanego.

Jest Pani jedynym kredytobiorcą, który zawarł z bankiem umowę wskazaną powyżej.

Umorzenie kwoty kredytu dotyczy tylko Pani (jest Pani jedynym kredytobiorcą) i będzie skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w całości tylko wobec Pani (nikt inny, poza Panią, nie jest stroną tej umowy).

Celem zaciągnięcia omawianego kredytu było zaspokojenie celów mieszkaniowych wyłącznie Pani (jednego) gospodarstwa domowego.

Kredyt został zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym. Przedmiot finansowania to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego przy ul. (…) w (…) (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Kredyt został przeznaczony na zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przy ul. (…) w (…).

Kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Kredyt był zabezpieczony hipotecznie na spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego przy ul. (…) w (…) (wpis do księgi wieczystej).

Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej (nie ma Pani i nie miała Pani innego kredytu hipotecznego, ani innej nieruchomości).

Pytania

1.  Czy powyższe oznacza, że w przypadku zawarcia ugody z bankiem na warunkach przedstawionych powyżej, zaniechanie poboru podatku od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, będzie dotyczyło:

1) kwoty zwracanej przez bank na rzecz kredytobiorcy (bank nie wskazuje, czy od tej kwoty będzie naliczony podatek, ani jak miałoby wyglądać jego naliczenie);

2) kwoty umarzanej (zwolnienia z części długu). W tym przypadku bank wskazuje, że podpisanie przez kredytobiorcę odpowiedniego oświadczenia będzie skutkowało zaniechaniem poboru podatku od kwoty umarzanej.

2.  Jeśli do którejś części propozycji ugodowej nie można zastosować przepisów dotyczących zaniechania poboru podatku dochodowego, jakie dokumenty powinna Pani dostarczyć do urzędu skarbowego i w jakim terminie, żeby uregulować ewentualnie powstałe zobowiązania podatkowe.

Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu)

Według Pani zaniechanie poboru podatku dochodowego w przypadku zawarcia przez Panią ugody na warunkach zaakceptowanych zarówno przez kredytobiorcę (Panią) jak i bank, powinno dotyczyć zarówno kwoty zwracanej przez bank na Pani rzecz (ponieważ, Pani te środki wcześniej bankowi wpłaciła w ramach comiesięcznie spłacanych rat kredytu, a środki pochodziły z wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę i były opodatkowane zgodnie z obowiązującymi przepisami), jak i kwoty umarzanej (w tym przypadku Pani w ogóle nie otrzyma żadnego dochodu/przychodu). Z aktualnych wyliczeń wynika, że dotychczas bank otrzymał od Pani znacznie więcej środków niż wynosił kredyt razem z odsetkami. Zatem propozycja zwrotu określonej kwoty na Pani rzecz jest według Pani próbą wyrównania Pani strat, a nie działaniem na rzecz przysporzenia Pani dochodów/przychodów, które należałoby dodatkowo opodatkować.

Uważa Pani, że przepisy dotyczące zaniechania poboru podatku dochodowego można zastosować do obu części propozycji ugodowej. Oznacza to, że US powinien zaniechać poboru podatku zarówno od kwoty umarzanej, jak też od kwoty zwracanej przez bank w przypadku zawarcia ugody. Jak wspomniała Pani, już zapłaciła Pani bankowi znacznie więcej niż pożyczyła w 2008 r.

Zatem umorzenie oraz zwrot nadpłaty kredytu należy traktować jak wyrównanie doznanych krzywd ze strony banku, a nie przychód, z którego powinna się Pani dodatkowo rozliczać przed US.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

• dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
• dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazała Pani, że na podstawie ugody bank umorzył Pani zadłużenie oraz wypłacił określoną kwotę. Powzięła Pani wątpliwość, jakie będą dla Pani skutki podatkowe tych czynności.

Umorzenie wierzytelności

Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.  kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.  kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.  kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

W myśl powyższego rozporządzenia zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści wniosku wynika, że 3 stycznia 2008 r. zawarła Pani Umowę o kredyt hipoteczny w banku, którego działalność podlegała nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i który był uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, celem zaspokojenia celów mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Kredyt zaciągnięty został na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na kredytowanej nieruchomości. Kwota umorzenia to pozostała jeszcze do spłaty wysokość zadłużenia z tytułu umowy, widniejąca w księgach rachunkowych banku wg stanu na kwiecień 2026 r., w walucie CHF, po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień sporządzenia ugody. W skład umorzenia nie będą wchodziły "inne opłaty" ani kwoty odsetek od zadłużenia przeterminowanego. Nigdy wcześniej nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzenia jakichkolwiek zobowiązań.

W tym przypadku zostały spełnione warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. do kwoty umorzonej wierzytelności.

W konsekwencji umorzenie przez bank części kredytu zaciągniętego przez Panią na zakup lokalu mieszkalnego stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Spełnia Pani bowiem wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.

Co za tym idzie - nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Dodać należy, że dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Skutki podatkowe wypłaty określonej kwoty

Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy Kodeks cywilny:

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank

Jak wynika z opisu sprawy, bank w ramach ugody wypłaci Pani kwotę, która pochodzi z wydatków, które zostały uprzednio poniesione z Pani środków na rzecz banku z tytułu spłat kredytu udzielonego na podstawie umowy z uwzględnieniem dotychczasowych spłat kredytu (zwrot z tytułu nadpłaty kredytu).

W przypadku zwrotu wpłaconych wcześniej środków pieniężnych - taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty kredytu ponad to, co powinien był zapłacić. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzyma Pani od banku zwrot środków, które obejmują świadczenia wcześniej spełnione przez Panią w postaci rat kapitałowo-odsetkowych, to otrzymanie tej kwoty nie spowoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.

Tym samym - nie będzie ciążył na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu. Nie będzie Pani zobowiązana do wykazania ww. kwoty w zeznaniu podatkowym, ani zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Zatem Pani stanowisko w tej części jest prawidłowe.

Wyjaśniam, że rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.) dotyczy wymienionych w nim kwot powstałych w związku z umorzeniem i otrzymanych świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

W Pani sprawie jak wyżej wyjaśniłem ww. kwota, którą Pani otrzyma od banku w związku z zawarciem ugody z bankiem nie stanowi źródła przychodu, zatem w tej sprawie ww. rozporządzenie nie ma zastosowania. Rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. odnosi się do kwot umorzonych, a nie do kwot zwróconych/wypłaconych.

W konsekwencji Pani stanowisko w tej części, z uwagi na błędną argumentację, należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Interpretacja ta stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie powstania po Pani stronie obowiązków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oceniam Pani postępowania wobec Naczelnika Urzędu Skarbowego, bowiem nie posiadam do tego uprawnień.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Dopiero w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie nałożony na Panią ewentualny obowiązek przedłożenia określonych przez dany organ określonych dokumentów.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.