Wskazany we wniosku grant, nie korzysta ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie zostały spełnione warunki tego zwolnienia, i to zarówno w zakresie lit. a) jak i lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podatniczka, będąca obywatelką Białorusi, posiadała w 2025 roku miejsce zamieszkania w Polsce i podlegała tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Otrzymała ona w tym roku środki finansowe w ramach bezzwrotnego grantu Unii Europejskiej na realizację działań naukowych. Grant został przyznany na podstawie umowy zawartej z litewską instytucją publiczną (…), która działa jako instytucja wdrażająca program finansowany ze środków…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła Pani go - na wezwania - pismem z 15 lutego 2026 r. (data wpływu 15 lutego 2026 r.), pismem z 22 lutego 2026 r. (data wpływu 22 lutego 2026 r.) oraz pismem z 23 lutego 2026 r. (data wpływu 23 lutego 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Zwróciła się Pani z prośbą o wydanie potwierdzenia, że środki finansowe, które Pani otrzymała w 2025 r. w ramach bezzwrotnego grantu Unii Europejskiej na realizację określonego działania w ramach programu (…), kwalifikują się jako dochód zwolniony z podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Grant został przyznany na realizację określonego celu, a wypłaty są dokonywane wyłącznie na ten cel. Nie jest to wynagrodzenie za pracę, ani za świadczenie usług, a nie prowadzi Pani w tym zakresie działalności gospodarczej.
Uzupełnienie opisu sprawy
W 2025 roku otrzymała Pani grant na realizację zadania „(…)" w ramach programu UE „(…)”. Grant został przyznany na podstawie indywidualnej umowy grantowej zawartej pomiędzy Panią jako osobą fizyczną a (…), z siedzibą w (…) (Litwa), działającą jako instytucja wdrażająca program finansowany ze środków Unii Europejskiej. (…) działa w ramach programu (…) jako podmiot administrujący i wdrażający środki finansowe pochodzące z budżetu Unii Europejskiej. Środki przekazane Pani na podstawie umowy:
Umowa grantowa:
Środki są przekazywane bezpośrednio na Pani rachunek bankowy jako beneficjentowi końcowemu. Nie działa Pani jako podwykonawca ani jako usługodawca. Jest Pani bezpośrednim beneficjentem programu (beneficiary w rozumieniu umowy grantowej). Realizuje Pani bezpośrednio cel programu poprzez wykonywanie działań merytorycznych określonych w umowie grantowej. Pani działania stanowią bezpośrednią realizację celu programu finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy UE, a nie czynności pomocnicze ani techniczne. Otrzymane środki nie stanowią zapłaty za usługę wykonaną na rzecz (…) ani innego podmiotu, lecz finansowanie realizacji celu programu publicznego.
W 2025 r. posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. W 2025 r. podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W 2025 r. była Pani rezydentem podatkowym Polski. Nie posiadała Pani certyfikatu rezydencji wydanego przez inne państwo, ponieważ w 2025 r. nie była Pani rezydentem podatkowym innego państwa. Rozlicza się Pani ze wszystkich uzyskiwanych dochodów w Polsce. W 2025 r. przebywała Pani na terytorium Polski. Nie posiada Pani małżonka ani dzieci. W 2025 r. Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Polsce. W Polsce pozostawała Pani w stosunku pracy na podstawie umowy o pracę, uzyskiwała Pani dochody, wynajmowała Pani mieszkanie i faktycznie w nim zamieszkiwała, posiadała Pani rachunki bankowe oraz prowadziła Pani bieżące sprawy życiowe. W 2025 r. nie posiadała Pani centrum interesów gospodarczych w innym państwie. Posiada Pani wyłącznie obywatelstwo białoruskie. W 2025 r. przebywała Pani na terytorium Polski dłużej niż 183 dni.
Zadania związane z realizacją projektu wykonywała Pani w Polsce. Pani wykształcenie i doświadczenie zawodowe związane są z działalnością naukową. Przed przyjazdem do Polski pracowała Pani jako naukowiec i wykładowca w instytucji naukowej na Białorusi oraz posiada Pani stopień naukowy doktora nauk. Grant został przyznany Pani jako indywidualnemu beneficjentowi na podstawie umowy grantowej (…) w ramach programu (…), skierowanego do białoruskich wykładowców, naukowców i doktorantów.
Otrzymane środki stanowią „(…)” przeznaczony na pokrycie kosztów utrzymania podczas realizacji „(…)”, zgodnie z postanowieniami umowy grantowej. W ramach umowy grantowej realizuje Pani działania merytoryczne określone w opisie „(…)” (…), dotyczące badań (…) w Europie i w Polsce z wykorzystaniem modelu (…). W 2025 r. zrealizowała Pani część działań przewidzianych w planie projektu, obejmującą w szczególności:
- (…)
Działania te stanowią bezpośrednią realizację celu programu (…), polegającego na wsparciu zaawansowanych badań naukowych i rozwoju kompetencji badawczych. Realizacja projektu jest kontynuowana zgodnie z harmonogramem określonym w umowie.
Podmiot, z którym zawarła Pani umowę grantową - (…) - jest litewską instytucją publiczną. W niniejszej sprawie program (…), w ramach którego przyznano Pani grant, został powierzony (…) przez Komisję Europejską i jest finansowany ze środków budżetu Unii Europejskiej w ramach działań zewnętrznych UE (…). Środki wypłacone Pani w ramach umowy grantowej pochodzą z bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej.
Zgodnie z dokumentami programowymi (…) pomoc była przyznana indywidualnym białoruskim wykładowcom, naukowcom oraz doktorantom w ramach otwartego naboru (…), w celu realizacji działań naukowych w instytucjach szkolnictwa wyższego i jednostkach badawczych UE.
Podmiotem, któremu Komisja Europejska powierzyła w sensie ekonomicznym i technicznym realizację programu (…), była (…). Nie została Pani zatrudniona przez (…). Została zawarta wyłącznie umowa grantowa, na podstawie której przyznano Pani status (…). Nie wykonuje Pani usług na rzecz (…) ani Komisji Europejskiej. Realizuje Pani bezpośrednio „(…)” określoną w umowie grantowej jako beneficjent programu.
Grant został wypłacony bezpośrednio przez (…), która otrzymała środki z Komisji Europejskiej na realizację programu (…). Środki te mają charakter bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej.
Pytanie
Czy środki otrzymane przez Panią w 2025 r. na podstawie umowy grantowej zawartej z (…), działającą jako instytucja wdrażająca program finansowany ze środków Unii Europejskiej, stanowią dochód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, otrzymane przez Pana środki korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT, ponieważ spełnione są łącznie obie przesłanki wskazane w tym przepisie:
W konsekwencji uważa Pani, że dochód ten korzysta ze zwolnienia przedmiotowego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.
Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Z informacji przedstawionych w uzupełnieniu wynika, że w 2025 r. przebywała Pani na terytorium Polski. Nie posiada Pani małżonka ani dzieci. W 2025 r. Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Polsce. W Polsce pozostawała Pani w stosunku pracy na podstawie umowy o pracę, uzyskiwała Pani dochody, wynajmowała Pani mieszkanie i faktycznie w nim zamieszkiwała, posiadała Pani rachunki bankowe oraz prowadziła Pani bieżące sprawy życiowe. W 2025 r. nie posiadała Pani centrum interesów gospodarczych w innym państwie. Posiada Pani wyłącznie obywatelstwo białoruskie. W 2025 r. przebywała Pani na terytorium Polski dłużej niż 183 dni. W 2025 r. posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. W 2025 r. podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W 2025 r. była Pani rezydentem podatkowym Polski.
Jako osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce uzyskała Pani grant, który został Pani wypłacony przez podmiot litewski w związku z realizacją programu „(…)”.
W świetle art. 23 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Litewskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie 20 stycznia 1994 r. (Dz. U. z 1995 r. nr 51, poz. 277; Dz. U. z 2008 r. nr 80, poz. 483) i zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Litwę dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):
Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, gdzie są osiągane, a które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
W związku z powyższym, wypłacone Pani - jako osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce - świadczenie przez podmiot litewski podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Brzmienie tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno w postaci pieniężnej, jak i w postaci niepieniężnej, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
W uzupełnieniach wskazała Pani, m.in. że jest Pani obywatelką Białorusi i ma Pani miejsce zamieszkania w Polsce. W 2025 roku otrzymała Pani grant na realizację zadania „(…)”. Grant został przyznany na podstawie indywidualnej umowy grantowej zawartej pomiędzy Panią jako osobą fizyczną a (…), z siedzibą w (…) (Litwa), działającą jako instytucja wdrażająca program finansowany ze środków Unii Europejskiej.
Zadania związane z realizacją projektu wykonywała Pani w Polsce. Grant został przyznany Pani jako indywidualnemu beneficjentowi na podstawie umowy grantowej (…) w ramach programu (…), skierowanego do białoruskich wykładowców, naukowców i doktorantów. Otrzymane środki stanowią „…” przeznaczony na pokrycie kosztów utrzymania podczas realizacji „(…)”, zgodnie z postanowieniami umowy grantowej. Podmiot, z którym zawarła Pani umowę grantową - (…) - jest litewską instytucją publiczną. W niniejszej sprawie program (…), w ramach którego przyznano Pani grant, został powierzony (…) przez Komisję Europejską i jest finansowany ze środków budżetu Unii Europejskiej w ramach działań zewnętrznych UE (…).
Zgodnie z dokumentami programowymi (…) pomoc była przyznana indywidualnym białoruskim wykładowcom, naukowcom oraz doktorantom w ramach otwartego naboru (…), w celu realizacji działań naukowych w instytucjach szkolnictwa wyższego i jednostkach badawczych UE. Podmiotem, któremu Komisja Europejska powierzyła w sensie ekonomicznym i technicznym realizację programu (…), była (…). Grant został Pani wypłacony bezpośrednio przez (…), która otrzymała środki z Komisji Europejskiej na realizację programu (…).
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli:
a) pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze, w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy oraz
b) podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem;
Na podstawie zaś art. 21 ust. 24 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 46, nie ma zastosowania do otrzymanych dochodów z tytułu realizacji projektu w ramach umowy o współpracy bliźniaczej (umowy twinningowej), zawartej na podstawie prawa wspólnotowego, zgodnie z którą instytucją wdrażającą jest instytucja polskiej administracji publicznej.
Zastosowanie przedmiotowego zwolnienia wymaga zatem łącznego spełnienia przesłanek określonych w lit. a) i lit. b) przytoczonego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pierwsza z nich dotyczy rodzaju środków, z których finansowane są dochody osoby fizycznej. Istotne jest nie tylko z jakich środków realizowane są dochody podatnika, ale również, aby dochody te pochodziły ze środków bezzwrotnej pomocy przyznanej przez wskazane w nim podmioty, tj. rządy państw obcych, organizacje międzynarodowe lub międzynarodowe instytucje finansowe.
Niezbędne jest także, aby środki te zostały przyznane na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi podmiotami przez Radę Ministrów, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze.
Przy tym, użyte w ww. art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) pojęcie Rady Ministrów, właściwego ministra lub agencji rządowej nie oznacza Rady Ministrów, właściwego ministra lub agencji rządowej jakiegokolwiek państwa na świecie, lecz wyłącznie Rzeczypospolitej Polskiej.
W świetle powyższego, aby zostały spełnione przesłanki z lit. a) w art. 21 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy, środki pomocowe powinny być przyznane, m.in. na podstawie umów zawartych z Radą Ministrów, właściwym ministrem lub agencjami rządowymi Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym beneficjentem tych środków, tj. adresatem przyznanej na takiej podstawie bezzwrotnej pomocy, musi być podmiot polskiego prawa publicznego bądź prywatnego.
Powyższe potwierdzają wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 października 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 360/19, potwierdzony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2022 r., sygn. akt II FSK 650/20 oraz prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 sierpnia 2023 r. sygn. akt I SA/Gl 416/23.
Druga z przesłanek natomiast określa warunek dotyczący bezpośredniej realizacji przez osobę fizyczną celów programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy i nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.
W orzecznictwie ugruntował się pogląd, że treść użytego w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) ustawy, wyrazu „bezpośrednio” należy odczytywać w związku z dalszą częścią tego przepisu, z której wynika, że bezpośrednio nie realizują programu pomocowego podwykonawcy, oraz z treścią lit. a tego unormowania, która wskazuje podmioty uprawnione do przekazywania środków. Podkreśla się również, że „nie do przyjęcia jest taka wykładnia omawianego przepisu, że do zakresu podmiotów objętych zwolnieniem podatkowym - zaliczają się również osoby będące pracownikami czy wykonawcami dzieła dla bezpośredniego wykonawcy zadań, dla realizacji których objęte zwolnieniem środki zostały przyznane, o ile zatrudnione są przy wykonywaniu prac związanych z realizacją tych zadań” (prawomocny wyrok WSA w Bydgoszczy z 22 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Bd 230/09). Ten sposób rozumienia warunku „bezpośredniości” znajduje odzwierciedlenie również w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego, przykładowo w wyrokach: z 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 58/08; z 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1265/09; z 13 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 48/10; z 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1425/10; z 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2487/10; z 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2608/10; z 4 września 2012 r., sygn. akt II FSK 198/11; z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1581/11; z 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1645/11 oraz z 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 445/12.
Uwzględniając orzecznictwo sądów administracyjnych uznać zatem należy, że w sytuacji gdy podatnik bezpośrednio realizujący program zleca osobie fizycznej (bez względu na rodzaj umowy) wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem, dochody tej osoby otrzymane w związku z wykonaniem czynności zleconych nie korzystają ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy, gdyż nie została spełniona przesłanka określona w lit. b tej regulacji.
Przy tym, podatnikiem bezpośrednio realizującym cel programu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy może być jedynie ten podmiot, któremu powierzono w sensie ekonomicznym i technicznym realizację konkretnego projektu/programu i który ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowe jego wykonanie, niezależnie od faktu, że bezpośrednia realizacja nie jest równoznaczna z obowiązkiem osobistego wykonania przez tego podatnika czynności w ramach programu. Może on powierzyć wykonanie poszczególnych czynności, składających się na całość programu, innym podmiotom, w tym pracownikom, zleceniobiorcom lub wykonawcom dzieła. Niemniej osoby te (wykonujące tylko pewne czynności, chociażby o charakterze merytorycznym i ściśle związane z realizacją celów programu), nie mogą być uznane za podatników realizujących bezpośrednio cel programu. Zatrudnione osoby nie ponoszą bowiem odpowiedzialności za realizację projektu (nie są stroną umowy o dofinasowanie projektu określającej prawa i obowiązki stron). Wykonują jedynie zadania wynikające z umów zawartych z podatnikiem bezpośrednio realizującym cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy.
W przedstawionej sytuacji, nie jest spełniony warunek dotyczący przyznania wskazanych we wniosku środków stanowiących pomoc bezzwrotną podmiotom prawa polskiego na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z Radą Ministrów RP, czy właściwego ministra polskiego rządu lub polskiej agencji rządowej, agencji wykonawczej, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy. Z opisu sprawy wprost bowiem wynika, że bezzwrotna pomoc udzielana jest Białorusi - obywatelom Republiki Białorusi będącym białoruskimi wykładowcami, naukowcami oraz doktorantami, a środki nie zostały przyznane na podstawie jednostronnej deklaracji, lub umowy zawartej z podmiotem udzielającym tej pomocy przez Radę Ministrów, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze.
Dodatkowo - w świetle ugruntowanego orzecznictwa sądowo - administracyjnego - uznać należy, że w przedstawionej sytuacji nie jest również spełniona przesłanka określona w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) ustawy, gdyż jak Pani wskazała w uzupełnieniu wniosku, podmiotem, któremu powierzono w sensie ekonomicznym i technicznym realizację programu i który ponosił odpowiedzialność za prawidłowe jego wykonanie jest (…).
Organizacja ta ponosi odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie programu. Pani natomiast na podstawie zawartej z tą organizacją umowy grantowej realizuje i wykonuje zadania programu. Innymi słowy, wprawdzie realizowała Pani cel programu, jednak nie realizowała go Pani bezpośrednio, ale pośrednio poprzez wykonywanie zadań zleconych przez (…) w ramach zawartej umowy grantowej.
W konsekwencji, wskazany we wniosku grant, nie korzysta ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie zostały spełnione warunki tego zwolnienia, i to zarówno w zakresie lit. a) jak i lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z uwagi na brak możliwości skorzystania z rzeczonego zwolnienia Pani dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ww. ustawy.
Wobec powyższego, ciąży na Pani obowiązek złożenia zeznania podatkowego na formularzu PIT-36 z uwagi na uzyskanie dochodu z zagranicy.
Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionych stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo