Podatniczka, osoba fizyczna, zaciągnęła w 2007 roku kredyt mieszkaniowy z bankiem, który został aneksowany w 2008 roku, zwiększając kwotę kredytu. Część środków przeznaczono na zakup mieszkania od dewelopera, a pozostała część, formalnie określona jako 'inne potrzeby konsumpcyjne', faktycznie została użyta na wykończenie nabytego lokalu. Kredyt był zabezpieczony hipoteką i udzielony przed 2015 rokiem.…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 25 września 2025 r. (wpływ 26 września 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
25 kwietnia 2007 r. A.A. (po zawarciu związku małżeńskiego A.B., dalej: „Wnioskodawczyni”) zawarła umowę kredytu (dalej: „Kredyt”) o numerze (…) (dalej: ,,Umowa”) z Bankiem (…) S.A. z siedzibą w (…), czyli polskim bankiem w rozumieniu art. 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). (dalej: „Prawo bankowe”) (dalej: „Bank”).
Zgodnie z Umową Bank zobowiązał się do udzielenia kredytu mieszkaniowego w złotych polskich w kwocie 101.000,00 PLN indeksowanego do franków szwajcarskich na okres 360 miesięcy wraz z pięciomiesięczną karencją w spłacie kredytu od dnia jego wypłaty lub jego pierwszej transzy. Przy czym 1.000,00 PLN stanowiła jednorazowa bezzwrotna prowizja od udzielonego Kredytu, która została potrącona z jego kwoty.
Umowa została aneksowana 2 lipca 2008 r. Aneksem o numerze (…) (dalej: „Aneks”), zgodnie z postanowieniami aneksu kwota udzielonego kredytu została powiększona o kwotę 40.000,00 PLN i wynosiła ostatecznie 141.000,00 PLN.
W myśl postanowień aneksowanej Umowy celem Kredytu jest:
1. przeznaczenie kwoty 100.000,00 PLN na zakup mieszkania od dewelopera;
2. przeznaczenie kwoty 40.000,00 PLN na inne potrzeby konsumpcyjne.
Zgodnie z Umową, kwota 100.000,00 PLN przeznaczona była na zakup lokalu mieszkalnego od dewelopera, co stanowi cel mieszkaniowy w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT.
Zarówno Umowa, jak i Aneks nie precyzują, jakie wydatki stanowią inne potrzeby konsumpcyjne.
Część Kredytu w wysokości 40.000,00 PLN oznaczona jako inne potrzeby konsumpcyjne została przeznaczona przez Wnioskodawczynię na wykończenie zakupionego mieszkania w stanie deweloperskim, co stanowi wydatek, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o PIT. Z procedury zmierzającej do zawarcia Aneksu wynikało, że środki z tzw. „celu konsumpcyjnego” są w istocie środkami przeznaczonymi na wykończenie i przystosowanie lokalu do własnych potrzeb Wnioskodawczyni.
Jednocześnie Wnioskodawczyni oświadcza, że środki uzyskane z Aneksu nie były przeznaczone na inne cele konsumpcyjne niż cele mieszkaniowe.
Z uwagi na znaczny upływ czasu (około 17 lat) Wnioskodawczyni nie posiada już faktur oraz paragonów.
Dodatkowo potwierdzenie, iż całość kredytu została przeznaczona na wydatki, których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT stanowi fakt, że Kredyt został powiększony o kwotę 40.000,00 PLN w drodze Aneksu, wskazując, iż jest to następny, naturalnie występujący etap realizowania inwestycji w przypadku zakupu mieszkania w stanie deweloperskim. Wnioskodawczyni była bowiem zmuszona ponieść dodatkowe wydatki na wykończenie mieszkania, aby zapewnić lokalowi funkcjonalność oraz realizację uzasadnionych potrzeb życiowych. W konsekwencji, całość środków pieniężnych uzyskanych z Kredytu (zarówno z Umowy pierwotnej, jak i z Aneksu) została przeznaczona na jedną inwestycję mieszkaniową, służącą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.
Kredyt został zabezpieczony m.in. hipoteką kaucyjną na nabywanej nieruchomości.
W związku ze sporem sądowym dotyczącym zawartych w Umowie klauzul niedozwolonych, Wnioskodawczyni w ramach postępowania mediacyjnego rozważa zawarcie z Bankiem ugody.
Na jej mocy Bank umorzy część zobowiązania kredytowego w kwocie 189.711,96 PLN (stanowiącej równowartość 41.761,94 CHF).
Dodatkowo, Bank wypłaci Wnioskodawczyni kwotę 19.000,00 PLN, stanowiącą częściowy zwrot nadpłaconych przez nią rat kredytowych.
Kwota ta nie stanowi dla Wnioskodawczyni przysporzenia majątkowego ponad kwoty, które uprzednio wpłaciła do Banku.
W związku z planowaną ugodą Wnioskodawczyni dąży do potwierdzenia, że w przypadku jej zawarcia, zarówno umorzona kwota zobowiązania kredytowego (zarówno z Umowy jak i Aneksu), jak i zwrot kwoty 19.000,00 PLN nadpłaconych rat nie będą stanowić podstawy do powstania zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, na mocy przepisów § 1 Rozporządzenia.
Wnioskodawczyni oświadcza, że nigdy wcześniej nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego hipotecznie.
Podjęcie ostatecznej decyzji o zawarciu ugody z Bankiem jest uzależnione od uzyskania interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Kredyt został udzielony przed 15 stycznia 2015 r. przez Bank, tj. podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
Planowane umorzenie będzie dotyczyło wyłącznie należności z tytułu kapitału kredytu oraz odsetek umownych, stanowiących część aktualnego salda zadłużenia objętego ugodą.
Umorzenie nie obejmie innych opłat (w szczególności prowizji, ubezpieczeń, ani opłat dodatkowych).
Jednorazowa prowizja w kwocie 1.000,00 PLN została pobrana przy uruchomieniu kredytu i nie stanowi części salda podlegającego umorzeniu. Gdyby jednak, po stronie Banku, technicznie w saldzie znajdowały się jakiekolwiek opłaty niezbędne do zawarcia umowy kredytu, to miałyby one charakter opłat koniecznych w rozumieniu § 1 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia, co jednak w przedmiotowym przypadku nie występuje.
Kwota umorzenia nie obejmuje odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego). W ramach ugody rozliczane będą wyłącznie odsetki umowne wynikające z umowy kredytowej.
Wnioskodawca jest jedynym kredytobiorcą przedmiotowego kredytu. Brak jest innych współkredytobiorców, a tym samym nie zachodzi solidarność dłużników w spłacie kredytu.
Zawarcie ugody planowane jest po uzyskaniu interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2025 r.
Wypłata kwoty 19.000,00 PLN będzie mieć charakter zwrotu środków wcześniej wpłaconych do banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, które, po ponownym przeliczeniu zobowiązania zgodnie z warunkami ugody, zostaną uznane za nadpłatę. Wypłata nie stanowi zwrotu świadczeń uznanych za nienależne z innych powodów.
Pytanie
1. Czy w przypadku zawarcia z Bankiem ugody, na mocy której Bank umorzy część zobowiązania kredytowego, Wnioskodawczyni będzie uprawniona do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w § 1 Rozporządzenia w części Kredytu udzielonej na zakup mieszkania od dewelopera?
2. Czy w przypadku zawarcia z Bankiem ugody, na mocy której Bank umorzy część zobowiązania kredytowego, Wnioskodawczyni będzie uprawniona do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w § 1 Rozporządzenia w części 4 Kredytu udzielonej na inne potrzeby konsumpcyjne, które to środki w rzeczywistości przeznaczone zostały na wykończenie zakupionego mieszkania?
3. Czy kwota 19.000,00 PLN, którą Bank wypłaci Wnioskodawczyni w ramach ugody tytułem częściowego zwrotu spłaconych rat, będzie stanowić dla Wnioskodawczyni przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawczyni, w przypadku zawarcia z Bankiem ugody, będzie jej przysługiwało prawo do zaniechania poboru podatku od całości umorzonej kwoty zobowiązania kredytowego (pytanie nr 1 i 2).
Ponadto, otrzymana od Banku kwota 19.000,00 PLN, stanowiąca zwrot nadpłaconych rat, nie będzie stanowić dla niej przychodu podlegającego opodatkowaniu (pytanie nr 3).
Niemniej, jeżeli Organ uzna to stanowisko, w zakresie pytania 2, za nieprawidłowe, wówczas Wnioskodawczyni prosi o potwierdzenie, że zaniechanie poboru podatku z tytułu umorzenia przez Bank przysługuje w części w jakiej kwota Kredytu przeznaczona na zakup mieszkania od dewelopera pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego Kredytu na podstawie § 1 Rozporządzenia.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni:
Ad. 1 i 2
Zmierzając do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności od zaciągniętego przez Wnioskodawczynię kredytu mieszkaniowego wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami Prawa bankowego.
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Natomiast umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.)(dalej: „k.c.”):
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
W konsekwencji, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o PIT).
Oznacza to, że umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 11 czerwca 2025 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.441.2025.1.MKA, gdzie:
Umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez Pana w 2006 r., stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W tym miejscu należy wskazać, że na mocy Rozporządzenia zarządzono zaniechanie poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego po spełnieniu określonych warunków.
Zgodnie z § 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia:
Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot: umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.
Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) Rozporządzenia:
Zaniechanie poboru podatku ma miejsce jeżeli „osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej.
W myśl § 1 ust. 2 Rozporządzenia:
Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
Jak stanowi § 1 ust. 3 Rozporządzenia:
W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
Ponadto jak stanowi § 1 ust. 5 Rozporządzenia:
Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
a. jednego gospodarstwa domowego albo
b. więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774).
Ust. 6 § 1 Rozporządzenia stanowi zaś, że:
Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
Natomiast z zgodnie § 3 Rozporządzenia:
Ilekroć w Rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1. udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2. zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3. zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na podstawie § 4 Rozporządzenia:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Odnosząc się do powyższego, Wnioskodawczyni spełnia wszystkie warunki określone w Rozporządzeniu:
1) kredyt został udzielony przed 15 stycznia 2015 r. przez Bank, tj. podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów;
2) kredyt jest zabezpieczony hipoteką na nabytej nieruchomości;
3) Wnioskodawczyni nie korzystała wcześniej z zaniechania poboru podatku od umorzonego kredytu mieszkaniowego;
4) kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego;
5) Wnioskodawczyni planuje zawrzeć ugodę do dnia 31 grudnia 2026 r., a zatem spełnione będzie również kryterium czasowe obowiązywania Rozporządzenia.
Jednocześnie wskazać należy, iż bez znaczenia pozostaje waluta w jakiej wyrażona jest kwota umorzonego zobowiązania, bowiem zgodnie z art. 11a ust. 3 ustawy o PIT:
Kwoty uprawniające do odliczenia od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub obniżenia podatku, wydatki oraz podatek, wyrażone w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia wydatku lub zapłaty podatku.
Zatem na możliwość skorzystania z instytucji zaniechania poboru podatku w związku § 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia nie będzie miała wpływu waluta w jakiej umorzenie zostało wyrażone.
Nadmienić należy, iż kluczową przesłanką jest zaciągnięcie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.
W opisanym zdarzeniu przyszłym całość Kredytu (zarówno kwota pierwotna, jak i kwota z Aneksu) została przeznaczona na takie właśnie wydatki:
1) część Kredytu w kwocie 100.000,00 PLN została przeznaczona na zakup lokalu mieszkalnego, co jest celem wprost wymienionym w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT.
2) część Kredytu w kwocie 40.000,00 PLN, choć formalnie w Aneksie nazwana „innymi potrzebami konsumpcyjnymi”, została w całości przeznaczona na wykończenie nabytego mieszkania.
Wydatek na wykończenie/remont własnego lokalu mieszkalnego jest celem mieszkaniowym w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o PIT.
Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że o kwalifikacji wydatku powinien decydować jego rzeczywisty cel i faktyczne przeznaczenie, a nie wyłącznie nazewnictwo stosowane przez Bank w umowie.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 4 czerwca 2025 r. sygn. 0115-KDST2-2.4011.181.2025.3.MS, gdzie:
Tym samym, w Pani przypadku zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych będzie miało zastosowanie na zasadach wynikających § 1 ust. 3 rozporządzenia w odniesieniu do kwoty umorzonej wierzytelności dotyczącej nabycia mieszkania oraz wydanej przez Panią – jak wynika z treści wniosku - w całości na remont mieszkania kwoty, określonej jako przeznaczonej na sfinansowanie „celów konsumpcyjnych”.
Tym samym, w analogicznym stanie faktycznym DKIS uznał, że zaniechanie poboru podatku ma zastosowanie również do części kredytu formalnie przeznaczonej na „cele konsumpcyjne”, ale faktycznie wydatkowanej na remont mieszkania (mimo braku możliwości przedstawienie dowodów, ze względu na upływ czas). Kluczowym argumentem, który Wnioskodawczyni również podnosi było to, że bank był informowany o rzeczywistym przeznaczeniu środków, które stanowiły naturalną kontynuację inwestycji mieszkaniowej (zakupu mieszkania).
Mając na uwadze, że obie części Kredytu sfinansowały jedną inwestycję mieszkaniową, zaniechanie poboru podatku na podstawie § 1 Rozporządzenia powinno objąć całą umorzoną kwotę.
Niemniej, jeżeli Organ uzna powyższe stanowisko za nieprawidłowe w części dotyczącej Kredytu przeznaczonego na „inne potrzeby konsumpcyjne”, Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie, że zaniechanie poboru podatku przysługuje jej co najmniej w części, w jakiej kwota Kredytu przeznaczona na zakup mieszkania od dewelopera pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego Kredytu, zgodnie z § 1 ust. 3 Rozporządzenia.
Ad. 3
W ocenie Wnioskodawczyni, kwota 19.000,00 PLN, którą ma otrzymać od Banku, nie stanowi dla niej przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.
Za przychód można bowiem uznać tylko takie świadczenia, które mają charakter definitywnego przysporzenia majątkowego. Zwrot przez Bank kwot, które zostały wcześniej wpłacone przez kredytobiorcę tytułem spłaty rat, a które w wyniku ugody (lub wyroku sądowego) okazują się nienależne lub nadpłacone, nie stanowi takiego przysporzenia. Jest to jedynie zwrot własnych środków Wnioskodawczyni, który przywraca jej stan majątkowy do właściwego poziomu, a nie go wzbogaca. Czynność ta jest zatem dla Wnioskodawczyni neutralna podatkowo.
Powyższe znajduje swoje uzasadnienie w już powołanej powyżej interpretacji indywidualnej (0115-KDST2-2.4011.181.2025.3.MS), gdzie:
Przechodząc do skutków podatkowych otrzymania od banku kwoty dodatkowej, należy ponownie wskazać, że - co do zasady - za przychody podatkowe uznaje się takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, które nie mają charakteru zwrotnego. Jak wskazuje Pani w opisie sprawy, kwota dodatkowa będzie stanowić zwrot wpłaconych uprzednio przez Panią rat kapitałowo odsetkowych. Wobec tego, opisane we wniosku świadczenie pieniężne nie spowoduje uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, faktycznego przyrostu Pani majątku.
Otrzymana przez Panią kwota stanowić będzie zwrot własnych pieniędzy, które wpłaciła wcześniej do banku. Tym samym z tego tytułu nie powstanie po Pani stronie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta będzie zatem dla Pani neutralna podatkowo. Nie będzie Pani miała obowiązku jej rozliczenia dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
Podobne stanowisko wyraził Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. 0112-KDIL2- 1.4011.499.2025.3.MB:
W związku z zawarciem ugody otrzymał Pan zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazał Pan na rzecz banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzymał Pan środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pana własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowodowała więc faktycznego przyrostu w Pana majątku. Wypłata ta jest dla Pana neutralna podatkowo. W konsekwencji, zwrot przez bank ww. kwot nie stanowi dla Pana przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie ma Pan obowiązku zapłaty podatku od zwróconych przez bank kwot.
Tudzież w interpretacji indywidualnej z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.431.2025.1.TR, gdzie:
Z opisu zdarzenia wynika, że w ramach ugody Bank dodatkowo zaproponował wypłatę na Pani rzecz kwoty w wysokości 166 000,00 zł, która to kwota stanowiła jedynie zwrot części środków pieniężnych, które wcześniej przekazała Pani na rzecz Banku. Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzyma Pani zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazała Pani na rzecz Banku. A zatem otrzyma Pani środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pani własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z Bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pani majątku. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo. W konsekwencji, wypłata przez Bank Kwoty dodatkowej nie będzie stanowiła dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będzie Pani miała obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez Bank kwoty.
Przedstawione powyżej stanowiska zostały potwierdzone przez organy podatkowe m.in w:
Jednocześnie do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Dlatego nie będziecie Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od uzyskanego przychodu;
Jednakże, do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego do kwoty umorzonej wierzytelności w części, w jakiej kwota kredytu zaciągnięta na finansowanie kosztów kontynuowania budowy domu jednorodzinnego pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu hipotecznego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie Pani bowiem spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej części umorzonego kredytu.
Analogiczne stanowiska organy podatkowe poparły również w:
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Źródła przychodów
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Wskazała Pani, że na podstawie proponowanej ugody bank umorzy Pani częściowo istniejące zobowiązanie oraz zwróci określoną kwotę.
Powzięła Pani wątpliwość, jakie będą dla Pani skutki podatkowe z tego tytułu.
Wypłata kwoty dodatkowej
Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank
Jak wynika z opisu sprawy, Bank zwróci Pani kwotę, która wynika z nadpłaty rat kredytu i nie stanowi przysporzenia ponad kwoty, które uprzednio Pani wpłaciła do banku.
W przypadku zwrotu nadpłaconych wcześniej środków pieniężnych - taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty kredytu ponad to, co powinien był zapłacić. Taka wypłata będzie więc kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Skoro więc otrzyma Pani od banku taki zwrot, to otrzymana przez Panią kwota w ogóle nie będzie stanowiła przychodu.
Tym samym - nie będzie na Pani ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
Zatem w tej kwestii (pytanie nr 3) Pani stanowisko jest prawidłowe.
Umorzenie wierzytelności
Odrębną kwestią jest umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks cywilny:
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zaniechanie poboru podatku
Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1) jednego gospodarstwa domowego albo
2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1.
Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
Omawiane rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując – że główną przesłanką do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w tym artykule.
Zgodnie z tym artykułem, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego i remont lokalu mieszkalnego.
Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przez Pani zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego Zatem główna przesłanka do skorzystania z zaniechania poboru podatku została spełniona.
Ponadto, w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jako jeden z wydatków na cele mieszkaniowe – został wymieniony również remont lokalu mieszkalnego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.):
Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od lokalu bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu lokalu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej lokalu mieszkalnego. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi lokalu mieszkalnego.
Z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że część zaciągniętego przez Panią kredytu nazwana w umowie „inne potrzeby konsumpcyjne” została przeznaczona na wykończenie zakupionego lokalu mieszkalnego.
Wskazuję, że jeśli kredyt został zawarty na inne potrzeby, czyli potrzeby nieokreślone, a faktyczne jego przeznaczenie było na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 - to wówczas umorzenie takiego kredytu może korzystać z zaniechania.
Mając na uwadze przepisy omawianego Rozporządzenia – będzie Pani zatem mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzonej wierzytelności kredytowej zarówno w tej części, w jakiej kredyt został zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego – jaki i w części, w jakiej został zaciągnięty na inne potrzeby konsumpcyjne z faktycznym przeznaczeniem na wykończenie zakupionego lokalu mieszkalnego.
Pani stanowisko w tej części (pytanie nr 1 i 2) również jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo