Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.878.2025.3.AC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 listopada 2025 r. (data wpływu 6 listopada 2025 r. ) oraz pismem z dnia 10 grudnia 2025 r. (data wpływu 16 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Na dzień 19 kwietnia 2019 roku datowany jest montaż wodomierzy. W dniu 29 kwietnia 2019 roku została zawarta umowa z Gminą o zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków. W dniu 19 kwietnia 2023 roku nastąpiło zgłoszenie przyłącza mikroinstalacji do sieci. W dniu 19 kwietnia 2023 roku (…) potwierdziło możliwość świadczenia usługi dystrybucji energii elektrycznej. Na dzień 19 czerwca 2023 roku datowane jest zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego złożone do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego.

W dniu 2 marca 2023 roku zawarł Pan umowę na montaż instalacji fotowoltaicznej (dostawa usług wraz z materiałem) w budynku , o którym mowa powyżej. Zgodnie z treścią par. 3 cytowanej umowy, wynagrodzenie płacono w formie zaliczek począwszy od marca 2023 r. Ostateczne rozliczenie nastąpiło w lipcu 2023 r., tj. po fizycznym odbiorze prac będących przedmiotem umowy, które wykonywane były lipcu 2023 r. a więc już w funkcjonującym i wykorzystywanym na cele mieszkaniowe budynku zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy — Prawo budowlane.

Uzupełnienie stanu faktycznego

Budynek był zamieszkiwany od dnia 26 października 2021 r.

Posiada Pan wszystkie faktury, zaliczkowe oraz rozliczającą wykonaną usługę, na zakup i montaż instalacji. Faktury zostały wystawione na Pana dane imiennie. Daty wystawienia faktur: 9 marca 2023 r. i 5 kwietnia 2023 r. Faktury zostały wystawione przez wykonawcę, który był czynnym podatnikiem VAT. Data założenia instalacji to 19 kwietnia 2023 r. W załączeniu przesłał Pan kopię potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia mikroinstalacji do sieci.

Budynek był zamieszkany w trakcie montażu instalacji od dnia 26 października 2021 r.

Energia elektryczna była dostarczana z sieci energetycznej i jest wykorzystywana do ogrzewania budynku i podgrzania wody użytkowej systemie zbiornika typu bojler.

Wydatki, o których mowa we wniosku, były poniesione w związku z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2496). Wniosek dotyczy art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów przypadku a: „ulepszenie, wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych.”

Budynek został zaprojektowany i wybudowany przy założeniu zastosowaniu energii elektrycznej do ogrzewania (grzejniki elektryczne, maty grzewcze) oraz ogrzania ciepłej wody użytkowej (zbiornik typu bojler). Po wstępnym okresie eksploatacji budynku oraz rosnących kosztach energii elektrycznej, zużycie energii na ww. cele wygenerowało znaczne koszty utrzymania obiektu. Celem optymalizacji kosztów, zainstalowana została instalacja fotowoltaiczna, która już po kilku sezonach grzewczych znacząco obniżyła rachunki za energię elektryczną co potwierdziło słuszność decyzji o montażu instalacji. Łączna kwota wydatkowana na montaż instalacji fotowoltaicznej wniosła 62 000 zł.

W okresie podatkowym, za który chce Pan skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, osiągnął Pan dochody ze stosunku umowy o pracę.

Poniesiony wydatek nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nie został odliczony od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ani uwzględniony przez Pana w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Poniesiony wydatek nie został Panu zwrócony w jakiejkolwiek formie.

Podatek od nieruchomości płaci Pan od dnia 15 marca 2024 r.

Instalacja fotowoltaiczna została zainstalowana na dachu budynku mieszkalnego. Instalacja fotowoltaiczna nie była przewidziana w projekcie budowlanym, który otrzymał pozwolenie na budowę oraz po realizacji budynku, pozwolenie na użytkowanie.

Montaż i uruchomienie fotowoltaiki miały miejsce w 2023 r. W rozliczeniu podatkowym za 2023 rok uwzględnił Pan maksymalnie możliwy do odliczenia koszt fotowoltaiki. Pana Urząd Skarbowy (…), wezwał Pana telefonicznie do przedstawienia indywidualnej interpretacji Pana przypadku, której Pan nie posiadał. Ustalił Pan, że złoży korektę zeznania za 2023 r., rezygnując z ubiegania się o ulgę termomodernizacyjną do czasu uzyskania indywidualnej interpretacji od KIS. Tak też Pan uczynił — korekta zeznania za 2023 nie zawierała ulgi termomodernizacyjnej.

Ponownie w rozliczeniu podatkowym za 2024 rok uwzględnił Pan maksymalnie możliwy do odliczenia koszt fotowoltaiki. Pana Urząd Skarbowy (…), wezwał Pana telefonicznie do przedstawienia indywidualnej interpretacji Pana przypadku, której również wtedy Pan nie posiadał. Ustalił Pan, że złoży korektę zeznania za 2024 r., rezygnując z ubiegania się o ulgę termomodernizacyjną do czasu uzyskania indywidualnej interpretacji od KIS. Tak też Pan uczynił — korekta zeznania za 2024 nie zawierała ulgi termomodernizacyjnej.

Będzie chciał Pan dokonać korekty zeznań podatkowych za lata 2023 i 2024.

Pana dochody pozwalały na odliczenie wydatków w ciągu dwóch lat, tj. w 2023 roku i 2024 roku.

Pytanie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w związku z wykonaniem częściowej zamiany źródeł energii na źródła odnawialne może Pan skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej przy rozliczeniu podatku dochodowego - deklaracja PIT-37 za rok 2023 i za rok 2024?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Uważa Pan, że w związku z wykonaniem częściowej zmiany źródeł energii na źródła odnawialne może Pan skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej w odliczeniu wydatków w 2023 roku, dokonując korekty deklaracji podatkowej za 2023 i 2024 rok.

Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.):

Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych.

Ponadto, odliczenie przysługuje pod warunkiem zakończenia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w okresie do trzech kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Stosownie do art. 5a pkt 18b ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o: budynku mieszkalnym jednorodzinnym oznacza to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm., dalej „Prawo budowlane”):

Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym – należy przez to rozumieć budynek wolno stojqcy albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Artykuł 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że:

Ilekroć w ustawie jest mowa o: przedsięwzięciu termomodernizacyjnym - oznacza to przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków.

W myśl art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2021 r. poz. 554 z późn. zm.) użyte w ustawie określenia oznaczają:

Przedsięwzięcia termomodernizacyjne - przedsięwzięcia, których przedmiotem jest:

a) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,

b) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania majce na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,

c) wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a,

d) całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 273 z późn. zm.).

1. Materiały budowlane i urządzenia:

1) materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem;

2) węzeł cieplny wraz z programatorem temperatury;

3) kocioł gazowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin;

4) kocioł olejowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin;

5) zbiornik na gaz lub zbiornik na olej;

6) kocioł przeznaczony wyłącznie do spalania biomasy, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. c ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1315, 1576, 1967, 2411 i 2687), spełniający co najmniej wymagania określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwo stale (Dz. Urz. UE. L 193 z 21.07.2015, str. 100, z późn. zm.) - jeżeli eksploatacji takiego kotła nie zakazuje uchwala przyjęta na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2022 r. poz. 2556 i 2687);

7) przyłącze do sieci ciepłowniczej lub gazowej;

8) materiały budowlane wchodzące w skład instalacji ogrzewczej;

9) materiały budowlane wchodzące w skład instalacji przygotowania cieplej wody użytkowej;

10) materiały budowlane wchodzące w skład systemu ogrzewania elektrycznego;

11) pompa ciepła wraz z osprzętem;

12) kolektor słoneczny wraz z osprzętem;

13) ogniwo fotowoltaiczne wraz z osprzętem;

14) stolarka okienna i drzwiowa, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne;

15) materiały budowlane składające się na system wentylacji mechanicznej wraz z odzyskiem ciepła lub odzyskiem ciepła i chłodu.

2. Usługi:

1) wykonanie audytu energetycznego budynku przed realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego;

2) wykonanie analizy termograficznej budynku;

3) wykonanie dokumentacji projektowej związanej z pracami termomodernizacyjnymi;

4) wykonanie ekspertyzy ornitologicznej i chiropterologicznej;

5) docieplenie przegród budowlanych lub płyt balkonowych lub fundamentów;

6) wymiana stolarki zewnętrznej np.: okien, okien połaciowych, drzwi balkonowych, drzwi zewnętrznych, bram garażowych, powierzchni przezroczystych nieotwieralnych;

7) wymiana elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania cieplej wody użytkowej lub wykonanie nowej instalacji wewnętrznej ogrzewania lub instalacji przygotowania cieplej wody użytkowej;

8) montaż kotła gazowego kondensacyjnego;

9) montaż kotła olejowego kondensacyjnego;

10) montaż pompy ciepła;

11) montaż kolektora słonecznego;

12) montaż systemu wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła z powietrza wywiewanego;

13) montaż instalacji fotowoltaicznej;

14) uruchomienie i regulacja źródła ciepła oraz analiza spalin;

15) regulacja i równoważenie hydrauliczne instalacji;

16) demontaż źródła ciepła na paliwo stale.

Analiza powyższych przepisów oraz załącznika do wskazanego wyżej rozporządzenia zawierającego wykaz rodzajów materiałów, urządzeń i usług, na które przysługuje ulga prowadzi do wniosku, że wskazana ulga dotyczy wydatków ściśle związanych z termomodernizacją istniejącego budynku, w efekcie których zaoszczędzona jest energia potrzebna do ogrzania budynku mieszkalnego.

Jak wynika z art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.

Z kolei art. 26h ust. 3 powołanej ustawy stanowi:

Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.

Zgodnie natomiast z art. 26h ust. 4 ww. ustawy:

Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Za datę poniesienia wydatku uważa się dzień wystawienia faktury.

Według art. 26h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:

1) sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie;

2) zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.

Na podstawie art. 26h ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki.

Ponadto art. 26h ust. 7 cytowanej ustawy wskazuje, że:

Kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Następnie art. 26h ust. 8 ww. ustawy stanowi:

Podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot.

Artykuł 26h ust. 9 ww. ustawy wskazuje, że:

W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin.

Przepisy normujące ulgę termomodernizacyjną nie odwołują się w swej treści do nowo budowanego budynku jednorodzinnego. Dla celów zastosowania przedmiotowej ulgi konieczne jest powiązanie wydatku związanego z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego z budynkiem, który już istnieje i służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiąc konstrukcyjnie samodzielną całość - stosownie do treści cytowanego wyżej art. 3 pkt 2a ustawy - Prawo budowlane.

Dla możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej istotne znaczenie ma kwestia dokonania modernizacji. W tym zakresie należy odnieść się do pojęcia "modernizacja” i "przedsięwzięcie termomodernizacyjne”. Zgodnie ze słownikową definicją modernizacja oznacza unowocześnienie, uwspółcześnienie czegoś, np. produktu, trwale ulepszenie, np. istniejącego obiektu budowlanego prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej. Obejmuje prace związane z podnoszeniem walorów estetycznych i użytkowych budynku lub innego produktu.

Przedsięwzięcie termomodernizacyjne zostało natomiast zdefiniowane w ustawie o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz centralnej ewidencji emisyjności budynków i również oznacza m. in. ulepszenie w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, czy całkowitą lub częściową zamianę źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji. Z powyższego wynika, że modernizować można coś, co już istnieje.

Wskazał na to również Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 7 września 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 128/23:

„Sąd podziela pogląd organów, że termomodernizować można wyłącznie budynek już istniejący. Należy bowiem zauważyć, że w przepisach definiujących przedsięwzięcie termomodernizacyjne (art. 2 pkt 2 uTRCE w zw. z art. 5a pkt 18c uPIT) ustawodawca posłużył się zwrotami, które poddane wykładni językowej, prowadzą do wniosku, że regulują one procesy dokonywania zmian i modyfikacji, preferowanych (premiowanych) z punktu widzenia celu ustawy. Tymczasem zmieniać czy modyfikować można coś, co wcześniej powstało, co już istnieje. Jest to spójne z językowym znaczeniem pojęcia modernizacji, bowiem modernizacja jest definiowana jako unowocześnienie i usprawnienie czegoś (Słownik Języka Polskiego PWN, sjp.pwn.pl), czy nadanie czemuś nowoczesnych właściwości przez wymianę starych elementów na nowe lub wprowadzenie nowych rozwiązań technicznych (Wielki Słownik Języka Polskiego; wsjp.pl).

Taki był również zamysł projektodawców ustawy, jak bowiem wynika z uzasadnienia projektu, program remontów i termomodernizacji budynków mieszkalnych miał na celu poprawę stanu technicznego istniejącego zasobu mieszkaniowego (s. 1 uzasadnienia, druk sejmowy nr 321 z 4 marca 2008 r.). (...)

W ocenie Sądu decydujące dla dopuszczalności skorzystania z ww. ulgi jest poniesienie wydatków po faktycznym zakończeniu budowy budynku mieszkalnego, a nie dopełnienie formalnych powinności do których inwestor jest zobowiązany już po wybudowaniu budynku.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że w 2019 r. rozpoczęto budowę budynku jednorodzinnego. W kwietniu 2019 r. zawarto umowę z Gminą na zaopatrzenie domu w wodę, w 2023 r. zgłoszono przyłącze mikroinstalacji do sieci. W dniu 19 czerwca 2023 r. budynek został oddany do użytkowania. Zgodnie z obowiązującymi przepisami opłacany był podatek rolny i od nieruchomości. W lipcu 2023 r. zainstalowano panele fotowoltaiczne.

Z uwagi na powyższe, budynek spełniał już swoją funkcję, czyli służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych zgodnie z ww. art. 3 pkt 2a ustawy - Prawo budowlane a w momencie instalacji paneli fotowoltaicznych posiadał czynną instalację CO i CUW.”

Tym samym w Pana ocenie ma Pan prawo do skorzystania z tzw. ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Prawo do odliczenia przedmiotowej ulgi przysługuje także podatnikom opłacającym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w myśl art. 11 ust. 1 i 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Stosownie do art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w ww. art. 26h ust. 1 to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane:

Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2024 r. poz. 1446 ze zm.).

W myśl art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków:

Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się natomiast w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 273). Są to - w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2024 r.:

Analiza powyższych przepisów oraz załącznika do wskazanego wyżej rozporządzenia zawierającego wykaz rodzajów materiałów, urządzeń i usług, na które przysługuje ulga prowadzi do wniosku, że wskazana ulga dotyczy wydatków ściśle związanych z termomodernizacją istniejącego budynku, poniesionych na jego docieplenie i modernizację systemu grzewczego.

W myśl art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy:

Na podstawie art. 26h ust. 4 komentowanej ustawy:

Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 cytowanej ustawy:

Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.

Art. 26h ust. 6 ww. ustawy stanowi, że:

W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy:

Stosownie zaś do art. 26h ust. 9 cytowanej ustawy:

Z analizy opisu Pana sprawy wynika, że jest Pan współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W 2019 roku została zawarta umowa z Gminą o zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków oraz możliwość usługi dystrybucji energii elektrycznej. Na dzień 19 czerwca 2023 roku datowane jest zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego złożone do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego. W dniu 2 marca 2023 roku zawarł Pan umowę na montaż instalacji fotowoltaicznej w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zamieszkiwanym od dnia 26 października 2021 r. Posiada Pan wszystkie faktury, zaliczkowe oraz rozliczającą wykonaną usługę, na zakup i montaż instalacji. Faktury zostały wystawione na Pana dane imiennie w 2023 r. Faktury zostały wystawione przez wykonawcę, który był czynnym podatnikiem VAT. Data założenia instalacji to 19 kwietnia 2023 r. W okresie podatkowym, za który chce Pan skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej osiągnął Pan dochody ze stosunku umowy o pracę. Podatek od nieruchomości płaci Pan od dnia 15 marca 2024 r. Instalacja fotowoltaiczna została zainstalowana na dachu budynku mieszkalnego. Instalacja fotowoltaiczna nie była przewidziana w projekcie budowlanym, który otrzymał pozwolenie na budowę oraz po realizacji budowy budynku (w pozwoleniu na użytkowanie).

Z zacytowanych przepisów wynika, że ulga termomodernizacyjna przysługuje właścicielowi lub współwłaścicielowi istniejącego już budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i wyłącznie w zakresie tych wydatków, podatnikowi przysługuje ulga termomodernizacyjna. Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem takiego budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Wydatki podlegające odliczeniu w ramach omawianej ulgi należy rozliczyć w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym poniesiono wydatki. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Jednakże odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek).

Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że instalacja fotowoltaiczna została zamontowana 19 kwietnia 2023 r., a zatem wtedy, kiedy budynek był już przez Pana zamieszkiwany (użytkowany).

Ulga termomodernizacyjna nie odnosi się tylko do budynków wybudowanych/inwestycji zakończonych. Obejmuje również podatników, którzy prace termomodernizacyjne przeprowadzają w budynku, który nie jest jeszcze formalnie oddany do użytkowania, ale spełnia kryteria budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Prawo budowlane nie pozbawia bowiem takiego obiektu atrybutu „budynku”.

Brak formalnej zgody na użytkowanie budynku nie wyklucza bowiem istnienia budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy - Prawo budowlane.

Zatem wydatki poniesione na przedsięwzięcie termomodernizacyjne w jednorodzinnym budynku mieszkalnym, który nie jest jeszcze formalnie oddany do użytkowania, tj. w trakcie budowy (w tym rozbudowy, nadbudowy, odbudowy), przebudowy, mogą stanowić wydatki, o których mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dotyczy to nowo budowanych jednorodzinnych budynków mieszkalnych, jednorodzinnych budynków mieszkalnych już istniejących, jak również nowych ich części powstałych w wyniku rozbudowy, nadbudowy, odbudowy oraz przebudowy.

W każdym z tych przypadków będziemy mieć w pewnym sensie do czynienia z tożsamymi wydatkami, które po spełnieniu pozostałych warunków, należy uznać za wydatki określone w ww. art. 26h ustawy.

Stosownie do przepisu art. 26h ust. 1 ww. ustawy, na moment odliczenia wydatków w ramach ulgi termomodernizacyjnej podatnik musi być właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, którego dotyczą wydatki odliczane w ramach ulgi termomodernizacyjnej. Oznacza to, że w momencie odliczania wydatków na termomodernizację – chodzi o czynność dokonaną w ustawowym terminie – jednorodzinny budynek mieszkalny musi faktycznie istnieć i posiadać wymienione cechy z art. 3 pkt 2 i 2a ustawy – Prawo budowlane. Na tych samych zasadach odliczeniu podlegają wydatki termomodernizacyjne, które podatnicy ponieśli w trakcie rozbudowy, odbudowy, nadbudowy czy przebudowy swojego domu. Przepisy nie stanowią, że w trakcie ponoszenia wydatków termomodernizacyjnych musi zostać spełniony warunek istnienia budynku. Podatnik może zatem ponosić wydatki termomodernizacyjne jeszcze przed wybudowaniem budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 i 2a ustawy – Prawo budowlane.

Zatem, podatnik może odliczyć w zeznaniu podatkowym wydatki termomodernizacyjne, jeżeli na moment ich odliczenia jest właścicielem lub współwłaścicielem istniejącego i odpowiadającego definicji zawartej w ustawie – Prawo budowlane, budynku mieszkalnego jednorodzinnego (w tym nowo wybudowanego, a także jego nowych części powstałych w trakcie ww. procesów), którego te wydatki dotyczą. Jednocześnie na moment odliczenia ulgi nie musi posiadać dokumentów formalnie potwierdzających użytkowanie tego budynku (brak obowiązku udokumentowania użytkowania dotyczy jednorodzinnego budynku mieszkalnego, w tym także jego nowych części powstałych w trakcie odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy).

W katalogu wydatków podlegających odliczeniu znajdującym się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych w części 1 w punkcie 13 zostało wskazane ogniwo fotowoltaiczne wraz z osprzętem. Natomiast w części 2 w punkcie 13 wskazano montaż instalacji fotowoltaicznej.

Skoro instalacja fotowoltaiczna została wymieniona w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i została zainstalowana w budynku, który na moment odliczenia wydatków jest istniejącym i odpowiadającym definicji zawartej w ustawie – Prawo budowlane, budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, to w odniesieniu do montażu tej instalacji przysługiwało Panu prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej.

Poniósł Pan wydatki na termomodernizację budynku mieszkalnego w kwocie 62 000 zł. Może Pan odliczyć maksymalnie kwotę 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których jest Pan właścicielem lub współwłaścicielem. Wydatki podlegające odliczeniu w ramach omawianej ulgi należało rozliczyć w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym poniesiono wydatki.

Pana wątpliwości budzi kwestia, czy przysługuje Panu prawo do wykazania poniesionych wydatków w korekcie zeznań za 2023 rok i 2024 rok.

Zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Podsumowując, skoro instalacja fotowoltaiczna została zainstalowana w budynku, który na moment odliczenia wydatków (złożenia pierwotnego zeznania) był istniejącym i odpowiadającym definicji zawartej w ustawie – Prawo budowlane, budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, to przysługuje Panu prawo do złożenia korekty zeznań podatkowych za 2023 rok i 2024 rok, stosownie do art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w których dokona Pan odliczenia wydatków poniesionych w ramach ulgi termomodernizacyjnej.

Zatem, powinien Pan wykazać w pierwszym roku podatkowym - tj. za 2023 rok - część wydatków poniesionych na termomodernizację zgodnie z treścią art. 26h ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast pozostałe wydatki, które nie znalazły pokrycia w Pana dochodzie może Pan odliczyć w kolejnych latach podatkowych, nie dłużej niż 6 lat, licząc od końca roku podatkowego w którym poniesiono pierwszy wydatek zgodnie z art. 26h ust. 7 ww. ustawy.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.