Podatnik, będący rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii, sprzedał w sierpniu 2022 roku lokal mieszkalny w Polsce, nabyty w sierpniu 2019 roku w stanie deweloperskim. Przed sprzedażą poniósł wydatki na wykończenie lokalu, udokumentowane potwierdzeniami przelewów bankowych na konta wykonawców, oraz zakup sprzętów AGD do zabudowy kuchennej, udokumentowany fakturą VAT. Sprzedaż nastąpiła przed upływem pięciu lat od…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 7 listopada 2025 r. (wpływ 7 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu 5 sierpnia 2022 r. sprzedał Pan lokal mieszkalny nr (...) położony przy ul. (…), nabyty od dewelopera dnia 9 sierpnia 2019 r. Sprzedaż nastąpiła przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, wobec czego przychód ze sprzedaży podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mieszkanie zostało nabyte w stanie deweloperskim, tj. bez wykończenia ścian, podłóg, łazienki i kuchni. W okresie jego posiadania poniósł Pan istotne nakłady na wykończenie i przystosowanie lokalu do zamieszkania, obejmujące w szczególności: wyrównanie i malowanie ścian i sufitów, wykonanie podłóg, wykonanie w całości łazienki wraz z trwałym wyposażeniem (wanna z funkcją prysznica, armatura, płytki, umywalka, zabudowa meblowa, oświetlenie), zmiany i dostosowanie instalacji elektrycznej oraz wodno-kanalizacyjnej, instalację klimatyzacji, montaż zabudowy kuchennej wraz z wbudowaną płytą grzewczą, zmywarką i piekarnikiem. Prace wykończeniowe zostały wykonane przez firmy: „(…)” oraz „(…)”. Prace te znacząco zwiększyły wartość użytkową i rynkową nieruchomości. Z wykonawcami rozliczał się Pan poprzez przelewy bankowe na rachunki firmowe, w tytułach których każdorazowo wskazany był adres nieruchomości oraz numer transzy za robociznę lub zaliczki na materiały. Nie posiada Pan finalnych faktur VAT dokumentujących prace remontowe, ponieważ przed zakończeniem zlecenia wykonawca zaprzestał kontaktu, pomimo wielokrotnych prób jego nawiązania, a kilka drobnych, końcowych prac wykonał Pan samodzielnie. W przypadku prac związanych z parkietem i klimatyzacją dokumenty zostały zniszczone podczas przeprowadzki (zalanie przesyłki kurierskiej). Dysponuje Pan jednak potwierdzeniami przelewów bankowych, z których jednoznacznie wynika, że wydatki zostały poniesione na wykończenie wskazanego mieszkania. W każdym tytule przelewu znajduje się zarówno adres nieruchomości, jak i opis prac, np.: „(…) – rozliczenie (…) wraz z montażem” – w przypadku klimatyzacji, „Zaliczka na wykonanie podłogi zgodnie z umową, (…)” – w przypadku parkietu, lub numer zaliczki na materiały czy transzy za robociznę – w przypadku prac remontowych. W przypadku sprzętu AGD (płyta grzewcza, piekarnik, zmywarka) posiada Pan faktury VAT dokumentujące zakup urządzeń przeznaczonych do trwałej zabudowy kuchennej.
Uzupełnienie stanu faktycznego
W momencie sprzedaży był Pan rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii.
Przez sformułowanie „nabyty od dewelopera dnia 9 sierpnia 2019 r.” należy rozumieć, że lokal mieszkalny został przez Pana zakupiony. Kupił Pan mieszkanie od developera.
Zapytanie dotyczy tylko sprzętu AGD przeznaczonego do zabudowy. Sama zabudowa (materiały, meble itp.) zostały zbudowane częściowo przez Pana osobiście i nie stanowią przedmiotu zapytania (nie chce ich Pan zaliczać do kosztu uzyskania przychodu ponieważ nie jest Pan w stanie ich jednoznacznie wycenić).
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym poniesione wydatki na wykończenie lokalu mieszkalnego nabytego w stanie deweloperskim, udokumentowane potwierdzeniami przelewów bankowych na rachunek firmowy wykonawcy (z jednoznacznym wskazaniem adresu nieruchomości i opisu prac), a także fakturą VAT dokumentującymi zakup sprzętów AGD w zabudowie kuchennej, można uznać za udokumentowane nakłady, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i tym samym zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 30e tej ustawy?
Pana stanowisko
Pana zdaniem – tak. Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy lub praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Wysokość tych nakładów ustala się na podstawie faktur VAT lub innych dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków (art. 22 ust. 6e ustawy). Poniósł Pan wydatki na kompleksowe wykończenie mieszkania w stanie deweloperskim, w zakresie opisanym w opisie stanu faktycznego, które trwale zwiększyły wartość użytkową i rynkową lokalu, a zatem stanowią nakłady w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy. Choć brakuje faktur VAT, dysponuje Pan potwierdzeniami przelewów bankowych na rachunki firmowe wykonawców z jednoznacznym opisem transakcji i adresem nieruchomości. Dokumenty te potwierdzają faktyczne poniesienie wydatków. Ponadto posiada Pan fakturę VAT dotyczącą zakupu urządzeń AGD w zabudowie kuchennej, które są trwale połączone z lokalem i pozostały w nim w chwili sprzedaży. W świetle przywołanych przepisów oraz utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych (np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 10 lipca 2019 r., sygn. 0113-KDIPT2- 2.4011.256.2019.2.AKU; interpretacja z 9 lipca 2021 r., sygn. 0115-KDIT2-3.4011.169.2021.1.AD), inne dowody niż faktura VAT, takie jak potwierdzenia przelewów, mogą stanowić wystarczające udokumentowanie poniesionych nakładów, jeśli z ich treści jednoznacznie wynika związek wydatku z daną nieruchomością. W związku z powyższym, poniesione wydatki na wykończenie mieszkania, mimo braku faktury VAT, powinny zostać uznane za udokumentowane nakłady i zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że jest Pan osobą fizyczną nieposiadającą na terytorium Polski miejsca zamieszkania, na moment sprzedaży nieruchomości był Pan rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii.
W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 4a omawianej ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Zatem zastosowanie mają przepisy Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840 ze zm.; dalej: „Konwencja polsko-brytyjska”) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Irlandię w dniu 7 czerwca 2017 r. („Konwencja MLI”).
Jak wynika z art. 6 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej:
Dochód, osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego) położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. Konwencji:
Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do stałych lub zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych: statki morskie i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.
W świetle art. 13 ust. 1 ww. Konwencji:
Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 niniejszej Konwencji i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Użycie w ww. Konwencji sformułowania „mogą być opodatkowane” oznacza, że dochód z majątku nieruchomego jest opodatkowany w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe przewidują ich opodatkowanie.
Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz polsko - brytyjskiej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, przychody ze sprzedaży nieruchomości położonej w Polsce przez osobę zamieszkałą w Wielkiej Brytanii podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (lub praw określonych w ww. lit. a-c ww.) w myśl tego przepisu nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
W opisie sprawy wskazał Pan, że 5 sierpnia 2022 r. sprzedał Pan lokal mieszkalny kupiony od dewelopera 9 sierpnia 2019 r. Dlatego też, z uwagi na fakt, że dokonał Pan sprzedaży lokalu mieszkalnego przed upływem 5 lat, licząc od końca roku w którym nastąpiło jego nabycie, to zbycie stanowi dla Pana źródło przychodu w rozumieniu powołanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 tej ustawy:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Według art. 19 ust. 3 cytowanej ustawy:
Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu zbywanej nieruchomości odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
Zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
W myśl art. 22 ust. 6e tej ustawy:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Na mocy art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej ,,Monitor Polski”.
W przedmiotowej sprawie powziął Pan wątpliwość, czy faktycznym poniesione wydatki na wykończenie lokalu mieszkalnego nabytego w stanie deweloperskim, udokumentowane potwierdzeniami przelewów bankowych na rachunek firmowy wykonawcy (z jednoznacznym wskazaniem adresu nieruchomości i opisu prac), a także fakturą VAT dokumentującymi zakup sprzętów AGD w zabudowie kuchennej, można uznać za udokumentowane nakłady, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i tym samym zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 30e tej ustawy.
Wskazany art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter szczególny i wyczerpująco określa zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy.
Przepis ten tworzy katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów innych wydatków niż wymienione. Zatem, sam fakt poniesienia przez podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze do zaliczenia tego wydatku do kosztów nabycia lub nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy.
Analiza treści powyżej cytowanych art. 22 ust. 6c i 6e ww. ustawy, prowadzi zatem do wniosku, że zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu poniesionych na nieruchomość nakładów uwarunkowane zostało koniecznością:
1) zwiększenia jej wartości,
2) poniesienia w czasie posiadania przedmiotowej nieruchomości, oraz
3) udokumentowania fakturami VAT lub dokumentami stwierdzającymi poniesienie opłat administracyjnych.
Na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych za nakłady należy zatem rozumieć wszelkie inwestycje, które zmieniają/przeobrażają daną rzecz, nadając jej nową jakość. Zatem nakłady, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy, poniesione w trakcie posiadania nieruchomości, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu z tytułu jej odpłatnego zbycia, jeżeli odznaczają się remontowym, modernizacyjnym lub ulepszającym charakterem i zwiększyły wartość nieruchomości, niezależnie od tego, czy zostały one sfinansowane kredytem bankowym, czy też środki na ten cel pochodziły z oszczędności nabywcy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, co należy rozumieć pod pojęciem nakładów w rozumieniu ww. przepisu. W doktrynie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym przez nakłady na nieruchomość należy rozumieć sumę wydatków poniesionych na substancję danej nieruchomości. Uznaje się, że są to nie tylko nakłady ulepszające lub modernizujące nieruchomość, ale również nakłady o charakterze budowlanym, remontowym.
Wydatki, o których mowa w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy, czyli koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych, to udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Są to więc wydatki, które mają bezpośredni wpływ na uzyskany przychód z odpłatnego zbycia.
Do nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można zaliczyć między innymi, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 stycznia 2021 r. sygn. akt II FSK 2469/18, części składowe, o których mowa w art. 47 ustawy z dnia 23 kwietnia 1961 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), jeżeli miały one wpływ na zwiększenie wartości nieruchomości (lokalu).
Zgodnie z treścią tego przepisu:
§ 1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
§ 2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
§ 3. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.
W myśl zaś art. 51 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Przynależnościami są rzeczy ruchome potrzebne do korzystania z innej rzeczy (rzeczy głównej) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeżeli pozostają z nią w faktycznym związku odpowiadającym temu celowi.
§ 2. Nie może być przynależnością rzecz nienależąca do właściciela rzeczy głównej.
§ 3. Przynależność nie traci tego charakteru przez przemijające pozbawienie jej faktycznego związku z rzeczą główną.
Stosownie do art. 52 cytowanej ustawy:
Czynność prawna mająca za przedmiot rzecz główną odnosi skutek także względem przynależności, chyba że co innego wynika z treści czynności albo z przepisów szczególnych.
Przynależności, o których mowa w art. 51 i 52 Kodeksu cywilnego, mogą być kwalifikowane w konkretnym przypadku jako nakłady na zbywaną nieruchomość (lokal).
Podstawową przesłanką pozwalającą na uznanie tych wydatków za koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości (lokalu), jest wykazanie przez podatnika, że nakłady te zwiększyły wartość zbywanej nieruchomości (lokalu), a co za tym idzie na osiągnięty ze zbycia przychód.
Rozpatrując powyższe należy mieć na względzie fakt, że aby dany wydatek zaliczyć jako nakład zwiększający wartość nieruchomości w czasie jej posiadania musi zostać udokumentowany w sposób, o którym mowa w art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z powyższym przepisem, warunkiem zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości, jest m.in. posiadanie faktury VAT lub dokumentu stwierdzającego poniesienie opłaty administracyjnej.
Ustawodawca wprost wskazuje więc jakimi dokumentami potwierdzającymi poniesienie nakładów podatnik powinien dysponować. Przepis ten formułuje katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na podstawie dokumentów innych niż wymienione w art. 22 ust. 6e powyższej ustawy.
Zatem, sam fakt poniesienia przez podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze do zaliczenia tego wydatku do kosztów nabycia, wytworzenia lub nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy. Nie wystarczy samo subiektywne przekonanie podatnika, że ponieważ wydatek w jakiś sposób z różnych względów towarzyszy, np. nabyciu to należy uznać go za wydatek mający wpływ na wysokość podstawy opodatkowania. Wydatek ten powinien być jeszcze odpowiednio udokumentowany, tj. w sposób wskazany wprost w art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podkreślić przy tym należy, że tylko wydatki związane z poniesionymi nakładami, które zostały udokumentowane fakturami VAT mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym skoro – jak sam wskazał Pan w opisie sprawy – nie posiada Pan faktur VAT, które potwierdzałyby poniesione przez Pana wydatki na wykończenie lokalu mieszkalnego, a jedynie potwierdzenie przelewów bankowych na rachunek firmowy wykonawcy to wyjaśniam, że sposób udokumentowania tych wydatków nie będzie zgodny z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem wydatków udokumentowanych w ww. sposób nie może Pan ująć w kosztach uzyskania przychodów.
Nie zasługuje na aprobatę Pana stwierdzenie, że inne dowody niż faktura VAT, takie jak potwierdzenia przelewów, mogą stanowić wystarczające udokumentowanie poniesionych nakładów jako koszty uzyskania przychodu. Inne dowody niż faktura VAT mogą dokumentować wydatki w sytuacji zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co w Pana sprawie nie ma to miejsca.
Dlatego też stanowisko Pana w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na wykończenie lokalu mieszkalnego, udokumentowane potwierdzeniami przelewów bankowych na rachunek firmowy wykonawcy, uznałem za nieprawidłowe.
Natomiast skoro posiada Pan faktury VAT na zakup sprzętów AGD do trwałej zabudowy kuchennej, które zwiększyły wartość użytkową i rynkową nieruchomości to wydatki te mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te stanowią nakłady zwiększające wartość lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dlatego też stanowisko Pana w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na zakup sprzętów AGD w zabudowie kuchennej udokumentowanych fakturą VAT uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wskazuję, że interpretacje dotyczą indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca nie może ich zastosować do swojej indywidualnej sprawy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo