Opodatkowanie dochodów zagranicznych.
Podatnik, obywatel Polski i rezydent podatkowy od 2016 roku, pracował w Wielkiej Brytanii w latach 2012-2016, gdzie zgromadził oszczędności w prywatnym planie emerytalnym (Pension Plan). Po osiągnięciu wieku 55 lat w 2025 roku, może wypłacić zgromadzone środki (około 105 000 GBP) w formie jednorazowej transzy. Podatnik mieszka w Polsce…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwanie – pismem z 20 listopada 2025 r. (data wpływu 20 listopada 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pan obywatelem Polski, mieszka Pan obecnie w Polsce i jest Pan podatnikiem tego kraju od lipca 2016 r. Pracował Pan w Wielkiej Brytanii jako obywatel Belgii od lipca 2012 r. do czerwca 2016 r. na umowę o pracę. Był Pan wtedy podatnikiem Wielkiej Brytanii, gdzie mieszkał Pan na stałe w (…). Sprawy podatkowe z tym krajem dotyczące Pana dochodów do końca czerwca 2016 r. były całkowicie rozliczane. Po tym okresie nie miał Pan już żadnych dochodów przychodzących z Wielkiej Brytanii. W okresie 2012-2016, zbierał Pan majątek emerytalny gdzie składki były zbierane w planie emerytalnym. Jest to nazywany „Program Emerytalny” (po angielsku Pension Plan) w firmie (…) i jest to prywatny plan, czyli nie jest to Emerytura Państwowa. Tę kwotę można odzyskać w jednej transzy, nie jest ona wypłacana co miesiąc. Od kwietnia 2025 r. (lub może być później, ale chciałby Pan jak najszybciej) istnieje możliwość wypłacenia zbieranej kwoty (do dnia dzisiejszego około 105.000 funtów GBP). Ten plan emerytalny (Pension Plan) obowiązywał w ramach systemu emerytalnego utworzonego i działającego w oparciu o przepisy dotyczące programów emerytalnych obowiązujących w Wielkiej Brytanii. Wypłata środków (oszczędności emerytalnych) nastąpi z systemu emerytalnego utworzonego i działającego w oparciu o przepisy dotyczące programów emerytalnych obowiązujących w Wielkiej Brytanii. Wypłata tego rodzaju emerytalnych środków nastąpi w wyniku osiągnięcia przez Pana, przewidzianych prawem w Wielkiej Brytanii wieku 55 lat (jest Pan urodzony w marcu 1970 r.). Po osiągnięciu takiego wieku osoba może wypłacić swoje fundusze. Opiera się Pan na interpretacji indywidualnej z 12 czerwca 2025 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.379.2025.2.NM, która opisuje podobną sytuację. Kontaktuje się Pan z Urzędem Skarbowym w celu ustalenia zobowiązania podatkowego w Polsce, czy wypłata świadczenia emerytalnego z Wielkiej Brytanii (w formie jednorazowej wypłaty) podlega opodatkowaniu w Polsce i czy w związku z tym jest Pan obowiązany złożyć zeznanie podatkowe do urzędu skarbowego.
Uzupełnienie opisu sprawy
Nie zna Pan ustawowego wieku emerytalnego w Wielkiej Brytanii. Fundusz emerytalny jest prywatnym, nie państwowym, programem emerytalnym i według kontraktu istnieje możliwość pobrania kwoty od 55 lat, które skończył Pan w marcu br. Jest to program prywatny, więc ustawowe warunki emerytalne nie mają tu związku.
55 lat jest to pierwszy możliwy warunek spełniający do pobrania środków finansowych. Można pobrać również je w każdym innym terminie (czyli później np. w wieku 60 lat lub 100 lat), ale nie wcześniej jak przed ukończeniem 55 roku życia.
Nie otrzymuje Pan świadczeń typu emerytura/renta/pomoce socjalne/800+ czy inne, ani w Wielkiej Brytanii ani w Polsce. Jedyne dochody z nieruchomości jakie Pan ma są w Polsce i są prawidłowo rozliczane PIT-em.
Pytania
1) Skoro jest Pan podatnikiem Polski od 2016 i pobiera Pan tę kwotę emerytalną mieszkając w Polsce, czy będzie Pan płacił podatek w Polsce?
2) Czy wynika to z obecnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską i Wielka Brytanią? Art. 17 ust. 2 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840), 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369)?
Pana stanowisko w sprawie
1) Skoro jest Pan podatnikiem Polski od 2016 r. i pobiera Pan tę kwotę emerytalną mieszkając w Polsce, nie będzie Pan płacił podatku w Polsce.
2) Wynika to z obecnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską i Wielka Brytanią. Art. 17 ust. 2 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840), 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369).
Jednorazowe świadczenie otrzymane z funduszu emerytalnego (Pension Plan) działającego w Wielkiej Brytanii, na podstawie art. 17 ust. 2 Konwencji polsko – brytyjskiej, będzie podlegało opodatkowaniu tylko w Wielkiej Brytanii. Oznacza to, że niezależnie od wysokości otrzymanego świadczenia nie będzie ono podlegało opodatkowaniu w Polsce i nie należy go wykazywać w zeznaniu podatkowym składanym w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
Stosownie do art. 4 ust. 1 podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840 ze zm.):
Określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.
Z wniosku wynika, że jest Pan obywatelem Polski, mieszka Pan obecnie w Polsce i jest Pan podatnikiem Polski od lipca 2016 r.
Ma Pan wątpliwości, czy jednorazowa wypłata z brytyjskiego prywatnego programu emerytalnego jest zwolniona z opodatkowania.
W świetle art. 17 ust. 1 Konwencji polsko –brytyjskiej:
Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2, emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ww. Konwencji:
Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, jednorazowe wypłaty w ramach systemu emerytalnego utworzonego w jednym Umawiającym się Państwie i wypłacane na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie.
Artykuł 18 ust. 2 Konwencji stanowi zaś, że:
a) Jakakolwiek emerytura wypłacana lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną albo organ lokalny, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
b) Bez względu na postanowienia punktu a) niniejszego ustępu, taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i jest obywatelem tego Państwa.
Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 ww. Konwencji:
Części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Oceniając, czy świadczenie otrzymane z brytyjskiego programu emerytalnego podlega opodatkowaniu stosownie do art. 17 ust. 2 ww. Konwencji, należy odnieść się do wskazówek zawartych w Komentarzu do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD. Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są bowiem wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).
Przepisy art. 17 ust. 1 i ust. 2 Konwencji należy traktować łącznie, dotyczą one opodatkowania świadczeń emerytalnych, tj. emerytur, rent i innych podobnych wynagrodzeń wypłacanych osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie.
Wyżej wymieniona Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku nie definiuje co należy rozumieć przez określenie „emerytury i inne podobne wynagrodzenia”.
W literaturze przedmiotu wskazuje się, że pojęcie „emerytury” co do zasady powinno obejmować świadczenia wypłacane periodycznie, dokonywane w związku ze wcześniejszym zatrudnieniem i spełniające trzy warunki: wypłacane po zakończeniu okresu zatrudnienia, mające charakter zabezpieczający, których wysokość została racjonalnie określona.
Komentarz do Modelowej Konwencji OECD stwierdza dalej, że świadczenia, które są objęte dyspozycją przepisu dotyczącego emerytur, powinny następować w związku z zakończeniem okresu zatrudnienia (cessation of employment). To, czy dana wypłata będzie się mieścić w dyspozycji przepisu dotyczącego emerytur zależy od natury takiej wypłaty oraz faktów i okoliczności, w których jest dokonywana.
Określenie „emerytura” oznacza świadczenie wypłacane periodycznie, ale już określenie: „inne podobne wynagrodzenie” obejmuje innego rodzaju wypłaty niż emerytury. Określenie to obejmuje wypłaty jednorazowe, ryczałty, ale tylko takie, które są dokonywane w ramach systemu emerytalnego. Komentarz do Modelowej Konwencji OECD wskazuje, że określenie „inne podobne świadczenie” jest wystarczająco szerokie, aby objąć również płatności nieokresowe, tj. jednorazowe. Na przykład wypłata ryczałtowa (zamiast emerytury wypłacanej okresowo) otrzymana w dniu lub po ustaniu zatrudnienia może wchodzić w zakres regulacji art. 18 Modelowej Konwencji OECD.
Należy zatem wziąć pod uwagę wszystkie wynikające ze stanu faktycznego sprawy kryteria dotyczące wypłacanego świadczenia, tj.:
Zwrot składek emerytalnych (np. po zatrudnieniu tymczasowym) nie stanowi „innego podobnego świadczenia” w rozumieniu art. 18 Modelowej Konwencji OECD.
Dodatkowo komentarz do Modelowej Konwencji OECD wskazuje, że trudności z właściwym stosowaniem postanowień umów wynikają z istnienia różnych rozwiązań w zakresie systemów emerytalnych, które mogą obejmować trzy podstawowe systemy:
Nie ulega wątpliwości, że art. 18 Modelowej Konwencji OECD znajduje zastosowanie do świadczeń wypłacanych w ramach ustawowego systemu ubezpieczeń społecznych, jak i do wypłat w ramach indywidualnych systemów emerytalnych lub funduszy prywatnych, w których pracownicy gromadzą oszczędności na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej. W literaturze przedmiotu wskazuje się, że w przypadku Polski oznacza to objęcie przez art. 18 Modelowej Konwencji OECD świadczeń wypłacanych w ramach I filaru emerytalnego, jak również II filaru (decydujące znaczenie ma obligatoryjny charakter tego oszczędzania), jak i częściowo III filaru (płatności w ramach programów emerytalnych przewidzianych w umowach z funduszami inwestycyjnymi lub instytucjami ubezpieczeniowymi).
Niektóre państwa zapewniają świadczenia emerytalne prawie wyłącznie w ramach państwowego systemu ubezpieczeń społecznych, podczas gdy inne polegają głównie na pracowniczych programach emerytalnych lub systemach indywidualnej emerytury. Kwestie wynikające z odmienności tych systemów oraz kwalifikacji świadczeń na gruncie umów mogą niekiedy wymagać konsultacji i wymiany informacji między właściwymi organami państw.
Komentarz do Modelowej Konwencji OECD stwierdza poza tym wyraźnie, że to, czy daną wypłatę należy uważać za inne świadczenie podobne do emerytury zależy od ustalonych w danym przypadku faktów. Jeżeli powodem wypłaty ryczałtowej jest przeliczenie emerytury lub rekompensata za zmniejszoną emeryturę, wówczas daną wypłatę można określić jako „inne podobne świadczenie” objęte przepisem o emeryturach Modelowej Konwencji OECD.
Osiągnięcie przez podatnika wieku emerytalnego w momencie wypłaty świadczenia emerytalnego jest niezwykle istotnym czynnikiem przemawiającym za potraktowaniem świadczenia jako „emerytury lub innego podobnego świadczenia”. Kryterium osiągniecia wieku emerytalnego należy rozumieć szeroko i zrównywać je z osiągnięciem takiego wieku, który jest wymagany przez dany system emerytalny do uzyskania wypłaty świadczenia zgodnie z tym systemem. Jeżeli zatem podatnik nie osiągnął ustawowego wieku emerytalnego, lecz osiągnął wiek wymagany do wypłaty świadczenia zgodnie z warunkami oszczędzania w ramach danego programu emerytalnego, to należy rozumieć, że otrzymał świadczenie zrównane ze świadczeniem emerytalnym.
Termin „emerytury i podobne świadczenia” oznacza wynagrodzenie, które jest wypłacane po przejściu na emeryturę i które w pierwszej kolejności, aczkolwiek nie wyłącznie, ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie je otrzymującej (Klaus Vogel on Double Taxation Convention A commentary to the OECD-, UN-, US Model Conventions for the Avoidance of Double Taxation on Income and Capital With Particular Reference to German Treaty Practice, Third Edition, Kluwer Law International, str. 1006, Nb 11 oraz str. 1008, Nb 14).
W prawie brytyjskim funkcjonują wypłaty ryczałtowe (jednorazowe) po uzyskaniu wymaganego wieku 55 lat, które wypłacane są w ramach pracowniczych programów emerytalnych. Wypłaty tego typu obejmują wypłaty rozmaitych typów. Przepis art. 17 ust. 2 Konwencji polsko – brytyjskiej ma za zadanie określenie, że tylko takie wpłaty, które są wypłacane w ramach systemu emerytalnego (tj. noszą cechy emerytury) wchodzą w zakres jego działania. Pozostałe wypłaty będą podlegały pod dyspozycję innych przepisów Konwencji polsko – brytyjskiej, np. art. 21 dotyczącego innych dochodów.
W konkluzji więc także osiągnięcie odpowiedniego wieku emerytalnego jest niezbędnym kryterium mającym znaczenie dla objęcia danej wypłaty zakresem stosowania art. 17 ust. 2 Konwencji polsko – brytyjskiej.
Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności, w szczególności zaś fakt, że kwota, którą Pan otrzymał, nie jest emeryturą po osiągnięciu wieku emerytalnego, a jednorazową wypłatą zgromadzonych składek z prywatnego planu emerytalnego z Wielkiej Brytanii, opisane świadczenie pieniężne podlega opodatkowaniu w miejscu zamieszkania, czyli w Polsce. W konsekwencji do wypłaconego Panu świadczenia pieniężnego zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten powstaje w każdym przypadku, kiedy u podatnika występują realne korzyści majątkowe.
Z powyższych regulacji wynika zatem, że przychód stanowią m.in. otrzymane lub postawione do dyspozycji pieniądze i wartości pieniężne. Przez termin „otrzymane”, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego pod redakcją prof. M. Szymczaka (Wydawnictwo Naukowe PWN – 1998 r., wydanie I, tom II, str. 253), należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń, otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika. Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik, wykazując określoną aktywność, ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.
Na mocy art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
W konsekwencji, otrzymane przez Pana środki pieniężne stanowią dla Pana przychód z innych źródeł w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu w Polsce, który należy wykazać w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-36).
Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
Odnosząc się do wymienionej przez Pana interpretacji indywidualnej wskazuję, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i tylko w tych sprawach są wiążące.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo