Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.964.2025.2.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·      prawidłowe – w zakresie braku skutków podatkowych z tytułu zwrotu określonej kwoty i zwrotu kosztów procesu;

·      prawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku do umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego wraz z komórką lokatorską;

·      nieprawidłowe – w zakresie możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku do umorzenia kredytu w części, w jakiej został ona zaciągnięty na zakup miejsca postojowego.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 21 listopada 2025 r. (wpływ 21 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”).

8 czerwca 2007 r. Wnioskodawczyni zawarła z A. S.A. (obecnie: B. S.A.) z siedzibą w (…) (dalej: „Bank”) umowę nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (dalej: „Umowa Kredytu”), waloryzowany kursem CHF, na podstawie której Bank udzielił Wnioskodawczyni kredytu w wysokości 287.710,00 CHF z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe – zakup lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym (dalej: „Kredyt”).

Udział Kredytu w stosunku do wartości nabywanych nieruchomości stanowił 70 procent.

Pozostała wartość nieruchomości (lokalu i miejsca postojowego wraz z komórką lokatorską) została pokryta przez Wnioskodawczynię ze środków własnych w ramach wkładu własnego.

Udział wartości miejsca postojowego oraz komórki lokatorskiej w ogólnej cenie nieruchomości wynosił 4,72 procent.

Kwota Kredytu została przeznaczona na cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni (nabycie lokalu mieszkalnego) w 94,54 proc., a w pozostałej części (5,46 proc. kwoty Kredytu) na cele niemieszkaniowe (nabycie miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym oraz nabycie komórki lokatorskiej).

Zarówno w chwili udzielania Kredytu jak i obecnie, Bank jest podmiotem uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych przepisów regulujących funkcjonowanie takich podmiotów, a jego działalność podlegała i podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.

Zabezpieczeniem Kredytu jest hipoteka kaucyjna na nieruchomości – lokalu mieszkalnym, należącym do Wnioskodawczyni, a sfinansowanym ze środków pochodzących z Kredytu.

Lokal mieszkalny nabyty ze środków pochodzących z Kredytu służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni (gospodarstwa domowego prowadzonego przez Wnioskodawczynię).

Kapitał i odsetki od udzielonego Kredytu spłacane były w ten sposób, że Bank pobierał z rachunku bankowego ratę kapitałowo-odsetkową. Oznacza to, że odsetki faktycznie spłacane były równocześnie z ratą kapitałową.

Kredyt nie został dotychczas spłacony. Pozostała do spłaty kwota kapitału wynosi ok. 10 proc. kwoty kapitału Kredytu wypłaconego na podstawie Umowy Kredytu.

Na aktualne saldo zadłużenia Wnioskodawczyni z tytułu Umowy Kredytu nie składają się odsetki karne (odsetki od zadłużenia przeterminowanego).

24 lipca 2024 r. Wnioskodawczyni wniosła pozew przeciwko Bankowi, w którym zakwestionowała ważność Umowy Kredytu.

23 września 2024 r. Bank wniósł o oddalenie powództwa Wnioskodawczyni w całości.

Postępowanie sądowe z powództwa Wnioskodawczyni przeciwko Bankowi jest aktualnie w toku.

Obecnie Wnioskodawczyni otrzymała od Banku propozycję zawarcia ugody (dalej: „Ugoda”), której celem ma być przede wszystkim uchylenie niepewności co do wzajemnych roszczeń stron związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy Kredytu.

W ramach ewentualnej Ugody rozważane jest:

(1) Dokonanie przez Bank zwrotu na rzecz Wnioskodawczyni kwoty 530.000,00 zł (dalej: „Zwrot”) tytułem częściowego zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych uiszczanych z tytułu Umowy Kredytu.

(2) Zwolnienie Wnioskodawczyni z długu przez Bank, poprzez umorzenie pozostałego do spłaty salda kredytu, w tym wszelkich wierzytelności Banku wynikających z Umowy Kredytu, w szczególności z obowiązku spłaty pozostałej części kapitału kredytu, należnych odsetek umownych oraz ewentualnych odsetek karnych i innych kosztów związanych z Umową Kredytu.

(3) Zwrot przez Bank kosztów procesu poniesionych przez Wnioskodawczynię w postępowaniu z powództwa Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni nie korzystała wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż opisana we Wniosku.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest jedyną kredytobiorczynią.

Informacja, czy miejsce postojowe jest wpisane do jednej księgi wieczystej razem z Lokalem pozostaje bez znaczenia dla udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte we Wniosku. Z ostrożności pełnomocnik Wnioskodawczyni wskazał, że według informacji przekazanych przez Wnioskodawczynię nie jest.

Informacja, czy komórka lokatorska jest przynależna do Lokalu i czy jest wpisana z nim do jednej księgi wieczystej nie ma znaczenia dla udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte we Wniosku. Z ostrożności pełnomocnik Wnioskodawczyni wskazał, że według informacji przekazanych przez Wnioskodawczynię jest.

Rozważane umorzenie kredytu (zwolnienie z długu) będzie dotyczyło pozostałego do spłaty salda kredytu, tj. wszelkich wierzytelności Banku wynikających z Umowy Kredytu z tytułu kapitału kredytu pozostałego do spłaty oraz odsetek umownych lub karnych lub innych kosztów, na które składają się (i) kapitał pozostały do spłaty, (ii) odsetki umowne, (iii) kapitał zapadły, (iv) odsetki zapadłe.

Przedmiotem planowanego umorzenia nie będą odsetki karne.

Przedmiotem planowanego umorzenia będą kwoty wskazane w punkcie powyżej.

W wykonaniu planowanej Ugody Bank zwróci Wnioskodawczyni część rat kapitałowo-odsetkowych wpłacanych przez nią do Banku w wykonaniu Umowy Kredytu, czyli tytułem spłaty kwoty kapitału Kredytu i odsetek.

W ramach planowanej Ugody Bank zwróci Wnioskodawczyni ustaloną przez Strony w ramach negocjacji kwotę kosztów zastępstwa procesowego, która jest niższa od kosztów faktycznie poniesionych przez Wnioskodawczynię w celu dochodzenia roszczeń związanych z Umową Kredytu.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wypłata przez Bank kwoty Zwrotu na rzecz Wnioskodawczyni stanowić będzie dla Wnioskodawczyni przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) umorzenie przez Bank pozostałej do zapłaty części zadłużenia z tytułu Umowy Kredytu skutkować będzie powstaniem po stronie Wnioskodawczyni obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu?

3.  Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) w związku z dokonaniem przez Bank na rzecz Wnioskodawczyni zwrotu kosztów procesu w postępowaniu z powództwa Wnioskodawczyni, po stronie Wnioskodawczyni powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawczyni, w związku z wypłatą przez Bank na jej rzecz kwoty Zwrotu, po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przyjmuje się, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zwiększającym aktywa lub zmniejszającym pasywa), o charakterze definitywnym, bezzwrotnym. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu u.p.d.o.f. można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe (czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych w pieniądzu lub w naturze, czy to w wyniku zmniejszenia jego zobowiązań wobec innych podmiotów).

Zwrot, otrzymany od Banku przez Wnioskodawczynię w wykonaniu Ugody, stanowić będzie częściowy zwrot środków wcześniej wpłaconych przez Wnioskodawczynię do Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych w wykonaniu Umowy Kredytu.

Skoro zatem wypłata przez Bank Zwrotu stanowić będzie częściowy zwrot środków wcześniej zapłaconych przez Wnioskodawczynię, to ich zwrotne otrzymanie od Banku nie spowoduje po stronie Wnioskodawczyni przyrostu majątkowego, a tym samym nie będzie stanowiło dla Wnioskodawczyni przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawczyni, w związku z umorzeniem przez Bank pozostałej do zapłaty części zadłużenia z tytułu Umowy Kredytu nie powstanie po jej stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego, albowiem powstały w ten sposób przychód korzystać będzie w całości z zaniechania poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przychodem jest również wartość umorzonych zobowiązań podatnika.

Jeżeli zatem w ramach Ugody Bank częściowo umorzy zobowiązanie Wnioskodawczyni (zwolni Wnioskodawczynię z długu) z tytułu Umowy Kredytu, to wartość tego umorzonego zobowiązania stanowić będzie po stronie Wnioskodawczyni przychód.

Jednak mimo powstania przychodu, w ocenie Wnioskodawczyni nie powstanie po jej stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od wartości umorzonego Kredytu.

Na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (dalej: „Rozporządzenie MF”) zaniechano poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot (1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, (2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania (§ 1 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia MF).

W ocenie Wnioskodawczyni rozważane umorzenie przez Bank pozostałej do spłaty części Kredytu może korzystać w całości z przewidzianego Rozporządzeniem MF zaniechania poboru podatku.

Wnioskodawczyni wskazuje, że spełnia wynikające z Rozporządzenia MF warunki niezbędne dla zaniechania poboru podatku, tj.: Kredyt jest kredytem mieszkaniowym w rozumieniu § 3 Rozporządzenia MF, tj.:

·      został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów (§ 3 pkt 1 Rozporządzenia MF), oraz

·      został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości (§ 3 pkt 2 Rozporządzenia MF),

·      został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. (§ 3 pkt 3 Rozporządzenia MF).

Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f.

Wnioskodawczyni przeznaczyła 94,54 proc. wypłaconego jej Kredytu na cele mieszkaniowe (stanowiące 95,28 proc. całej ceny nieruchomości). Jednocześnie 30 proc. łącznej ceny nieruchomości (tj. lokalu mieszkalnego, garażu i komórki lokatorskiej) zostało pokryte przez Wnioskodawczynię ze środków własnych (wkład własny). Rozważane w ramach Ugody zwolnienie Wnioskodawczyni z długu przez Bank obejmuje jedynie część Kredytu pozostałą do spłaty (ok. 10 proc. kapitału Kredytu pozostałego do spłaty).

W związku z tym Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że kwota umorzenia obejmować będzie w całości kwotę kredytu przeznaczoną na cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni, ponieważ wydatki na cele mieszkaniowe zostały sfinansowane częściowo z wkładu własnego Wnioskodawczyni, a częściowo z Kredytu w części, która nie podlega umorzeniu (zwolnieniu z długu).

W związku z powyższym kwota przychodu powstałego w wyniku umorzenia przez Bank pozostałej do zapłaty części Kredytu korzystać będzie z zaniechania poboru podatku, o którym mowa w Rozporządzeniu MF.

Ad. 3

W ocenie Wnioskodawczyni, w związku z dokonaniem przez Bank na jej rzecz zwrotu kosztów procesu w postępowaniu z powództwa Wnioskodawczyni, po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawczyni, kwota wypłacona jej przez Bank tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu z powództwa Wnioskodawczyni, nie będzie stanowiła dla niej przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze, wartości pieniężne lub świadczenia w naturze, które powodują przyrost majątku podatnika o charakterze definitywnym i bezzwrotnym.

Zapłata, w wykonaniu Ugody, przez Bank na rzecz Wnioskodawczyni, kosztów procesu, będzie stanowiła zwrot wydatków poniesionych przez Wnioskodawczynię w celu dochodzenia roszczeń z Umowy Kredytu.

W ocenie Wnioskodawczyni, tego rodzaju zwrot ma charakter rekompensaty kosztów poniesionych w związku z procesem sądowym, a nie przysporzenia majątkowego. Tym samym jego otrzymanie przez Wnioskodawczynię nie spowoduje po jej stronie powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazała Pani, że na podstawie ugody bank umorzy Pani zadłużenie oraz zwróci określoną kwotę i koszty procesu.

Powzięła Pani wątpliwość, jakie będą dla Pani skutki podatkowe z tytułu tych czynności.

Umorzenie wierzytelności

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.  kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.  kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.  kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że bank udzielił Pani kredytu na:

·      lokal mieszkalny,

·      komórkę lokatorską,

·      miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.

W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym czy komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że do zakupionego lokalu mieszkalnego przynależy komórka lokatorska, która razem z lokalem mieszkalnym jest wpisana do tej samej księgi wieczystej. Zatem spełnia ona definicję „pomieszczenia przynależnego”.

Zatem w odniesieniu do tej części umorzonego kredytu, która została zaciągnięta na zakup lokalu mieszkalnego wraz z komórką lokatorską – może Pani skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego i od tej części umorzenia nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego.

W tej kwestii Pani stanowisko jest prawidłowe.

Natomiast miejsce postojowe – jak wynika z opisu sprawy – nie jest ono wpisane do jednej księgi wieczystej razem z lokalem mieszkalnym. Zatem pomimo tego, że jest ono związane z zakupionym lokalem mieszkalnym – to stanowi odrębną nieruchomość posiadającą odrębną księgę wieczystą. Nie można więc uznać, że spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Samo miejsce postojowe w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.

Tym samym – w zakresie tej części kredytu, która została zaciągnięta na zakup miejsca postojowego - nie spełniła Pani warunku określonego w przepisie § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na zakup lokalu niemieszkalnego. W tej części nie był to kredyt udzielony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, w przypadku miejsca postojowego nie ma znaczenia, czy jego nabycie sfinansowała Pani z udzielonego kredytu, czy z własnych środków, gdyż jak wyżej wyjaśniłem – nabycie lokalu niemieszkalnego (miejsca postojowego) nie może być brane pod uwagę jako wydatek na własne cele mieszkaniowe.

W Pani sprawie istotne jest to, że zaciągając kredyt hipoteczny, część tego kredytu została przeznaczona na cel mieszkaniowy, tj. – jak już wyżej wyjaśniono – lokal mieszkalny z komórką lokatorską, a część na cel niemieszkaniowy, tj. nabycie miejsca postojowego.

Nie można więc uznać, że skoro kwota umorzenia to jedynie około 10% kredytu, to należy przyjąć, że w całości obejmuje ona kwotę kredytu przeznaczoną na cele mieszkaniowe.

Zatem umorzenie kredytu będzie odpowiadało proporcjonalnie części, jaka została zaciągnięta na cel mieszkaniowy i jaka została zaciągnięta na cel niemieszkaniowy.

Wobec powyższego – umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na nabycie miejsca postojowego nie będzie korzystało z zaniechania poboru podatku. Od tej części umorzenia będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W tej kwestii Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Wypłata określonej kwoty

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty określonej kwoty

Jak wynika z opisu sprawy, na podstawie zawartej ugody bank zwróci Pani częściowo raty kapitałowo-odsetkowe uiszczane przez Panią z tytułu umowy kredytowej.

W przypadku zwrotu uprzednio wpłaconych środków pieniężnych - taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot nadpłaconych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu.

Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzyma Pani od banku taki zwrot, to otrzymana przez Panią kwota w ogóle nie będzie stanowiła przychodu. Tym samym – nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

W tej kwestii (pytanie nr 1) Pani stanowisko jest prawidłowe.

Skutki podatkowe zwrotu kosztów procesu

Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego: (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):

Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

Z wniosku wynika, że na podstawie zawartej ugody otrzyma Pani od banku zwrot kosztów procesu.

W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:

Na podstawie art. 96 ww. ustawy:

Mając na uwadze powyższe, zwrot poniesionych przez Panią kosztów procesu – do wysokości faktycznie poniesionych przez Panią wydatków – nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 3 również jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.