Podatnik jest zatrudniony jako inżynier, który opracowuje indywidualne modele hydrauliczne sieci gazowych i prowadzi symulacje przepływu gazu. Jego prace są niepowtarzalne, wymagają kreatywności, specjalistycznej wiedzy i dostosowania do unikalnych cech każdego obszaru sieci. Efekty tych prac stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego i dotyczą budowli infrastrukturalnych, takich jak sieci gazowe, kwalifikując…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych (do pierwszej części pytania) jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Zakres wniosku jest następujący:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan zatrudniony na stanowisku „(...)”. Posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Do Pana obowiązków należy m.in. opracowywanie indywidualnych modeli hydraulicznych sieci gazowych, odwzorowujących rzeczywiste warunki pracy systemu oraz prowadzenie symulacji przepływu gazu w różnych scenariuszach eksploatacyjnych, awaryjnych, projektowych, czy badanie możliwości przyłączenia źródeł gazu np. biometanowni. Modele te są tworzone z wykorzystaniem specjalistycznego oprogramowania inżynierskiego.
Proces tworzenia modelu obliczeniowego polega w pierwszym kroku na sprawdzeniu spójności sieci gazowej. Badanie polega na wykryciu i naprawie błędów logicznych, topologicznych oraz geometrycznych w strukturze sieci. Następnie wykonywane jest sprawdzenie poprawności i kompletności wprowadzanych danych. Proces tworzenia grafu sieci można uznać za zakończony, gdy wszystkie elementy sieci gazowej są ze sobą właściwie połączone.
Przedstawione czynności mają niepowtarzalny charakter, ponieważ wymagają indywidualnego podejścia do każdego badanego obszaru i charakterystyki odbiorców. Dodatkowo struktura sieci gazowej jest zmienna w czasie, na sieci gazowej są cały czas wykonywane prace eksploatacyjne, modernizacje, są przyłączani i odłączani odbiorcy.
Kolejnym krokiem w procesie budowy modelu obliczeniowego danego systemu gazowego, jest ustalenie wartości obciążeń węzłowych oraz liniowych. W przypadku odbiorców typu WR dane o rzeczywistych poborach oraz zarejestrowanych ciśnieniach pozyskiwane są z systemów akwizycji danych pomiarowych dla wybranej miarodajnej doby i godziny gazowej wybieranej przez twórcę modelu obliczeniowego. Taką samą zasadę stosuje Pan w przypadku opomiarowanych punktów wyjścia z sieci gazowej. Najtrudniejszym elementem tego procesu jest oszacowanie poborów dla odbiorców typu WS oraz nieopomiarowanych punktów wyjścia z systemu gazowego. Dokładność oszacowania tych wielkości wpływa znacząco na poprawność odwzorowania rzeczywistego rozkładu przepływów w sieci gazowej oraz dokładność obliczeń. W celu dokonania oszacowania wielkości obciążeń w przypadku punktów typu WS w poszczególnych grupach taryfowych, należy zastosować wskaźniki nierównomierności i jednoczesności poborów twórczo wyznaczone do badanego obszaru, charakterystyki odbiorców, okresu dla którego jest tworzony model obliczeniowy. W przypadku braku danych o grupach taryfowych lub dużych rozbieżności pomiędzy wartościami wyliczonymi, a wielkościami rzeczywistego poboru, obciążenia są wyznaczane na podstawie wiedzy eksperckiej z uwzględnieniem stopnia urbanizacji i charakterystyki poborów gazu na danym terenie.
Następnie przeprowadzana jest kalibracja modelu obliczeniowego. Proces ten polega na jak najdokładniejszym odwzorowaniu w modelu symulacyjnym rzeczywistych warunków pracy sieci gazowej. W trakcie prowadzonych prac kalibracyjnych konieczna jest twórcza korekta niektórych połączeń gazociągów, a także zmiana niewłaściwie zidentyfikowanych średnic, długości, parametru SDR, skorygowanie obciążeń węzłowych oraz liniowych. W pierwszej kolejności należy sprawdzić miejsca, gdzie w modelu obliczeniowym występują przypadki skokowej, znaczącej i zauważalnej zmiany ciśnienia, prędkości oraz strumienia przepływu.
W kolejnych krokach należy skorygować obciążenia punktów typu WS, globalnie w całym modelu sieci lub lokalnie, w rejonach z wykazanymi znaczącymi rozbieżnościami wyników, w celu uzyskania zrównoważenia obciążeń punktów wejścia i wyjścia. W przypadku wykrycia błędów należy je kreatywnie skorygować i powtórzyć obliczenia. Sprawdzenie modelu obliczeniowego polega na weryfikacji otrzymanych wyników ciśnień w węzłach z ciśnieniami pomierzonymi oraz na weryfikacji przepływów uzyskanych w trakcie symulacji na punktach wejścia, z wartościami pomierzonymi. Obliczenia należy powtarzać do momentu uzyskania założonej dokładności. Przy każdej kolejnej iteracji należy twórczo zmieniać parametry prowadzonej symulacji do czasu uzyskania zgodności. Każdy opracowany model ma indywidualny, twórczy charakter.
Samodzielnie dobiera Pan: parametry i warunki graniczne obliczeń, dostosowując je do unikalnych cech analizowanego obszaru wydzielonego hydraulicznie. Proces ten wymaga kreatywnego podejścia oraz wykorzystania specjalistycznej wiedzy inżynierskiej. Proces tworzenia obejmuje indywidualne rozwiązania z zakresu m.in.:
Przygotowany model symulacyjny służy do opracowywania i formułowania analiz i opracowań dotyczących oceny:
Każdy z modeli, a następnie wykonana na jego podstawie analiza jest odrębnym, autorskim opracowaniem inżynierskim, które wymaga zastosowania wiedzy specjalistycznej, doświadczenia oraz kreatywnego podejścia do rozwiązania indywidualnych problemów technicznych.
Analizy i symulacje posiadają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu czynności popartych wiedzą i umiejętnościami.
Praca nie ma charakteru powtarzalnego ani odtwórczego - każdy przypadek wymaga opracowania unikalnego rozwiązania, dostosowanego do lokalnych i czasowych uwarunkowań systemu gazowego.
Efektem prac są unikalne opracowania inżynierskie - utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Prace dotyczą budowli infrastrukturalnych w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, tj. sieci gazowych.
Z tego względu należy je kwalifikować jako działalność twórczą w zakresie inżynierii budowlanej w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT.
Pytanie
Czy opisane prace polegające na opracowywaniu indywidualnych modeli hydraulicznych, wykonywaniu symulacji i analiz sieci gazowych, mające charakter twórczy i indywidualny - spełniają przesłanki uznania ich za działalność twórczą w zakresie inżynierii budowlanej w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a w konsekwencji pozwalają na zastosowanie 50% kosztów uzyskania przychodu do wynagrodzenia za pracę twórczą, pod warunkiem, że w umowie o pracę zostaną wyodrębnione części wynagrodzenia należne za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów powstałych w wyniku tej działalności?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, opisane prace stanowią działalność twórczą w zakresie inżynierii budowlanej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, i może Pan korzystać z 50% kosztów uzyskania przychodu pod warunkiem, że w umowie o pracę zostaną wyodrębnione części wynagrodzenia należne za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów powstałych w wyniku tej działalności.
Uzasadnienie stanowiska
1. Twórczy charakter pracy - opracowywane modele hydrauliczne i prowadzone symulacje i analizy sieci symulacyjne są indywidualnymi, niepowtarzalnymi utworami inżynierskimi. Proces ich tworzenia wymaga samodzielnego opracowania koncepcji, doboru metod, kalibracji i interpretacji wyników. Praca ma charakter kreatywny i autorski.
2. Brak powtarzalności - każde opracowanie odnosi się do innej części sieci, innych warunków przepływowych i innych założeń eksploatacyjnych, co wymusza indywidualne podejście inżynierskie. Prace nie polegają na odtwarzaniu gotowych procedur ani powielaniu wcześniejszych wyników. Analizy i modele hydrauliczne odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem. Utwory zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej wytworzonej osobiście. Wykonane analizy, niezależnie od skali, nie mają powtarzalnego charakteru i stanowią rezultat prób i analiz. Utwory wykonane posiadają cechy wyróżniające, a co istotne zostaną uzyskane przy wykorzystaniu swobody twórczej, a ich rezultat zostanie osiągnięty dzięki indywidualnemu wkładowi pracy twórczej. Utwory mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu czynności popartych wiedzą i umiejętnościami. Stanowią rezultat nieszablonowej, samodzielnej, uwieńczonej niepowtarzalnym rezultatem pracy, który musi każdorazowo być dostosowany do potrzeb konkretnego obszaru i analizowanej sytuacji.
3. Utwory inżynierskie - efekty pracy są przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze i mieszczą się w kategorii utworów technicznych chronionych prawem autorskim. Prawa majątkowe do tych utworów są przenoszone na pracodawcę zgodnie z art. 12 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
4. Zakres inżynierii budowlanej - zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, budowlą są m.in. sieci gazowe, których funkcjonowanie i rozwój stanowią przedmiot analiz i symulacji wykonywanych przez wnioskodawcę. Działalność ta mieści się więc w pojęciu działalności twórczej w zakresie inżynierii budowlanej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT.
Analogiczne interpretacje i orzecznictwo - organy podatkowe i sądy administracyjne potwierdzają, że prace inżynierskie o indywidualnym, twórczym charakterze mogą korzystać z 50% kosztów uzyskania przychodu.
Podsumowanie
Opisane Pana prace spełniają przesłanki działalności twórczej w zakresie inżynierii budowlanej. Wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do utworów powstałych w wyniku tych prac może być objęte 50% kosztami uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT pod warunkiem, że w umowie o pracę zostaną wyodrębnione części wynagrodzenia należne za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów powstałych w wyniku tej działalności. Stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów do wynagrodzenia tytułem korzystania z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami powinno dotyczyć wyłącznie tych okresów zatrudnienia, w którym praca o charakterze twórczym jest rzeczywiście wykonywana.
Przedmiotem tego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pierwszą część pytania. Natomiast wniosek w zakresie drugiej części pytania podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.
Źródła przychodów osób fizycznych
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Według art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Stosownie natomiast do art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
Koszty uzyskania przychodów
Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o podarku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Natomiast z art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy wynika, że:
Koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ww. ustawy:
W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:
1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
4) działalności publicystycznej;
5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
6) działalności konserwatorskiej;
7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
Pojęcie twórczości
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”.
Ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509).
Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
W świetle natomiast art. 1 ust. 2 tej ustawy:
Przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2) plastyczne;
3) fotograficzne;
4) lutnicze;
5) wzornictwa przemysłowego;
6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7) muzyczne i słowno-muzyczne;
8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9) audiowizualne (w tym filmowe).
W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.
Przedmiotem prawa autorskiego są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie.
Przedstawił Pan informacje, z których wynika, że:
1. pracuje Pan na stanowisku (...);
2. tworzone przez Pana prace cechują się niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością i są utworami w rozumieniu ustawy o prawie autorskim;
3. przenosi Pani prawa autorskie do tych utworów na swojego pracodawcę.
Powziął Pan wątpliwość, czy uzyskiwane z tego tytułu dochody może Pan zakwalifikować do przychodów z tytułu działalności twórczej w zakresie inżynierii budowlanej, o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Działalność twórcza
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „działalności twórczej w zakresie inżynierii budowlanej” ani też nie odsyła w celu wyjaśnienia zakresu tych pojęć do innych przepisów prawa. Poszukując znaczenia tych pojęć, należy odnieść się do języka powszechnego.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN - „działalność” oznacza:
1. „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,
2. „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”,
natomiast „twórczy” oznacza:
1. „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,
2. „dotyczący twórców”.
Proces tworzenia utworu z zakresu inżynierii budowlanej składa się z szeregu czynności koniecznych do stworzenia tego utworu. Na poszczególnych etapach tego procesu efekty pracy, które powstają, z reguły posiadają cechę nowości. Jednak cecha ta nie jest warunkiem wystarczającym do uznania danej działalności za twórczą i zastosowania z tego tytułu 50% kosztów uzyskania przychodów. Działalność twórcza musi obok cechy nowości posiadać również indywidualny charakter. Tylko rezultaty takiej działalności mogą być uznane za utwór.
Rozumienie pojęcia „działalności twórczej w zakresie inżynierii budowlanej”
Użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „działalność w zakresie inżynierii budowlanej” odnosi się do ogółu działań, które posiadają cechę nowości i są podejmowane w celu tworzenia utworów inżynierskich.
W związku z powyższym, wskazaną w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „działalność w zakresie inżynierii budowlanej” należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z ogółem działań podejmowanych w celu tworzenia utworów z zakresu inżynierii budowlanej.
Inżynierię budowlaną Słownik języka polskiego PWN określa jako „projektowanie i konstruowanie obiektów oraz urządzeń technicznych”. Budowla to „to, co zostało wybudowane”. „Działalnością twórczą w zakresie inżynierii budowlanej” będą więc czynności, które:
Tak więc inżynieria budowlana ma za zadanie rozwiązać problemy konstrukcyjne zaprojektowanej budowli i dobór właściwych materiałów i technologii budowy. Wobec powyższego, osiągane przez Pana przychody można zakwalifikować do przychodów uzyskiwanych z tytułu działalności twórczej w zakresie inżynierii budowlanej, o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pana stanowisko w zakresie pierwszej części pytania należało więc uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo