Dwie osoby fizyczne, polscy rezydenci podatkowi, w 2007 roku zaciągnęły wspólnie dwa kredyty hipoteczne indeksowane do franka szwajcarskiego na zakup mieszkań. W umowach kredytowych bank umieścił niedozwolone klauzule, co skutkowało ich nieważnością. W latach 2021-2022 podatnicy wnieśli pozwy przeciwko bankowi, żądając zwrotu zapłaconych rat, opłat, odsetek i kosztów procesu. Bank odpowiedział…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
30 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
A.A.
2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
B.B.
Opis zdarzenia przyszłego
Jesteście Państwo osobami fizycznymi, polskimi rezydentami podatkowymi. W 2006 r. zamieszkaliście razem jako para w wynajmowanym mieszkaniu położonym w (…) przy ul. (…) („Mieszkanie I”). Na początku 2007 r. zawarliście z bankiem jako współkredytobiorcy (po 1/2 udziału) umowę o kredyt hipoteczny indeksowany do franka szwajcarskiego. Z ww. środków kupiliście Państwo (każde z nas po 1/2 udziału) Mieszkanie I, w którym w dalszym ciągu mieszkaliście.
Później, we względnie krótkim okresie (lato 2007 r. - II połowa 2009 r.), nastąpiło wiele zdarzeń:
W związku z tą ostatnią okolicznością nieformalnie podzieliliście się Państwo nieruchomościami: Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania przypadło Mieszkanie I, natomiast Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania - Mieszkanie II. Rozstanie nie wpłynęło na Państwa status jako współkredytobiorców/kredytobiorców, ani na solidarną odpowiedzialność za obydwa kredyty hipoteczne. Każde z Państwa nadal jest współwłaścicielem obydwu mieszkań po 1/2 udziału.
Kredyty, o których mowa powyżej, zaciągnęliście Państwo jako osoby prywatne, tj. zaciągnięcie żadnego z kredytów nie było związane z jednoosobową działalnością gospodarczą prowadzoną przez którekolwiek z Państwa.
W każdej z zawartych przez Państwa umów kredytowych bank umieścił niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 3851 §1 kodeksu cywilnego (dotyczące w szczególności sposobu przeliczania złotych na franki szwajcarskie). Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów, tego typu uchybienia skutkują stwierdzeniem nieważności umów kredytowych.
Dlatego też w latach 2021-2022 wnieśliście Państwo do sądu dwa pozwy przeciwko bankowi (dwa kredyty = dwa pozwy) powołując się na nieważność umów kredytu i żądając:
(a) zwrotu rat kapitałowo - odsetkowych, które zapłaciliście Państwo na rzecz banku tytułem spłaty kredytu,
(b) zwrotu opłat, prowizji i składek na ubezpieczenia, które zapłaciliście Państwo na rzecz banku w związku z otrzymanymi kredytami,
(c) ustawowych odsetek za opóźnienie w zapłacie (zwrocie) tych żądanych przez Państwa rat, opłat, prowizji i składek,
(d) zwrotu kosztów procesów, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Odsetki [pkt (c) powyżej] były uzasadnione z tego względu, że trwające przez kilka lat procesy sądowe pozwalały bankowi odwlec moment faktycznego zwrotu żądanych przez Państwa kwot. Z kolei żądanie zwrotu kosztów procesów [pkt (d)] wynikało stąd, że wszczęcie sprawy sądowej wiązało się z poniesieniem przez Państwa określonych wydatków, w szczególności na opłaty sądowe oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika. Wydatki te finalnie powinna ponieść (zwrócić Państwu) strona przegrywająca sprawę (tj. bank).
Po złożeniu ww. pozwów bank wystąpił przeciwko Państwu do sądu z dwoma własnymi pozwami (dwa kredyty = dwa pozwy). W pozwach tych domagał się zwrotu kwot nominalnych kredytów, jakie wypłacił Państwu w latach 2007-2008. Pozwy banku są konsekwencją linii orzeczniczej sądów, zgodnie z którą w związku z nieważnością umowy kredytu strony powinny zwrócić sobie wzajemne świadczenia - w ten sposób kredytobiorcom przysługuje zwrot rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych płatności uiszczonych na rzecz banku w związku z kredytem, a bankowi zwrot wypłaconego kredytu.
W trakcie trwania opisanych powyżej postępowań sądowych, bank zwrócił się do Państwa z propozycją zawarcia ugód celem zakończenia sporów. Obecnie negocjujecie Państwo z bankiem warunki rozliczeń, w następnych miesiącach planujecie Państwo finalizację uzgodnień i zawarcie ugód.
Planowane ugody będą przewidywały rozliczenie wzajemnych należności stron i zrzeczenie się innych roszczeń, które mogłyby zostać wzajemnie podniesione w związku z kredytem. Rozliczenie będzie wyglądało w ten sposób, że kwoty wypłaconych Państwu w latach 2007-2008 przez bank kredytów zostaną potrącone z przysługujących Państwu kwot opisanych w pkt od (a) do (c) powyżej. Nadwyżkę (przysługujące Państwu należności przekraczają kwoty kredytów) bank przeleje na konto każdego z Państwa (w podziale po 1/2).
Ponadto bank zwróci Państwu (również w podziale po 1/2) kwoty kosztów zastępstwa procesowego w związku z pozwami, jakie wytoczyliśmy [pkt (d)].
Pytania
1. Czy zwrócone każdemu z Państwa przez bank na podstawie ugody kwoty opisane w pkt (a), (b), oraz (d) będą stanowić przychody podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT)?
2. Czy zapłacone każdemu z Państwa przez bank na podstawie ugody ustawowe odsetki za opóźnienie, opisane w pkt (c), będą zwolnione z PIT?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
Państwa zdaniem, zwrócone każdemu z Państwa przez bank na podstawie ugody kwoty opisane w pkt (a), (b) oraz (d) nie będą stanowić przychodów podatkowych w rozumieniu ustawy o PIT.
Zapłacone każdemu z Państwa przez bank na podstawie ugody ustawowe odsetki za opóźnienie, opisane w pkt (d), będą zwolnione z PIT.
Uzasadnienie Państwa stanowiska
Ad. 1
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Dodatkowo należy uwzględnić, że - jak wynika z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r.(sygn. K 7/13) - opodatkowaniu PIT podlega uzyskanie korzyści majątkowej (przysporzenia), mogącego przybrać postać zarówno zwiększenia aktywów podatnika, jak i uniknięcia (zaoszczędzenia) wydatków, które musiałby ponieść.
W Państwa przypadku, w związku z ugodami otrzymacie Państwo jedynie zwrot pieniędzy, które wcześniej zapłaciliście Państwo z własnych środków:
Kwoty, jakie otrzymacie Państwo w związku z ugodami, nie spowodują zatem przyrostu majątku żadnego z Państwa, a jedynie wyrównają uszczerbek wynikający z wcześniej poniesionych wydatków. Mając powyższe na uwadze, otrzymane przez każdego z Państwa kwoty opisane w pkt (a), (b) i (d) nie powinny stanowić przychodów podatkowych w rozumieniu ustawy o PIT.
Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m.in. w następujących indywidualnych interpretacjach podatkowych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w odniesieniu do analogicznych rozliczeń pomiędzy bankami, a kredytobiorcami z tytułu kredytów indeksowanych do walut obcych:
Ad. 2
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są m.in. odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Jak wskazaliście Państwo we wcześniejszej części wniosku, otrzymane przez każdego z Państwa kwoty opisane w pkt (a), (b) oraz (d) nie powinny podlegać opodatkowaniu PIT, gdyż będą stanowić jedynie zwrot środków, jakie zapłaciliście w przeszłości. Dlatego też odsetki otrzymane przez każdego z Państwa z uwagi na kilkuletnie opóźnienie banku w zapłacie ww. kwot będą odpowiadać odsetkom, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Państwa stanowisko znalazło potwierdzenie w wielu interpretacjach podatkowych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w analogicznych sytuacjach. Przykładowo dotyczy to interpretacji podatkowych z dnia:
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
Źródła przychodów
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że bank zaproponował Państwu w ramach ugód wypłatę wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, opłat, prowizji i składek na ubezpieczenie zapłaconych przez Państwa na rzecz banku w związku z otrzymanymi kredytami, odsetek ustawowych za opóźnienie i kosztów zastępstwa procesowego.
Powzięli Państwo wątpliwość, czy wypłacone kwoty będą stanowić przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Skutki podatkowe zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych, opłat, prowizji i składek na ubezpieczenie zapłaconych przez Państwa na rzecz banku w związku z otrzymanymi kredytami
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:
Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
- pkt 2 - kwotę i walutę kredytu;
- pkt 4 - zasady i termin spłaty kredytu.
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
W Państwa przypadku - otrzymają Państwo od banku zwrot tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, tytułem opłat, prowizji i składek na ubezpieczenia. Otrzymane przez Państwa kwoty będą zatem stanowiły zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo do banku. Wobec powyższego, wypłata przez bank na Państwa rzecz tych kwot będzie dla Państwa neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Państwa stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Państwa stanowisko w tej części należało więc uznać za prawidłowe.
Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:
Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego.
Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
Mając na uwadze powyższe, zwrot poniesionych przez Państwa kosztów zastępstwa procesowego - do wysokości poniesionych przez Państwa wydatków - nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Państwa stanowisko zakresie tej części również jest prawidłowe.
Skutki podatkowe wypłaty odsetek
Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:
Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
Zgodnie z ww. przepisem:
Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia zatem z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Skoro - jak już wyżej wspomniano - proponowany przez bank na Państwa rzecz zwrot kwot nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki ustawowe nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem Państwa stanowisko w tej części także jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo